hey bieke,
even correctie: ik had het over de pregnyl die NA de inseminatie/terugplaatsing eventueel bijgespoten wordt. Als je dit nog tot 2x toe krijgt in je wachtweken, zijn er nog geen tien dagen voorbij wanneer je kan testen.
De pregnyl die gebruikt wordt voor het opwekken van je eisprong is inderdaad reeds verdwenen uit je lichaam, eens je moet testen.
Ik vraag het voor alle zekerheid nog eens na aan onze vroedvrouw.
Groetjes,
MArijke
gesprekspartner
-
Bieke
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 12:12
Excuseer Marijke, ben iets te snel geweest en had beter moeten lezen...
Over Pregnyl in de wachtweken kan ik niet meespreken.
Eigenlijk heb ik nog wel een paar vraagjes maar weet niet waar of aan wie ik het best stel...
Daarom probeer ik hier maar even:
Ik wou graag weten of je na de Pregnylinspuiting altijd een eisprong hebt of kan het ook dat je hier niet op reageert? Ze hebben dit namelijk niet gecontroleerd in het ziekenhuis.
En word je altijd 14 Ã 16 dagen dagen na de eisprong ongesteld of kan dat ook veel langer duren?
Ikzelf ben geneigd te geloven dat dit 14 Ã 16 dagen na de eisprong is omdat ik ergens eens heb gelezen dat de lengte van cyclus vooral bepaald wordt in de folliculaire fase en dat de luteale fase altijd ongeveer gelijk blijft...
Als ik vrijdag 19/01 om 22.00 uur Pregnyl gespoten heb en zondag 21/01 om 11.00 de IUI heb gehad, wanneer kan ik dan een thuistest doen (urinetest)? En wanneer laat ik bloed nemen in het ziekenhuis? Dat heeft de arts die de inseminatie verrichte namelijk niet gezegd. Ze zei enkel 14 dagen + een aantal dagen extra, maar wat is een aantal dagen hé???
Alvast bedankt aan iedereen die mijn vragen kan beantwoorden en veel succes allemaal!!!
Bieke
Over Pregnyl in de wachtweken kan ik niet meespreken.
Eigenlijk heb ik nog wel een paar vraagjes maar weet niet waar of aan wie ik het best stel...
Daarom probeer ik hier maar even:
Ik wou graag weten of je na de Pregnylinspuiting altijd een eisprong hebt of kan het ook dat je hier niet op reageert? Ze hebben dit namelijk niet gecontroleerd in het ziekenhuis.
En word je altijd 14 Ã 16 dagen dagen na de eisprong ongesteld of kan dat ook veel langer duren?
Ikzelf ben geneigd te geloven dat dit 14 Ã 16 dagen na de eisprong is omdat ik ergens eens heb gelezen dat de lengte van cyclus vooral bepaald wordt in de folliculaire fase en dat de luteale fase altijd ongeveer gelijk blijft...
Als ik vrijdag 19/01 om 22.00 uur Pregnyl gespoten heb en zondag 21/01 om 11.00 de IUI heb gehad, wanneer kan ik dan een thuistest doen (urinetest)? En wanneer laat ik bloed nemen in het ziekenhuis? Dat heeft de arts die de inseminatie verrichte namelijk niet gezegd. Ze zei enkel 14 dagen + een aantal dagen extra, maar wat is een aantal dagen hé???
Alvast bedankt aan iedereen die mijn vragen kan beantwoorden en veel succes allemaal!!!
Bieke
-
Nathalie
- Berichten: 10
- Lid geworden op: 4 februari 2007, 11:58
IUI en KI
Hallo,
Ik ben Nathalie, 32 jaar, en ben bijna 4,5 jaar samen met Werner. Wij zijn ook reeds 2jaar bezig om zwanger te geraken. Vorig jaar in mei zijn wij naar Gynaecoloog Vanderheyden gestapt (gespecialiseerd in fertiliteit)om wat meer duidelijkheid te krijgen. Eerst heb ik allerlei testen moeten ondergaan,alles was goed behalve dan dat mijn baarmoederslijm niet altijd even dik is. Werner heeft dan ook een staaltje moeten binnenbrengen. Bleek dat alles goed was, behalve-de ideale vorm-was niet optimaal (4 op 10). Dwz dat de spermatozoide niet krachtig genoeg is om in het eitje binnen te dringen (of zoiets toch).De dokter zei dat wij wel zwanger konden worden, maar dat het wel iets langer zou duren.
