ivf clubje

[Dora26]

@dora Hier ivf door de endometriose jammer genoeg.. ik wist al langer dat ik endometriose had (2 operaties gehad), dan enkele weken na het stoppen met de pil voor onze kinderwens was de endo al terug dus een nieuwe operatie waarbij 1 eileider verwijderd werd en er binnenin vanalles beschadigd was.. daarom onmiddellijk met ivf gestart (hadden maar een heel kleinestarten op natuurlijke zwangerschap).. dan bij de 2de tp een miskraam een bbz gehad waardoor mijn andere eileider verwijderd werd.. sindsdien weer veel pijn en cystes rond de eisprong door de endometriose (waardoor in februari een nieuwe operatie)..

Vandaag een hystoscopie gehad, viel op zich wel mee.. mijn baarmoeder is fel gekanteld maar dat wist ik al.. ze dacht ook weer endometriose te zien op een spier.. daarom eerst een mri deze keer en als er iets te zien is wrs 3 maanden medicatie. . Pff word er zo kwaad van!! Alsof het nooit stopt.. Nu alweer minimum een cyclus wachten voordat we kunnen starten (in het beste geval)..

Ik had ook endometriose zonder het te weten(heel uitgebreid blijkbaar), nooit echt veel last van gehad(alleen bij momenten zeer pijnlijke maandstonden, maar met een stevige pijnstiller best wel te doen). Nooit pijn gehad rond de eisprong, nu voel ik dat wel sinds mijn eerste ICSI. Volgens de dokter kan ik nu nog geen endo terug hebben, maar stilletjes vrees ik daar toch wel voor.

Setta,
Ik heb er zelf ook nooit last van gehad, maar de cyste belemmerde blijkbaar wel het zwanger worden, dus ik ben ook doodsbang dat het weer zal terugkomen zonder ik het goed en wel doorheb. Je weet natuurlijk nooit zeker hoe lang het erover doet hé!
Het kan soms snel gaan, soms ook niet... Maar ik ben er dus ook wel bang voor hoor!
Het verhaal van Kabese bevestigt al dat het allemaal heel snel kan gaan. Ik zou zeggen, als je eraan twijfelt om het toch eens te laten nakijken!

[dreamgirltje89]

Moest even bij lezen. Veel verhalen gelezen. Jammer van de negatieve test kabese. Volgende keer beter. Panacea, zo een verhaal. Hopelijk krijg je goede uitslag en mag je snel terug beginne. Wij duimen hier mee voor iedereen. Samen staan we sterk.

Groetjes

[Setta]

Hier denk ik vandaag of gisteren eisprong gehad. (na dus een mislukte ICSI).
Redelijk pijnlijk geweest, precies alsof je overstimulatie hebt.

Dubbel, emotioneel, pijnlijk vind ik dat: een eisprong zonder een poging er aan gekoppeld.

[dromers]

Isci 1 is dus mislukt. 10 dagen na de terugplaatsing kwamen de maandstonden aanmelden. Even in een dipje nu. Die Utrogestan houdt idd je maandstonden niet tegen gezien ik na 10 dagen mijn eerste kans zag verbrokkelen. Maandag nog bloedname, een formaliteit! Nog 1 cryo maar heb er geen goeie hoop op!

[Setta]

Isci 1 is dus mislukt. 10 dagen na de terugplaatsing kwamen de maandstonden aanmelden. Even in een dipje nu. Die Utrogestan houdt idd je maandstonden niet tegen gezien ik na 10 dagen mijn eerste kans zag verbrokkelen. Maandag nog bloedname, een formaliteit! Nog 1 cryo maar heb er geen goeie hoop op!

Ik voel met je mee. Heb vandaag ook een moeilijke dag(niks is goed, ik verveel me ook al verzuip ik in het werk...). Ik had totaal geen cryo over, vind ik echt bijzonder hard. Ik begin met lood in de schoenen aan ICSI 2, zeker met in het achterhoofd dat de kans reëel is dat mijn eicellen slecht zijn(ook al kan ik dat moeilijk geloven met zulke goede bevruchtingen).

[Setta]

Ik bedenk net, omdat je roze afscheiding gehad hebt, kan het dan geen innesteling zijn? Aangezien je bloedwaarden goed waren? Had ik ook 3 dagen na tp(de dokter zei dat bij onze afspraak afgelopen week zelf: "waarden waren zeer goed en hoopgevend").

Ik kreeg een dag voor mijn menstruatie krampen in mijn benen(typisch voor mijn regels). Toen wist ik het dus...

[Louiske]

hallo, lang geleden dat ik hier iets gepost heb..
Anne hoe gaat het met jou?
Aan de nieuwe, jammer genoeg welkom...

Ik heb net mijn tweede tp achter de rug en de wachtweken daarvan... Mijn hcg stond op 7 uiteindelijk, maar heb intussen een bloeding gekregen... en dat na die curettage in januari.... het is me te veel geworden... Heb al gedacht om een pauze in te lassen, maar ik ga toch nog in april een tp laten doen van mijn laatste cryo en dan ga ik ook naar Johan Roose! Daarna sowieso rust in mei...
Het is toch wel emotioneel héél zwaar... zwaarder dan ik had gedacht na de 5 iui pogingen, toen was ik nooit zwanger geweest maar een verlies verwerken is toch nog zwaarder dan een teleurstelling.

