icsi juli augustus september 2016

[HappySnoopy]

Ja, soms besef ik nu ook 'het is een man en een arts'
Bij mijn tweede miskraam had de vroedvrouw aangegeven dat ik door het genetisch onderzoek het geslacht kon weten. Ik vroeg er dus naar. Hij: 'is toch niet meer belangrijk', vroedvrouw: 'jawel want ze spreekt altijd over een hij'. Geen probleem om me te zeggen dat het een meisje was. Laatste miskraam veel vragen over wanneer het vruchtje precies gestorven was. Ze kunnen het medisch niet achterhalen. Hij vond dat niet belangrijk. Later met vroedvrouw over gepraat en samen een symbolische datum gevonden aan de hand van mijn belevingen. Het is een arts en soms kijkt die puur vanuit een medisch perspectief. En dat geldt niet voor hem alleen. Op die manier ben ik wel anders naar artsen gaan kijken, andere verwachtingen gaan stellen. Ik kan alleen maar zeggen dat ik perfect kan aangeven als ik iets niet fijn vind wat hij doet of zegt. En, ik weet dat hij dat hoort ook al geeft hij het niet mondeling aan. Een volgende keer merk ik dat hij het anders aanpakt.

[cimmeque]

10 nagels op de kop Syfke.
Ik begon me na 5 jaar bij hem wel te ergeren aan dat hij altijd dezelfde woorden zei. Altijd maar "jij bent zo sterk" en "jij zet zo door" en "met die topembryo's is het een kwestie van wanneer en niet van of". Op den duur vond ik het ergelijke blablabla. Doorslag om weg te gaan gaf eigenlijk die medicatie aan halve prijs, begon het geldklopperij te vinden.
MAAR: misschien (waarschijnlijk zelfs) was poging 9 bij hem gewoon ook positief geweest, dat zou de zaak weer 180° anders maken.

[Ster_]

Ik kan Syfke alleen maar bijtreden. Soms stond hij ook al recht om de consultatie te beëindigen maar elke keer ik aangaf nog vragen te hebben, ging hij meteen weer zitten. Bij een van mijn miskramen ben ik ingestort aan zijn buro. Net op dat moment belden ze dat hij moest komen voor een pu. Toen zei hij kordaat dat ze nog even moesten wachten, dat een patiente hem even hard nodig had. Na de pu is hij nog even komen kijken en mij een aai geven. Welke dokter doet dat...?

Enkele maanden geleden gingen wij met ons gezin onze nieuwe baby tonen en hadden kadootjes mee voor hem. Ook al was het toen razend druk, hij nam zijn tijd en heeft lang met ons gebabbeld.

Hij is naast een kei van een dokter echt een mens met een hart.

Nu, in begrijp wel dat Setta zich zo voelt na de ongelukkige samenloop van omstandigheden. En ik begrijp ook de onrust en het idee (of de beslissing intussen) om te veranderen van fc. Ik wens je echt alle geluk toe Setta! Ik ben destijds zelf als 24 jarige als BAM op zoek geweest naar een fc en het was een lange zoektocht. Veel moed!

[plonske]

Begrijp het ook hoor in setta haar geval.alleen mijn perceptie ook niet.bij laatste mk ben ik ook ingestort en heeft hij bijna 40 min! tijd voor me genomen terwijl wachtzaal bomvol zat.en idd ster hij gaat idd weer zitten als je zegt nog niet klaar zijn.ik stel soms veel dezelfde vragen en altijd met even veel geduld een antwoord.

[plonske]

Ontgoocheling hier.13 folikkels en maar 7 eicellen.verpleegsters wel super lief.nu wat rusten

[Setta]

Ontgoocheling hier.13 folikkels en maar 7 eicellen.verpleegsters wel super lief.nu wat rusten

Begrijpelijk dat je dat als een ontgoocheling ervaart, maar neem mij als voorbeeld: 34 eicellen uit ongeveer 40 follikels en maar 2 overblijvertjes. Misschien dat je nu geweldige kwaliteit hebt. We duimen alvast voor je

[Sarahke82]

Ontgoocheling hier.13 folikkels en maar 7 eicellen.verpleegsters wel super lief.nu wat rusten

Ik was daar blij mee Ik heb er nooit meer gehad, enkel de laatste keer, 9 eicellen.
De kwaliteit is het belangrijkste hoor.