Dus heeft hij mij Clomid voorgeschreven dat ik gedurende 7 dagen vanaf de 2de dag van mijn cyclus moest innemen. Op de 13de dag moest ik dan teruggaan om te zien of de follikel rijp was om dan mijn pregnyl spuit te krijgen. Mijn baarmoederslijm was niet dik genoeg volgens de dokter (maar 5mm).Toch heeft hij de spuit gegeven. En dan was het afwachten. De eerste 3 maanden gingen voorbij zonder resultaat. Bij de 4de behandeling raadde de dokter mij aan om 1 week na de eisprong nog pregnyl te spuiten. Het zou ook de laatste keer zijn voor we zouden starten met K.I. En toen bleef mijn menstruatie uit.Ik was al 3 dagen over tijd toen ik toch een beetje bloed verloor. Ik was er al volop van overtuigd dat mijn menstruatie zou doorkomen. Dus op dag 2 (dacht ik) begon ik terug Clomid te nemen. Maar mijn menstruatie kwam maar niet op gang, behalve dan een beetje bruinverlies,soms wat rozig. Ik wist dat er iets niet juist was. Ik was ondertussen al 1 week overtijd. Dus zijn we dan maar een zwangerschapstest gaan halen. Die test gaf ons geen duidelijkheid, was zeer zeer licht roze. Dus zijn we dan maar naar het ziekenhuis gegaan voor een bloedafname. En na 3 uren mochten wij bellen, en ja, ons geluk kon niet meer op want we waren zwanger. Ik moest nog wel een tweede test doen, omdat het kon zijn dat de pregnyl de test kon beïnvloeden. Dus 2 dagen later terug een bloedafname. De waarden waren verdubbeld. Wij in de 7de hemel.Het was tenslotte op de valreep nog op natuurlijke wijze gebeurd. Ik heb dan de raad gekregen om Utrogestan op te steken om de zwangerschap te ondersteunen. Maar ons geluk was van korte duur. Bij de eerste echo,ik was ondertussen bijna 8 weken ver, bleek het vruchtzakje leeg te zijn. Een grote ontgoocheling. Op dat moment stort je wereld in. Een week later heb ik dan een curretage laten doen.
Het was een schrale troost, maar we konder zwanger worden.
Wij hebben het dan 1 maand rustig aangedaan, om terug een beetje op plooi te komen.Dan zijn wij in december terug met volle moed begonnen met clomid en pregnyl. Het zou ook de eerste keer met K.I. gaan. Nu hebben we 2 pogingen achter de rug zonder resultaat. Omdat bij de voorlaatste behandeling mijn baarmoederslijm weer maar 5mm dik was heb ik nu ook Progynova moeten innemen.Deze keer was er 1 rijpe follikel en mijn baarmoederslijm was 8mm.Gisteren 3/2 ben ik voor de 3de keer geïnsemineerd geweest. Nu is het weer afwachten ............
Ik ben Nathalie, 32 jaar, en ben bijna 4,5 jaar samen met Werner. Wij zijn ook reeds 2jaar bezig om zwanger te geraken. Vorig jaar in mei zijn wij naar Gynaecoloog Vanderheyden gestapt (gespecialiseerd in fertiliteit)om wat meer duidelijkheid te krijgen. Eerst heb ik allerlei testen moeten ondergaan,alles was goed behalve dan dat mijn baarmoederslijm niet altijd even dik is. Werner heeft dan ook een staaltje moeten binnenbrengen. Bleek dat alles goed was, behalve-de ideale vorm-was niet optimaal (4 op 10). Dwz dat de spermatozoide niet krachtig genoeg is om in het eitje binnen te dringen (of zoiets toch).De dokter zei dat wij wel zwanger konden worden, maar dat het wel iets langer zou duren.
