Bevallen januari-februari 2016

[Ster_]

Sloebertje, elk ziekenhuis heeft zijn eigen regels en voorwaarden, maar ze gaan zeker geen risico nemen he! Nu je hebt nog tijd, als je ziet dat ons klein ventje na 33 weken nog gedraaid is. En wie weet al terug, want ik voel plots terug hoger beweging ipv zo heel laag in mijn liezen.

Bruinverlies naar t einde toe komt vaker voor. Zolang niet rood en het niet vermeerdert, zou k me geen zorgen maken! Maar k zou ook verschieten hoor! Ik zie liefst gewoon een mooi wit wc papiertje

Haha mijn vriend mocht van mij tijdens ivf ook enkel de goudkleurige cola drinken maar sinds ik zwanger ben, is hij terug overgeschakeld op echte. En koffie heeft hij ook een jaar laten staan voor zijn zaadjes maar nu terug veel!

Heb je kamertje gegoogled, mooi!

Het was vannacht stil maar nu moest ik elke twee uur eruit voor een wc stop. Begin ook echt grote druk te krijgen in mijn bekken. Van mij mag klein ventje over drie en halve week komen hoor, tussen 38 en 39 weken maar ja we zien wel! Mijn oudste kwam op 35 w exact. Ale mijn water brak op 35 en dag nadien is hij geboren. Man dat zou dus nu ongeveer zijn. Dat hij nog maar flink wat blijft zitten! Mama wil geen couveuse, heb je dat gehoord klein ventje?

[lieze81]

Leuk é zo om de 2u uit bed moeten voor een plasstop. Weet helemaal hoe het voelt Ster . Waardoor ik vandaag erbij liep zoals een zombie!
Ik wou eigenlijk typen dat het wel door gedrongen is bij mijne wederhelft, en blablabla... kreeg ik daarnet op het werk wel geen sms van hem dat hij weer naar de snooker is, en dat het nog een paar uurtjes zal duren.
Heb sms terug gestuurd dat de voordeur op slot gaat als ik ga slapen. En ik meen het. Dan moet hij maar bij zijne maat blijven slapen. en moet ik me niet om de haverklap afvragen of ik hem nu wel of niet gehoord heb.
En morgen plooi, strijk en was ik MIJN kleren. En kook ik voor MIJ!
Wie niet luisteren wil zal voelen.

Of het mn bekken is of iets anders, geen idee. Vandaag ietsje beter, maar bij momenten raak ik nauwelijks vooruit. Dus nog niet weg.

Ik duim mee dat jullie bubbeltjes ook nog wat blijven zitten! Hoe dichter bij die 40 weken hoe beter toch é.

Sloebertje, enig idee vanwaar de buik/rugpijn en harde buiken komen? Ben je te gestresseerd? Te druk? Hopelijk gaat het rap over.
Leuk babykamertje! Heb het ook even gegoogeld.

[Ster_]

Aaaaargh lieze! Ik word boos in jouw plaats!!!!! Hoop dat het nog meevalt...

Bekkeninstabiliteit wordt niet beter. Dat verergert tot het laatste. Ik begin nu ook echt pijn krijgen. Lang rechtstaan is slecht voor je bekken dus ik kan me inbeelden dat jouw job er geen deugd aan doet. En bij strijken zet je best 1 voet op een opstapje. Die tip gaf de kine mij bij mijn eerste zwangerschap.

Veel courage vanavond he!

[lieze81]

Eerst nog wat proberen... een paar flauwe excuses uitproberen. Maar ik heb laten weten dat ik hoop dat zijne maat een zachte zetel heeft... Hij weet dat ik ongeveer rond 22u ga slapen. Ik ben benieuwd
Tis precies of dat hij zn leven gaat moeten opgeven als de kleinen er is...? Een aanpassing zal het in ieder geval zijn, maar dat geldt ook voor mij.

Ondertussen probeert ons bubbeltje mij gerust te stellen, want dien is vollen bak aan het sjotten! (helaas wel op mn blaas)

bedankt voor de tip ivm het strijken, ik zal hem morgen alvast uit proberen.

