icsi juli augustus september 2016

[moederinwording]

Dag Dames,

ik heb een tijdje enkel meegelezen maar wil me nu toch graag terug bij de schrijvers aansluiten.
Deze week zijn we eindelijk echt van start gegaan met ons eerste icsi-traject. Sinds dinsdag gebruik ik 3 keer per dag de suprefact-neusspray en sinds gisteren ben ik van start gegaan met de eerste puregon-injectie. Op hoop van zegen!!

[Dora26]

@dora, meeste vrouwen, ik dacht 80%, zijn zwanger na 4 pogingen en na poging 5 en 6 komen nog enkele percentages bij. (Cijfers voor -35j). Nu je moet je eerste poging nog starten, dus maak je daar nu niet teveel zorgen over. Je hebt uiteindelijk heel veel kans dat het in de eerste pogingen al lukt. Dus denk daar maar niet teveel aan, je kan je nog zorgen genoeg maken over de rest: ga ik reageren op de hormonen? Heb ik die spuit wel goed gezet? heb ik genoeg follikels? groeien die follikels goed? Heb ik die pregnyl wel goed gezet? Gaan ze wel eicellen vinden bij de pu ? Hoeveel eicellen zijn er bevrucht? Doen de embryo's het goed in het labo? Zouden ze er 1 hebben om terug te plaatsen? Zouden er cryo's zijn? En uiteindelijk: is het gelukt? Ik bedoel het niet gemeen ofzo maar deze vragen zullen de komende weken nog wel in je opkomen, dus maak het jezelf niet te moeilijk om je ook nog zorgen te maken over die 6 pogingen.

Geloof mij, die vragen heb ik mij de afgelopen weken al genoeg gesteld hoor En nu we net gestart zijn, stel ik ze mezelf dagelijks. Ik zit zo gewoon in mekaar; ik ga altijd uit van het ergste, dan kan het enkel maar meevallen...
Dus ik kom misschien heel negatief over, maar daar hou ik mezelf mee recht.
En om eerlijk te zijn; 6 pogingen is helemaal niet veel als je weet dat het 'je laatste' kans is hé, dat je aan het eindstationnetje gekomen bent en dat er daarna 'niets' meer is. Ik wil me daar gewoon graag tijdig op voorbereiden, ookal ben ik pas bezig met poging 1.
Ik ben ook een grote controle-freak en dit proces heb je helemaal niet in de hand, dus daarbij maak ik mezelf ook gewoon zorgen om; zijn er genoeg eitjes, vinden ze er wel goede enz. Al de vragen die je vernoemde.
Ik maak me nu eenmaal veel zorgen, that's me, maar op die manier kan ik er makkelijker mee om!

[Sarahke82]

Jammer genoeg welkom moederinwording!
Je gaat hier zeker de steun vinden die je nodig hebt.

Als ik jullie een klein beetje kan opbeuren met mijn traject... Ik heb nooit veel embryo's gehad (in Jette), maar hetgeen overbleef (1 of 2) waren er wel van uitmuntende kwaliteit.
Ik wou ook altijd cryo's, maar al bij al is de kwaliteit belangrijker als het aantal.
Je onthoudt natuurlijk de verhalen van de vrouwen met meerdere embryo's van uitstekende kwaliteit, maar de realiteit is dat er weinig vrouwen zijn met zo'n verhalen.

Ik ben nu zwanger van ons 2de kindje en ik heb nooit veel emmy's gehad. Wel telkens uitstekende kwaliteit.

Dusja... ik raad Jette zeker aan. Ze zijn daar ook constant aan't onderzoeken wat beter kan.

De laatste keer deden we mee aan een onderzoek om het wegwepmateriaal (vocht rond het eitje) te onderzoeken.
Bij muizen is bewezen dat ze zo kunnen bepalen welk embryootje het meeste kans heeft om in te nestelen.

Ze zullen ook nooit testen doen als het een 'gevaar' kan zijn voor de poging.

[Patrieske]

Goedemorgen dames!

Ik ben een hele tijd geleden lid geweest op de Facebookpagina van de Verdwaalde Ooievaar, maar na een reeks teleurstellingen heb ik me daar afgemeld. Nu ik volop terug "on track" ben, kom ik toch nog eens kijken op het forum hier
Mijn verhaal: 6 jaar geleden vaststelling endometriose. 5 jaar geleden beginnen werken aan onze droom. 2 mislukte IUI, 1 laproscopie, 1 IVF poging (1 verse en 3 cryo terugplaatsingen) voor laatste cryo-tp nog laproscopie gehad (incl. endometriose in darm weggehaald). Zwanger van laatste cryo-tp maar enkele dagen later lag de droom al aan diggelen. Poging 2 IVF zonder opbrengst. 1 jaar op rust geweest. NU poging 3 ICSI met 3 bevruchte prutskes. Verse terugplaatsing afgelopen maandag 15 aug. Nu heel ongeduldig aan het wachten!