Dus heeft hij mij Clomid voorgeschreven dat ik gedurende 7 dagen vanaf de 2de dag van mijn cyclus moest innemen. Op de 13de dag moest ik dan teruggaan om te zien of de follikel rijp was om dan mijn pregnyl spuit te krijgen. Mijn baarmoederslijm was niet dik genoeg volgens de dokter (maar 5mm).Toch heeft hij de spuit gegeven. En dan was het afwachten. De eerste 3 maanden gingen voorbij zonder resultaat. Bij de 4de behandeling raadde de dokter mij aan om 1 week na de eisprong nog pregnyl te spuiten. Het zou ook de laatste keer zijn voor we zouden starten met K.I. En toen bleef mijn menstruatie uit.Ik was al 3 dagen over tijd toen ik toch een beetje bloed verloor. Ik was er al volop van overtuigd dat mijn menstruatie zou doorkomen. Dus op dag 2 (dacht ik) begon ik terug Clomid te nemen. Maar mijn menstruatie kwam maar niet op gang, behalve dan een beetje bruinverlies,soms wat rozig. Ik wist dat er iets niet juist was. Ik was ondertussen al 1 week overtijd. Dus zijn we dan maar een zwangerschapstest gaan halen. Die test gaf ons geen duidelijkheid, was zeer zeer licht roze. Dus zijn we dan maar naar het ziekenhuis gegaan voor een bloedafname. En na 3 uren mochten wij bellen, en ja, ons geluk kon niet meer op want we waren zwanger. Ik moest nog wel een tweede test doen, omdat het kon zijn dat de pregnyl de test kon beïnvloeden. Dus 2 dagen later terug een bloedafname. De waarden waren verdubbeld. Wij in de 7de hemel.Het was tenslotte op de valreep nog op natuurlijke wijze gebeurd. Ik heb dan de raad gekregen om Utrogestan op te steken om de zwangerschap te ondersteunen. Maar ons geluk was van korte duur. Bij de eerste echo,ik was ondertussen bijna 8 weken ver, bleek het vruchtzakje leeg te zijn. Een grote ontgoocheling. Op dat moment stort je wereld in. Een week later heb ik dan een curretage laten doen.
Het was een schrale troost, maar we konder zwanger worden.
Wij hebben het dan 1 maand rustig aangedaan, om terug een beetje op plooi te komen.Dan zijn wij in december terug met volle moed begonnen met clomid en pregnyl. Het zou ook de eerste keer met K.I. gaan. Nu hebben we 2 pogingen achter de rug zonder resultaat. Omdat bij de voorlaatste behandeling mijn baarmoederslijm weer maar 5mm dik was heb ik nu ook Progynova moeten innemen.Deze keer was er 1 rijpe follikel en mijn baarmoederslijm was 8mm.Gisteren 3/2 ben ik voor de 3de keer geïnsemineerd geweest. Nu is het weer afwachten ............
-
liesje000
- Berichten: 161
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 19:41
Hoi Bieke,
Ik moet altijd 14 dagen na de inseminatie naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Ik krijg bijvoorbeeld maandag-avond 20uur mijn pregnyl spuit en woensdag in de voormiddag ga ik voor de inseminatie. Dan moet ik 14 dagen verder op woensdag bloed laten prikken. Een urinetest is normaal enkele dagen later alvorens je resultaat hebt. Ik vind het wel raar dat jouw arts jouw hierover niet geïnformeerd heeft. Normaal krijg je toch een bloedbon mee.
Tot schrijfs liesje............
Ik moet altijd 14 dagen na de inseminatie naar het ziekenhuis om bloed te laten prikken. Ik krijg bijvoorbeeld maandag-avond 20uur mijn pregnyl spuit en woensdag in de voormiddag ga ik voor de inseminatie. Dan moet ik 14 dagen verder op woensdag bloed laten prikken. Een urinetest is normaal enkele dagen later alvorens je resultaat hebt. Ik vind het wel raar dat jouw arts jouw hierover niet geïnformeerd heeft. Normaal krijg je toch een bloedbon mee.
Tot schrijfs liesje............
-
Bieke
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 12:12
Hey Liesje
Bedankt voor je reactie.
