succesvolle IUI in spontane cyclys!
-
Sofke
- Berichten: 13
- Lid geworden op: 15 mei 2009, 12:59
Wij leven op hoop...
Hallo lotgenoten
Ook ik en mijn echtgenoot zijn volop bezig met I.U.I.
Een dikke 2 jaar geleden besloten we aan kinderen te beginnen en gooiden we ritueel de pilstrip in de wc. Na de 2de maand 'proberen' was het raak.
Wow! Ons geluk kon niet op! Na 7 weken kreeg ik een miskraam. Zoiets ramt je wel met je hoofd tegen de muur, dat kan ik je wel vertellen. Toch heb ik me snel hersteld & probeerden we nadien gewoon verder. "Shit happens", klaar! Het had geen zin hier te veel bij stil te staan, de natuur heeft het laatste woord en daar houdt het op.
Intussen is er 2 jaar voorbij gegaan en ben ik nog steeds niet zwanger.
Uit verscheidene onderzoeken en een kijkoperatie bij mezelf blijkt dat er met ons beide helemaal niks aan de hand is & dat er geen problemen zijn.
Man kerngezond, ik kerngezond!
28 en 29 jaar, dus allebei nog jong.
We zijn in het vakje gestopt van mensen met een "onverklaarbare verminderde vruchtbaarheid".
De gyn was laaiend enthousiast na de kijkoperatie & verzekerde ons dat we ons absoluut geen zorgen hoeven te maken en dat onze situatie heel gunstig is.
Haar woorden geven me moed.
Volgende week heb ik mijn 3de I.U.I. poging.
Ik zet elke maand weer mijn hoop op de wetenschap.
Ik heb het moeilijk als ik elke maand weer netjes mijn regels krijg, als ik andere vrouwen met een bolle buik zie, als ik mijn vrienden zie met hun pasgeborene of als de zoveelste persoon me vraagt wanneer wij er gaan aan beginnen.
Dan denk ik "mens, je moest eens weten!"
Het doet me deugd te weten dat er heel veel mensen zijn die hetzelfde moeten meemaken en het doet nog meer deugd om ook positieve verhalen te horen en te beseffen dat het echt wel een keertje kan en zal lukken!
En tot dan...doen we gewoon ijverig voort.
Groeten,
S
Ook ik en mijn echtgenoot zijn volop bezig met I.U.I.
Een dikke 2 jaar geleden besloten we aan kinderen te beginnen en gooiden we ritueel de pilstrip in de wc. Na de 2de maand 'proberen' was het raak.
Wow! Ons geluk kon niet op! Na 7 weken kreeg ik een miskraam. Zoiets ramt je wel met je hoofd tegen de muur, dat kan ik je wel vertellen. Toch heb ik me snel hersteld & probeerden we nadien gewoon verder. "Shit happens", klaar! Het had geen zin hier te veel bij stil te staan, de natuur heeft het laatste woord en daar houdt het op.
Intussen is er 2 jaar voorbij gegaan en ben ik nog steeds niet zwanger.
Uit verscheidene onderzoeken en een kijkoperatie bij mezelf blijkt dat er met ons beide helemaal niks aan de hand is & dat er geen problemen zijn.
Man kerngezond, ik kerngezond!
28 en 29 jaar, dus allebei nog jong.
We zijn in het vakje gestopt van mensen met een "onverklaarbare verminderde vruchtbaarheid".
De gyn was laaiend enthousiast na de kijkoperatie & verzekerde ons dat we ons absoluut geen zorgen hoeven te maken en dat onze situatie heel gunstig is.
Haar woorden geven me moed.
Volgende week heb ik mijn 3de I.U.I. poging.
Ik zet elke maand weer mijn hoop op de wetenschap.
Ik heb het moeilijk als ik elke maand weer netjes mijn regels krijg, als ik andere vrouwen met een bolle buik zie, als ik mijn vrienden zie met hun pasgeborene of als de zoveelste persoon me vraagt wanneer wij er gaan aan beginnen.
Dan denk ik "mens, je moest eens weten!"
Het doet me deugd te weten dat er heel veel mensen zijn die hetzelfde moeten meemaken en het doet nog meer deugd om ook positieve verhalen te horen en te beseffen dat het echt wel een keertje kan en zal lukken!
En tot dan...doen we gewoon ijverig voort.
Groeten,
S
-
Jo'tje
Dag Sofke,
welkom! Ja, ik herken volledig je verhaal! Onverklaarbaar...
