ICSI 2016 april, mei, juni

[Setta]

@Muse: bedankt voor je hoopgevende woorden. Rond 15 uur(denk ik) was er helder bloed bij, dus ik dacht "ik bel even naar Gent om te vragen of ik met de medicatie mag stoppen". Ik kreeg daar geen gehoor(logisch, het is tenslotte zondag voor die mensen ook ). Om 16 uur een pilletje progesteron genomen(precies 8 uur na het vorige) en sindsdien...geen rood verlies meer, enkel dik bruin verlies. Bij momenten ook van die warmteopwellingen en moe. Natuurlijk zijn dat allemaal symptomen waardoor ik soms denk 'joepie!', maar heb zo'n urinetest gedaan en die toonde toch geen streepje hoor(heb er zeker 20 minuten naar gekeken en ik dacht een streepje te zien, maar dat was volgens mij eerder schaduw).
Morgen hopelijk geen rood bloed, maar het zou eerder een mirakel zijn denk ik...

Ik denk niet dat al ooit iemand dat meegemaakt heeft eerlijk gezegd: meer dan 3 dagen dik, donker bruin(soms zwart) oud bloed en dan toch zwanger zijn. Vraag me wel af waar het vandaan komt...

[HappySnoopy]

Je moet ze inderdaad blijven nemen tot de bloedafname. Ik duim nog mee!

[Sarahke82]

Een vriendin van mij was samen zwanger met mij. Zij had zwaar rood bloedverlies, 2 dagen lang. Ze dacht aan een miskraam. Maar dat was toch niet. We zijn ondertussen 2,5 jaar verder en haar dochtertje loopt lekker rond!

[Lizzy00]

Hier is het ook game over. Had niks gepost om er niet teveel mee proberen bezig te zijn. Maar voelde niks, had al een vermoeden dat het niks ging worden en deze morgen dan ook negatief getest. Heeft het dan zin om morgenvroeg om 5u op te staan om bloed te laten trekken. Dat haalt dan toch niks uit. Wij veranderen ook van ziekenhuis, dus het zal augustus zijn eer we een nieuwe poging kunnen opstarten. In juli zijn we ook nog op vakantie. Pff er mag eens wat positief nieuws komen in mijn leven. Anders hoeft het voor mij allemaal niet meer.

Veel succes nog aan de anderen.

[HappySnoopy]

Sterkte Lizzy! Helemaal mee eens: er mag echt wel eens iets positief gebeuren.

[T&L]

dag allemaal,

En nog steeds blijf ik hier volop meelezen bij jullie hoor. Na een supere bloedtest 3 weken terug en een eerste goede echo donderdagavond, voel ik me absoluut niet zwanger en ben zo bang eh.
Maar dat komt gewoon door wat wij niet allemaal doen - al doorstaan hebben - steeds die negatieve zaken te moeten horen. Neje ik kan het niet geloven echt niet en kweet met mezelf geen raad.

Maar daarvoor niet dit berichtje. Niet hier, niet tav jullie!

Aangezien ik steeds veel gelezen heb weet ik wel niet steeds (of bijna niet) wie wat gezegd heeft , waarvoor mijn excuses, maar toch een aantal puntjes waar ik op wil reageren:
- eerst en vooral @setta: zeker blijven hopen eh, inderdaad ook in uz gent werd mij duidelijk gezegd zeker medicatie te blijven doornemen tot eerste bloedtest , velen worden wel degelijk zwanger met bloedverlies!
- en ja ik heb het hier ook al eens gepost eh, die omgeving en vooral dichte omgeving waarvan je nu zoveel postieve invloed wenst en compleet tegendraads reageert, immens moeilijk! Je wil gewoon zo eens reopen: what a fuck weees er nu eens voor mij ! Komt er bij mij persoonlijk dan nog eens bij dat ik echt altijd eerst aan andere denk, mezelf redelijk wegcijfer...
- ik dacht dat het stephanieh was, kan ook iemand anders zijn, die vroeg nr tips bij tp. Wel wat ik deze keer echt volop gedaan heb is: granaatappels eten (is gewoon ook machtig lekker eh!), gelezen dat dit wel goed is en na wat googlen blijkbaar ook heel veel foliumzuur bevattend, zeer weinig natuurlijke producten hebben dit blijkbaar. OK ik neem al , lang!, foliumzuur, maar zo wat extra in natuurlijke producten kan geen kwaad eh!
Bijkomend ben ik ook een immens koukleum en elke avond ook een een kersenpitkussen op men buik gelegd, naast het feit dit echt superdeugd deed, blijkbaar door sommigen ook positief te zijn.
Verder niet veel speciaals gedaan eigenlijk, behalve dan nog wat extra proberen extra fruit te eten, ook al ik op zich al veel fruit en zo probeer te eten, nog een extra duwtje bij, s'avonds in de zetel bv... ah ja stelt niet veel voor dus.