Nee hoor, zoals ik al zei heeft de dokter gezegd: 'nu 14 dagen + een paar dagen extra wachten, dan kan je bloed laten nemen'. Maar een datum is er niet afgesproken en een bloedbon ken ik niet...
Ik denk dat ik woensdag een urinetest doe thuis (zou eigenlijk liefst zelf ontdekken dat ik zwanger ben) en dan donderdag bloed laat nemen nij de huisarts. Als ik dan nog niet ongesteld ben hé.
Want ik hou er nog altijd rekening mee dat ik één van de volgende dagen ongesteld kan worden.
Nog een vraagje aan jou: jij zegt bloed laten trekken 14 dagen na de inseminatie. Bestaat de kans dan niet dat ze te vroeg zijn met de test? Je wordt toch niet altijd exact 14 dagen na de inseminatie ongesteld? Heb ook al gehoord van 16 of 18 dagen??? Of heb ik dat verkeerd gehoord?
Ach, blijkbaar is dit bij iedereen anders. Ik wacht nog even af en zie wel wat ons te wachten staat.
Groetjes
Bieke
Bedankt voor je reactie.
Nee hoor, zoals ik al zei heeft de dokter gezegd: 'nu 14 dagen + een paar dagen extra wachten, dan kan je bloed laten nemen'. Maar een datum is er niet afgesproken en een bloedbon ken ik niet...
Ik denk dat ik woensdag een urinetest doe thuis (zou eigenlijk liefst zelf ontdekken dat ik zwanger ben) en dan donderdag bloed laat nemen nij de huisarts. Als ik dan nog niet ongesteld ben hé.
Want ik hou er nog altijd rekening mee dat ik één van de volgende dagen ongesteld kan worden.
Nog een vraagje aan jou: jij zegt bloed laten trekken 14 dagen na de inseminatie. Bestaat de kans dan niet dat ze te vroeg zijn met de test? Je wordt toch niet altijd exact 14 dagen na de inseminatie ongesteld? Heb ook al gehoord van 16 of 18 dagen??? Of heb ik dat verkeerd gehoord?
Ach, blijkbaar is dit bij iedereen anders. Ik wacht nog even af en zie wel wat ons te wachten staat.
Groetjes
Bieke
-
Iris
- Berichten: 123
- Lid geworden op: 3 februari 2007, 9:06
Hallo Bieke
Ik moet ook bloed laten nemen de veertiende dag na de inseminatie. Ik heb nog maar één inseminatie achter de rug. Mijn maandstonden bleven uit, maar ik had wel duidelijk dezelfde vage buikpijn als wanneer ik ze zou moeten krijgen. Het feit dat jij nog geen 'symptomen' hebt, is mss wel een goed teken!
Veel succes!
Ik moet ook bloed laten nemen de veertiende dag na de inseminatie. Ik heb nog maar één inseminatie achter de rug. Mijn maandstonden bleven uit, maar ik had wel duidelijk dezelfde vage buikpijn als wanneer ik ze zou moeten krijgen. Het feit dat jij nog geen 'symptomen' hebt, is mss wel een goed teken!
Veel succes!
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Hoi Bieke,
Tegen mij zei één gynaecoloog dat ik zestien dagen na de inseminatie een bloedproef mocht laten doen. De volgende maand zei de andere gynaecoloog dat ik al viertien dagen na de inseminatie een bloedproef mag laten doen. Ik heb gisteren mijn derde inseminatie gehad en op zondag binnen twee weken mag ik de bloedproef laten nemen. Mijn gynaecoloog zei dat ik ook zestien dagen mocht wachten, omdat dan mijn regels misschien al zouden doorkomen (moest het niet gelukt zijn) en dan hoeft een bloedproef niet meer. Het is dus gewoon een kwestie van hoe en hoe snel je het wil te weten komen. Ik wil het liefst zo snel mogelijk weten en liefst vóór mijn regels eventueel komen, dus laat ik de bloedproef doen na viertien dagen. Een gewone zwangerschapstest kan pas na zestien dagen.
