Hallo,
Ster, ik weet ook niet wat je best doet met je zoontje, misschien niet te veel aandacht schenken aan dat gedrag? Misschien proberen een beetje mee te praten (via popjes of boekjes) om te kijken wat er in zijn hoofdje speelt...? En gedrag dat past bij zijn leeftijd positief bekrachtigen...ook als baby er is, hem laten helpen of erbij betrekken op zijn niveau? Inderdaad wel een heel lieve oudste zoon, zo bezorgd, echt schattig
Ja, pfff, de mensen met hun gemene opmerkingen, ze kunnen de boom in, neh...nu moet ik wel zeggen dat tegenwoordig de mensen het bij mij eerder doen vanuit medeleven...ook die vroedvrouw van verloskunde was eerder zeer begaan dan dat ze me wou beledigen...
Ik kan ook al maanden niet meer zonder bv kussen en slaap zoals jullie Ster en Elise, steek het tussen mijn benen, mijn buik ligt er een beetje op en omarm het en zo neem ik het mee als ik me draai...zonder krijg ik pijn aan mijn buik, rug, bekken,...
Ocharme Ster dat je nu zo'n last krijgt, het zijn toch geen weeachtige pijnen of zo en Elise, ik zit ook al zo lang met rugpijn en kinesist raadt dan ook de kathouding aan en rug losmaken door naar boven en beneden te bewegen, doet echt deugd met momenten. Ik heb ook zoals jij Ster, bij inspanning echt het idee dat mijn vliezen gaan breken, heel eng soms.
Sloebertje, ik ben ook met momenten bekaf...ben vandaag de suikerbonen (heb er toch maar voor beslist, ik moet ze zelf toch niet opeten, voor de kindjes zijn het smarties) en benodigdheden gaan halen, kreeg in de wagen zo'n ontzettend harde buik, niet te doen, ik kon bijna niet meer rijden en dat bleef duren, stopte gewoon niet...in de winkel dan aan het strompelen maar het is me gelukt om alles te verzamelen...dan nadien zoontje afhalen aan school (in wagen weer keiharde buik), dan snel thuis gaan eten, dan naar kapper met zoon (weer harde buik), dan snel terug naar huis opruimen, avond eten maken, en toen kon ik bijna huilen van vermoeidheid...niet te doen...nu is het gelukkig beter....
Ah ja en ivm die harige buik, hihihi, ik heb dat ook, er staan ineens zo een hele hoop donshaartjes op (maar redelijk donkere en lange), is een gek zicht ...en dan met die bruine lijn die ik heb, ...mijn buik ziet er zeer vreemd uit...1 geluk, hoe dik hij ook is, de striemen blijven nog steeds weg, hopelijk blijft dit zo...zou een kleine troost zijn voor achteraf. Maar wat voor jou ook een troost kan zijn, die haartjes gaan gewoon weer weg na de zwangerschap

, had het bij mijn zoontje ook.. en die lijn verdwijnt ook helemaal.
Wat betreft de erkenning, we gaan dat dringend regelen want heb het eens opgezocht en kan toch voor heel wat problemen zorgen als er iets gebeurt....dus zaterdag gaan we langs het gemeentehuis...
Ik ben aan het wachten op mijn solden aankopen en dan kan ik ook mijn valiesje maken, jeej...
Ben nu echt aan het aftellen...maar kijk echt niet uit naar de ks, heb er last van...maandag als ik op verloskunde was, was ik echt jaloers op al die mama's en papa's in die bevallingskamers, wou dat ik het ook kon meemaken, heb er onlangs over gedroomd, maar tja...moet me er maar bij neerleggen. Ze hebben het maandag trouwens nog eens bevestigd, of ik al wist dat het sowieso een ks ging zijn....
Ach ja als ze maar gezond is en wel is, ben daar ook nog steeds bang van, maar dat had ik op het einde bij mijn zoontje ook... ze is alleszins groot en dik en sterk als ik mag afgaan op mijn buikomvang en de beweging erin, amai, deze nacht verschoot ik me een bult, zo hevig dat ze aan het bewegen was, ik wist niet wat er gebeurde
Ah ja, weet je wat ik nog gek vind Sloebertje, dat jij te horen kreeg dat er zo weinig plaats zit tussen jou en je baby aan je buik...ik moet namelijk vier keer per dag met een naald van 5 mm in mijn buik steken en had altijd schrik dat ik de baby zou raken maar in UZ hebben ze me al 100 keer gezegd dat het totaal geen kwaad kan want dat er meerdere centimeters liggen tussen mijn vel en de baby...raar hè, alhoewel ik ook soms denk dat het echt super dichtbij is...dus ik probeer altijd te prikken op een plaats waar ik ze niet voel...
