icsi juli augustus september 2016

[Setta]

Als het je kan geruststellen Setta. Mijn bms was 17mm 4 dagen voor de PU. En het is ingenesteld.

Inderdaad een geruststelling, bedankt

@Happysnoopy: bedankt voor de info. Decleer heeft ook altijd gezegd dat de dikte goed zit bij mij, maar ik hoor het precies toch liever van vrouwen zelf.

[plonske]

Pieew net de tweede pregnyl van de drie. Gek , de eerste vorige zondag deed totaal geen pijn en nu vandaag hing ik bijna tegen plafond. Wel links ipv rechts spuit. Ik denk dat ik echt een goede en een slechte kant heb.

[Dora26]

Wat een slecht nieuws hier dames...
Ik wil jullie allemaal veel sterkte wensen!

[Mei]

Flore, veel sterkte, dit moet echt verschrikkelijk en zo zwaar voor je zijn!! Hopelijk vind je de nodige steun! Dikke knuffel!!

[stan02]

[quote="Flore80"]Dag dames,

hier even een kort afscheidsbericht.

Onze laatste icsi is woensdg negatief uitgedraaid.
Met de premenopauze heeft verder proberen geen zin
Heb het er heel moeilijk mee.

Ik wens jullie allemaal heel veel geluk en het wondertje dat jullie wensen ![/quote

Heel veel sterkte meid! Hele dikke knuffel x

[stan02]

Stan, mijn collega had overstimulatie bij icsi 1 en is nu ong een 20tal weken zwanger.

Mhv, ik had het meeste schrik van de spuiten vooraleer we moesten starten. En nu vind ik van heel het traject de wachtweken het ergste. De spuit zetten gaat bij mij heel vlot. Van de menopur de potjes te breken heb ik nog steeds een litteken op mijn vinger, toen kreeg ik bij de tweede icsi de puregon aangewezen en toen was alles op een minuutje klaar! Dus maak je geen zorgen daarvoor! De onzekerheid en teleurstelling is het zwaarst van heel dit gebeuren, vind ik persoonlijk!

Bedankt! Dat geeft me moed! Die wachtweken duren idd lang... Nog te gaan tot 8/8. pff.

[stan02]

Ik kom even inbreken voor Jozefien92.

Jozefien92 het is niet omdat je veel eitjes had dat je overstimulatie hebt hoor.
Ik heb bij 3 pogingen (van de 7) meer dan 20 eitjes gehad en nooit overstimulatie gehad. Dat hangt van je lichaam af of je dat krijgt of niet. Bij overstimulatie heb je veel meer pijn dan anders achteraf door te veel vocht dat in je buik blijft zitten. Als je op een normale manier recupereerde van je punctie, wat ik precies wel las, dan heb je geen overstimulatie. Overstimulatie is echt puur een lichamelijke reactie op de stimulatie, ik ken iemand die overstimulatie had bij 8/9 eicellen. Ik was trouwens zwanger van een tweeling bij poging 7 en had bij de punctie iets van 26 eitjes, dus zolang je lichaam goed recupereert, geen zorgen

Overstimulatie doet echt pijn. Ik kan er van meespreken. Een week zwaar afgezien. Amai.

[mich75]

@Mich: ik zou het zelf ook raar vinden als het niet terugbetaald zou zijn. Wellicht omdat ik het zonder voorschrift ga halen? Hoe zit dat eigenlijk met menopur?

Wat bedoel je? Qua terugbetaling? Volgens mij allemaal hetzelfde als je een papiertje hebt. Je kan misschien wel een voorschriftje binnen brengen nadien als dat al een gedeeltelijke terugbetaling geeft. Of misschien de medicatie terug naar de apotheek brengen als ze ze je alsnog in het ziekenhuis geven.

Nog even over de Menopur al dan niet in de frigo. Wel heel bizar, de ampules hoeven niet in de frigo, de flesjes van 600 en 1200 wel, tot ze zijn opgelost dan hoeven ze ook niet meet in de frigo.