Ik heb mij ook al dezelfde vraag als jij gesteld. Namelijk werkt die pregnylspuit steeds even goed? Ik had vorige maand twee dagen na de inseminatie plots erge steken in mijn eierstok, en dat voelde aan als mijn eisprong. De gynaecoloog zei dat dat napijnen zijn van eisprong en inseminatie. Aan de hand van de bloedwaarden en de echo's kunnen ze het moment van de eisprong goed opvolgen. Als een eitje rijp is en er wordt een pregnyl spuit gegeven, dan zou steeds een eisprong volgen binnen 24 (of 36, weet niet meer ecaxt)) Ã 46 uur.
Ik heb ook al eens gevraagd om na de pregnyl en de inseminatie een test te doen of mijn eisprong wel degelijk is geweest, maar dat doen ze niet. Niet nodig, volgens hen.
We kunnen dus niet veel anders doen dan de wetenschap te geloven.
Ik heb ook al geleerd dat ons lichaam ons vanalles kan doen voelen en geloven. Dus heb ik me nu voorgehouden om geen waarde meer te hechten aan alles dat ik de volgende twee weken zou voelen in mijn lichaam. Gewoon wachten tot de bloedproef.
Veel succes nog.
Silvie
Tegen mij zei één gynaecoloog dat ik zestien dagen na de inseminatie een bloedproef mocht laten doen. De volgende maand zei de andere gynaecoloog dat ik al viertien dagen na de inseminatie een bloedproef mag laten doen. Ik heb gisteren mijn derde inseminatie gehad en op zondag binnen twee weken mag ik de bloedproef laten nemen. Mijn gynaecoloog zei dat ik ook zestien dagen mocht wachten, omdat dan mijn regels misschien al zouden doorkomen (moest het niet gelukt zijn) en dan hoeft een bloedproef niet meer. Het is dus gewoon een kwestie van hoe en hoe snel je het wil te weten komen. Ik wil het liefst zo snel mogelijk weten en liefst vóór mijn regels eventueel komen, dus laat ik de bloedproef doen na viertien dagen. Een gewone zwangerschapstest kan pas na zestien dagen.
Ik heb mij ook al dezelfde vraag als jij gesteld. Namelijk werkt die pregnylspuit steeds even goed? Ik had vorige maand twee dagen na de inseminatie plots erge steken in mijn eierstok, en dat voelde aan als mijn eisprong. De gynaecoloog zei dat dat napijnen zijn van eisprong en inseminatie. Aan de hand van de bloedwaarden en de echo's kunnen ze het moment van de eisprong goed opvolgen. Als een eitje rijp is en er wordt een pregnyl spuit gegeven, dan zou steeds een eisprong volgen binnen 24 (of 36, weet niet meer ecaxt)) Ã 46 uur.
Ik heb ook al eens gevraagd om na de pregnyl en de inseminatie een test te doen of mijn eisprong wel degelijk is geweest, maar dat doen ze niet. Niet nodig, volgens hen.
We kunnen dus niet veel anders doen dan de wetenschap te geloven.
Ik heb ook al geleerd dat ons lichaam ons vanalles kan doen voelen en geloven. Dus heb ik me nu voorgehouden om geen waarde meer te hechten aan alles dat ik de volgende twee weken zou voelen in mijn lichaam. Gewoon wachten tot de bloedproef.
Veel succes nog.
Silvie
-
Katy
- Berichten: 264
- Lid geworden op: 5 februari 2007, 13:25
gesprekspartner
Hallo Marjan,
Bedankt voor je laatste bericht.
Ik ben hier ook nieuw op dit forum en heb al heel wat herkenbare situaties gelezen.
Momenteel heb ik net mijn zesde IUI achter de rug en vandaag zijn jammer genoeg mijn maandstonden doorgebroken, dus weerom niet gelukt.
Terwijl ik hier zit te typen, verdrinkt mijn toetsenbord bijna onder mijn tranen.
Ik heb gekozen om mijn probleem ivm fertiliteit alleen voor mezelf en mijn partner te houden.
Dat is niet gemakkelijk, want ik kan dit met niemand delen, en dat is met momenten keihard. Maar ik wil mijn naaste familie (mijn ouders) hier niet mee belasten. Wat heeft het voor zin, dat ook zij 's nachts wakker liggen van onze problemen. Dat helpt toch niet.
