icsi juli augustus september 2016

[Emmy2]

/

[Sarahke82]

Ik weet het. Ik ben in Jette ook bij de psychologe moeten komen, samen met mijn partner toen.
Een gesprek van meer als 2 uurs en ze vraagt je echt alles uit je leven/familie.

Ik weet ook dat ze moeilijk doen over alleenstaande vrouwen (leeftijd wist ik niet)
Een vriendin van mij is daar geweest toen ze 30 was en ze werd geweigerd.
Nu heeft ze een vrouw en hebben ze samen 3 kindjes.
Ik begrijp Jette ook wel. Op zo'n jonge leeftijd heb je nog kans dat je de man/vrouw van je leven gaat tegenkomen.
Hopelijk aanvaarden ze je toch en kan je verder daar...

[Setta]

@Emmy: ik heb eigenlijk nooit echt een persoonlijke begeleiding gekregen in Gent hoor. De vroedvrouwen waren altijd 'overdreven' lief en vriendelijk terwijl ik wel tegen een stootje kan. Ik ben zo iemand die denkt "ik kom hier voor een kind, niet om vriendjes te maken", heel cru, maar zo ben ik nu eenmaal. In Gent heb ik heel vaak, bij de dokter dan, het gevoel gehad een nummer te zijn. Mijn ma gaat altijd mee, niet altijd met een glimlach, maar zo ken ik ze ondertussen.

[doorzetter]

Denk dat het ook allemaal persoonlijk is wat je wilt en ook hoe je dingen aanvoelt.

Ik ben persoonlijk ook niet van het getut en overdreven vriendelijk doen, dat gezegd zijnde heb ik in Jette geen één enkele keer een onvriendelijke dokter of verpleegster gehad.

Maar als je er bijvoorbeeld niet tegen kan dat je telkens een andere gyn hebt, dan moet je inderdaad niet naar ginder. Ik heb daar geen last van gehad, het zal me een worst wezen wie het doet, als ze maar kundig zijn.

Daarmee dat de één bijvoorbeeld Gent zal aanraden, en de andere Jette of een ander ziekenhuis maar eigenlijk moet je het persoonlijk zelf kiezen en info inwinnen hoe het er aan toe gaat en daarop verder gaan.

[Setta]

Maar als je er bijvoorbeeld niet tegen kan dat je telkens een andere gyn hebt, dan moet je inderdaad niet naar ginder. Ik heb daar geen last van gehad, het zal me een worst wezen wie het doet, als ze maar kundig zijn.

Net mijn mening: mij maakt het niet uit wie mij zwanger krijgt. Al is dat door een arts die Japans praat: boeit mij niet. Ik heb een deskundig team nodig/arts/vroedvrouw...maar vooral: een goed labo.
In mijn eigen ziekenhuis heb ik al meer dan 4 verschillende artsen gehad voor een meting. Voor mij maakt dat niet uit(we zijn tenslotte beneden allemaal hetzelfde). (voor de dames die hier wel een probleem mee hebben: ik geef geen steken onder water, het is gewoon mijn mening. Ik ben hier een hele radicale in).

[plonske]

Onzewens zat hij in aalter of palfijn?doet hij echo?morgen laatste folikkelmeting in aalter hier.vrijdag pu ik had kaan vandaag.8 of 9 folikkels van goede gelijke groei zitten klaar.

[HappySnoopy]

Setta, ik hoop van ganser harte dat je snel bij een andere arts terecht kan. Ik denk dat dat het enige is wat je weer rust kan brengen.

[Emmy2]

/

[Carootje]

De iets hogere dosis lijkt mij geen kwaad te kunnen, gaan de follikels mss net dat beetje sneller groeien
En ook het feit dat het al in de spuitjes zit, maakt volgens mij geen verschil. Ik vind het eigenlijk zelfs een goed idee, dan zit je niet alle dagen met dat gepruts om de juiste hoeveelheid te meten. Alleen jammer van die verloren hoeveelheid. Ik moet ze volgende week donderdag gaan oplossen, ben benieuwd hoe het gaat lopen.

[Patrieske]

De buitenwereld is jammer genoeg al lang vergeten. Die twee miskramen hebben me ook echt vriendschappen gekost, mensen die vonden dat ik overdreef enz...

Daar krijg ik enorm zenuwen van: "je overdrijft", "het was toch nog niet echt een kind?"...Mijn ma heeft ooit iets heel kwetsend gezegd waarvan ik achteraf besefte dat ze het echt niet zo meende. Ik kreeg een vroege miskraam(nooit vastgesteld, maar volgens verschillende artsen wel vastgesteld aan de hand van mijn symptomen op dat moment) en zij zei toen "alstublieft hé sèg, dit kan je toch geen miskraam noemen? Dat was toch nog maar een klomp cellen?". Dat wil je echt op zo'n moment niet horen.

