eerste keer ICSI

[Estelle]

Hallo,

Ik ga binnen een paar dagen starten met een eerste ICSI behandeling in UZ Jette. Om de reden dat ik 41 ben en de vorm van het sperma van mijn vriend niet ok is. Hij heeft er wel voldoende en ze bewegen ook goed.

Een jaar geleden, heb ik twee keer eicellen laten invriezen. De relatie met mijn vriend was toen nog niet lang genoeg.
Ik had twee ker 20 eicellen waarvan ze er twee keer 15 van hebben laten invriezen. Dit was uitzonderlijk goed gezien mijn leeftijd. Die behandelingen en ervaringen ken ik dus.

Nu gaan we dus starten met de ICSI, en het gedeelte terug zetten, hopen, mss falen, ken ik nog niet. Er gebeurt nog niks met mijn ingevroren eicellen.

Kunnen jullie mij algemeen informeren?

[Estelle]

Voila, ondertussen is mijn eerste terugplaatsing al eventjes achter de rug. Ik had 13 eicellen, waarvan 5 goed, en twee bevrucht. Er werd er ééntje terugeplaatst en één ingevroren.

De terugplaatsing, of alleszins het resultaat ervan was. Het telefoontje van de monitoring waarin men aangeeft van het is niet gelukt, doet niet goed. Maar ja, hoe kan je die boodschap op een andere manier brengen? Ook de orgalutran pillen maakten me depressief, ik sliep heel diep, was heel moe en had nachtmerries. Dan de verplichte maand rust.

We hebben dan het ingevroren eitje laten terugplaatsen. Geen last meer van de orgautran, niks. Wel een lichte bloeding waarop ik al dacht dat het weer niet gelukt was. De verpleegster bij de bloedprik stelde me gerust en zei dat dat niet noodzakelijk negatief was. En dan het telefoontje... ik ben zwanger. Dit is pas heel vers hoor. Sinds zondag. Ongeloofelijk, kan het nog niet goed bevatten. Raar he. Heel blij maar anderzijds wel schrik voor de 1 kans op drie dat het een miskraam is, syndroom van down test, ... Blij zijn en je blijheid moeten temperen omdat een zwangerschap nog niet meteen betekent dat je ook een kindje zal hebben. Emotioneel moeilijk. En wanneer ben je dan eigenlijk zeker? Op het moment dat je je kind in de armen hebt? Voor wat betreft de innesteling, dit voel ik heel goed hoor, krampen, pijnsteken, ... Zondag weer een nieuwe bloedprik. En dan vroeg de verpleegster, bij het plannen van de bloedprik, stel dat er iets mis is wanneer kan je dan het beste in de week komen? Euuuuh ... ze had een mooie stem, maar dit compenseerde denk ik het gebrek aan empathie. Wordt vervolgd

[Fiekemarieke]

Hallo Estelle,

Wat een goed nieuws ! Ik ga zelf ook binnenkort beginnen met een eerste ICSI dus dit stemt me hoopvol..
Ik denk dat zoals bij een spontane zwangerschap de eerste 12 weken de cruciaalste zijn. Als die goed verlopen dan kan je toch al wat geruster zijn, niet? Heeft de dokter hier niets specifieks over gezegd?
Probeer er in elk geval toch van te genieten !!

[Estelle]

Hier zijn we weer met een vervolg.

Alles gaat nog steeds goed.

Gisteren zijn we naar Jette geweest voor de eerste echo. En we hebben blijkbaar een gezonde embryo, waarbij alles in orde is. Alleszins in dit stadium. We hebben ook het hartje al horen kloppen. Amaai wat gaat dit snel.

Ondertussen wel een paar kwaaltjes: sinds een paar dagen enorme dorst en vooral 's nachts, ook moeten opstaan om te gaan plassen, algemene buikpijn, ....

Gisteren bij de gynaecoloog zei ik dat ik gisteren morgen veel buikpijn had aan de linkerkant, en ik daarom dacht dat de baby langs die kant lag. Ze zei me dat door een infectie mijn baarmoeder helemaal opgeschoven was naar die kant, maar dat dat geen probleem was. Weet iemand hier iets van? Ze zei me ook dat ik een kleine cyste op één van mijn eierstokken had, maar dat ook dit normaal was omdat het een ingevroren embryo betrof dat in mijn normale cyclus teruggeplaatst wer. Dit was ook geen probleem.

