Tijd voor een brusje!

[fremo]

Ik hoop dat je bloed toch nog possitief is..
Medicatie is een bitch hé!

[Lien2]

Bloeduitslag was ook negatief. Ach ja het kon ook weer niet anders zeker. De week voor de terugplaatsing zware keelontsteking gehad en antibiotica moeten nemen en de dag van de terugplaatsing, was een vrijdag, en het weekend erna buikgriep. Ik geloof echt wel dat je lichaam in optimale conditie moet zijn om zwanger te geraken. In augustus had ik verlof. Geen stress en niet ziek en toen was het wel gelukt. Maar die ontsteking die ik toen had zal er ook wel voor iets tussen gezeten hebben dat het niet heeft mogen zijn.

Nu gaan we effe een pauze inlassen want we hebben nog maar 1 kans. En heb geen zin in behandelingen met die feestdagen.

[Leniemienie]

Oh Lien spijtig! En je bebt idd gelijk dat je darmen /spijsvertering in orde moeten zijn, daar draait de acupunctuur behandeling meestal ook rond vb goeie werking van lever enzo. Er was recent nog een blog over darmen en vruchtbaarheid op Kinderwensbloggers.
Hopelijk ben je helemaal fit tegen de volgende tp en ben je dan gespaardvan al die kwaaltjes!

[mineke]

Zeer jammer!
Maar ik denk ook dat je lichaam in goede conditie moet zijn! Fysiek ziek zijn brengt dan tijdens zo'n behandeling nog s extra stress mee, wat zeker al niet goed is denk ik. Kortom, je zou eigenlijk er helemaal niet mogen aan denken en je gewoon goed voelen... maar ja, probeer dat eens als je voortdurend pillen moet nemen/spuiten moet zetten. Geniet in ieder geval van de rustpauze, en van de feestdagen en nadien kan je er weer vollenbak voor gaan!

[CiMo]

Vandaag een tweede bloedafname gehad om de evolutie va het HCG te volgen. Ik ben bij mijn twee vorige zwangerschappen keimisselijk geweest vanaf 2 weken na terugplaatsing. Ik had ook altijd steken in mijn zij en ik was moe.

Nu voel ik me.... goed en redelijk fit. Ik had met de start van progynova vreselijke hoofdpijnen, maar nu niet meer. En de uterogestandosis valt mee. Vroeger moest ik er 6 per dag doen (dus 3 keer 2 opsteken), nu 3 keer 1 opsteken. Eerlijk? Ik weet het niet. Deze namiddag weet ik meer.... Vorige week zag het er goed uit, maar ik weet ook dat het snel kan verkeren.

Ik ben al heel blij met mijn 2 kindjes, maar dat derde embryootje heeft er altijd bij gehoord. Het is geen wens, het is geen kers op de taart; Mijn gezin is compleet, maar als het embryootje wil blijven plakken heb ik de drie theoretische kinderen van in het prille begin bij me en dat is een fijn gevoel. Indien dat niet is, zal het wel met spijt in het hart zijn (en verdriet). Maar ook met grote dankbaarheid naar de twee andere kindjes toe.

[Lien2]

Mooi verwoord Cimo. Zo denk ik er ook over. Wij hadden bij onze 3 de isci behandeling 5 embryo's. Twee ervan zijn nu onze tweeling van bijna 3 jaar. En na 2 mislukte pogingen blijft er dus nu nog eentje over. Die gaan we ook nog een kans geven. Maar als het niet lukt stopt het ook voor ons. We zijn heel gelukkig met onze twee meisjes maar ik kon het niet laten om die andere embryo's ook een kans te geven. Ik zou er altijd spijt van gehad hebben als we het niet hadden geprobeerd want diep van binnen wil ik die baby tijd nog eens meemaken. En ja we hebben er al 2 maar die baby tijd hebben we maar 1 keer meegemaakt. En het gaat allemaal zo snel. De eerste keer is alles nieuw en moet je veel leren. Moest ik nog eens de kans krijgen zou ik sommige dingen anders doen en zou ik veel meer genieten, omdat het de laatste keer zal zijn en omdat je dat met een tweeling nu eenmaal minder kan (vind ik toch ). Maar als het niet lukt dan is het ook zo en zijn we even gelukkig of misschien nog gelukkiger want dan kan ik het hoofdstuk 'baby' definitief afsluiten. En mij 200 % focussen op mijn meisjes .