[Eva M.]

Hopelijk is je plan gelukt met je ventje Lieze en heeft hij de boodschap begrepen.
Hier is hij gister naar de voetbal geweest maar was deftig thuis om 12 u. Mijne man drinkt niet vaak alcohol, enkel eens in het weekend als hij weggaat maar eens hij erin gevlogen is, kent hij precies ook geen maat meer... Tja...
Cola drinkt hij niet veel eigenlijk en koffie ook al niet...

Sinds eergisteren zijn mijn voeten en benen zo erg opgezwollen, niet te doen en itt daarvoor ontzwellen ze niet meer na een nacht slapen...en gisteren namiddag had ik ook zo ineens last van harde buiken en dat trok zo naar mijn rug, kon niet meer uit de voeten...tegen mijn man gezegd, blijf maar thuis want ik durf niet alleen te blijven...maar gelukkig na een halfuurtje in bed liggen is het weggetrokken en kon hij wel nog weg...maar hij heeft wel gesnapt dat hij nu wel bereikbaar moet zijn en dat ik op hem reken moest er iets gebeuren...

Hij is ook wel heel voorkomend de laatste dagen en als ik hem daarstraks vroeg of hij met mij naar de Ikea wil gaan deze week was hij direct bereid en al aan het plannen wanneer ( anders krijg je hem er in de verte verste niet naartoe). Maar dat mannen zo ineens, zeker bij een eerste precies nog volop willen profiteren van het kunnen weggaan ,herken ik wel, was hier ook zo bij onze zoon, nu uit het zich meer in het lang en veel slapen bij mijn man, precies of hij wilt al genoeg geslapen hebben voor het komend half jaar

Hier komt er ook schot in de zaak, wiegje staat ineen in onze kamer, luiertafel staat op de badkamer, straks gaat mijn man het park halen bij vrienden, de isofix uitproberen vr. id auto, de eetstoel proberen repareren...ik ga de reismand, relax en maxicosy proper maken...en dus van de week nog naar Ikea voor wat spulletjes...en dan zijn we weer een pak opgeschoten, jeej...

Ja, sloebertje op 10/2 ben ik 39 weken en 2 dagen maar ik ga ervan uit dat ze haar niet voor de 38 weken zullen halen en verder zal het van de agenda van de gyn afhangen denk ik, dus neem ik de marge maar wat ruim. Een ks onder volledige narcose wordt afgeraden tenzij bij spoed. Via epidurale zou beter zijn voor moeder en kind. Ik vond dat ook heel fijn trouwens, je maakt alles bewust mee en ik voelde ze echt mijn zoon uit mijn buik trekken, had voor mij iets alsof ik echt ah bevallen was maar zonder enige vorm van pijn. Heb ook geen last gehad van de epidurale, van volledige verdoving voel ik me altijd heel slecht daarna. En toen ik zelf geboren werd 41 jaar geleden was dat met een ks onder volledige verdoving ( mijn mama haar bekken was te smal) er bestond toen nog geen epidurale en door omstandigheden waren ze niet snel genoeg, waardoor ik mee verdoofd was en dus niet ademde. Ze hebben me dan moeten beademen en me drie dagen in de couveuse gelegd, terwijl mijn moeder mij die drie dagen niet kon zien ( was toen nog zo) en zij dus doodongerust was dat er iets heel ergs met mij ad hand was...gelukkig niet en gelukkig heb ik er bij mijn weten niets aan overgehouden....maar dus geef mij maar epidurale...

[Eva M.]