Ik zie het momenteel echt niet meer zitten en overweeg ernstig om ermee te stoppen.
Ik ben reeds 1.5 jaar aan het proberen om zwanger te worden, deels op natuurlijke wijze en deels via fertiliteitstechnieken. Maar zoals vandaag blijkt, nog steeds zonder succes.
Ik begin stilaan te beseffen dat het moederschap misschien niet voor mij is weggelegd.
Sorry, voor deze pessimistische woorden, maar ik kan even niet anders. Ik ben normaal een heel optimistisch iemand, maar nu moet ik het even laten afweten.
Katy
Bedankt voor je laatste bericht.
Ik ben hier ook nieuw op dit forum en heb al heel wat herkenbare situaties gelezen.
Momenteel heb ik net mijn zesde IUI achter de rug en vandaag zijn jammer genoeg mijn maandstonden doorgebroken, dus weerom niet gelukt.
Terwijl ik hier zit te typen, verdrinkt mijn toetsenbord bijna onder mijn tranen.
Ik heb gekozen om mijn probleem ivm fertiliteit alleen voor mezelf en mijn partner te houden.
Dat is niet gemakkelijk, want ik kan dit met niemand delen, en dat is met momenten keihard. Maar ik wil mijn naaste familie (mijn ouders) hier niet mee belasten. Wat heeft het voor zin, dat ook zij 's nachts wakker liggen van onze problemen. Dat helpt toch niet.
Ik zie het momenteel echt niet meer zitten en overweeg ernstig om ermee te stoppen.
Ik ben reeds 1.5 jaar aan het proberen om zwanger te worden, deels op natuurlijke wijze en deels via fertiliteitstechnieken. Maar zoals vandaag blijkt, nog steeds zonder succes.
Ik begin stilaan te beseffen dat het moederschap misschien niet voor mij is weggelegd.
Sorry, voor deze pessimistische woorden, maar ik kan even niet anders. Ik ben normaal een heel optimistisch iemand, maar nu moet ik het even laten afweten.
Katy
-
Silvie
- Berichten: 126
- Lid geworden op: 2 februari 2007, 10:37
Hoi Katy,
Ik ben Silvie en heb net mijn derde inseminatie achter de rug.
Ik lees net je bericht en vind het echt erg voor je. Dat zal natuurlijk wel hard aankomen en het is normaal dat je nu even niet optimistisch kan denken. Je mag je ook wel eens slecht voelen.
Heb je in het ziekenhuis binnenkort een evaluatiegesprek? Je wil er misschien nu nog niet aan denken, maar na de fase van inseminsaties is er nog vanalles mogelijk. IVF of ICIS. Bij deze technieken zijn de slaagkansen ook groter. Het is heel moeilijk, maar je moet de moed nu nog niet opgeven.
Het is zeker moeilijk als je er met niemand over kan praten, behalve je partner. Het kan ook echt wel eens deugd doen om er met iemand anders dan je partner over te praten. Maar wel iemand waarvan je zeker kan zijn dat die goed reageert en zich er open voor kan stellen.
Ik wil je héél véél moed wensen en hoop vooral dat je binnenkort weer terug de moed vindt om er terug in te geloven en er opnieuw voor te gaan.
Silvie
Ik ben Silvie en heb net mijn derde inseminatie achter de rug.
Ik lees net je bericht en vind het echt erg voor je. Dat zal natuurlijk wel hard aankomen en het is normaal dat je nu even niet optimistisch kan denken. Je mag je ook wel eens slecht voelen.
Heb je in het ziekenhuis binnenkort een evaluatiegesprek? Je wil er misschien nu nog niet aan denken, maar na de fase van inseminsaties is er nog vanalles mogelijk. IVF of ICIS. Bij deze technieken zijn de slaagkansen ook groter. Het is heel moeilijk, maar je moet de moed nu nog niet opgeven.
Het is zeker moeilijk als je er met niemand over kan praten, behalve je partner. Het kan ook echt wel eens deugd doen om er met iemand anders dan je partner over te praten. Maar wel iemand waarvan je zeker kan zijn dat die goed reageert en zich er open voor kan stellen.