Ik zou ook mijn derde IUI hebben volgende week, maandagochtend follikelmeting, maar nu weten we net dat mijn man dinsdag naar het buitenland (ver weg..) vertrekt. We weten nog niet hoe laat, maar misschien is er toch een kans dat als er een follikel groot genoeg is, we dinsdag misschien de IUI nog kunnen doen... Anders wordt het wachten. Ik wacht in spanning zijn vluchturen af!
Het lezen van verhalen hier op de site, kan echt deugd doen. Je staat verre van alleen met je gevoelens en ervaringen, altijd leuk om weten.
Veel succes volgende week!! Wanneer moet jij gaan? En neem je helemaal niks van medicatie? Ik moet 5 dagen Clomid nemen, ookal is er niks verkeerds gevonden in mijn cyclus.
welkom! Ja, ik herken volledig je verhaal! Onverklaarbaar...
Ik zou ook mijn derde IUI hebben volgende week, maandagochtend follikelmeting, maar nu weten we net dat mijn man dinsdag naar het buitenland (ver weg..) vertrekt. We weten nog niet hoe laat, maar misschien is er toch een kans dat als er een follikel groot genoeg is, we dinsdag misschien de IUI nog kunnen doen... Anders wordt het wachten. Ik wacht in spanning zijn vluchturen af!
Het lezen van verhalen hier op de site, kan echt deugd doen. Je staat verre van alleen met je gevoelens en ervaringen, altijd leuk om weten.
Veel succes volgende week!! Wanneer moet jij gaan? En neem je helemaal niks van medicatie? Ik moet 5 dagen Clomid nemen, ookal is er niks verkeerds gevonden in mijn cyclus.
-
marb
- Berichten: 475
- Lid geworden op: 25 augustus 2008, 11:53
Hey Sofie en Jo'ke,
wij zitten ongeveer in hetzelfde schuitje:
Na 2 jaar proberen toch maar eens een afspraak gemaakt. Na de nodige onderzoeken het verdict: onverklaarbaar uitblijven van de zwangerschap, geen reden gevonden.
Inmiddels 3 iui's achter de rug, alle drie negatief. Volgende week hebben we een gesprek met het centrum om te bepraten wat de volgende stappen gaan zijn.
Allemaal veel succes met het wachten!
wij zitten ongeveer in hetzelfde schuitje:
Na 2 jaar proberen toch maar eens een afspraak gemaakt. Na de nodige onderzoeken het verdict: onverklaarbaar uitblijven van de zwangerschap, geen reden gevonden.
Inmiddels 3 iui's achter de rug, alle drie negatief. Volgende week hebben we een gesprek met het centrum om te bepraten wat de volgende stappen gaan zijn.
Allemaal veel succes met het wachten!
-
Jo'tje
-
marb
- Berichten: 475
- Lid geworden op: 25 augustus 2008, 11:53
hoi jo'tje,
nee nog niet, we hebben ervoor gekozen om de laparoscopie uit te stellen en eerst drie iui's te doen, omdat er niet echt aanwijzingen zijn voor endometriose (regelmatige cyclus, geen pijn bij de ms, ...). Nu zullen we er denk ik echter niet aan kunnen ontsnappen
Hopelijk groeit je follikeltje snel en kunnen jullie nog een iui doen voor je man naar het buitenland moet.
wij houden vol! Doe je mee?
nee nog niet, we hebben ervoor gekozen om de laparoscopie uit te stellen en eerst drie iui's te doen, omdat er niet echt aanwijzingen zijn voor endometriose (regelmatige cyclus, geen pijn bij de ms, ...). Nu zullen we er denk ik echter niet aan kunnen ontsnappen
Hopelijk groeit je follikeltje snel en kunnen jullie nog een iui doen voor je man naar het buitenland moet.
wij houden vol! Doe je mee?
-
Jo'tje
Marb,
ik doe mee!
Zeker omdat m'n man nu blijkbaar pas woensdag in alle vroegte vertrekt, dus een inseminatie dinsdag behoort nog tot de mogelijkheden, ALS er een follikeltje klaar is natuurlijk maandag...
Ja, ik zou toch liever ook geen 6 pogingen IUI gaan doen, alvorens endometriose uit te sluiten. Na deze derde wil ik een grondig gesprek hierover. Ik heb wel behoorlijk pijn gedurende 36u van mijn ms.. verder geen echte onregelmatigheden.