[CiMo]

Hoi,

Ik heb net telefoon gehad van Jette in het hcg is nu 4299. Alles in lijn van verwachtingen, maar ik dacht dat het hcg toch verdubbeld om de 48 uur, maar als het om de 72 uue verdubbelt klopt het wel; Het blijft stressen, maar in feite moeti k het bekijken als iemand anders die weet dat die zwanger is.... maar toch he.... en het kan alle kanten uit. Op 16/11 volgende bloedafname en de week erna de eerste echo....

[Lien2]

Ik heb altijde gehoord dat het tussen de 48 en de 72 u moet verdubbelen dus volgens mij zit je goed. Nog eens proficiat en geniet ervan!

[CiMo]

Ik lijk roze bloedverlies te hebben..... Geen idee wat dit betekent. Wat raden jullie aan?

[fremo]

Zolang het niet helder rood wordt.. en geen krampen zou het perfect normaal kunnen zijn. Als ge u zorgen maakt zou ik gewoon eens je gyn bellen.

[CiMo]

Helaas heeft ons bolletje neen gezegd aan het leven. Zaterdag in de ochtend waren alle bloedwaardes normaal voor die fase in de zwangerschap. In de namiddag is alles ineens losgekomen. Heel erg jammer vind ik dit.

We hebben ook beslist dat we graag een groot gezin hebben en nu beginnen we hopelijk binnenkort aan onze tweede icsi-poging. Hoewel we eerder dat aan ons voorbij wilden laten gaan.
Ik heb het gevoel dat ik een wenskindje kwijt ben, wat echt niet hetzelfde is als een kind kwijtgeraken, gezien ik zelf 2 kinderen heb. Dat voelt voor mij in deze fase niet hetzelfde aan. Maar ik had echt hoop om ons kindje te verwelkomen, hoewel ik heel nuchter errond sprak. Ik hield van mijn bolletje, mijn kindje in wording zoals een prille liefde, aarzelende liefde.

Mijn bolletje heeft me getoond hoeveel geluk ik heb met 'broer' en 'zus'. Ik besef dat wat ik nu heb meegemaakt mijn eeuwige verhaal had kunnen zijn, ook in deze medische mallemolen. Ik besefte dat zoiezo, maar het werd nogmaals in the picture gezet.

Dank je wel, mijn bolletje. Ook al was je nog geen kindje, je was mijn bolletje. Hoe speciaal zou het niet geweest zijn om mijn drie kindjes van dezelfde picking in mijn armen gehad te hebben. Voor mij hoorden ze samen <3. Maar ook dank je wel om mijn droom voor een groot gezin aan te tonen.

Ik ben laat aan de icsi begonnen omdat ik geen gynecoloog had die me doorverwees, geen huisdokter die me doorverwees. Het werd altijd afgeblokt als weinig kanshebbend enz... Op eigen houtje had ik eens naar Jette gebeld. En daar liep alles perfect. Men heeft mijn endometriose ontdenkt, ook ontdekt dat ik WEL vruchtbaar was, maar dat het probleem bij mijn man lag enz enz.... Mijn bolletje was het laatste potentiëlekindje in de ijskast. Maar het heeft me getoond dat ik nog steeds een kans heb. En ik had veel prille liefde voor dit wenskindje.

Wenen moet ik niet, maar ik voel voortdurend spijt. Toen men vandaag zei dat mijn baarmoeder leeg was, kwamen er enkele traantjes zonder geluid eens ik in de wagen zat.Ik had zo graag volgende week het hartje gezien en de transitie naar mijn kindje gemaakt. Ik kan heel moeilijk uitleggen wat ik voel. Want het lijkt zo koud. Terwijl ik eerder spijt en dankbaarheid voel. Is dat raar?

[fremo]

In dit groepje loopt het echt niet goed .
Ik vind het wel een beetje gek dat je niet moet wenen. Ik ween heel de dag sommige dagen.
Toch veel sterkte!
Hoe klein ook.. het is al wel een kindje. Een verwachting.. je hoop..
Als mama heb je direct toch een band want er zat een baby in de maak in je buik.
Het is zo onfair en zo hard.

[Lien2]

Het loopt hier inderdaad echt niet goed .

Veel sterkte!

[CiMo]

Inderdaad :/. We gaan er misschien allemaal anders mee om, maar het gaat toch om onze wenskindjes.

[fremo]

Laten we dan hopen dat we met de volgende poging gezonde kindjes krijgen!