Zeg Ster, als je zoontje geboren werd op 35 weken , hoe lang moest hij dan nog in de couveuse? En moesten ze hem dan nog beademen en zo? Hopelijkt komt jouw nummertje drie inderdaad pas na 38 weken

Ik heb zo gek gedroomd vannacht. Ik droomde dat ik voor een controle naar het ziekenhuis ging en dat de gyn zei, kom we doen ineens de ks, en dat ze de epidurale al gestoken hadden en toen zeiden, blijf hier maar wachten, wij gaan eerst eten...mijn man en ik zaten daar dan alleen in de operatiekamer en ik zei, zeg waarom willen ze die ks nu al doen, het is toch veel te vroeg? Weet je wat, ik zal eens id kantine gaan vragen wat de bedoeling is en ik dus in operatiehemd met epidurale in mijn rug naar de kantine gestapt ( ik kon dus nog lopen, normaal ben je volledig verlamd) ...en vroeg aan de gyn, zeg is het niet te vroeg zo op 33 weken? Ja, zei hij maar als jullie dat willen, haal ik ze er wel al uit, dan kan ze nog even id couveuse daarna...waarop ik de epidurale uittrok en zei, laat ze dan nog maar een tijdje zitten...
Hoe komt een mens erbij....

[lieze81]

@ Eva: nee het plan heeft niet gewerkt.....
Hij was wel rond 12u thuis. Stond aan een gesloten deur. Ben dan gaan open doen. Ik weer naar bed. En hij is nog tot half 6 beneden gebleven! Koppeke uitwerken zeker. Nu is het terug doodse stilte tussen ons.
Is een beetje respect en medeleven nu zoveel gevraagd???
Daarnet nog met een vriendin gepraat, en blijkbaar is het echt wel een typische mannentrek. Maar dat wil daarvoor niet zeggen dat ik het altijd maar toe laat.

Ik heb sinds vrijdag last van slapende, tintelende handen, vingers. Soms trekt het naar mijn elleboog. Kon vrijdagavond met moeite eten (leuk kerstdiner op die manier). Volgens mr Google het Carpeltunnelsyndroom, volstrekt normaal tijdens een zwangerschap.
Maar dit heb ik niet gevraagd! Het worden 9 leuke weken......
En dan ben ik nog viezer dat mijne vent het normaal vindt dat hij op de lappen gaat, terwijl ik me ongemakkelijk voel!

[Eva M.]

Ocharme Lieze, ik zit met je in. Ja zo zwanger zijn, vooral die laatste weken zijn miserie...ik wou ook dat ik zo de laatste weken in een soort winterslaap kon zijn tot het moment daar is, dan hoef je die laatste kwalen zo niet mee te maken...
Maar goed, wacht maar af, eens het zo ver is, ben je dat heel erg rap weer allemaal vergeten .

En wat de mannen betreft, ja, soms weten ze met zichzelf ook zo geen blijf denk ik, hun vrouw ziet er raar uit, doet ook raar, dan komt er binnenkort zo een vreemd wezentje alles in de war gooien, ik denk dat ze daar ook nogal stress van krijgen soms en natuurlijk is het dan nog moeilijker om zich in te leven in wat je dan als vrouw meemaakt...
misschien moet je eens een heel rustig gesprek met hem hebben? Best op een moment dat de kwaadheid gepasseerd is...? Hier werkt dat wel het beste, als ik zo op een heel neutraal moment hem zo goed als mogelijk probeer uit te leggen hoe ik me voel of wat ik graag wil van hem...zoals gisteren met die harde buiken, eerst snapte hij ook niet goed waarom hij moest thuisblijven...hij zei: "Ja, maar het is toch nog lang niet de moment.." Maar als ik hem uitlegde dat het gezien zo'n zware baby wel vroeger kon komen, dat er ook andere dingen kunnen gebeuren, dat ik bij zo'n harde buiken en weeënpijnen niet echt veilig meer kan rijden waarschijnlijk en dat ik vooral niet alleen wil zijn op zo'n moment moest er iets gebeuren, snapte hij het wel...maar je ziet het vraagt wel heel wat uitleg en geduld...