[Setta]

@Mich: ben vandaag de medicatie gaan halen. Volgens die apotheker is het zo dat het inderdaad niet terugbetaald is, dus 50 euro uit eigen zak moeten betalen. Maar: zij zei wel dat het soms mogelijk is om het via de mutualiteit te regelen door bijvoorbeeld een attest van de dokter in Gent binnen te brengen. Dan krijg ik het misschien het bedrag toch terug.
Ik vind dat anders zo raar...oké, ik ga het niet in het ziekenhuis zelf halen, maar ik kan daar toch niet speciaal voor naar Gent gaan hé? moet morgen al mijn zondag opofferen omdat ze aan deze kanten te lui zijn om echo's in het weekend te doen. Reden? "Dat is geen noodgeval mevrouw". Op zaterdag doet die dokter dat wel, maar ja...dat ging natuurlijk niet voor mij.

Krampen hier vandaag, echt om ambetant van te worden. Heb echt zo'n druk die je hebt als je ongesteld moet worden...deze keer is het toch echt de hel hoor en dan moet het zwaarste nog komen

[mich75]

@Setta, ik ben voor elke bn en echo, eigenlijk voor alles elke keer naar Jette gereden, met een beetje geluk 1 uur rijden enkel, met wat tegenslag...
Maar ik deed dit dus ook omdat ik hier in de buurt nergens terecht, zaterdagvoormiddag wil misschien nog lukken, maar zondag no way en dan spreek ik nog niet over feestdagen. Zelfs in het centrum waar ik eerst ging deden ze niet mee op zondag (pu wel maar zonder narcose want er was dan geen anesthesist)

Ik heb op het ziekenfonds ook wel duidelijk uitgelegd dat dit ivf-medicatie was en dat het niet in het ziekenhuis te krijgen was en uiteindelijk hebben ze dit aanvaard. Bij het ziekenfonds weten ze ook dat je met de behandelingen bezig bent want ze hebben toestemming moeten geven.

Die krampen kunnen van de stress komen, je zou voor minder, het is al zo'n geregel dat je al die bijkomstigheden echt niet nodig hebt. Die druk kan komen omdat je wel met een mooi aantal follikels zit. Ik hoop dat morgen alles in orde is en je Pregnyl mag zetten en dat je niet te veel moet puzzelen op pu en tp te regelen.

[tita25]

Setta, als je zoveel follikels hebt die groeien is het normaal dat het wat trager gaat. Je moet dat zien als dezelfde dosis hormonen die nu moet verdeeld worden over meer dan 25 follikels ipv anders over 10-15 follikels. Elke follikel krijgt nu een kleinere dosis en groeit dus wat trager. En een hogere dosis is geen oplossing want dan kunnen er nog nieuwe follikels gaan bijkomen en dan krijg je zeker een overstimulatie.

Ik hoop dat je mij niet kwalijk gaat nemen wat ik nu ga zeggen want wil je zeker niet slecht doen voelen en is zeker ook niet slecht bedoeld. Maar velen hier zouden met plezier een zondag opofferen voor een echo als dit betekend dat de beste omstandigheden kunnen gecreëerd worden voor een zwangerschap. Dat hoort een beetje bij een fertiliteitsbehandeling. Alles gaat volgens het ritme van je lichaam en niet wat best op je planning past. Ik heb zelf heel lang moeten vechten voor mijn twins en veel moeten laten en hoe lastig ook, heb het altijd zonder problemen gedaan want alles voor dat toekomstig kindje. Soms lijkt het of alles te veel is als het niet volgens jou planning gaat en ik weet dat dit niet zo is! Maar mss moet je proberen om die planning toch wat los te laten en gewoon zien wat je lichaam doet en je laten meegaan met de behandeling en gewoon zien. Het gaat je misschien wat minder spanning/stress geven wat je lichaam en toekomstig kindje alleen maar ten goede kan komen! Het komt goed!