Ik wil je héél véél moed wensen en hoop vooral dat je binnenkort weer terug de moed vindt om er terug in te geloven en er opnieuw voor te gaan.
Silvie
-
Ingeborg
- Berichten: 23
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 21:18
Natalie, sterkte, hoop, we duimen!! Derde keer goeie keer hé!!!!
Bieke: na 14 dagen kan een bloedtest gedaan worden, dan is er al wat hcg op te sporen, meestal moet je dan een paar dagen later nog eens een bloedtest doen om je zwangerschap te bevestigen.
Katy...toen ik jouw berichtje las, zat ik zo weer een paar jaar terug...het was net of ik iets uit mijn dagboekje van mezelf las. Het is zo herkenbaar....
Ik wilde het ook eerst voor mezelf houden...en had vooral veel steun aan lotgenoten zoals je hier nu op het forum vindt...maar op een dag, na de 7de mislukte inseminatie kon ik niet meer... Ik heb huilend naar mijn ouders gemaild. Want ik vond het ook zo erg iedere keer te horen dat ze graag nog eens opa en oma zouden worden ...ik dacht dan ooo je moets eens weten! En toen ik dat eenmaal kwijt was, viel er een betonblok van mijn schouders...ze leefden zo mee, ze steunde mij...
Niet veel later had ik mijn eerste ICSI, en het was meteen raak...!!!
Dit kan bij jou ook!
Maar ik weet hoe het voelt om in de douche dat straaltje bloed langs je been te zien lopen...of op je werk even naar de wc te lopen en weer te ontdekken dat het niks is...en toch opgewekt weer verder te werken...het is vreselijk moeilijk! Maar niet opgeven, zoals Silvie zegt...je kan nog verder gaan, kijk naar mij...sterkte, hoop, moed. Maar dat is nu even moeilijk, je moet deze poging weer even verwerken, roep huil tier en dan, alle moed en hoop weer samenrapen en proberen verder te gaan!!
Een hele dikke knuffel!
Ingeborg
Bieke: na 14 dagen kan een bloedtest gedaan worden, dan is er al wat hcg op te sporen, meestal moet je dan een paar dagen later nog eens een bloedtest doen om je zwangerschap te bevestigen.
Katy...toen ik jouw berichtje las, zat ik zo weer een paar jaar terug...het was net of ik iets uit mijn dagboekje van mezelf las. Het is zo herkenbaar....
Ik wilde het ook eerst voor mezelf houden...en had vooral veel steun aan lotgenoten zoals je hier nu op het forum vindt...maar op een dag, na de 7de mislukte inseminatie kon ik niet meer... Ik heb huilend naar mijn ouders gemaild. Want ik vond het ook zo erg iedere keer te horen dat ze graag nog eens opa en oma zouden worden ...ik dacht dan ooo je moets eens weten! En toen ik dat eenmaal kwijt was, viel er een betonblok van mijn schouders...ze leefden zo mee, ze steunde mij...
Niet veel later had ik mijn eerste ICSI, en het was meteen raak...!!!
Dit kan bij jou ook!
Maar ik weet hoe het voelt om in de douche dat straaltje bloed langs je been te zien lopen...of op je werk even naar de wc te lopen en weer te ontdekken dat het niks is...en toch opgewekt weer verder te werken...het is vreselijk moeilijk! Maar niet opgeven, zoals Silvie zegt...je kan nog verder gaan, kijk naar mij...sterkte, hoop, moed. Maar dat is nu even moeilijk, je moet deze poging weer even verwerken, roep huil tier en dan, alle moed en hoop weer samenrapen en proberen verder te gaan!!
Een hele dikke knuffel!
Ingeborg
-
Katy
- Berichten: 264
- Lid geworden op: 5 februari 2007, 13:25
Beste Ingeborg, Marjan en Sylvie,
Hartelijk bedankt voor jullie steun.
Ik had dit echt nodig.
Als je alleen jezelf hebt, blijft die mallemolen maar ronddraaien in je hoofd, keer op keer.