Mijn god wat is dit toch altijd moeilijk!! De dag van de tp en de dag erna had ik veel krampen. Sinds eergisteren voel ik nog heel weinig, waardoor ik onrustig word. Ik weet dat het niks betekent, maar je wordt er zo moedeloos van! Als je te veel voelt denk je ook weer dat het niet goed is.
Dus ga ik tegen beter weten in opzoeken op internet en zie ik overal verhalen van mensen met symptomen. Ik heb alleen pijnlijke tepels en af en toe een steek.

Heluuuppppp!
Toi toiu toi aan de andere dames die in hetzelfde schuitje zitten!

[Danira80]

Dag Patrieske,

Spijtig genoeg welkom maar hopelijk binnenkort een positief resultaat.

Na mij terugplaatsing voelde ik ook enkel en alleen af en toe een kleine kramp of steek. Voor de rest niets van symptomen.
Zelfs nu ik zwanger ben, heb ik naast het feit dat ik moe ben, geen enkel symptoom, niet misselijk, geen pijnlijke borsten, niets.
Hierdoor heb ik me immens zorgen gemaakt en afgevraagd of alles wel ok is, want blijkbaar heeft iedereen toch serieuse symptomen als je op internet gaat rondkijken.
Niet waar dus, volgens mijn arts en gynaecoloog is het evengoed normaal dat er geen symptomen zijn. Ik mag me dus gelukkig prijzen.
Probeer er niet teveel bij stil te staan en gewoon doorgaan met de alledaagse dingen.

Veel succes!

[Patrieske]

@Danira80
OH OH OH wat ben ik blij met jouw reactie! hahaha! Hoe meer ik lees over symptomen hoe moedelozer ik word. Hopelijk zonder reden!

Maar jij behoort tot de lucky ones! Super! Een dikke proficiat!
Jij hebt ook al een serieus traject doorlopen! Ik heb net zoals jou nu de ICSI2bis poging Hopelijk is het die 'bis' die het hem doet!

[HappySnoopy]

Een beetje een dubbel gevoel. Wil graag mee blijven lezen hoe het met jullie gaat. Maar, sinds de voorbije paar dagen ben ik meer bezig met het betekenis geven dan met de feiten zelf.
- Hoe afscheid nemen en tegelijk opnieuw starten?
- hoe een nog aanwezig kleintje verzoenen met een eventueel nieuw vruchtje?
- hoe nog afscheid nemen van een vorig vruchtje mocht er toch nog een wonder gebeuren of niet?
- hoe de mensen die me al zo lang zorgzaam omringen hier een plaats in geven?
- wat heeft hele proces betekend en hoe dat een plaats geven in mijn leven?

En tegelijk doen wat met Dr. Decleer afgesproken werd. Duphaston tot morgen. En dan verhalen lezen van mensen waarbij maandstonden 11 dagen uitbleven. Dan wordt het nipt want maar 19 dagen over voor stimulatie. Maar, slechts 1 keer 18 dagen nodig gehad. Normaal tussen de 11 en de 14 dagen. Dr. Decleer zal in juli wel geweten hebben wat hij deed, daar probeer ik op te vertrouwen. En, een beetje egoïstisch hopen dat hij begin september al aanwezig is.

[Patrieske]

Oh meid wat een verschrikkelijk verhaal
Ik weet, samen met helaas zoveel anderen Hoe het is om een droom die eindelijk werkelijkheid lijkt te worden, uit elkaar te zien spatten.
Het is vooral erg belangrijk dat je jezelf en je partner de ruimte geeft om te rouwen. Het is een erg ingrijpende gebeurtenis die jullie nooit zullen vergeten en die een plekje zal moeten krijgen.
Ik dacht toen ook: nee ik blijf doorgaan! Elke maand is een verloren maand!
Maar weet je. Als je tegen beter weten Door blijft gaan verlies je op een gegeven moment jezelf. Het heeft tijd nodig en neem die tijd zodat je met volle moed verder kan gaan.
Ikzelf ben ook doorgegaan met een nieuwe poging die volledig mis is gelopen. Resultaat: ik ben in elkaar gestort en moest aan de antidepresiva waardoor het hele proces nog langer en moeilijker wordt.

Durf jezelf vooruit te plaatsen.
Ik wist je heel veel succes met het verwerken.

Dikke dikke dikke knuffel

[onzewens7374]

@HappySnoopy: Ik heb weinig wijze raad, want ben zelf nog nooit in jouw situatie geweest (en ik prijs mij gelukkig dat dat inderdaad zo is). Alleen één ding: volg je hart! En natuurlijk duim ik met je mee dat Dr. Decleer snel terug is!

