Otis is een echt droombabietje! Sinds gisteren goed vertrokken met de borstvoeding. Wel met tepelhoedje, maar dat was bij Finn ook en krijgen we weer afgebouwd. Heb sinds vanochtend stuwing dus de productie draait op volle toeren!
Otis slaapt goed. Is braaf en knuffelachtig en zo mooi...
Soms toch ook traantjes owv feit dat geboorte weeral voorbij is. Zolang naar uitgekeken. Mijn vriend heeft t ook dat gevoel. We zouden nog wel tien kindjes willen
Verder komt de bevalling in flarden terug. Gelukkig heeft mijn vriend constant alles opgeschreven wat gebeurde en veeeeel foto's genomen. Oa waar Otis nog half in mij zit en hoofdje eruit. Prachtig! Hij heeft trouwens zijn roeping als vroedvrouw gemist
Fotograaf is ook geweest de eerste avond op de kamer voor foto's van onze drie grote wonderen. De bevalling zou hij nooit gehaald hebben.
Heb wel een gevoel van 'aan een mogelijke ramp ontsnapt'. Otis zijn navelstreng zat los rond zijn nekje. Op zich geen probleem want was makkelijk af te halen en mijn vriend mocht hem nog doorknippen. Maar die vliezen waren dus blijkbaar echt een risico en gevaarlijk. Denk dat ze dat de laatste week wat hebben geminimaliseerd om ons niet ongerust te maken. Maar bij aankomst bleek dat ze toch lichtelijk waren voorbereid op een spoedkeizersnee na het breken van mijn vliezen. Er werd me ook op het hart gedrukt meteen te bellen en te gaan liggen of op handen en knieën te gaan zitten als mijn water spontaan zou breken tijdens de arbeid. Toen ik voelde HOEVEEL vruchtwater wegstroomde en bleef komen, en toen ik zag hoe mijn gyn in alle voorzichtigheid mijn vliezen brak en intussen voelde aan Otis zijn hoofdje en de navelstreng, toen ik dan voelde hoezeer de druk afnam, ik onmiddellijk terug kon ademen, het maagzuur plotsklaps verdween en mijn rugpijn ook, dan weet ik pas hoeveel druk er op mijn vliezen stond. Ik mag er niet aan denken wat had kunnen gebeurd zijn mocht de navelstreng effectief mee naar buiten gekomen zijn en zo strak getrokken geweest zijn. Word al mottig bij t idee alleen.
Ben dus ONGELOOFLIJK opgelucht dat Otis er is, veilig en wel. Mijn gyn voor altijd en eeuwig dankbaar om mij in te leiden zonder mijn ongerustheid teveel te wekken.
Verder heb ik verbazingwekkend weinig pijn en last. Kon direct vlot uit bed, plassen, stappen enz. Bevallen zonder epidurale is amazing! Voel me echt kiplekker!