Toen ik aan IUI begon, vertelde de arts me dat de gemiddelde slaagkans na de 5de of 6de beurt ligt. Dit is uiteraard maar een gemiddelde. Er zijn vrouwen die al na 2, 3 of 4 beurten IUI zwanger worden.
Ditmaal was mijn zesde keer. En je denkt dan, een beetje naïef waarschijnlijk, dat het deze keer wel zal lukken. Maar toch niet.
Mijn 5de keer heb ik een miskraam gehad op 2 maanden.
De emoties die daarbij te pas kwamen, waren enorm sterk. Ik was letterlijk uit mijn lood geslagen.
Ik hoop dat ik terug de moed vind om verder te gaan, maar ik denk dat ik het een beetje tijd zal moeten geven.
In elk geval ben ik blij hier lotgenoten te treffen, die me echt begrijpen.
groetjes
Katy
Hartelijk bedankt voor jullie steun.
Ik had dit echt nodig.
Als je alleen jezelf hebt, blijft die mallemolen maar ronddraaien in je hoofd, keer op keer.
Toen ik aan IUI begon, vertelde de arts me dat de gemiddelde slaagkans na de 5de of 6de beurt ligt. Dit is uiteraard maar een gemiddelde. Er zijn vrouwen die al na 2, 3 of 4 beurten IUI zwanger worden.
Ditmaal was mijn zesde keer. En je denkt dan, een beetje naïef waarschijnlijk, dat het deze keer wel zal lukken. Maar toch niet.
Mijn 5de keer heb ik een miskraam gehad op 2 maanden.
De emoties die daarbij te pas kwamen, waren enorm sterk. Ik was letterlijk uit mijn lood geslagen.
Ik hoop dat ik terug de moed vind om verder te gaan, maar ik denk dat ik het een beetje tijd zal moeten geven.
In elk geval ben ik blij hier lotgenoten te treffen, die me echt begrijpen.
groetjes
Katy
-
liesje000
- Berichten: 161
- Lid geworden op: 1 februari 2007, 19:41
Hoi Kathy,
Ik kan me perfect voorstellen hoe je je voelt. Ik heb namelijk hetzelfde meegemaakt. Ik heb ook 6 mislukkingen achter de rug. De laatste keer was ik ook zwanger, wel maar 3 weken, maar het was toch gelukt. Toen liep het ook weer mis. Ik heb ook de hele dag mijn tranen de vrije loop gelaten en ben dan ook net als jou. Heel mismoedig, ontroostbaar de eerste uren. Niets of niemand kan je dan helpen. Laat ons samen de moed niet opgeven en hopen op een positief resultaat.
Veel sterkte liesje
Ik kan me perfect voorstellen hoe je je voelt. Ik heb namelijk hetzelfde meegemaakt. Ik heb ook 6 mislukkingen achter de rug. De laatste keer was ik ook zwanger, wel maar 3 weken, maar het was toch gelukt. Toen liep het ook weer mis. Ik heb ook de hele dag mijn tranen de vrije loop gelaten en ben dan ook net als jou. Heel mismoedig, ontroostbaar de eerste uren. Niets of niemand kan je dan helpen. Laat ons samen de moed niet opgeven en hopen op een positief resultaat.
Veel sterkte liesje
-
Iris
- Berichten: 123
- Lid geworden op: 3 februari 2007, 9:06
@ Marjan: Bedankt voor je recept. De eerstvolgende keer zal ik eraan denken en eens toepassen.
@ Katy: Het is normaal dat je bij zo'n tegenslag de moed verliest, hè. Ik ben ervan overtuigd dat je de kracht vindt om een beslissing te nemen waar je je goed bij voelt. Hopelijk houd je ons op de hoogte, zodat we je verder kunnen steunen, want het is niet gemakkelijk om alles voor jezelf te houden. Veel sterkte!
@ Katy: Het is normaal dat je bij zo'n tegenslag de moed verliest, hè. Ik ben ervan overtuigd dat je de kracht vindt om een beslissing te nemen waar je je goed bij voelt. Hopelijk houd je ons op de hoogte, zodat we je verder kunnen steunen, want het is niet gemakkelijk om alles voor jezelf te houden. Veel sterkte!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 0 gasten