Poging 5 mislukt!?

[onzewens7374]

Hoi,

Ik ben nieuw hier, dus kort even voorstellen: mijn liefje is pas 42 geworden en ik heb dezelfde leeftijd. We zijn elkaar pas 3 jaar geleden tegengekomen en waren op dat moment nog allebei kinderloos. We hadden graag nog 2 "boelekes" gekregen, maar de tijd werkt tegen ons en blijkbaar is de wetenschap ook nog niet echt in staat om ons te helpen. Vandaar zit ik hier... Ik heb al lang gedacht om hier eens alles van me af te schrijven, maar tot nog toe nog niet gedaan. En nu dus opeens wel...

De reden waarom ik vandaag wil schrijven, is dat ik vanmiddag (rond 14u) een bloedprik heb gehad om het resultaat te kennen van intussen alweer de vijfde ICSI-poging. Poging 1 tot en met 4 hebben telkens veel eitjes (8 tot 14 - goed voor mijn leeftijd, zegt men) opgeleverd na stimulatie en ik heb respectievelijk 1-1-2-3 en nu opnieuw 2 embryo's teruggeplant gekregen. Ik heb nog geen enkele keer cryo's gehad en ben nog nooit zwanger geweest, al was ik er bij poging 3 dichtbij. Toen heb ik een tweede bloedproef ondergaan om te checken of mijn HCG-waarden verder zouden stijgen, maar dat bleek toen niet het geval. Achteraf heb ik gehoord dat ik oorspronkelijk 25 als waarde had en dat die bij de tweede proef gedaald was naar 6. En daar wringt nu het schoentje...

Toen was het 20 juli wanneer ik mocht terugbellen voor mijn resultaat en gezien de feestdag kreeg ik moeilijk iemand aan de lijn in het fertiliteitscentrum. Ten einde raad heb ik dan naar het labo zelf gebeld, waar een van de laboranten me gezegd heeft dat ik "een beetje zwanger" was, dat mijn waarden niet goed waren maar toch significant. Ik heb toen geen cijfer gekregen, maar achteraf wel een brief (per post) waarin dat van die 25 stond.

Nu is er dus geen excuus ivm een feestdag of zo, maar ik kreeg vanmiddag wel iemand aan de lijn die me liet weten dat mijn test negatief is. Na enig aandringen kreeg ik toch te horen dat er wel degelijk een teken van zwangerschap is, maar dat ik een heel lage waarde heb. En daarom heb ik nu dus zo'n stom gevoel. Ik heb maandag een lichte bloeding gehad, vooral bruinverlies en eigenlijk heel weinig. Dinsdagmorgen was dat alweer voorbij. Voor de rest van de dag dinsdag en de hele tijd op woensdag en donderdag had ik totaal geen bloeding meer. Vanmorgen (rond 9u30) had ik opnieuw wat bruine afscheiding en toen ik omstreeks 11u30 checkte, was er weer iets bijgekomen. Daarna is dat opnieuw gestopt en nu is er weer geen enkel teken meer. Ik heb dus echt het gevoel dat men in de kliniek nogal snel redeneert dat de poging mislukt is en ik zou zelf eigenlijk graag nog wat doorzetten, mijn medicatie (Utrogestan) verder nemen en binnen een paar dagen nog eens testen.

Mijn vraag aan jullie is nu dus deze... Vinden jullie dat gek? Ben ik koppig, wil ik TE graag zwanger zijn en moet ik me er maar gewoon bij neerleggen? Of is er iemand met een gelijkaardige ervaring: door het ziekenhuis "afgeschreven", maar uiteindelijk toch zwanger omdat ze zelf zich niet meteen bij dit resultaat wou neerleggen? Trouwens: mijn punctie dateert van 6 januari en de terugplaatsing vond plaats op 11 januari, dus... is 22 januari mogelijk nog "te vroeg" om te testen? Ik heb in de voorbereiding van deze poging de pil genomen en toen kreeg ik mijn regels al tijdens de 2e week van mijn pilinname en die liepen dus zo'n 3 weken lang door, dus ik heb geen idee meer hoe mijn cyclus nu in elkaar zit...