[Ster_]

Eva, gek he die dromen! Hier heb ik ze ook en heel levendig he. De meest gekke dingen. Ai dat vocht en die harde buiken das niet fijn maar gelukkig begreep jouw man na een gesprek de ernst van de zaak. Hier ook ruzie vandaag. Kindje van zijn broer heeft windpokken en ik ben nu bang voor als ze op kraambezoek komt. En mijn vriend vindt mij weer hopeloos overdrijven. Moet dan wenen en ja dan wordt hij nog kwader. Grrr mannen he. Wel fijn dat alles zo opschiet bij jullie! Das leuk he. In ghb mogen kindjes op de kamer vanaf 35w en 2,5kg en een goede gezondheid. Mijn zoontje woog bij de geboorte 2,8 kg dus leek het in orde. Tot hij na tien min begon te kreunen. Kinderarts nam hem meteen mee (onder 37w is er een pediater aanwezig bij de bevalling) en een tijdje later stond ze naast mij met mijn kleintje in een transport couveuse aan allemaal slangen en buisjes was verschrikkelijk. Hij had een infectie opgelopen en was heel ziek. Kreeg borstvoeding via sonde en lag aan CPAP (soort beademing). Ze voorspelde enkele weken couveuse. Maar de dag erna kreeg ik tel op de kamer dat zijn beademing er al af was!!! Hij lag wel nog op intensieve maar deed het echt goed! Ik ben op woensdag bevallen en maandag al mocht hij op de kamer komen! Dus nog geen week couveuse. We zijn dan nog drie dagen langer moeten blijven voor zijn antibiotica en fototherapie. Maar mocht hij dus geen infectie hebben gehad, was er van couveuse geen sprake geweest. Ik ben wel bang voor eender welke verdoving trouwens. Ik ben van epi even ziek als van narcose.

Lieze, ik heb dat ook al gehoord dat mannen kort voor de bevalling ineens keiveel weggaan en drinken uit angst dat het de laatste keren van hun leven is. Belachelijk want dat is niet zo he. Een baby verandert natuurlijk alles maar het leven stopt niet he. Integendeel. Maar leg dat maar eens uit aan een man. Hoop dat jullie eruit geraken zonder ruzie en hij zijn gedrag aanpast. Carpaal tunnel syndroom had ik ook bij de oudste. Ambetant. Maar was direct weg na de bevalling. Nu vaak ook tintelende vingers. Maar niet zo erg dat ik bvb niks kan vastnemen of schrijven.

[lieze81]

Ik heb gewoon geen fut om ruzie te maken. Maar ben ook niet van plan om direct te doen of alles koek en ei is. Ben het klein kind aan het uithangen: just mijn vuile was gewassen, naar de winkel geweest maar geen charcuterie mee voor hem, enz.... Ik moet altijd maar zorgen dat dat in orde is voor hem maar omgekeerd...?
Net nog een andere vriendin gehoord, en tis daar ook van dadde... t'zal aan het weer liggen zeker?

Mijn 2 lichaamshelften zijn precies niet compatibel voor de moment. Bekken/heup/kramp is vooral de linkerhelft. Tintelende vingers/hand/arm is vooral rechts...

Er zijn maar weinig zwangeren die zich de ganse zwangerschap door TOP voelen denk ik dan. Dus we kunnen nog niet klagen, denk ik....

Moch Ster, ik krijg kippenvel als ik het verhaal van je oudste kindje lees... Hoop dat het nu niet zo is, niet bij jou, en niet bij ons. Tis toch leuker als ze bij je in de kamer kunnen zijn. Gelukkig was de infectie dan niet zo erg als oorspronkelijk gedacht.

[Ster_]

Oh lieze k moet lachen met jou en heeft het effect ? Ruzie is vermoeiend he. Dan idd nog beter beeld zonder klank.

Was idd echt erg want ik miste hem zo. Ik herinner me nog dat leeg bakje op mijn kamer en t geween in de andere kamers. Ik zat wel heeeeeel veel bij hem. Ze hebben toen ook een ruggenmergpunctie gedaan bij hem en dat was gewoon echt vreselijk En je ziet veel miserie op intensieve he, babietjes van 25w zwangerschap bvb. Was heel confronterend. Ik kan me de moment dat de vroedvrouw kwam zeggen dat ze gebeld hadden van neonatologie dat hij naar de kamer mocht nog levendig herinneren. Ik was me net aan t douchen. Heb me niet eens meer afgespoeld Nu is er een nieuwe neonatologie in ghb, super modern naar t schijnt, met voor elke baby een eigen box waar de mama ook kan slapen. Maar toen waren dat vijf a zes kindjes per box en kon je als mama niet bij je kindje slapen. Hoe dan ook, ik wil t echt niet meer meemaken. En wens t ook niemand toe!

