IVF Jan Palfijn Gent - Dr Decleer

[Setta]

@Sylvie: vorig jaar een gans jaar, met uitzondering van 2 maanden, op en af Gent geweest...daar krijg je dus zenuwen van...Hopelijk kan ik de gewone echo's hier in de buurt doen, scheelt ook al een hele hoop gedoe.

Ik popel ook om al die dingen te plannen meid, je wil niet weten hoe! Zeker als je naar het einde van je wachtweken gaat, dan begin je echt te denken 'het is gelukt'. Telkens iemand zegt "die of die is zwanger, bevallen..." krijg je een steek door je hart en begin je zelf ook weer ongeduldig te worden.

Ik ben 25 jaar(begon eind jaren 23 er aan).

[sylviekendb]

Wow dat is echt veel! Maar waarom 9iui's gedaan? Ik had al na 4 iui's het idee dat dat niet ging lukken en toen zelf naar gent gebeld..
Nuja met ivf heb je zoveel meer slaagkans he!
En je bent ook nog jong dus jouw kansen liggen nog zoveel hoger dan bij iemand van 40 ofzo..

Xxx

[Setta]

Wow dat is echt veel! Maar waarom 9iui's gedaan? Ik had al na 4 iui's het idee dat dat niet ging lukken en toen zelf naar gent gebeld..
Nuja met ivf heb je zoveel meer slaagkans he!
En je bent ook nog jong dus jouw kansen liggen nog zoveel hoger dan bij iemand van 40 ofzo..

Xxx

Ik was van plan tot 6 IUI's te gaan als ik echt totaal niet het idee had dat het kon lukken. De dokter sprak al na 2 pogingen van mij te opereren, maar ik stond daar cynisch tegenover omdat hij uiteindelijk een arts is en die opereren nu eenmaal graag(dus ik vond dat te overdreven). Toen mijn 4de IUI ietwat resultaat opleverde(jammer genoeg verloor ik mijn vruchtje net toen ik mocht testen en een paar dagen overtijd was) begon ik nog meer te twijfelen aan de waarde van die laparoscopie. Ik heb me toen voorgehouden verder te doen en te wachten op nog een resultaat. Toen ik in september(poging 8 ) iets gelijkaardig meemaakte(weliswaar minder hevig en met enige twijfel) besloot ik een HSG te doen. Volgens die arts(eentje in mijn buurt) was dat 100% gezond, geen probleem. Toen begon ik echt te denken "dit kan niet, er moet iets gebeuren". Heb toen nog 1 laatste poging gedaan en toen was ik het kotsbeu.

[sylviekendb]

Tja die hsg heb ik ook laten doen pff ik zat toen in aalst en die wouden ons ni helpen omda ik de eerste kr spontaan zwanger werd
Dr decleer vond het dan ook ni kunnen dat ze nooit gezien hebben dat er endo zat! Ik ben echt heel blij nu in gent en hier geloof ik ook echt in!
Waarom denk je trouwens dat je eicellen slecht zijn? Er waren 8 bevruchtingen v d 11 dat is toch heel goed??
Binnenkort mag ik je proficiat wensen, echt geloof erin dat kolt wel goed

[Setta]

@Sylvie: dr. Decleer heeft mij gezegd dat een HSG totaal geen zin heeft, nodeloos pijn doet. Op zich kan ik goed tegen pijn hoor, maar had ik het geweten...serieus van afgezien. Endometriose kan je helaas niet altijd zien op zo'n foto, bij mij zat die onder andere in de holte van Douglas. Nooit iets van gevoeld.

Decleer zei zelf dat hij denkt dat mijn eicellen slecht zijn. Goede bevruchtingen, maar achteraf delen ze slecht, traag of helemaal niet. Ik vind het zelf wat te vroeg om zo negatief te gaan denken, maar als hij het zegt...

Ik weet dat hij kennis van zaken heeft, maar heb liever een dokter die uitleg wat hij gaat doen. Decleer is zo'n stille mens dat hij bij momenten geen 5 woorden zegt. Ik neem dat nooit persoonlijk, als hij bot is ben ik dat gewoon terug en dan zie je hem echt denken "ik ga moeten kalmer zijn vandaag" en dan valt hij meestal wel.

[sylviekendb]

Ja tis wel een speciale man maar hij werkt zo hard en vliegt van hier naar daar, ik kan wel bepaalde uutspraken van hem appreciëren zoals dat hij iedere vrouw behandeld alsof het zijn eigen vrouw is.. en ook: je wordt wel zwanger, de vraag is nog enkel wanneer...
Als hij meer tijd heeft voel je da ook aan hem
En zijn assistentes zijn echt suuupervriendelijk!

