Ik heb de documentaire opgenomen, zal één van de komende dagen eens kijken. Ben wel benieuwd...
@Lieze: zeg super, dat je echo zo goed was!!!! Komt allemaal dik in orde
@Ster: jeej, nu zijn het nog echt de laatste loodjes, probeer toch maar wat te slapen anders ben je al helemaal op, nog voor je bevallen bent! Zal wel zo'n vaart niet lopen met het uitlopen van je vruchtwater en het naar buiten komen van de navelstreng en zeker niet als je in bed ligt, eerder als je rechtop zou staan, omdat dan door de zwaartekracht het water er straffer uitstroomt, niet?
Nog veel sterkte met de teen! Wat een karwei, ik moet er niet aan denken! Ik heb voor volgende week een pedicure geboekt omdat ik echt nog amper aan mijn voeten geraak, laat staan aan mijn tenen kan prutsen en mijn man niet zo het verzorgende type is, die mijn nagels zou willen knippen, daarbij als ik het hoor bij jou, is het misschien beter ook van niet? Dat hij er maar afblijft!
@Duupje: Wauw, dat klinkt zo zalig!!! Geweldig dat jullie zoontje zo rustig is! Het lijkt echt een droombaby! Volop genieten dus
! Leuk dat je ook een dochter hebt van 6, ik ben benieuwd hoe mijn zoon zal reageren...voorlopig neemt hij het allemaal heel fijn op en kijkt er naar uit, maar ik vraag me af hoe het voor hem zal zijn eens ze er is...
Het geeft hem toch een beetje stress precies, want van de week toen we hem vertelden wanneer zijn zus ging komen en dat het nog maar drie weken was enzoverder en dat hij dan met opa op bezoek zou komen in het ziekenhuis , werd hij ineens misselijk (die avond van het emmertje), is dat nu van de stress, of is het nu omdat hij iets mis gegeten had? In ieder geval, de andere morgen was het voorbij...? Enfin, we zullen zien, het zal wel een grote verandering zijn voor hem.
@Sloebertje, ik snap dat je erg bang bent voor de ks en er erg tegenop ziet. Ik was vorige keer ook keibang, dat idee van in je buik snijden en het meemaken, ik was ook bang dat ik pijn zou hebben...en die afhankelijkheid maar eigenlijk viel dat allemaal heel goed mee! Dat gaat supersnel, dus tegen dat je op de operatietafel ligt, is die baby daar al uit, voor je goed en wel beseft dat ze al bezig zijn en eens je je baby ziet, ze leggen die dan ook bij jou, of geven hem/haar aan je man die bij je zit en dan kan je ernaar kijken, op dat moment vergeet je alles en maakt het niet uit wat ze allemaal aan het doen zijn achter dat scherm (zie en voel je niks van). Dat is eigenlijk het minst erge stuk. Daarna heb je inderdaad wel een dag of twee dat je afhankelijk bent...De eerste dag kon ik niet uit mijn bed, de tweede mocht ik ook niet, maar deed ik het toch (kon me niet schelen) en zal ik nu opnieuw doen als het gaat. Juist omdat ik het ook haat om afhankelijk te zijn en wil dan zelf naar het toilet en zo ipv ze te zitten bellen. De verpleging noemde me toen "dat flink madammeke" omdat ik geen pijnpomp meer wou (haat het dat je daar aan vast hangt en dus immobiel bent) en dus omdat ze er niet in slaagden me in mijn bed te houden...
. Ik liep dan wel helemaal gebogen zoals een oud madammeke omdat je precies 1000 buikspier oefeningen hebt gedaan en je buik helemaal verstijfd is, maar krom rondlopen gaat ook hè. Maar na een tweetal dagen gaat het dan al veel beter en zo voort....Dus eigenlijk is het even die twee dagen uitzitten. En achteraf heb ik niks last gehad van die ks. Mocht niet tillen maar mijn partner deed dat dan maar verder geen pijn of andere dingen. Het litteken is ook maar klein en nu na al die jaren, zie je het zelfs niet eens meer als je het niet weet. En trouwens ook die eerste dag gaat snel voorbij omdat je toch zo in de ban bent van je kindje...Ik ga trouwens deze keer ook proberen ervoor te zorgen dat hij vlak bij mij staat in zijn bedje zodat ik er toch aan kan en hem zelf kan pakken en de borst geven, zodat dat stuk van afhankelijkheid die eerste dagen ook serieus minder wordt.
Als je een partner hebt die bereid is om bij je te blijven die eerste dagen en nachten, dan kan hij je ook helpen. Bij mij was dat niet zo, mijn partner wou 's avonds altijd naar huis. Maar lijkt me dus ook al beter als hij je kan helpen. (als dat mag in het ziekenhuis waar je zal verblijven?).
Goh, ik ben jaloers op jullie poezen
, ik wil ook terug een poes
, die van ons is vorig jaar gestorven en aangezien ik zwanger was, hebben we gewacht met een nieuwe, maar als baby iets groter is, komt er zeker terug één of twee of ....
Ik ben gisteren ineens in de doopsuiker gevlogen, heb al 20 doosjes af....is eigenlijk wel gezellig, zo wat prutsen voor de tv...en volgende week start de prenatale hulp, heerlijk, ik kijk er echt naar uit..
Saluut, tot later.
Is waarschijnlijk een schoon zicht! 
! Ja seg tis iets met mijn teen. Mijn ventje kan helpen als hij niet gaan werken is maar hij mag van mij niet meer eraan komen. Tis door hem dat het ontstoken is. Voorweeen zijn normaal hoor op mijn termijn. Zeker vanaf een tweede komen die zo rond 35 a 36 weken. Alleen doen ze bij mij tot nu niks. Bij de tweede had ik er echt keiveel en toch niks (ale ja een halve cm wauw) ontsluiting toen ik binnenging.
, dat ze dat gewoon kunnen plannen....!!! Ja, ik leef echt erg mee met de mensen die nog steeds aan het proberen zijn en bij wie het nog niet gelukt is!! Uiteindelijk na al het wachten en gedoe, zal ik toch gezegend zijn met 2 kindjes, 2 echte mirakeltjes in feite!