[Elise2008]

Hey moederkes in spé!

Amai het is lang geleden dat ik hier ben komen lezen! Ik heb zeker 10 pagina's mogen bijlezen!

Hier hebben we een drukke periode achter de rug. Zo blij dat het vakantie is om uit te rusten! Na de kerstvakantie nog 5 weken werken en dan ga ik in zwangerschapsverlof.
Het was ook een mentaal zware periode. Mijn collega heeft zijn kindje aan 26 weken moeten laten afkomen omdat het een afwijking had aan de slokdarm en het niet levensvatbaar zou zijn. Verschrikkelijk!
Natuurlijk maak je je dan onbewust zorgen.

Hier zijn de voorbereidingen bijna klaar. We wachten vol ongeduld op de proefdruk en de doopsuikers.
Het kamertje is ook in orde, enkel nog wanddecoratie en het bedje opmaken. De zetel komt pas aan in februari, dat wordt nog spannend! Mijn valies ben ik ook al aan het maken. Ik heb me al suf gezocht naar pyjama's, waar halen jullie die? Het moeten gemakkelijke zijn om borstvoeding te geven en ze mogen ook niet te warm zijn voor in het moederhuis. Natuurlijk moeten ze er ook deftig uitzien.. In een disneypyjama wil ik daar niet zitten...

Hoeveel kleertjes/kruippakjes nemen jullie mee naar het moederhuis?

Woensdag mogen we terug op controle, ik kijk er wel naar uit. We weten dan ook of hij al gedraaid is of niet.
Tot enkele weken geleden had ik niet echt kwaaltjes. Nu beginnen de kilo's wel te wegen. Ik voel mijn rug regelmatig en 's nachts draaien in bed is ook al moeilijker. Die harde buiken zijn zo raar... Ik merk daar niks (ofja bijna niks) van enkel als ik mijn handen op mijn buik leg voel ik dat ik een harde buik heb. Ik dacht dat een harde buik iets was die veel pijn deed en dat je bijna niet kan bewegen... Woensdag vragen aan de gynae...
IK heb soms ook steken/trekkingen aan mijn rechterkant, nooit aan de linkerkant. Is dat dan bandenpijn?

Amai Lieze wat een toestanden met je man! Zo spijtig dat hij geen begrip heeft voor jou. Misschien heeft hij schrik voor wat komt? Net zoals wij is het onwennig en spannend voor wat komt hé... Ik ben eerlijk gezegd ook al veel zenuwachtig geweest. En de ene dag denk ik: 'ik ga dit hier niet kunnen, ik ben er niet klaar voor' en de andere dag denk ik: 'ik ben er klaar voor'.


Fijne feestdagen voor iedereen! Volgende Kerstmis zit er een kleine bubbel meer aan tafel (ofja in zijn/haar bed)

[Ster_]

Hey Elise, fijn nog ns wat van je te horen!

Mijn bv pyamas komen van la redoute. Waren aan vijftig procent en spotgoedkoop. Goede kwaliteit en niet te warm. Zijn ook kleedjes bij.

Kruippakjes heb ik er zeven a acht mee en tien bodytjes. Dat had ik de vorige twee keer ook en was voldoende. Denk ook aan mutsjes en kousjes. En een dekentje om de baby in te wikkelen wanneer bezoek hem wil pakken. Ik heb ook enkele mooie tetradoeken met print mee maar das geen must, tetradoeken, bavetjes, borstvoedingscompressen, een borstvoedingskussen, pampers en washandjes krijg je in t ziekenhuis.