Allez hopelijk hebben jullie er iets aan en ik blijf hier volop meelezen hoor want ik voel me nog steeds en dit zal vermoedelijk nog héél lang duren (mezelf kennende) één "van jullie"!

[Fiekemarieke]

Lizzy, veel sterkte gewenst

Setta, moeilijk he, je probeert jezelf te beschermen door niet te hard te willen hopen, en tegelijkertijd wil je zo graag blijven hopen, of het nu tegen beter weten in is of niet. De hel !

T&L, nog eens proficiat. Kan me perfect voorstellen dat je nog niet euforisch bent.

Heb zelf net de PU gehad. 10 eitjes hebben ze gevonden. Waren wel een paar kleine follikels bij dus ik ga er van uit dat er een aantal bij zullen zijn die niet rijp genoeg zijn.
Morgen telefoon van Leuven met het resultaat.
De biologe zei ineens dat er een verminderde spermakwaliteit was, omdat er agglutinatie is van de zaadcellen. Dwz dat er sommigen onderling wat aan elkaar kleven. De eerst keer dat iemand dat zegt tegen ons ! Maar bon, de punctie op zich is meegevallen, ben alleen nog wat dizzy van de medicatie.
Ga spannende dagen tegemoet !

[Setta]

Bedankt voor de steun dames...in mijn directe omgeving is het altijd weer datzelfde "wacht af" en dan zie je dat ze er niet eens bij stil staan hoe ongelofelijk zwaar dit voor mij is. Vandaag precies beter gevoel dan gisteren, maar als ik vers bloed zie keert dat weer om, moet mezelf daaromtrent geen illusies maken.

Naar Gent gebeld, zoals verwacht het advies gekregen gewoon verder te doen tot bloedafname van woensdag, dan pas weet ik met zekerheid dat het gedaan is. Echt ongelofelijk zwaar dit. Dan heb ik gewoon liever zoals het vorige keer was: ineens bloedverlies, direct "niet zwanger", drie dagen depri en gewoon weer verdergaan.
Die negatieve urinetest was volgens de vroedvrouw niets bepalend omdat dit volgens haar enorm onbetrouwbaar is EN veel te vroeg. Zelfs helder bloedverlies kan nog steeds zwanger betekenen. Dat ik zo vroeg bruinverlies gehad heb kon zij ook niet verklaren, want mijn waarden waren zeer goed(net zoals vorige keer). Misschien omdat ik er 2 teruggeplaatst gekregen heb? Ga het woensdag vragen, wil er een verklaring voor(ik plaats de dingen dan doorgaans beter, anders blijf ik piekeren).

[Setta]

Hier is het ook game over. Had niks gepost om er niet teveel mee proberen bezig te zijn. Maar voelde niks, had al een vermoeden dat het niks ging worden en deze morgen dan ook negatief getest. Heeft het dan zin om morgenvroeg om 5u op te staan om bloed te laten trekken. Dat haalt dan toch niks uit. Wij veranderen ook van ziekenhuis, dus het zal augustus zijn eer we een nieuwe poging kunnen opstarten. In juli zijn we ook nog op vakantie. Pff er mag eens wat positief nieuws komen in mijn leven. Anders hoeft het voor mij allemaal niet meer.

Veel succes nog aan de anderen.

