Sorry sorry sorry!!! Alles is ok! Gewoon heel weinig tijd en ik kom er maar niet toe die laptop op te zetten. Maar nu MAAK ik even tijd. Noah en Finn zijn bij vriendjes gaan spelen (gezin met vier kinderen, waarvan een baby van drie maanden, dus amai die mama gaat moe zijn vanavond) en Otis ligt in bed. Huishouden met maar even wachten, nu is t aan jullie.
Het ziekenhuis. Alles wel ok denk ik. Motoriek is hij iets later, maar hij gaat goed vooruit, brabbelt goed, rolt van buik naar rug (niet terug) en grijpt flink. Wel een voorkeurshouding voor links (is al sinds zijn geboorte) en als dat volgende keer nog is, met hij kine krijgen. Hij maakt vluchtig oogcontact. Niet vaak. Dat wijst op mentale retardatie, maar de mate waarin weten we nog niet. Hij begint ons wel te volgen, dus das ook vooruitgang. We moeten ook eens naar de oogarts, want hij ziet van dichtbij precies minder goed dan van ver. Zijn gehemeltespleet zal pas geopereerd worden indien de last te groot zou zijn. Hier dus nog geen vaste voeding. Binnen twee weken is hij zes maanden en dan starten we. Onder begeleiding van de thuisdienst. DIe gaan een logopedist sturen. Ben heel benieuwd.
Dan, wel weer veel stress. Mijn papa heeft namelijk een zware oogziekte waardoor hij sinds zijn 40e ongeveer blind is geworden. Mijn zonen hebben hierop ook 50 procent kans. Ze gaan hen nu alle drie hierop testen in hun bloed. Otis zijn bloed zit er nog in de vriezer en de broers moeten overmorgen gaan voor hun bloedname. Weer enorm veel stress dus.
Verder maak ik me zorgen om zijn slapen (he wat gek Lieze, Elias dus ook???). Maar gisteren heeft Otis een middagdut gedaan van 12.30u tot ik hem ging wekken om 17!!!!! uur. Das een halve dag. En rond 20u terug in slaap. Dan nog gegeten om 22u en geslapen tot hij wakker werd van ons brandalarm (dat ging plots af, zonder reden, in onze slaapkamer, man ik schrok mij ROT!!! Ik zat beneden met Finn en Noah en Otis sliepen dus nog. Ik dacht dat het de angelcare was!) om 8.30u dus toch een lange nacht, heb hem niet gehoord. En nu ligt hij alweer in zijn bed van 10.30u dus alweer anderhalf uur. En dat zal weer zijn tot ik hem wakker maak... Sorry Elise, ik zeg dit ook niet om jou jaloers te maken. Ik weet wat het is, kindjes die amper slapen. Maar dit andere uiterste maakt mij nu ook wel bezorgd. Zeker omdat hij dan gisteren ook nog eens bijna niet geplast heeft. Nochtans lijkt het dat hij veel drinkt, ik hoor grote slokken en mijn borsten zijn goed soepel na de voeding. Zo raar...
Misschien ook een inhaalbeweging zoals Elias? Het familiefeest zaterdag was wel niet leuk voor Otis, hij heeft daar uren geweend en wou er niet eten. Misschien nog inhalen? Maar zolang erna nog? Was daar trouwens sowieso een ramp. Mijn schoonouders zijn kwaad op mij, omdat we de doop per ongeluk gepland hebben op een zaterdag en dan moet schoonma in de voormiddag twee uur werken. NIet aan gedacht... Maar waarom alleen ik dan de schuldige ben, zoals ze luidkeels verkondigen, dat ontgaat me wat. Ik mag toch verwachten dat haar zoon daar eerder aan denkt dan haar schoondochter? Nu ja, ik trek t mij niet aan. Of toch niet zoveel.
Ah en Otis zijn gewicht, Fiona heeft Otis ingehaald... 5.5 kg nog steeds hier. Maar groeiachterstand is een kenmerk van zijn aandoening.
Voor de rest zijn darmen, ja dat was het die nacht wel. Na twee suppos deed hij toen veel kaka en dan was hij terug rustig. Hij heeft echt wel dagelijks suppos nodig. Ik mag ook siroop geven, maar daar wacht ik nog even mee.
Boekje doop is eindelijk af. Nog controleren op foutjes en dan laten drukken. Het begint vorm aan te nemen de doop, eindelijk! Ben ook blij met ons boekje, alles zelf geschreven! Mijn vriend schreef een PRACHTIGE tekst, echt ongelooflijk mooi! Heb supermooie kadootjes voor de genodigden (laten maken bij de doopsuiker winkel) en een prachtige bedrukte doopkaars en ook mooie dingen voor de kindjes. Zal na de doop eens een fotootjes posten prive!
Ah en dan Finn haha

die vraagt al sinds Otis zijn geboorte een pop die kan praten. Nu kreeg hij een voor zijn goed rapport. Een baby annabell, een blauwe, de jongen dus. Hij noemt ook Otis

en de pop weent met tranen, drinkt echt water uit een fles, boert, huilt, brabbelt, lacht en valt in slaap als je hem wiegt. Finn geeft hem de borst lol

en zorgt er goed voor! Ik moest gisteren meespelen en ik was de dokter die zijn kindje moest genezen. Man man, wie had ooit gedacht dat ik nog met poppen ging spelen met mijn zonen
Eva, das genieten he zo een makkelijke baby! Koester het maar. Ik vind ook dat Maren en Elias aan elkaar gewaagd zijn. En dan Fiona en Otis ook.
Elise, kan je niet voeden in je auto? Dat doe ik vaak. Intussen trek ik mij wel minder aan van de blikken als ik zit te sukkelen met ons tepelhoedje. Ik ben gewoon mega trots dat Otis überhaupt drinkt van de borst! Goed dat je een eindpunt hebt gesteld. Hopelijk geeft jou dat wat rust. Het slapen blijft een probleem bij jullie he. Ik kan je maar een ding zeggen: ooit betert het, hou je daaraan vast!
Sloebertje, wat vervelend die paniekaanvallen. Die angst voor het vergankelijke heb ik al sedert ik mama ben. Ik mag daar niet teveel over nadenken, want dan word ik zot.
Lieze, hihi ik ook nog al mijn verlof, vier weken, en nu ook al aant denken wanneer ik dat ga opnemen. Het shoppen deed idd deugd! We waren eerst iets kleins gaan eten en dan gewinkeld, echt zalig! En Otis sliep de hele tijd in zijn draagmand. Ook al had ik maar dik twee a drie uur geslapen, het was verkwikkend. Otis slaapt al lang boven in bed overdag. En ja, zoals je leest, hij slaapt daar goed. Beneden valt hij sporadisch nog eens in slaap in zijn park. Maar met de twee broers is dat bijna niet doenbaar want dan zit ik de hele tijd sjjjjt te zeggen tegen hen. Papjes zijn wij dus nog niet gestart. Elias doet dat wel goed he, amai! Sla is nitraatrijk dus moet je koken in een grote hoeveelheid water, niet in de stomer of babycook. Bereiden als spinazie dus.
Zo, ik ga nog wat opruimen en dan mijn klein ventje maar weer eens wakker maken voor zijn eten.
Veel liefs!
Drie zoontjes... Drie wonderen... Ons grootste geluk.