[Setta]

@Louiske: had het emotionele eigenlijk ook serieus onderschat. Ik dacht "zal wel zoals bij de IUI's gaan zijn", maar jongens toch... Voel me bij momenten echt rotslecht. Het lichamelijke had ik dan weer overschat.

[Louiske]

ja fysieke had ik toch ook niet overschat, bij de pickup ook serieus afgezien, daarmee dat ik er tegenop zie voor een tweede pickup..
Hoe lang ben jij nu bezig Setta met ivf?
Heb me ook rotslecht al gevoeld vandaag... dan vraag ik me af hoe lang duurt dat nog eer dat ik me niet herpak

[dreamgirltje89]

Bij iedereen weer slecht nieuws. Pff jammer. Maar de hoop ni opgeve allemaal eh. Komaan. Het is een zware weg helaas ma door de steun van iedereen kome we er wel door. Achter de 3de poging ivf begint de pijn minder en minder te worde merk ik persoonlijk toch. En ja probere achter de poging telkens het normale leven op te pikken da helpt wel.
Aan iedereen nog veel succes en tot binnekort. Heb hier een overlijden dus zullen hier paar zware dage worde daarna beginne met een nieuwe poging.

Groetjes.

[Setta]

@Louiske: je moet eigenlijk jezelf die donkere, zwarte dagen toestaan. Ze horen er spijtig genoeg bij. Vandaag hier ook een dag dat ik liever terug in mijn bed zou kruipen, alles zit en steekt tegen....

Ik ben nu 1,5 jaar bezig. In dat jaar heb ik 9 inseminaties achter elkaar gedaan, een kijkoperatie gehad, 3 maanden zoladex moeten spuiten(de hel, vooral emotioneel bijzonder zwaar) een keer een biochemische zwangerschap gehad(althans, dat denk ik afgaande op de immense vloed die toen afkwam en de symptomen) en ook nog een HSG die totaal niet bleek te kloppen.

Het moeilijke aan dit soort behandelingen is dat mensen rondom vaak niet beseffen hoe zwaar en belastend het is. Je moet immers gewoon verder blijven werken(of in mijn geval lang geweest is: zoeken naar werk), je moet blijven aanhoren dat anderen zwanger zijn, eten moet er ook nog op tafel staan... Lijkt allemaal eenvoudig, maar als je bv. op maandag te horen krijgt dat je ICSI mislukt is(ook al wees alles er in eerste instantie op dat het gewoon zou lukken), je een half uur later alweer aan het werken bent en op het einde van die dag 's avonds van je bloedeigen zus te horen krijgt dat het allemaal wat opgeblazen wordt... Dan breekt er iets in je en is het moeilijk om weer verder te gaan.

[Setta]

Aan iedereen nog veel succes en tot binnekort. Heb hier een overlijden dus zullen hier paar zware dage worde daarna beginne met een nieuwe poging.

Groetjes.

Mijn deelneming... ambetant als zulke gebeurtenissen er dan ook nog eens doorkomen. Op den duur weet je niet meer welke huilbui voorrang krijgt.

[Louiske]

@dreamgirltje mijn deelneming ook..Sterkte, dat er ook nog bij is al helemaal niet simpel

@setta, mja ik probeer mij altijd maar sterk te houden en dan gaat het niet meer en heb ik idd een hele zwarte dag.. maar dan vraagt mijn vriend waarom ik zoveel verdriet heb, ja dat maakt het dan nog erger . Maar hij heeft wel zijn best gedaan vandaag zenne om mij op te peppen, maar tis niet simpel en je moet idd intussen blijven werken, dat vind ik het moeilijkste, zou morgen liefst gewoon thuis blijven, een week of langer mja het leven loopt door en ik kan me niet verstoppen.
Ik heb ook 5 iui's achter de rug, laparoscopie, hysteroscopie, curettage en nu ook biochemische zwangerschap. Wist tot kort niet wat het was... pfft

[Setta]

Zo'n biochemische zwangerschap daar gaan mensen vaak heel erg licht over. "Dan was het toch nog niks?", stomste uitspraak ooit denk ik. Dat is nu voor mij bijna 1 jaar geleden en ik herinner het me nog steeds alsof het gisteren was...
Dan ook nog eens een paar dagen overtijd, de allereerste keer. Ik zo blij als iets en dan zo'n klap. En net die dag nog 4 afspraken te gaan waaronder 2 sollicitaties. Klein geluk dat ik toen had: wellicht door het zwangerschapshormoon voelde ik me euforisch gelukkig, dus het besef kwam pas enkele dagen later.

[Louiske]

ja ik had positieve testen want die reageerden blijkbaar op dat beetje hcg, we waren al wat blij, ook bang, en dan horen dat er toch hcg is, nog steeds hoop, dan bruinverlies, dan denk je aan late innesteling, je blijft hopen hé..
ik heb daarstraks in de wc precies 'iets' gezien.... en dan ben ik ingestort...voor mij is het weer een verlies al was het nog 'niks'... ik was toch even kort zwanger weer he