[Setta]

Setta, over het feit dat je nu nog last hebt van de stimulatie zal deels wel komen door een lichte overstimulatie maar deels door het feit dat je niet gerust hebt na je punctie. Ik las dat je de dag na je punctie al terug aan het werk was en dat met zoveel follikels bij de stimulatie. Er is een reden waaronder artsen je normaal 3 tot 5 dagen thuis zetten na een punctie. Die rust heeft echt zijn doel. Maar het feit dat je nu nog last hebt is niet eerlijk vind ik omdat volledig op de dokter te steken. Het feit dat je niet gerust hebt zal daar ook een heel grote invloed op gehad hebben.

Is het dan niet de verantwoordelijkheid van Decleer om mij er op te wijzen dat ik op het randje van een overstimulatie zat(of zoals Kaan zei "u heeft overstimulatie, maar recupereert snel"? Oké, hij had net zijn ongeluk gehad, maar andere keren lachte hij eigenlijk mijn klachten ook weg door te zeggen "zo'n dikke buik staat u schoon ze". Terwijl je daar kotsmisselijk staat! Ik ben patiënt, geen arts en ook geen vroedvrouw. Ik heb op die 3 keren nog geen enkele keer te horen gekregen "mevrouw, u kan best niet gaan werken". Mijn verantwoordelijkheid is dat NIET. Sorry dat ik daar anders over denk.
Het is wel zijn schuld dat ik overdreven veel follikels en eicellen heb gehad. De gynaecologen waar ik controles heb gedaan stelden zich daar allemaal vragen bij en zeiden allemaal dat hij daarin serieus in de fout is gegaan want dat dit levensgevaarlijk is. Ik begin serieus de indruk te krijgen dat hij voor aantallen gaat omdat dit nooit staat in 1 of ander wetenschappelijk tijdschrift. Op mijn rug/kap zal het niet langer gebeuren, ik ben geen proefkonijn.

Nog niet 1 telefoontje gekregen. Enorm het gevoel in de steek gelaten te zijn.

[HappySnoopy]

Succes Plonske en iedereen! Hier keihard aan het werken om deadline te halen. Kon ik de tijd maar even stil.zetten. Want de wereld die draait maar door. En wachten op maandstonden. Zondag gestopt met Duphaston.

[Setta]

Setta nog een toevoeging. Als je met hem praat, zeg heel concreet wat je precies nodig hebt. Hou er wel rekening mee dat het antwoord kan zijn 'dat kan ik niet'. Maar misschien deed je dat al. Blijf niet zitten met die negatieve gevoelens, het is echt niet gezond.

En, ik hoop dat je het me niet kwalijk neemt, je hebt al enkele keren gezegd dat je geen psycholoog nodig hebt. Misschien is dat ook zo. Maar, het kan ook echt deugd doen om met een psycholoog te praten. Die kan van op een afstand meekijken.

Ik vraag geen aandacht bij Decleer omdat hij inderdaad een druk bezet man is. Geen problemen mee, maar is het dan echt zo vreemd dat ik af en toe van mijn arts vraag dat die niet snel snel een echo doet, me buiten werkt met een kale "dag"? Hij gaat er wellicht van uit "die kan dat wel zelf aan, ik moet daar geen tijd in steken", maar wat vriendelijkheid kan geen kwaad. En vooral: professionaliteit en dat kan hij mij precies niet geven. 34 eicellen laten kweken bij iemand die al ene lichte overstimulatie krijgt bij 15 eicellen? Noemen jullie dat hier verantwoord? Om dan ook totaal niet op te volgen? Amai merci!

Een psycholoog heb ik (nog) niet nodig: ik ken mijn doel en ga daar voor. Punt. Ik verwacht van mijn arts dat hij hetzelfde doet, maar alstublieft wel mij niet als proefkonijn gebruikt.