Oh verschrikkelijk al die reacties na een miskraam! Het ergste vind ik nog als een mede-lotgenootje die inmiddels WEL zwanger is zo een reactie geeft.
Ik heb welgetelt 2 dagen op mijn roze wolk gezeten toen bleek dat mijn waardes niet hoog genoeg waren (begin 2015). Hadden ze me tijdens het telefoongesprek waar werd gezegd "proficiat je bent zwanger!!" natuurlijk niet even bij kunnen vermelden. Achteraf bleek namelijk dat mijn waardes nooit hoog genoeg zijn geweest. Had een hoop gescheeld voor ons. Dan waren we afwachterder geweest. Een GROVE fout van die IVF-consulente als je het mij vraagt! Ik kan zoiets niet begrijpen van een verpleegkundige die op de fertiliteitsafdeling werkt! Als zelfs zij geen tact heeft.
Enfin...dus ik vertel dat tegen die vriendin die enkele weekjes zwanger was. En haar reactie was ijskoud: Ik heb het gezegd tegen mijn gyneacologe en dat is geen miskraam wat jij hebt hoor! Dat is een biochemische zwangerschap! Dat kun je geen miskraam noemen! Ik dacht dat ik door de grond zakte! Is ook nooit meer goed gekomen! Dat is gewoon keihart bewust op iemand haar hart trappen als je het mij vraagt.

Heeft me 1.5 jaar tijd gekost om terug de kracht te vinden om terug te beginnen. Nu zaterdag weten we of we zwanger zijn. Erg spannend en moeilijk! Ik vergelijk met de laatste keer toen het wel gelukt was en toen had ik duidelijke symptomen waar ze er nu nagenoeg niet zijn. Wil niks zeggen, dat weet ik eigenlijk wel maar toch....

[Patrieske]

Oei...ik was aan het teruglezen en blijkbaar heb ik alsnog een stuk overgeslagen! Sorry dat ik niet aansluit op het gesprek! haha! ;p

[Sarahke82]

Ik kom nog eens "zagen" over de menopur, ik krijg dus uit een flacon van 1200iu maar 3 keer 300 en 1 keer 150 omdat ik teveel druppels oplosmiddel verlies bij het INSPUITEN van het oplosmiddel in de flacon, de 2e spuit dan..ik heb een 2e flacon ook opgelost en nu met een dikke naald en weeral hetzelfde.. Ik doe echt hetzelfde wat ze op de filmpjes van yountube doen, ik snap het niet, en heb er stress door.
Nu heb ik wel al 3 dagen 300 iu opgetrokken met het dunne spuitje (waar al naaldje op zit dus kan ik niet veranderen) dus eigenlijk spuit ik dan teveel aktief produkt van menopur in want het is met minder oplosmiddel opgelost.. Kvraag me af of dit effect zal hebben op de follikels in negatieve zin?
En hoe los ik het probleem op? Ik dacht dat het aan het smalle naaldje lag? Niet dus.. Heb ook heeeeel traag ingespoten, maar nog steeds druppels die eruit kwamen langs het naaldje.. Volgende poging vraag ik een verpleegkundige aan huis om het op te trekken..
Kan het eigenlijk kwaad dat ik al de kleine spuitjes opgetrokken heb tot en met zaterdag? Liggen wel in de koelkast..
Sorry voor m'n geklaag en gezaag

Ik had ook dat probleem. Ik kon ook nooit genoeg uit het laatste beetje halen.
Ik gebruikte dat dan wel met een nieuwe doos.
Hetgeen ik opgetrokken kreeg uit het oude flaconneke en dan nog wat uit het nieuwe. Dan is er toch geen verspilling.

[cimmeque]

Maar als je er bijvoorbeeld niet tegen kan dat je telkens een andere gyn hebt, dan moet je inderdaad niet naar ginder. Ik heb daar geen last van gehad, het zal me een worst wezen wie het doet, als ze maar kundig zijn.

Vanzelfsprekend is dit zo. Maar: hoe meer dokters, hoe meer info er verloren kan gaan.
Bij onze 2de poging hebben we geen verse terugplaatsing gehad, louter en alleen door miscommunicatie tussen de verschillende artsen. Maar wie er voor je zit: maakt idd geen bal uit, als maar gebeurd waarvoor je het allemaal doet.

[doorzetter]

Dat zou niet mogen gebeurd zijn. Maar denk nog altijd dat het een utopie is om in zo'n groot ziekenhuis altijd dezefde gyn te hebben. Denk dat de wachttijden dan nog veel hoger gaat worden. Want ze kunnen zich niet in 2 verdelen. Als de gyn een tp is aan het doen, kan hij niet op hetzelfde moment een pick up doen en een consultatie. Dat zou dan betekenen dat er veel minder patienten geholpen kunnen worden. En gaat men daar over klagen.

[Setta]

@Patrieske: een biochemische zwangerschap wordt serieus onderschat vind ik. Er was iets aan het groeien, aan het vechten om bij je te blijven, maar heeft de strijd verloren. Totaal niet hetzelfde als een 'echte' miskraam op bijvoorbeeld 9 weken als je al een hartslag hebt gehoord, maar toch...de hoop en het verlangen maken deel uit van hetzelfde vind ik.
Ik begrijp nog altijd niet waarom mijn ma, nu nog altijd niet, kan begrijpen hoe slecht ik me daar bij gevoeld heb. April dit jaar was het een jaar geleden en zij vond het 'raar' dat ik daar nog altijd zo 'onnozel' over kon doen