Goh Lieze, petje af hoor dat je nog zo blijft werken ondanks de moeite die het begint te kosten. Lijkt me ook heel erg vervelend die pijn aan je onderarm...hopelijk kunnen ze je morgen helpen bij de dokter.
Zeg Ster, morgen ben je 36 weken!!! Al een week langer dan bij je middelste zoontje, ... en ik morgen 34 weken!!!
Jeej, weer een nieuwe mijlpaal bereikt...voor mijn part zou ze wel al op 37 weken mogen komen, pffff, elke dag wordt meer en meer een opgave om vooruit te geraken...Gisterenavond vond ik echt mijn draai niet in de zetel, dan maar in de zetel gaan liggen voor een half uur, daarna was het wel beter...zal ik meer moeten doen denk ik, maar ik ben zo geen lig persoon
Ik moet nog wachten tot dinsdag 12/1 voor ik nog eens een controle heb bij de gyn...ik weet niet goed ivm dat vocht, ik zal morgen eens naar verloskunde bellen om te horen of ik best langskom? Buiten vocht en rugpijn enzo heb ik wel geen andere kwalen, het is niet dat ik hoofdpijn heb of sterretjes zie of zo (ivm zw. vergiftiging dan?). Baby is ook goed actief...Wat wel heel gek is, vind ik, dat is dat 's ochtends mijn linkerbeen heel erg dik is en mijn voet ook en rechts een pak minder, is een zot zicht zenne

, geen idee hoe dat kan komen, misschien slaap ik voornamelijk op mijn linkerzijde of zo en is de bloeddoorstroming dan minder? Tegen 's avonds is het verschil wel weg...
Mijn zoontje vanmorgen: "Zeg mama, nu ben je toch echt wel heel heel heel dik hoor....

." Ik weeg ook ineens 3 kg zwaarder dan begin vorige week, hopelijk is het dat vocht, maar als het zo voortgaat dan valt mijn plan in duigen om onder de 17 kg te blijven in het bijkomen
Kraamhulp heeft vorige week gebeld, ze komen volgende week eens langs..ben benieuwd....
Nu nog van de week de doopsuiker in orde brengen of op zijn minst al bestellen, het juiste formulier voor het kraamgeld afprinten (had vorige keer bij de gyn iets mis bij

) en nog voor de erkenning langs het gemeentehuis gaan en dan zijn we zo ongeveer rond, hehehe, komt toch wat bij kijken, amai...en ik heb zo heel de tijd het gevoel dat ik van alles vergeet en dat we in de problemen gaan komen omdat we iets vergeten zijn en dan ons meisje niet goed gaan kunnen verzorgen...vreemd hè, want dan haal je het toch gewoon....ik heb de indruk dat dat zo niet was bij mijn zoontje...kortom, de stress steekt toch een beetje de kop op...;
Nu ga ik een heerlijke douche nemen en hopelijk kalmeert ze daar in mijn buik want ze is serieus aan het duwen, amai, mijn rug en ribben, ik denk dat ze last krijgt van het plaatsgebrek....
Nog een fijne zondag allemaal!