Icsi 2016 oktober-november-december

[Fiekemarieke]

Mei, dat is dat toch een stukje onzekerheid die je achter je kan laten he. Enkel vooruit nu !

Bedankt allemaal voor de bemoedigende woorden. Het gaat hier een beetje met ups en downs. Het ene moment denk ik van ja het is beter, het andere moment weet ik geen houding aan te nemen van de pijn
Moet nu ook een eiwitrijke voeding nemen en heb het schema eens bekeken, amai, afvallen ga ik er niet van doen moet al 3 drankjes per dag drinken van 300 calorien per stuk.. Maar ja, zal me er maar bij neerleggen zeker?

[Setta]

Misschien een tip Fieke(hielp bij mij de laatste keer, buik was heel erg gezwollen): panty's dragen die nauw aansluitend zijn, ik bedoel dan panty's die redelijk hoog tot onder je boezem gaan.
Na mijn laparoscopie vorig jaar deed dat voor mij wonderen

[Dora26]

Over de misselijkheid... Ik had al last voor ik positief testte, toeval of niet, geen idee... Maar vanaf het begin heb ik last en vandaag nog maar net 5 weken.

Over het griepvaccin... Heb bij mijn arts geinformeerd en het wordt aangeraden bij zwangere vrouwen, maar niet in het eerste trimester.

[Jutta]

Iemand van de zwangere dames die na de tp een enorme druk in de buik had?

[luchtballon]

hallo

amai der is hier veel volk, ben niet meer mee.
fieke: heel veel beterschap en sterkte!! amai seg ge hebt al wat tegen gekomen en toch blijven volhouden... chapeau!
setta: heb gezien dat jij de overstap heb gedaan naar jette. ik heb ook getwijfeld maar zal toch efkes wachten.
ik heb ondertussen naar een andere gynaecoloog geweest voor een tweede opinie. ik heb weer wat hoop maar hij zal waarschijnlijk toch ook geen wonderen kunnen doen maar wie weet. ik zal eind november een pu krijgen voorafgaand met een endometrial injury. iemand bekend?? het is een soort wonde maken in mijn baarmoeder. ik moet ook heel veel vitaminen nemen. jullie ook?

luchtballon

[Setta]

@Luchtballon: je moet vooral doen waar jij je momenteel goed bij voelt Ik heb er spijt van dat ik het vorige ziekenhuis nog een kans gegeven heb, maar voor 't zelfde geld was ik gewoon zwanger geweest. Binnen dat ziekenhuis blijven proberen was totaal geen optie voor mij omdat het labo al langer bij mij een slechte 'reputatie' had.
Ik neem, uit vrije wil en zelf beslist, zalmolie en foliumzuur, niks speciaal dus.

[luchtballon]

setta: zalmolie?? wat is dat goed voor? ik neem nu omnibionta, dat is speciaals iets wanneer je zwangerschapswens heb. ik ben er niet zo voor maar dokter wel dus nemen zeker. ja, ik begrijp je beslissing en heb er zelf lang getwijfeld maar mijn man ziet het niet zitten. het is te ver en te moeilijk voor hem...tja die zelfstandige maja als het zal moeten zal hij moeten hoor!

luchtballon

[Setta]

In die zalmolie zit Omega 3,6,9(zou volgens sommige bronnen positief voor de celdeling zijn). Ik neem niet graag sterkere zaken zonder het eerst aan een arts te vragen. Die dokter in Jette heeft voorlopig daar niks over gezegd, dus ik ga geen stoten uithalen
Ik ben in Gent begonnen ongeveer 2 jaar geleden...telkens meer dan 2 uur rijden, met schrik in de auto gezeten. Niet evident, maar heb er geen spijt van Het heeft er alleen voor gezorgd dat ik even totaal geen vertrouwen meer heb in wat een arts zegt en dat kan in Jette een groot nadeel worden. Ben echt bang dat ik die negativiteit ga meenemen naar Jette waardoor het daar ook zo'n ramp wordt.

[Mei]

Omnibionta is typisch.. als je foliumzuur wil met vitaminen, heb je dat.. ik neem het ook..

[Setta]

Omnibionta is typisch.. als je foliumzuur wil met vitaminen, heb je dat.. ik neem het ook..

Fijn om te lezen, bedankt voor de info (bij komen die dingen wel van het kruidvat, dus zullen misschien iets minder sterk zijn dan van de apotheek).

[Mei]

Omnibionta kan geen kwaad, Setta, is gewoon foliumzuur met extra vitaminen.. bij mijne apotheek hebben ze zelfs enkel Omnibionta als ge nog vit extra wil bij de foliumzuur... ik neem dat omdat ik een slechte fruiteter ben ( tenzij in cake of taart, hihi) en dan haal k toch ergens wat vit.

[Babsietje]

Hallo iedereen,
na heel lang twijfelen en de zoveelste mokerslag in het gezicht wil ik mijn verhaal eens kwijt bij lotgenoten.
Ik ben moe dood moe om gewoon hele tijd te moeten doen of alles oké is terwijl mijn emmer bom vol zit, dat je moet blijven werken en en een fake glimlach op je gezicht moet plakken en doen of alles oké is.