Bij mij doen harde buiken soms wel pijn.

Geniet nog van de voorbereidingen!

[lieze81]

Elise, je moet wat vaker langs komen, dan moet je niet zo veel bij lezen

Vreselijk wat je collega heeft moeten mee maken. Ik kan me wel inbeelden dat je daar mee bezig bent, maar gelukkig is alles ok met jullie baby'tje.

Leuk te lezen dat jullie voorbereidingen ook zo opschieten. Het wordt 'echt' é.
Ik dacht om 6 rompertjes, 6 pakjes , een mutsje of 3 , kousjes, dekentje, en krabwantjes mee te nemen. Maar dat kan nog veranderen.
Voor mezelf raak ik er niet echt aan uit. Heb 1 'mooie' pyjama, maar die is zonder knopjes vooraan.
We gaan nog es moeten gaan shoppen

Persoonlijk heb ik (nog) geen last van harde buiken, dus ik weet ook niet hoe het voelt.
Andere ongemakken die boven komen, en wat extra gewicht... daar kunnen we wel van mee spreken.

[Eva M.]

Hey Elise, fijn nog eens van je te horen. Gelukkig gaat alles goed met je. Heel erg voor je collega, moet heel moeilijk zijn.

Ik heb net als Ster een bv pyama van la redoute en een bv nachtkleedje van daar. Misschien koop ik nog één of twee extra. Voor overdag neem ik voor mezelf twee makkelijke broeken mee, zwarte zwangerschapsbroeken van jbc, zitten heerlijk en een hoop bv shirts, zodat ik toch wat deftig ben als er bezoek komt.
Voor baby, een 9-tal body's, de meeste met lange mouwen, een 6-tal pyama's (toch enkele fluwelen voor de warmte), wat makkelijke pakjes voor overdag, 2 paar krabwantjes, kousjes, een mutsje (zal er vermoedelijk nog 1 of 2 nodig hebben als ik Ster en Lieze hoor), kleertjes voor de tocht naar huis zoals een fleece vestje om over haar kleertjes of pyamatje aan te doen, verder een soort pakje om ze in te duffelen voor de tocht en nog een extra dekentje...andere spullen zijn bij ons in het ziekenhuis niet nodig voor baby, voor de mama nog wel handdoeken, toiletgerief, ondergoed, kamerjas en dan dingen als suikerbonen, boeken?, ipad, drank en knabbeltjes voor bezoek,....ik heb vermoedelijk wel geen gerief nodig voor in het verlossingskwartier...op de site van UZLeuven kan je een lijst vinden van benodigdheden, misschien in het ziekenhuis waar jij naartoe zou gaan ook?

Tja die kwalen hè, bah...hier ook moeite met draaien in bed, en uit bed komen 's ochtends, ojee, ik heb gelukkig niet vaak harde buiken maar als ik ze heb doen ze wel pijn en trekken ze helemaal door naar mijn rug...
Oja, ik ben begonnen met magnesium nemen tegen de krampen in mijn benen 's nachts (had het niet vaak maar begon toch erger te worden sinds enkele weken) en tegen de vermoeidheid en vreemd genoeg helpt dat ook precies tegen de pijn in mijn rug, heb minder vaak en minder erg last van spierpijn in mijn rug...en lijkt toch ook een wondermiddel tegen de vermoeidheid!

Fijn dat jullie ook zo voorbereid zijn al ondertussen...ik moet me nog spoeien met de doopsuiker, is nog lang niet in orde
Het park staat nu wel sinds deze middag in de living, is echt gezellig eigenlijk...

Nog fijne feestdagen ook voor jou alleszins!

Ster wat betreft de geboorte van je zoontje, amai, wel erg dat hij dan ineens weg moest, moet super beangstigend geweest zijn...baby'tjes die ziek zijn, dat is zo eng vind ik, die lijken zo kwetsbaar...wel goed nieuws dat er nu boxen zijn waar je als mama in kan slapen...enfin, ik hoop alleszins dat geen van ons in zo'n box terecht komt...

Saluut, tot later