[onzewens7374]

Hier net telefoontje gekregen ivm de terugplaatsing. Had eergisteren (woensdag) punctie, dus kon morgen (zaterdag) of maandag zijn. Zaterdag komt me in principe beter uit, maar toen ze gisteren belden om de aantallen door te geven, was het nog niet helemaal duidelijk wat het zou worden. Blijkbaar is er nu ook overleg geweest met de dokter, maar er steken er 2 bovenuit, dus het wordt toch morgen.

Nog even de cijfers: er waren 18 follikels, 16 waren geschikt voor ICSI, gisteren waren er 12 bevrucht en aan het delen en vandaag is daar nog eentje bijgekomen. Hopelijk komt daar dus eindelijk een cryo'tje van, want dat heb ik nog nooit gehad. Ergens vind ik het wel jammer dat er morgen waarschijnlijk maar 2 teruggeplaatst worden, want ik heb er de laatste tijd altijd 3 gehad...

Heb nu niet veel tijd om op iedereen hier te reageren, maar alvast veel succes aan allen die met een poging bezig zijn of er weldra aan beginnen!

Oh ja... nog 1 ding: ik ben en blijf ook fan van Dr. Decleer! En intussen ook een beetje van Dr. Kaan!

[Setta]

@Syfke: hij is in de eerste plaats een arts met een verantwoordelijkheid en die heeft hij bij mij niet of nauwelijks genomen. Hij heeft zich getoond als koude wetenschapper en dat doet hij niet nog een keer bij mij. Zo eenvoudig is dat.
Als ik echt moet smeken voor een antwoord hoeft het voor mij niet meer. Hij wil wel alles volgen, maar dat kan 1 mens alleen niet. Ik wil ook altijd alles zelf doen, maar zoiets leer je snel af omdat je dat nu eenmaal niet kan.

Het kan perfect zijn dat jij tevreden over hem bent, maar dat is dan wellicht omdat hij bij jou wel vriendelijk/attent is en mij precies liever kwijt dan rijk is, ook al heb ik nooit iets gedaan waardoor ik hem weg stootte ofzo. Ik vind het überhaupt 'erg' dat ik na 2 jaar nog altijd niet weet wat ik aan hem heb. Zelfs niet op professioneel vlak.

[Setta]

Hij is naast een kei van een dokter echt een mens met een hart.

Daar moet ik dan na 2 jaar nog altijd het eerste teken van zien. Zelfs toen ik daar met de tranen in mijn ogen zat te vertellen over het feit dat ik een biochemische zwangerschap gehad heb was het enige wat hij kon zeggen "je hebt toch geen bloed laten trekken?". Met andere woorden: ik geloof je niet. Na de operatie was hij ook op 5 minuten buiten. Niet eens gevraagd of het wel ging. Na de puncties ook altijd hetzelfde, zelfs met 34 eicellen. Moet ik iets speciaals doen misschien om dat hart ook eens te zien te krijgen?

[doorzetter]

Dat is dan weer het nadeel van een arts die niets uit handen geeft, ne mens heeft maar 2 handen, er zijn maar zoveel uren in een dag.

iK zou er bijvoorbeeld niet mee kunnen lachen als mijn pick up vertraging loopt ( met de nodige risico's van te laat zijn) omdat een consultatie uitloop. In mijn visie kan je een consultatie op een ander moment voort zetten, een pick up niet.

Ik wil mijn uitslag rap weten, wie dat geeft, kan me een worst wezen. Tot laat in de avond zitten wachten is een no go voor mij.

Ik vind het professioneler en verantwoordelijker dat je dingen uitbesteed, zodat er geen half werk wordt gedaan wegens geen tijd.
Vind bij Setta dat er wel fouten zijn gemaakt, zowel in medicatie als in omgang.

[plonske]

Ontgoocheling hier.13 folikkels en maar 7 eicellen.verpleegsters wel super lief.nu wat rusten

Ik was daar blij mee Ik heb er nooit meer gehad, enkel de laatste keer, 9 eicellen.
De kwaliteit is het belangrijkste hoor.

Slechtste ooit 14 10 18 en nu amper 7