Ik heb op dit moment in elk geval niet echt het gevoel dat ik voor mijn laatste terugbetaalde poging nog terug naar hetzelfde ziekenhuis wil. Ze vonden het daar zelfs nodig om me meteen al te zeggen dat ik maar terug moest bellen als mijn regels opnieuw kwamen opdagen, zodat ik aan de voorbereidingen van mijn nieuwe poging kon beginnen... Zelfs als ik overtuigd zal zijn dat deze poging 100% zeker mislukt is, ga ik sowieso toch niet meteen herbeginnen, hoor! Eerst eventjes pauze...

[marie1981]

Hallo;

Welkom op DVO,

Je zal hier zeker de steun krijgen die je zoekt en ervaringen kunnen lezen van lotgenoten!

Je hebt er ook al een hele weg op zitten; dat de twijfel en angst toeslaat is niet meer dan normaal.

Uit wat ik afleid van je verhaal heb ik de indruk dat je je onheus behandeld voelt door je ziekenhuis. Hebben ze je al afgeschreven? Krijg je te weinig info? Wordt alles onderzocht, heb je alle kansen gekregen? Het lijkt erop dat je je die vragen stelt en op je honger blijft zitten.

Ik denk dat het goed is om voor een volgende poging te veranderen van ziekenhuis. Eens een frisse wind, een andere opinie.
Ook om jezelf het gevoel te geven dat je toch "alles uit de kast" gehaald hebt.
Misschien zie je het zitten, en is het haalbaar -mocht het nodig zijn- om nog een poging 7/8 te ondernemen. Misschien bij een dokter die er echt in gelooft! Die zegt dat het met het juiste embryo wél nog moet lukken. Op die manier hou je de eindmeet (poging 6) nog even mentaal af. Dit kan rust geven als jullie voor jezelf uitmaken dat een poging 7/8 nog tot de mogelijkheden zou kunnen behoren?

Mij lijkt het niet onmogelijk gezien je blijkbaar toch al 2 biochemische zwangerschappen hebt. Maar goed, ik ken je dossier niet en ben geen ferti-arts...

Wat was je hcg waarde dan nu? Vaak kan je al positieve zwangerschapstesten hebben dag 10 na punctie bij doorgaande zwangerschap.
Dus bij een bloedname kan er 10dg na punctie ook al "iets" vastgesteld worden.
Meestal wordt er pas een bloedname gedaan op dag 15.

Bij mijn zwangerschap had ik 15 dagen na punctie een hcg van 35. DUs ik vermoed dat ik op dag 10 misschien een waarde van 5 zou hebben (of minder?). Tja, wat zou de laborant dan tegen mij gezegd hebben?

Heb je -naast de laborant- ook al iemand van het ferti centrum gehoord? Om de verdere stappen nu te overlopen? Wil je nog een bloedname? Ga morgen anders naar de huisarts? In de namiddag weet je het resultaat al! Of thuistesten?
Ik heb de indruk dat je nu zekerheid wil of je al dan niet zwanger/niet-zwanger bent deze cyclus. Mij lijkt het vreemd dat niemand je een duidend antwoord zou geven?

In ieder geval; het is heel moeilijk om raad te geven; ieders verhaal is anders. TIjd om jezelf en je lichaam te laten rusten voor een paar maanden zal bij jullie moeilijker zijn gezien de leeftijd. Dus het is een non-stop rollercoaster. Dat maakt het er niet minder makkelijk op.

Maar even een gezonde pauze van een maand moet lukken denk ik? EN misschien toch een overstap naar een ander centrum? Dan moet je verplicht een pauze inlassen (gezien het wachten op een nieuwe afpsraak?)

Veel succes en hou ons op de hoogte!!!