Bericht
door mineke » 15 oktober 2016, 16:09
Hallo,
Sorry dat ik hier zo kom binnenvallen.
4 jaar geleden schreef ik ook af en toe een berichtje op dit forum om mijn gevoelens ergens kwijt te kunnen. Dan is onze tweeling geboren, een pracht van een dochter en een zoon. Volgens iedereen in mijn omgeving had ik mijn 'gerief'. Een koningswens. En toch... het kriebelde al zeer snel, maar omdat je natuurlijk altijd met 2 bent om daarover te beslissen, ben ik pas midden dit jaar opnieuw begonnen. Deze keer voor een eenling natuurlijk want hoe leuk het nu is tweelingmama te zijn (en dus al twee kindjes te hebben na slechts 2 IVF-pogingen zonder cryo's (uiteraard met de voorafgaande andere mislukte behandelingen en probeersels niet bijgerekend)), het is en blijft steeds iets risicovoller en vooral ook zwaarder, zowel in de zwangerschap als in het eerste levensjaar.
Deze keer ging ik minder gestresst zijn, want het was ooit al eens gelukt en eigenlijk al bij al nog vrij vlot eens we met IVF bezig waren. Ik ging hier niet meer op schrijven, ik ging relaxt zijn want ik heb al twee kindjes... allemaal dingen die ik me had voorgenomen. Vorige keer waren 2 van de 3 eitjes raak, dus ik was er klaar voor. Rond de zomervakantie, ideaal voor de doktersbezoeken in combinatie met werk (onderwijs) en feit dat kindjes ook niet op school moeten geraken... Het zou wel loslopen.
NIET DUS!
Eerste verse poging (3e IVF), njet. 1 cryo, njet. Tweede (4e) verse poging, njet. Cryo, vandaag vernomen; njet. Een koude douche, zoals voor iedereen.
Zo dubbel, ik heb al twee kindjes, waar maak ik me druk over? Maar toch... Ik word hoe langer hoe zenuwachtiger, 'stel dat het nooit meer opnieuw lukt? Is het dan allemaal voor niets geweest?' Ik pieker mij onnozel. En zenuwachtigheid is nu net iets wat niet zo bevorderlijk ik. Maar je kan dat niet uitzetten. Bestond er maar een knop...
Ik ga daarbij ook een rotperiode door op het werk, en dit komt er nu bovenop. Gelukkig is die rotperiode van tijdelijke aard, en hoop ik dat het verdwijnen van de stress daarrond ook wat van de andere stress zal wegnemen. Ik heb nog 3 cryo's, dus we starten opnieuw, maar het vertrouwen dat het allemaal wel goed komt, wordt kleiner met de keer.
Als iemand tips heeft om zo relaxt mogelijk - als dat überhaupt mogelijk is - een cyclus door te maken, alle tips welkom! Al weet ik ook wel dat het lichaam zich niet zomaar laat dicteren, toch kunnen misschien kleine dingen helpen.
Nogmaals sorry dat ik hier zomaar kom binnenvallen. Ik moest gewoon schrijven. Ik heb ook wel enkele lotgenoten in mijn kennissenkring, maar even je verhaal doen aan onbekenden helpt soms ook. Sorry.
Succes aan iedereen hier! Hopelijk hier geen teleurstellende telefoontjes vandaag. Enkel positieve!
Veel liefs xx
. En lukt het niet dan is het maar zo maar dan hebben we het tenminste geprobeerd. 
. Normaal maakt mijne man mij wakker om 11 uur. Omdat ik zelf gewoon doodop ben om 9 u. Maar hij dacht dat ik zelf mijn wekker zou gezet hebben. Niet dus! En toevallig sliep onze dochter nu door.. dus Werden we om 6 u in volle paniek wakker. Ik moest gewoon bloed laten nemen om te zien hoe het was. Direct nog een test gedaan en die was wel bijna zo donker als de controle streep. Dus hopelijk is alles oké.
[url]
. En als het helpt om het van je af te schrijven zoveel te beter!