Een fijn weekend!
ik doe mee!
Zeker omdat m'n man nu blijkbaar pas woensdag in alle vroegte vertrekt, dus een inseminatie dinsdag behoort nog tot de mogelijkheden, ALS er een follikeltje klaar is natuurlijk maandag...
Ja, ik zou toch liever ook geen 6 pogingen IUI gaan doen, alvorens endometriose uit te sluiten. Na deze derde wil ik een grondig gesprek hierover. Ik heb wel behoorlijk pijn gedurende 36u van mijn ms.. verder geen echte onregelmatigheden.
Een fijn weekend!
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Wooohooo Jo'tje, da's een meevaller zeg!
Ik duim alvast mee voor een goed follikeltje tegen dinsdag! Enneuh, stel nu dat het nog net-niet-groot genoeg zou zijn, zouden ze dan toch niet alvast met een inseminatie op dinsdag door kunnen gaan? De zaadcellen leven toch wel een drietal dagen hoor, tegen dan zal je eitje uiterlijk toch ook gesprongen zijn?
't Is maar een idee he, misschien kan je het maandag eens vragen. Als je toch al je stoute schoenen gaat aantrekken
En marb en Jo'tje, tja die laparoscopie... Ikzelf was ook serieus verschoten toen mijn fertiliteitsarts me zei dat ik een laparoscopie nodig had. Ik heb ook totaal geen klachten van endometriose ofzo, en toch wilde hij blijkbaar na 4 gestimuleerde cycli al direct eentje doen (nog vóór ze beginnen met IUI dus). Ik heb nog steeds een (lelijk) litteken in mijn navel dat me eraan herinnert, maar voor de rest viel het heel erg goed mee hoor. En het was blijkbaar heel erg de moeite! (minimale endometriose gevonden (zou geen invloed hebben gehad op zwangerschapskansen), en vooral: beide eileiders zaten helemaal dicht en hebben ze kunnen openmaken! Het resultaat daarvan is ondertussen gekend
)
Wat ik wil zeggen is: 't is niet leuk, maar het kan echt wel een grooot verschil geven hoor!
(en als ik ooit kinderen heb (van deze zwangerschap of later) dan kan ik altijd zeggen: "kijk eens naar dit litteken, dà t heb ik allemaal ervoor over gehad om jou te krijgen. En nu huphup kamer opruimen!!"
)
Ik duim alvast mee voor een goed follikeltje tegen dinsdag! Enneuh, stel nu dat het nog net-niet-groot genoeg zou zijn, zouden ze dan toch niet alvast met een inseminatie op dinsdag door kunnen gaan? De zaadcellen leven toch wel een drietal dagen hoor, tegen dan zal je eitje uiterlijk toch ook gesprongen zijn?
't Is maar een idee he, misschien kan je het maandag eens vragen. Als je toch al je stoute schoenen gaat aantrekken
En marb en Jo'tje, tja die laparoscopie... Ikzelf was ook serieus verschoten toen mijn fertiliteitsarts me zei dat ik een laparoscopie nodig had. Ik heb ook totaal geen klachten van endometriose ofzo, en toch wilde hij blijkbaar na 4 gestimuleerde cycli al direct eentje doen (nog vóór ze beginnen met IUI dus). Ik heb nog steeds een (lelijk) litteken in mijn navel dat me eraan herinnert, maar voor de rest viel het heel erg goed mee hoor. En het was blijkbaar heel erg de moeite! (minimale endometriose gevonden (zou geen invloed hebben gehad op zwangerschapskansen), en vooral: beide eileiders zaten helemaal dicht en hebben ze kunnen openmaken! Het resultaat daarvan is ondertussen gekend
)Wat ik wil zeggen is: 't is niet leuk, maar het kan echt wel een grooot verschil geven hoor!
(en als ik ooit kinderen heb (van deze zwangerschap of later) dan kan ik altijd zeggen: "kijk eens naar dit litteken, dà t heb ik allemaal ervoor over gehad om jou te krijgen. En nu huphup kamer opruimen!!"
)-
Sofke
- Berichten: 13
- Lid geworden op: 15 mei 2009, 12:59
Reactie op het verhaal van Babs.
Dag Babs
Ik wil even reageren op je positief bericht dat je hebt geplaatst op 29 april.
Eerst en vooral : gefeliciteerd !!
Het doet inderdaad deugd je verhaal te lezen.