Intussen ben ik vanmorgen bij Dr. Kaan geweest voor echo nummer 2. De follikels waren nog net niet groot genoeg, dus ik moet nog even blijven stimuleren. Daardoor ben ik vandaag ook een bloedprik ontlopen, want voor mijn bezoek aan Dr. Kaan was er al een poging geweest om een ader te vinden, maar die waren vanmorgen weer eens nog niet wakker. Na het doktersbezoek zei Dr. Kaan dat het niet meer nodig was dat er vandaag nog bloed getrokken werd, dus ik had vandaag geluk! Maandag kom ik terug op controle en dan wordt er natuurlijk wel weer geprikt, maar ik heb toch nog 2 dagen respijt! De punctie is hoogst waarschijnlijk voor woensdag... ben al benieuwd naar het resultaat!

[HappySnoopy]

Eventjes een kleine toevoeging:
- ik ben alleenstaande mama (voorlopig enkel van drie vlindertjes), maar wel goed omringd
- ik kan helaas niet wachten, want op 20 september word ik 43. Voor mij is mezelf die zes pogingen gunnen erg belangrijk. Al van bij de start besloten dat ik geen zelf betaalde pogingen zou doen.
Het is nu dus even veel ineens.

En ... met alle begrip voor de situatie, maar Dr. Kaan reageerde maandag erg bruut en onrespectvol naar mij toe. Wij hebben dus zeker geen goeie start gemaakt. Moeilijk om dan op zo'n korte termijn wat vertrouwen op te bouwen.

Had vorige week een 'me to you'-beertje besteld voor mijn kleine pruts. En ja hoor ... Toen ik enige dagen later informeerde, bleek het niet meer beschikbaar intussen alternatief gevonden dat passend is. Zou verzonden zijn.

Intussen heeft mijn kleintje me tijdens de relaxatie donderdag op een rustige manier laten weten dat hij zich nog veilig en geborgen voelt in mijn buik (zijn zieltje dan toch, want fysiek is hij al even weg) en nog even wil blijven. Ik vind het oké en vertrouw erop dat hij een nieuw vruchtje niet in de weg zal zitten. Wie weet, misschien kan hij wat positieve energie uitstralen.

[onzewens7374]

Ook van mijn kant nog wat extra informatie, waar hier al eerder om gevraagd werd:

• Ik ben in juli 43 geworden, zit (pas) sinds 4 jaar in een vaste relatie en ben nog kinderloos (partner ook)
• Mijn 7e poging heeft tot nog toe iets tussen de 2500 en 3000 euro gekost, inclusief medicijnen. Ik heb wel nog geen definitieve afrekening gekregen van Jan Palfijn, dus er kan nog iets bijkomen

@HappySnoopy: ik hoop dat je, zoals in je nickname, binnenkort weer echt happy mag zijn. Ik duim keihard dat Dr. Kaan je kan verrassen en je zesde poging een succes wordt.

Ik ben trouwens zelf ook al aan het gniffelen geweest... Stel je voor dat ik nu net bij deze poging zwanger word! Dan ga ik toch Dokter Decleer een beetje uitlachen, denk ik. Niet gemeen, maar zo van... uw collega heeft me toch maar mooi zwanger gemaakt terwijl jij ribben lag te tellen!

[plonske]

Hier is dat echt zo, de enige blijvende plakkende poging was mijn zoontje en dat was bij dokter Kaan (toen Decleer met vakantie was, allereerste ISCI). De andere pogingen bij Decleer wel zwanger geweest, nooit blijvend.
Morgen eerste folikkelmeting ISCI 4 en zoals het er nu naar uit ziet volledige poging bij Kaan vermoed ik.

[Setta]

Een mens houdt zich in dit proces aan alles vast hé
Ik vind het ook zo verdomd moeilijk om met 'zekerheid' te kunnen zeggen waaraan het juist ligt: het labo, de arts/medicijnen...Uiteindelijk heeft het ook veel met geluk te maken, maar leg dat maar eens uit aan een overheid die maar 6 pogingen terugbetaalt

[Lindaaa]

Dames hier in Nederland hebben we "maar 3" pogingen, dus ik ben erg jaloers op jullie hoor met "maar 6" pogingen !!!
Gelukkig was het bij mij met de eerste poging direct raak , dus ik hou nog 5 prachtige cryos over + nog 2 dikke vette pogingen dus mochten wij in de toekomst nog een kindje willen hebben we nog voldoende kansen.

[HappySnoopy]

Ik dacht bij aanvang 'zes pogingen is genoeg'. Voor mezelf denk ik dat nog altijd. Gezien mijn leeftijd kon ik, als ik het nodig had, niet even een lange pauze inlassen. Mijn lichaam geeft nu ook aan dat zes pogingen genoeg is. Maar als ik nu bedenk dat wie natuurlijk zwanger kan worden zo'n 15-20 jaar tijd heeft aan 12 pogingen per jaar. Dan vind ik zes pogingen heel weinig. En, het zijn net de mensen bij wie het moeilijker gaat die meer pogingen nodig hebben. Ik heb mijn mening gaandeweg toch wat bijgesteld.