Tijd voor een brusje!

[Lien2]

Ik heb sinds vandaag bruin verlies dus de miskraam zit er aan te komen. Ik hoop wel dat het vanzelf op gang komt en niet dat ik zo van die pilletjes moet nemen...

[fremo]

.
Maar is bruinverlies geen oud bloed?

[Ster_]

Och Lien dat meen je niet? Ik blijf ook duimen, maar het is goed dat je realistisch bent. Veel moed!

[Lien2]

Ja dat zou oud bloed kunnen zijn en kan nog van de innesteling zijn maar dat lijkt mij toch wel laat. Ik teste vorige dinsdag al licht positief. Maar het kan ook het begin van miskraam zijn. Dan gaat het nog over in helderrood bloed. En in combinatie met de slechts licht positieve testen vrees ik dat het het tweede scenario zal zijn. Ik ga er al maar van uit. Dan is de teleurstelling misschien minder groot.
Ik moet wel zeggen, moest ik dit 3 jaar geleden meegemaakt hebben dan was mijn hele wereld nu aan het vergaan. Mijn 2 spookjes maken het wat draaglijker maar het doet toch nog altijd pijn. Ik wou dat het al voorbij was.

[fremo]

Kan me voorstellen dat het iets makkelijker is zo. Maar toch.. niemand zou zoiets mogen meemaken .
Maar ik hoop toch nog zeker mee!

[Lien2]

Mercikes fremo . Ik hou je op de hoogte...

[Lien2]

pff.. ik word echt zot. Het bruinverlies blijft hetzelfde en wordt dus niet erger. Gisteren had ik een paar keer zo felle steken in mijn buik maar dat was zo weer voorbij. Ik dacht iedere keer dat het zo ver was en dat ik wel bloed zou beginnen te verliezen. Had ook zo zeurende lage rugpijn. Maar nog steeds geen helderrood bloedverlies en geen hevige buikkrampen (is dat niet standaard bij een miskraam?)
Vandaag voel ik amper iets maar voel mij echt raar. Weer zo vlagen van misselijkheid/duizeligheid...
Nu begin ik al te denken aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap.

Oh ik moet echt stoppen met surfen op internet want je komt er vanalles tegen maar niet veel goeds. Dat het maar snel morgen avond is...

[fremo]

Kan je echt geen bloed laten nemen vandaag al?

[Lien2]

nee, ben nu op het werk. En deze avond ben ik alleen met de kindjes. Mijne man moet tot 22u werken. En dan kan ik nog wel wachten tot morgenvroeg om bloed te laten trekken.
De misselijkheid is over. en heb geen buikpijn meer gehad en ook geen bloedverlies dus het zal nog afwachten zijn...

[Amarillo]

Oh lien2, wat was ik blij om te lezen dat het terug gelukt was en nu dit... Die onzekerheid is verschrikkelijk! Het kan alle kanten uit en niets, buiten een BN kan je zeggen of het de juiste richting uitgaat. Internet is inderdaad een slechte raadgever hierin. Ik heb al beide scenario's gezien!
Ik moet zeggen dat ik bij mijn miskraam op 5 weken lichamelijk helemaal geen last heb gehad. Ik had totaal niet door dat het mis aan het gaan was en heb ook niet meer bloedverlies gehad als anders. Vruchtje is pas een 3tal weken na slechte nieuws afgekomen...
Ieder lichaam is anders en ik hoop echt voor jou dat het wel nog in orde komt! Ik duim alvast voor geruststellend nieuws!

[Lien2]

Hey Amarillo,

Mercikes. Ja die onzekerheid is echt verschrikkelijk. Nu voel ik niks meer en het bruinverlies neemt ook af. Het frustrerende is dat een miskraam dezelfde symptomen heeft die je kan hebben aan het begin van een zwangerschap.

Ik kan niets anders doen dan afwachten maar ik hoop er niet meer op. Dan is de teleurstelling misschien minder groot.