[Setta]

@Sylvie: dan denk ik dat zijn vrouw dikwijls ook zenuwen van hem krijgt(als hij daar ook zo stil is).
Bij momenten merk je dat hij behoefte heeft wat meer te praten, dat is dan aangenamer. Tenslotte is het nooit aangenaam om naar een gynaecoloog te gaan hè.
Zijn assistentes doen, vind ik, het meeste werk(in de zin van organiseren en er voor te zorgen dat je alle nodige informatie krijgt).

Bij mij zegt hij altijd dat ik een moeilijk geval ben, logisch als je weet dat ik bijna altijd in discussie met hem ga

[Dora26]

*Om even in jullie gesprek in te breken*

Ik dacht eigenlijk dat het helemaal niet uitmaakte of je nu al een kindje hebt gehad of niet... Je weet inderdaad dat het de eerste keer wel gewerkt heeft, maar een 2de keer kan het toch helemaal anders gaan...

[Setta]

*Om even in jullie gesprek in te breken*

Ik dacht eigenlijk dat het helemaal niet uitmaakte of je nu al een kindje hebt gehad of niet... Je weet inderdaad dat het de eerste keer wel gewerkt heeft, maar een 2de keer kan het toch helemaal anders gaan...

Is een open forum hé, je breekt niet in(dat is het leuke aan dit forum: info delen die nooit in een 'normaal' gesprek zou gedeeld worden)

Ik dacht dat dus ook: eicelkwaliteit is alleen 'slecht' als je boven de 30 begint te gaan en dan nog maakt dat niet veel uit. Als je dan met IVF begint is dat 1 van de belangrijkste pijnpunten blijkbaar.
In mijn visie is het hebben van een eerste kindje het bewijs dat je eicellen goed van kwaliteit zijn, tenzij er bijvoorbeeld 10 jaar tussenzit. Ik kan verkeerd zijn hé, mijn logica is niet die van een arts uiteraard.

[sylviekendb]

Dora
Geen probleem hoor, zoals gezegd is het een open forum he
Kijk is op ivf predictor.. je kan de kans op ivf berekenen adhv een aantal factoren , daar is een wetenschappelijke studie rond gedaan. 1 vd vragen is of je al een kindje hebt.. ook de gyn bevestigde dat dit een voordeel is.. innesteling enzo is ook al eens gelukt...

Groetjes en slaap lekker

[Nena79]

@ setta: Hier ben ik weer. Ivm je vraag over de kwaliteit van de eicellen. Ik denk dat Dr. Decleer dat afleidt uit een aantal factoren. Ik ben niet meer piepjong, de zwemmers van mijn man zijn van heel goede kwaliteit, we hebben 4 simulatiepogingen gehad ( met clomid en pregnyl) die niet hebben opgeleverd en bij de eerste icsi poging had ik ondanks grote hoeveelheden gonal-f toch maar 4 eicellen. Om die reden zal er bij de volgende poging elnova (of zoiets) als medicatie worden gebruikt. Ik wil je er ook bijzeggen dat ik een zoontje heb van 2 jaar dus het kan met mindere kwaliteit van eicellen. Laat je vooral niet ontmoedigen. Ik ben er zeker van dat je bij Dr. Decleer in goeie handen bent en dat de geneeskunde ondertussen al veel voor ons kan doen. Als het bij celebrities van 50 lukt om zwanger te worden dan bij ons ook wel.
Het moeilijkste vind ik het vele wachten, wachten op regels, wachten op de resultaten van de volgende bloedafname, enz... En dan heb je nog de wachtmaand na een verse icsi-poging. En ondertussen die lastige vragen en opmerkingen van de onwetenden.

Groetjes

[Setta]

@Nena: ik trek me recht aan het feit dat ik, ondanks vermoedelijk slechte kwaliteit, toch 1 goede embryo had(anders plaatsen ze die niet terug). Nu zal het zoeken zijn naar de juiste combinatie voor mij wellicht Hij heeft ook niet gezegd dat het niet zou lukken, alleen wat moeilijker. Ik produceer zeer veel eicellen met relatief weinig stimulatie, maar weinig goede eicellen. Is net alsof je op jaarbasis maar 1 goede eicel hebt...dan kan je lang proberen als koppel.