Gisteren kreeg ik te horen dat mijn traject een invloed heeft op mijn functioneren op het werk, dat ik privé en werk moet kunnen gescheiden houden en dit terwijl ik zelf tussen de kinderen sta. Geen makkelijke job dus vooral voor iemand die een gevoelens persoon is. En dat je dikwijls je uitslag in de namiddag krijgt te horen vlak voor wanneer je moet starten met werken.
Ik ben het gewoon ook zat om iedere keer bang te moeten zijn om mijn job te verliezen door de doktersafspraken die soms in de werkuren liggen mij schuldig te voelen als ik 5 dagen thuis zit van een pick up waardoor ik toch weer vroeger ga werken dan verwacht. Allemaal uit angst is dit onze maatschappij aan het worden? Begrip met mate?!
Afgestraft worden op het feit dat je niet natuurlijk zwanger kan geraken en het op een medische wijze moet doen!
Ik ben hierdoor al enkele uren kwijt geraakt en was hier helemaal kapot van.
Ik vind dit zo frusterend!!! hele tijd tussen 2 vuren zitten je grote wens en je werk en nu nog schrik moeten hebben om je job ook te verliezen! En dan op zoek naar een nieuwe job terug waar het probleem zich alleen maar zal herhalen, onbegrip van nieuwe collega's het opnieuw durven vertellen de medelijdende blik in de ogen van sommige, de opmerkingen die kwetsen en helemaal niet van toepassing kunnen zijn!

Je merkt het dit is al heel lang een GROOT frustratie punt van mij vooral dat ik 4 jaar op mijn werk het allerbeste probeer te geven van mijzelf door probeer te doen terwijl ik vanbinnen kapot ga!

Ik vraag mij af of er nog mensen in mijn situatie zitten? geen vast werk en toch op het punt gekomen dat je kinderen wil en dat je werk het belemmert?
Want momenteel heb ik een pauze ingelast in het traject hoe pijnlijk dit ook is! Het voelt als toegeven/ plooien terwijl ik dit helemaal niet wil maar dat ik nu eenmaal in zo een situatie ben gekomen van werk is ZEER onzeker eventjes pauzeren en ademhalen na een 1,5 jaar.

Ik heb dikwijls het gevoel dat wij uit de boot vallen qua 'eventjes ademhalen ' geen tijd krijgen om zaken te verwerken omdat we in de namiddag/ dag nadien terug op het werk moeten staan en presteren alles diep proberen weg te steken en de kinderen hier niet laten onder lijden.
Dat wij eens geen time out kunnen krijgen om alles op orde te brengen, te verwerken wat je allemaal gehoord hebt.
Soms wil ik dit eens gaan uitroepen tegen onze lieftallige minister Maggie deblock! Doorbreek het taboe zodat wij ook eindelijk eens rechten kunnen krijgen! Dat leven in constante stress nefast is voor onze behandeling dat ook wij recht hebben op een time out van het werkveld!

Bij deze is mijn gal uitgespuwd en ergens hoop ik stiekem dat ik wat reacties kan krijgen van mensen die dit ook soms zo ervaren.
Want het wordt verdomd moeilijk voor mezelf!

[Dora26]

@Jutta: Ik had geen last van druk in mijn buik, wel eerder van scherpe steken die opvallend anders waren dan gewone buikpijn en steekjes. Hoe lang is het nu na je tp? Toch geen overstimulatie ofzo?

@Babsietje: Heb nu geen tijd om uitgebreid te antwoorden, maar ga dit vanavond zeker proberen! Knuffel!

[Herisson]

Babsietje: Ik kan (gelukkig) niet zeggen dat ik me herken in je verhaal. Ik heb mijn baas van dag 1 (dus van zodra we wisten dat we op ICSI zouden zijn aangewezen) op de hoogte gebracht en moet toegeven dat ik zelden zo'n begripvol persoon ben tegengekomen. Hij reageerde zowaar beter dan 60% van de mensen in mijn omgeving. Wel is het natuurlijk zo dat ik pas met mijn eerste poging bezig ben, slechts 2 dagen moest thuisblijven na de pick up en sindsdien iedere dag iets langer probeer te werken om de 'verloren' uren in te halen. Vraagt hij niet, maar ik voel me daar beter bij. Kan me niet voorstellen hoe frustrerend jouw situatie moet zijn Blijf er vooral in geloven (dat is sowieso het enige wat de meesten onder ons rechthoudt) en ik wens je zo snel mogelijk een even fantastische baas als de mijne toe! En ventileer hier intussentijd maar naar believen, we hebben dat allemaal wel eens nodig.

[Herisson]

Iemand van de zwangere dames die na de tp een enorme druk in de buik had?

Ik ben weliswaar (nog) geen zwangere dame maar ik heb daar ook last van gehad vanaf PU (9/10) tot eergisteren. Kan pas sinds gisteren weer een broek dragen
Nu enkel nog het volgende obstakel overwinnen: de borstpijn (daar heb ik last van sinds 8/10: dag na de Pregnyl). Ga ik toch eens aankaarten als ik aan een volgende poging moet beginnen. Na 14 dagen pijn ben ik het immers lichtjes beu