Zo spijtig dit, weet volkomen hoe je je nu voelt...ondanks dingen die wel goed lopen in mijn leven kan ik soms gewoon niet positief zijn. Ganse week negatief geweest, ondanks fijne dingen die er gebeurd zijn. Doodjammer dat een mens zo moet lijden, als je weet hoe moeilijk het leven al op zich is
Wat mij soms wel helpt is om echt, in mijn hoofd, een lijstje te maken van dingen die goed lopen. Hoe klein die dingen ook zijn, ze geven je soms toch eens een goed gevoel.

Van welk ziekenhuis kom je nu en naar welk ga je?

[Setta]

Een vriendin van mij was samen zwanger met mij. Zij had zwaar rood bloedverlies, 2 dagen lang. Ze dacht aan een miskraam. Maar dat was toch niet. We zijn ondertussen 2,5 jaar verder en haar dochtertje loopt lekker rond!

Nu is het hier ook gewoon bloedverlies, maar dagenlang echt dik, oud en donker bruinverlies gehad...nog nooit op die manier meegemaakt eigenlijk. Geen mens die het kan verklaren(ga het woensdag bij de dokter toch eens navragen).

[Lizzy00]

@setta Ik heb ondertussen ook wat bloedverlies, dus wel duidelijk dat het niet gelukt is. Bij mij begint dat ook vaak met wat bruinverlies, maar niet dagenlang. Heb jij al een testje gedaan? Ik vind die testen nochtans erg duidelijk. Vorige keer was het op dag 10 na tp positief. Dag erna werd dit bevestigd door de bloedname. Nu op dag 11 na tp negatief, spierwit zelfs en bloedverlies. Ik denk niet dat een bloedname dit nog moet bevestigen. In jouw geval is het inderdaad wel anders. Misschien toch eens een testje doen? Dan heb je al een idee wat je kan verwachten... Maar moet je natuurlijk zelf beslissen.

Ohja komen van UZA en gaan nu naar Jette gaan.

[Setta]

@Lizzy: daarstraks was het weer even enkel bruinverlies en krampen begonnen te verminderen. Net naar het WC geweest(had plots felle krampen, zweette me kapot): bloedverlies en precies een klontertje bloed verloren.
Gisteren heb ik een urinetest gedaan(wel niet met ochtendurine) en die was spierwit(dacht eventjes een streepje te zien, maar dat was volgens mij enkel schaduw).

In Gent zeggen ze altijd dat je moet blijven hopen tot de bloedtest iets anders zegt.
Zelfs krampen en bloed kunnen goed zijn, maar voor mij is het definitief en duidelijk.
Ik blijf mijn medicatie nemen omdat het moet en aangeraden wordt, maar de hoop is er niet meer voor mij.
Heb serieuze hoofdpijn, zweet me kapot...Precies zoals een miskraam begint

[cimmeque]

@fiekemarieke: wat gek dat ze dat nu ineens vast stellen. Dan zal het 100% zeker icsi zijn? Wanneer bellen ze voor de uitslag?
@setta: ik heb bewondering voor de mate waarin het je bezig houdt. Zo veel symptomen proberen af te lezen zo ver voor je testdatum, wow!

Ok, na mijn kort Jette-berichtje van afgelopen vrijdag, hierbij kort wat over mij:
Onze zoon is ontstaan uit De cryo poging van ICSI 4. ICSI 1 en 2 waren in Leuven, daarna bij Decleer gegaan. Nooit ervoren zwanger geweest, gewoon 1x na 5 jaar wachten en dat is een prachtkind geworden. Geboren okt '10.
Na zijn geboorte er meteen terug natuurlijk voor gegaan, maar ondanks dat er medisch 0,0 met ons mis is, lukte het niet. Na een dik jaar terug bij decleer begonnen. Poging 5 en 6 met de nodige CRYO's, maar altijd ondanks prachtige blastocystes, altijd negatief. Dan poging 7 en 8 ook Bij decleer. Hij bleef zeggen "het is niet OF, het is WANNEER".
Noppes. Ben eerlijk waar de tel kwijt over hoeveel terugplaatsingen het gaat.