Het wachten is inderdaad het ergste en tegelijk gaat het gewone leven verder: werken gaan, rekeningen komen binnen, slecht nieuws wat bij het leven hoort...Om nog maar te zwijgen van je omgeving die niet altijd even goed begrijpt(of wil begrijpen) waarom je niet gewoon vrolijk door het leven kan gaan. Zij begrijpen niet dat er voortdurend een donkere wolk boven je hoofd hangt. Vooral die wachtmaand is ambetant. Stel je voor: vorige maand ganse dag geweend door mijn menstruatie, nu ga ik blij zijn...hoe vreemd kan iets evolueren

[Nena79]

@Setta: Niet opgeven he! Ik merk dat toch wel zwaar ook weegt bij jou. Zoals je aanhaalt één goeie is voldoende. Er is een embryo geweest dus het kan perfect. Dat het met de eerste poging niet is gelukt mag geen reden zijn om te denken dat het ook in de toekomst niet zal lukken. Ik was ook al bijna 35 toen ik zwanger werd en het was ook door een speling van de natuur. De maand ervoor had ik (eindelijk na maanden proberen) een miskraam op 7 weken. Mijn huisarts zei dat ik de eerste maand na een miskraam toch niet kon zwanger worden en toen bleek het ineens toch zo te zijn. Niemand die het kon verklaren. En na de geboorte van mijn zoontje moest ik eerst een aantal maanden wachten (keizersnede) en toen had ik een BBZ, emotioneel heeft mij dat dan toch wel gekraakt want je hele lijf is zwanger met alle symptonen maar toch moet je het laten gaan. En dan een paar maanden proberen en uiteindelijk in de MMM gestapt en ook maar de ene na de andere behandeling zonder resultaat maar ik geeft het nog niet op want ik ben er nog niet klaar mee.
Na de mislukte IVF-poging heb ik ook een aantal dagen constant met tranen in mijn ogen gestaan want je hebt toch alles uit de kast gehaald en zo goed voor jezelf gezorgd en toch wou het niet lukken.
Ik ben er zeker van dat het ook voor jou weggelegd is en je moet maar denken: na elke behandeling weten ze beter hoe mijn lichaam reageert en wat het de volgende keer zeker nodig heeft.
Nog veel succes en hopelijk zijn de binnenkort daar zodat je een nieuwe start kunt nemen.
Groetjes

[Setta]

@Nena: bedankt voor je lieve woorden. Paniek of angst zijn slechte raadgevers, maar als je al zo lang bezig bent overheerst dat op sommige momenten toch vind ik. Je probeert positief te blijven, maar bij momenten krijg je rillingen als je denkt aan het hele traject dat je weer gaat beginnen. Ik kijk er ook naar uit, maar heel het geregel, de schrik voor een nieuwe mislukking, de verre afstand...niet eenvoudig
Je onthoudt die data ook goed vind ik(punctie dan, terugplaatsing dan, BN negatief op Datum X..). Extra pijnlijk als de maand dan om is.

Voor jou is het blijkbaar ook niet op rozen gelopen, wat een doorzetter ben je

Ik ben zo echt aan het denken "stomme regels, voor 1 keer dat jullie mogen komen gaan jullie te laat zijn zeker "

[Nena79]

@Setta: Ik begrijp je volledig. Vanaf het moment dat je mag bellen (dag één van je regels) weet je weer dat je voor een resem doktersafspraken bent vertrokken. Bloedafnames, echo's, punctie, terugplaatsing, een hele batterij medicatie enz... Je wilt er alles voor doen maar je moet er veel voor opofferen. Daar gaan die paar extra verlofdagen waar je zo voor gespaard hebt of de zuurverdiende uurtjes recup. Jij bent niet van de omgeving van Gent? Ik heb nog het geluk dat het niet te ver rijden is naar de privé-praktijk. Als je daar bent word wel je wel met je neus op de feiten gedrukt. Er hangen zoveel succesverhalen (de fotogalerij) overal en ook het feit dat je daar nooit alleen bent toont wel dat je zeker niet de enigste bent en dat er binnenkort ook zo'n fotootje van jouw baby aan de muur zal hangen (ik heb gezien dat er nog plaats is). Ik heb dat ook met die data en nu begin ik soms te denken "als het was gelukt bij de eerste poging was ik mss nu zoveel maanden zwanger" Dat mag je niet doen maar t is soms echt sterker dan jezelf.

Ik ken de frustraties van het wachten op de regels. Elk toiletbezoek denk je dat het prijs is. Wachten is een mooie deugd maar ik denk dat we het nu wel al weten.

Groetjes