Zoals ik al eerder schreef, hebben ik noch mijn man enig probleem. De kwaliteit van zijn sperma is zelfs buitengewoon. De laatste keer had hij er maarliefst 90 miljoen! De gyn kon haar ogen niet geloven.
Ook de beweeglijkheid is beter dan bij de gemiddelde man. Dan denkt een mens bij zichzelf "kan er dan geen enkele stommerik in die 90 miljoen de weg vinden & z'n werk doen"?
Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik bij elke poging eerder negatief dan positief ingesteld ben. Misschien bewust om mezelf wat te beschermen...
Maar als ik lees dat ook jij soms de moed en het geloof liet zakken & dan toch goed nieuws kreeg...dat steekt een hart onder de riem!
Iedereen (die op de hoogte is van onze situatie) roept "volhouden, niet opgeven, de moed niet laten zakken."
En dat proberen we...
Groeten
Ik wil even reageren op je positief bericht dat je hebt geplaatst op 29 april.
Eerst en vooral : gefeliciteerd !!
Het doet inderdaad deugd je verhaal te lezen.
Zoals ik al eerder schreef, hebben ik noch mijn man enig probleem. De kwaliteit van zijn sperma is zelfs buitengewoon. De laatste keer had hij er maarliefst 90 miljoen! De gyn kon haar ogen niet geloven.
Ook de beweeglijkheid is beter dan bij de gemiddelde man. Dan denkt een mens bij zichzelf "kan er dan geen enkele stommerik in die 90 miljoen de weg vinden & z'n werk doen"?
Ik moet ook eerlijk toegeven dat ik bij elke poging eerder negatief dan positief ingesteld ben. Misschien bewust om mezelf wat te beschermen...
Maar als ik lees dat ook jij soms de moed en het geloof liet zakken & dan toch goed nieuws kreeg...dat steekt een hart onder de riem!
Iedereen (die op de hoogte is van onze situatie) roept "volhouden, niet opgeven, de moed niet laten zakken."
En dat proberen we...
Groeten
-
Zabbie
- Berichten: 551
- Lid geworden op: 20 april 2009, 17:00
Dag allemaal,
vandaag te horen gekregen dat we ook de weg van IUI moeten inslaan. Na 5 mislukte pogingen met Menopur heeft mijn gynaecoloog beslist om over te gaan tot IUI.
We zijn afgelopen dinsdag aan de cyclus begonnen, maar vandaag nog geen verandering te zien op de echo. Dus dosis verhogen en vrijdag nog eens terug op controle.
Soms valt het toch zwaar vind ik, zeker nu ook wij afscheid moeten nemen van het natuurlijke zwanger worden. Ik ga vanavond ook voor de eerste keer naar de accupuncurist, en ik hoop echt dat die man me gaat kunnen helpen. Ik heb een vrij ernstige (de gynaecoloog noemt het grillig geloof ik) vorm van PCO, die er dus voor zorgt dat ik nooit met een vaste dosis kan starten, maar altijd moeten we gokken en kijken of het aanslaat of niet.
Wij hebben al een zoontje van 1,5 jaar, en stilaan komen er de vragen hoe het zit met een tweede. Bij onze eerste wist iedereen dat we ermee bezig waren (want ook die is er niet vanzelf gekomen), maar nu hebben we meer behoefte aan privacy en weet dus niemand ervan. Dan denk ik soms ook bij mezelf - na weer een slimme vraag van iemand of er nog geen tweede aankomt, want dat anders het leeftijdsverschil met de eerste zo groot is- ach mens, je moest eens weten!
Enfin bon, ik ben blij dat ik hier lotgenoten tref en mijn hart af en toe eens kan uitstorten...
vandaag te horen gekregen dat we ook de weg van IUI moeten inslaan. Na 5 mislukte pogingen met Menopur heeft mijn gynaecoloog beslist om over te gaan tot IUI.
We zijn afgelopen dinsdag aan de cyclus begonnen, maar vandaag nog geen verandering te zien op de echo. Dus dosis verhogen en vrijdag nog eens terug op controle.
Soms valt het toch zwaar vind ik, zeker nu ook wij afscheid moeten nemen van het natuurlijke zwanger worden. Ik ga vanavond ook voor de eerste keer naar de accupuncurist, en ik hoop echt dat die man me gaat kunnen helpen. Ik heb een vrij ernstige (de gynaecoloog noemt het grillig geloof ik) vorm van PCO, die er dus voor zorgt dat ik nooit met een vaste dosis kan starten, maar altijd moeten we gokken en kijken of het aanslaat of niet.