Besloten te stoppen, maar omdat zo veel mensen langs hun neus weg zeiden "nooit in jette geweest? Die zijn toch het beste?" Daar nog 1 poging gedaan. ICSI 9 dus. Verse poging september 2015.
Weer niks. Wel 4 cryos. Om een of andere rede begon ik het idee van 4 "kansen" in de diepvries te hebben, aangenamer te vinden dan die kans te nemen en dan een definitief punt te moeten zetten. Dat heeft anderhalf jaar aangehouden. Onze verbouwing is deze maand eindelijk klaar, en ineens voelde ik de nood om van de 3de slaapkamer een invulling te geven. Sportkamer, logeerkamer, of zoiets. Dus met veel tegenzin de afgelopen maand een cryopoging gedaan. TP van 2 (wederom) perfecte blasto's was op 1 mei. Vrijda dag, dus mijn man én zoon waren mee. Super bijzonder maar we kaderden het meer in "kijk eens jongen, zo Ben jij in mama gekomen".
Soit, 10 dagen weinig ermee bezig geweest tot ik ineens toch wel heel erg gespannen borsten bemerkte. Meestal krijg ik ver voor de testdag mijn regels, maar nu niet. Afgelopen donderdag kon ik me niet houden: urinetest na 2 seconden knalpositief. HUH????? In 10 jaar MMM dus maar 1x mee gemaakt he.

Vrijdag den bloedname waarvan ik vrijdagavond 20u15 wist: zwanger.

Kei kei kei gek. Ik geloof er niks van, mijn
Man nog minder.

Niemand weet er tot hiertoe van. We willen het van de daken schreeuwen, net als in 2010, maar stel dat er wat mis gaat, is het wel kei zielig voor de zoon als die zich al verheugd op broer/zus...

Donderdag 2de bloedname. Daarna weet ik niet maar wellicht volgende week echo? Morgen 5 weken...

Er kan nog zo veel mis gaan, weet ik donders goed, maar kan maar niet beslissen hoe ik met de wetenschap moet omgaan. Gewoon VET genieten en dromen? Zo van "ik zal mijn portie toch zeker wel gehad hebben nu?" Of diezelfde nonchalante "het wordt toch niks-" houding aannemen die ik al 3 jaar aan neem...
Pffffff, mindfucking dit.

[Lotje1981]

Setta je bent echt niet de enige met bloedverlies voor bn die wel zwanger is. Hebben er hier al meerdere gezegd eh. Een verklaring is vaak moeilijk te geven aangezien ze da ook ni zien door de telefoon. Maar idd medicatie door een en misschien ist goed teken zoals het hier was al dat bloedverlies.

[Setta]

Setta je bent echt niet de enige met bloedverlies voor bn die wel zwanger is. Hebben er hier al meerdere gezegd eh. Een verklaring is vaak moeilijk te geven aangezien ze da ook ni zien door de telefoon. Maar idd medicatie door een en misschien ist goed teken zoals het hier was al dat bloedverlies.

Bedankt voor je steun, ik probeer(hoe vreemd en grof dit ook mag klinken) afstand te nemen van de hoop op een goede afloop. Heb voortdurend van die warmte opwellingen die me doen denken aan de, volgens mij nog altijd van overtuigde, vroege miskraam die ik vorig jaar april kreeg. Vanmiddag voelde ik me plots niet goed(heel warm, draaierig, krampen,...)naar het toilet: klontertje bloed verloren en toen ben ik pas echt beginnen verliezen. Ik moet wel zeggen dat ik van toen tot nu terug rustiger bloed ben beginnen verliezen. Borsten doen niet meer pijn, dus dat sprankeltjes hoop is ook verdwenen. Verder af en toe het zuur(maar dat komt door de progesteron denk ik), verder niks meer.

Ik neem het mezelf wel kwalijk dat ik precies boordevol energie zit ineens. Precies alsof er niks gebeurd is terwijl ik 2 prachtige embryo's kwijt ben. Ik weet ook dat, als ze me woensdag na de bloedafname bellen, dat ik me terug hopeloos depri ga voelen hoor, maak me daarover geen illusies....

Dat lange bruinverlies doet bij mij het vermoeden ontstaan dat ik misschien toch een innesteling gehad heb, maar die verkeerd gelopen is? Wellicht verkeerde denkwijze, maar ga ze woensdag toch eens voorleggen. Zou dan wel al de tweede keer zijn dat dit gebeurt, dus op zich geen hoopgevende gedachte...