[Lien2]

Alsof het allemaal nog niet erg genoeg is heb ik deze avond nog telefoon gekregen van een dokter uit Jette. Bij de hysteroscopie hebben ze een biopsie genomen. Nu blijkt dat ik een baarmoederhals ontsteking of baarmoederslijmvlies ontsteking heb (weet het niet meer juist ) . Ik moet antibiotica krijgen. Morgen gaat die dokter mij terugbellen als hij de bloeduitslag heeft. Als mijn zwangerschap doorzet zal hij aangepaste antibiotica geven. Maar zo zei hij we gaan onze kop niet in het zand steken en ik wou u dat toch al even laten weten. Ik was helemaal van slag en ik heb die man maar half verstaan want 1 van mijn dochters was aan het brullen. Ik kon alleen maar aan baarmoederhalskanker denken...
Ik heb dan nog naar mijn huisarts gebeld en zij kon mij toch iets geruststellen. Een ontsteking is gemakkelijk te behandelen met antibiotica en is geen kanker maar kan wel uitmonden in kanker binnen 5 a 6 jaar... daarom moet het goed in het oog gehouden worden en daarom zei die dokter dat we onze kop niet in het zand mogen steken.
Pff.. ik heb er geen goede oog in. Ik ga achterblijven met een zwangerschap die niet doorzet en enkele kopzorgen erbij... 1 ding weet ik nu wel zeker. Als ik nog 1 keer een kindje op de wereld mag zetten vliegt alles eruit. Ik wil echt geen kanker krijgen.

[fremo]

Lien toch..
Zou het kunnen door die ontsteking dat het embryotje mss een mindere kans had/heeft?

Mja daar zou ik toch geen overhaaste beslissing over nemen. Want het hoeft niet hé. Daar zijn ook negatieve dingen aan. En om het cru te zeggen kan je overal in je lichaam kanker krijgen hé.. en je kan niet alles preventief weg nemen..

Laat je iets weten vd bloeduitslag?

[Lien2]

De monitoring heeft mij gebeld en zoals verwacht is het niet goed. HCG is gedaald tot 11. Ze moeten het wel nog bespreken met de arts en ze gaan mij namiddag terug bellen om te kijken hoe het nu verder moet.

Ik heb wel een aantal vraagjes voor die arts want ik heb het gevoel dat door die ontsteking het is misgelopen. Ze hebben een hysteroscopie gedaan om te kijken of alles in orde was en ze hebben toen ook een biopsie genomen. Waarom hebben ze dan niet gewacht tot ze de uitslag hadden van de biopsie om een embryo terug te plaatsen? Ik heb het gevoel dat dit een gemiste kans is.

Ik vind het heel erg maar ik heb ook een gevoel van opluchting. Een hele week heb ik in onzekerheid geleefd. Ben ik zwanger of niet? Vrijdag bleek dan dat ik zwanger was maar de waarden waren niet goed. Het weekend was echt een hel. Constant maar hopen dat het toch goed zou komen. En dan gisteren avond die telefoon van de dokter die mij nog meer ongerust maakte. Het is misschien maar beter zo dat de zwangerschap niet heeft doorgezet want met die ontsteking... wie weet wat ik nog allemaal moest doormaken... En beter dat het nu misloopt dan dat ik al enkele weken verder was.

Ik hoop nu maar dat de situatie zich snel oplost en dat ik opnieuw mag starten. We hebben nog 2 embryo's... Maar nu ben ik er nog meer van overtuigd dat ik die hele behandeling niet meer opnieuw wil doen. Enkel de cryo's nog maar zeker geen nieuwe behandelingen meer. Hoe je het ook draait of keert en ook al heb ik al kindjes, het blijft toch altijd enorme stress met zich mee brengen. Als het echt niet wilt lukken dan is het een teken dat het niet meer voor ons is weggelegd...

[fremo]

Ik zou ook dat gevoel hebben! Ik vind het heel raar dat ze dat niet eerst hebben afgewacht! Das toch nog wel ff belangrijk hé!
Ik heb soms het gevoel dat de dokters het ook niet echt weten maar er maar wat op los proberen ten koste van ons en de embryos dan..

Dan hoop ik dat als je het zelf nog graag wilt er nog een cryotje blijft!