Vrijdag ook een afspraak in Jette voor het dossier daar af te sluiten.

Binnen een paar weken zullen we de test op het syndroom van down moeten uitvoeren. Ik weet niet echt wat dat juist inhoudt. Hoe dit gebeurt, of dit pijnlijk is, ...

[Ketje]

Hallo Estelle,

Proficiat met je zwangerschap!
De test om het syndroom van Down op te sporen: daarbij heb je een aantal mogelijkheden:
ofwel doe je een kansberekeningstest: dit is onder andere de combinatietest van een echo waarbij wordt gekeken naar de breedte van de nekplooi, de aanwezigheid van het neusbeentje (dit weet je direct bij de echo) en bloedproef waarbij naar de aanwezigheid van bepaalde cellen wordt gekeken en je leeftijd. Op basis van al deze gegevens maakt men een kansberekening. Je begrijpt: omdat je al wat ouder bent is dat een wat minder goede factor, maar de andere zaken kunnen erg goed zijn waardoor je toch een goede kansberekening hebt. Let wel, het is een kansberekening geen zekerheid. Het resultaat heb je na een paar dagen.
De andere mogelijkheid is een NIPT-test: dit gebeurt ook via een bloedafname. Op het resultaat moet je twee à drie weken wachten en je moet het grotendeels zelf betalen (kost rond de 360 euro). Met deze test kan je 99% zeker weten of je kindje Down heeft en er wordt ook getest op trisomie 13 en 18. Ook kan je met deze test het geslacht al weten.
Mocht deze test uitwijzen dat er Down is, dan wordt er een vruchtwaterpunctie gedaan omdat deze test 100% zekerheid biedt, maar een vruchtwaterpunctie is ingrijpender en geeft een minikansd op een miskraam waardoor deze test tegenwoordig maar wordt uitgevoerd als de NIPt slecht is.

Je hebt dus de keuze. Ik heb er voor gekozen om eerst de kansberekeningtest/combinatietest te doen. Was het resultaat voor ons hierbij dat er 1/500 of meer kans was op Down, dan had ik persoonlijk gekozen om de NIPT te laten doen. Je kan natuurlijk direct voor de NIPT opteren, dat is ook een mogelijkheid.

[Estelle]

Ondertussen zijn we 8 weken zwanger. Vorige week naar het UZ Jette geweest om ons dossier daar af te sluiten.
Hij raadde ons de nipt test aan en de vlokkentest. De eerste omdat ik al te "oud" ben om me te baseren op kansberekening ivm het syndroom van down. De laatste omdat het een niet invasieve test betreft. De nipt test laat ik volgende week woensdag uitvoeren.

Hij vertelde ook dat als ik dit stadium gepasseerd ben dat de kans op een miskraam aanzienlijk geslonken was, om bij de drie maanden ook nog eens drastisch te verminderen. Daar waren we enorm blij om.

Voor wat de zwangerschapskwalen betreft, geen ochtendmisselijkheid maar avondmisselijkheid. Het enige dat ik dan nog naar binnen krijg of zin in heb is fruit. Appelsienen, appels, gedroogde pruimen, mango, granaatappel ... Die misselijkheid is echt en echt vaak aanwezig, en werkt een beetje veel op mijn humeur. Van de andere dingen die ik eet zijn de meeste smaken veranderd.

Ook mijn buik net onder mijn borsten is nu vorm aan het krijgen. Bij het bukken om iets op te rapen zit die al in de weg.

Zo dat was het weer.
Ik wil nog even zeggen: Hou vol, want zo zal het bij jullie ook eens gaan. Heb geduld, gun jezelf rust!

[byink]

wat fijn voor je zeg! Het doet goed om ook positieve ervaringen te lezen.
Mijn vriend zal eerst een TESE behandeling moeten ondergaan. Alvorens heb ik 11 april een afspraak bij de gynaecoloog van de ivfkliniek om een check-up te doen. Indien ik helemaal oke ben bevonden dan zal hij de TESE behandeling krijgen. Vervolgens start icsi. Hopelijk kan ik hier verhalen delen