[Setta]

@Tita: ik neem je dat totaal niet kwalijk, liever eerlijkheid dan een lieve aanpak vol leugens

Ik besef dat mijn persoonlijkheid en temperament niet altijd in mijn voordeel spelen. Ik ben ook iemand die altijd alles zeer goed wil plannen. Noem het controle freak zijn, zoiets in dat genre. Voor mijn 'gewone' leven is dat super, zeker als je meerdere jobs combineert, maar met fertiliteit moet je inderdaad alles op je laten afkomen.
Het is de eerste 2 keer zodanig vlot verlopen, maar 3 controles, waardoor ik er van uit ging dat het altijd zo zou zijn. Maar inderdaad: nu heb ik veel follikels, vorige keer had ik pas op het einde 23 stuks.

[tita25]

Ohja ik kan je ook de tip geven dat als je nu al zoveel follikels hebt je best genoeg rust inplant na je punctie. Ja weer plannen Maar toen ik mijn max aantal had van 26 eicellen dan heb ik echt 4 dagen krom gelopen van de pijn. En voor de punctie had ik ook enorm veel last van mijn eierstokken. Voelde mij net een broedkip die op springen stond!

[HappySnoopy]

Ik ga ook altijd met plezier voor alles naar Gent. Bij manier van spreken toch. Het is voor mij wel makkelijker te combineren met mijn job. Weinig vaste afspraken. Ben wel 5u onderweg en daarna nog werken is lastig. In juni wel effe stressen omdat ik mee moest voor opname promofilmpje. Ik kan het dan ook wel verstaan dat als je veel vaste afspraken hebt, het echt wel stress kan geven. Als ik dan met mijn uren schuif weten ze op kantoor ook waarom. Heb er tot hiertoe deugd van gehad dat ik het kon delen met collega's. Maar nu die laatste poging wil ik precies toch wat voor mezelf houden. Ik ga proberen wat op de trein te werken en eens horen of ze in het ziekenhuis WiFi hebben. Dan ben ik telefonisch en via mail bereikbaar en kan ik desnoods in de cafetaria wat werken. Het geeft me te veel stress om bloedafnames in Antwerpen te laten doen. En voor echo heb ik geen fertiliteitsarts in Antwerpen. En, eigenlijk vertrouw ik gewoon enkel mijn eigen arts. We hebben ook nogal dezelfde humor en dat voelt allemaal wat meer ontspannen. Aan een paar woorden heb ik vaak genoeg om gerustgesteld te zijn. En, als het echt te zwaar wordt, heeft mijn huisarts er geen moeite mee om enkele dagen rust voor te schrijven. Ze kent me intussen en bewaakt mee mijn grenzen.

Setta, ik dacht in juni dat als ik echt niet in Jan Palfijn kon geraken te vragen om voor echo naar Aalter te gaan. Dan kan het 's morgens of 's avonds denk ik. Weet niet of dat voor jou qua vervoer haalbaar is. Voor mij was het geen optie want niet te doen met openbaar vervoer. Was gelukkig ook niet nodig.

Wat ik ook probeer te doen is genieten van kleine dingen. Ik ga bv. Altijd te voet van het station tot het ziekenhuis. Soms langs het water. Of als ik moet wachten op de trein genieten van de koffie bij Einstein. Tot een jaar geleden at ik soms 's middags warm in het ziekenhuis. Spaarde me 's avonds tijd. Nu is het eten er helaas niet meer zo lekker. Het zijn maar een paar manieren hoe ik het probeer een beetje draaglijk te maken. Dit nu opschrijven, helpt me ook weer wat moed te vinden.

[stan02]

In Life Leuven kan je NOOIT terecht in het weekend... Dat is soms wel een min-punt. Maar ja, dat is voor iedereen anderzijds wel hetzelfde hé.