Wij hebben al een zoontje van 1,5 jaar, en stilaan komen er de vragen hoe het zit met een tweede. Bij onze eerste wist iedereen dat we ermee bezig waren (want ook die is er niet vanzelf gekomen), maar nu hebben we meer behoefte aan privacy en weet dus niemand ervan. Dan denk ik soms ook bij mezelf - na weer een slimme vraag van iemand of er nog geen tweede aankomt, want dat anders het leeftijdsverschil met de eerste zo groot is- ach mens, je moest eens weten!
Enfin bon, ik ben blij dat ik hier lotgenoten tref en mijn hart af en toe eens kan uitstorten...
-
Eliane928
- Berichten: 1
- Lid geworden op: 8 juni 2009, 10:27
Dag allemaal,
Blij te horen dat er nog iemand op het forum zit die net als ik geen hormonen moet nemen. De reden van ons niet zwanger worden is omdat het zaad van mijn vriend van niet zo goede kwaliteit is.
Morgen beginnen we voor de allereerste keer met IUI. Ben eigenlijk wel een beetje bang voor de emoties die er bij zullen gepaard gaan (vooral dan de teleurstelling als het niks is). Ook zei de gyn mij dat er maar 20 tot 25% kans op een zwangerschap is. Na maanden van telkens negatief denk ik soms dat het teveel zal worden maar ik heb vertrouwen in de dokters.
Groetjes
Blij te horen dat er nog iemand op het forum zit die net als ik geen hormonen moet nemen. De reden van ons niet zwanger worden is omdat het zaad van mijn vriend van niet zo goede kwaliteit is.
Morgen beginnen we voor de allereerste keer met IUI. Ben eigenlijk wel een beetje bang voor de emoties die er bij zullen gepaard gaan (vooral dan de teleurstelling als het niks is). Ook zei de gyn mij dat er maar 20 tot 25% kans op een zwangerschap is. Na maanden van telkens negatief denk ik soms dat het teveel zal worden maar ik heb vertrouwen in de dokters.
Groetjes
-
Sofke
- Berichten: 13
- Lid geworden op: 15 mei 2009, 12:59
Bij wie wel gelukt?
Dag dames
Graag wil ik even de vraag stellen bij wie een I.U.I. gelukt is bij poging 4 - 5 - of 6?
Ik heb net een negatieve poging 3 gehad en stilaan zakt de moed me in de schoenen. Gisteren dacht ik heel even IVF te overwegen en te stoppen met IUI, maar dat lijkt me ineens zo drastisch. Misschien moet ik toch maar mijn 6 pogingen ondergaan, zoals iedereen en de hoop niet opgeven. Ik vraag me gewoon af of men nog kansen heeft bij de laatste 3 pogingen? Soms denk ik "als het de eerste 3x niet lukt, waarom zou het dan de laatste 3x wel lukken?"
Het lijkt wel alsof er niet veel dames zijn bij wie IUI positief uitdraait. Alle moeite lijkt vaak voor niks te zijn geweest.
Ik weet wel dat ieder geval anders is & dat je jezelf niet kan vergelijken met andere vrouwen, maar ergens geven positieve resultaten en reeële cijfers toch hoop!
Graag wil ik even de vraag stellen bij wie een I.U.I. gelukt is bij poging 4 - 5 - of 6?
Ik heb net een negatieve poging 3 gehad en stilaan zakt de moed me in de schoenen. Gisteren dacht ik heel even IVF te overwegen en te stoppen met IUI, maar dat lijkt me ineens zo drastisch. Misschien moet ik toch maar mijn 6 pogingen ondergaan, zoals iedereen en de hoop niet opgeven. Ik vraag me gewoon af of men nog kansen heeft bij de laatste 3 pogingen? Soms denk ik "als het de eerste 3x niet lukt, waarom zou het dan de laatste 3x wel lukken?"
Het lijkt wel alsof er niet veel dames zijn bij wie IUI positief uitdraait. Alle moeite lijkt vaak voor niks te zijn geweest.
Ik weet wel dat ieder geval anders is & dat je jezelf niet kan vergelijken met andere vrouwen, maar ergens geven positieve resultaten en reeële cijfers toch hoop!
-
Jo'tje
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast