UZ Gent of Jette (slechte embryokwaliteit)

[Lies0]

Hallo iedereen

Vorige week had ik mijn tweede afspraak in UZ Gent, bij prof. De Sutter.
Hier kwam aan het licht dat mijn embryo's van geen goede kwaliteit waren. Zo erg zelfs dat ze in het UZ Gent deze gewoonweg niet zouden terugplaatsen. Decleer in Jan Palfijn bleef beweren dat de kwaliteit telkens goed was. Hij zei ook steeds 'je wordt zeker zwanger, ik weet alleen niet hoe snel'. Jullie kunnen zich inbeelden wat voor klap dit was voor mij. Prof. De Sutter sprak zelfs al over ev. eicel- of spermadonatie.

Hoe verder?
Ze stelde voor een 4de icsi poging te ondernemen in UZ Gent omdat ze dan met haar eigen ogen kan vaststellen wanneer het zou fout gaat. De eerste dagen (= slechte kwaliteit van de eicel) of na een 3-tal dagen (= slechte kwaliteit van de zaadcel). Mochten de resultaten die ik haalde in JP zich herhalen in UZ Gent, dan zou ze ons niet aanmoedigen verdere pogingen te ondernemen. Ik loop daar dus al dagen slecht van. Vooral omdat er in JP zogezegd niets aan de hand was, ik had enkel 'pech'. En nu lijkt het einde van mijn opties nabij. De goede moed die ik had om opnieuw te beginnen is verdwenen als sneeuw voor de zon. De angst om geconfronteerd te worden met mijn grote vrees (dat het nooit zou lukken) is zeer groot. Voor de 4de icsi zou ik in principe midden juni kunnen starten.

Nu weet ik niet goed wat te doen. Op internet lees ik ook veel positieve zaken van Jette. Hun labo zou top zijn. Omdat de twijfel bleef heb ik vandaag al mijn moed bijeengeraapt een naar Jette gebeld. Daar zou ik op 6 juli al op eerste gesprek mogen gaan bij prof. De Vos. Alle onderzoeken heb ik reeds gehad.

Wat doe ik nu? Begin ik aan de 4de icsi in UZ Gent? Hun labo zal ook wel goed zijn veronderstel ik? Beter dan Jan Palfijn?
Of wacht ik met de 4de icsi tot ik op gesprek geweest ben ik Jette?
Iemand ervaring met (één van) beide?

Op de duur zit ik met zoveel twijfels dat ik niets meer weet. Alle raad en advies is meeeer dan welkom!!

Liefs!

[Sloebertje]

Dag Lies,

wat een vreselijk verhaal.
Enigszins gelijkaardig aan dat van mij. Voor onze eerste drie ICSI's gingen we naar CRG Brugge en Jan Palfijn. Ook daar kregen we te horen dat we zwanger zouden raken, dat hij alleen niet wist wanneer. Geeft ergens moed, maar niet als je weet dat hij het tegen iedereen zegt. Na onze poging daar heb ik wel te horen gekregen dat er 'rotte plekken' op mijn eicellen zitten en dat we moesten overstappen op eiceldonatie.
Op drie pogingen, 19 eicellen, hadden we twee bevruchtingen waarvan één die slecht gedeeld is en niet kon worden teruggeplaatst.

Met een bang hart contact opgenomen met prof. De Sutter in het UZ Gent. Zij sprak ook al gauw over eiceldonatie, maar wou eerst een ICSI4-poging doen om te kijken hoe de eicellen en zaadcellen zich gedragen.
Ondertussen hebben we zes maanden ICSI in natuurlijke cyclus gedaan (ik had altijd het gevoel dat mijn lichaam slecht op al die hormonen reageert en had daarenboven een te hoog progesterongehalte bij de stimulatiepogingen) en werden vijf eicellen ingevroren (na ontdooiing nog drie bruikbaar). En werd ook een verse eicel gebruikt. Daarvan werden drie bevrucht. Drie van de vier dus ten opzichte van twee op negentien. Ook de eerste keer zonder fragmentatie of afwijkingen. We hadden dus meer en betere embryo's!
Ook over de professionaliteit en aanpak kan ik het UZ alleen maar aanraden. We wilden naar kleinere ziekenhuizen om geen nummer te zijn, maar net daar waren we dat en niet in het UZ. Daar is de aanpak véél persoonlijker. Er werd altijd geluisterd en gezocht naar antwoorden. Uiteraard zijn er dingen die ik graag nog anders had gezien.
Ik heb ook getwijfeld tussen UZ Gent en Jette en had er ook zelfs al een afspraak gemaakt, maar ik denk echt wel dat de labo's aan elkaar gewaagd zijn.

Het is natuurlijk moeilijk om je raad te geven, want je moet doen waar jij je goed bij voelt. Je mag achteraf niet hoeven te zeggen: 'had ik maar..'
Ik woon een pak dichter bij Gent en ook dat heeft meegespeeld (20 min t.o.v. een uur)

Ik wens je veel sterkte toe en hoop ook dat, waar je ook gaat, je veel betere resultaten hebt. Maar JP kan je in geen geval vergelijken met een UZ. Ik wou dat ik direct naar een UZ was gegaan.. Al die verloren tijd..

[Ster_]

Ik zou dan ineens toch voor Jette gaan. Of toch wachten op hun opinie. Je gaat er anders mee in je hoofd blijven zitten denk ik. En het is niet zolang wachten tot je kan gaan. Ik begrijp volledig dat je snel wilt starten hoor! Maar in jouw situatie zou ik dan ineens die vierde icsi in Jette starten. De pogingen zijn te kostbaar he. Ik wens je heel veel geluk!

[sprotje23]

Wij waren ook verbonden met AZ Groeninge Kortrijk voor pick-up en het labowerk was in Brugge waar ik niet blij mee was. Ik vond dat we in Brugge beschouwd werden als een nr. telkens andere dokters ook, en de ene zei dit en de andere zei dat.
Ik heb dan ook moed bijeengeraapt en naar UZ Gent geweest bij prof Desutter, ik ben super blij van hun aanpak en professionaliteit, ik had ook een 4-tal keer andere gynea en vroedvrouwen maar telkens zeiden ze, we doen dit omdat prof Desutter dit zo heeft gezegd, of we vragen het na bij Prof. Desutter... dus het was altijd de prof. die eindwoord gaf.
En onze 6e icsi is gelukt bij UZ Gent, had ik het geweten had ik misschien vroeger naar een UZ geweest maar soms kies je voor je eigen gemak het dichtsbijzijnde en ook natuurlijk voor het werk, niet altijd evident.
Ik kon altijd vroeg gaan, vanaf 7h30 en zo verloor is maar een uurtje per dag wat ik gemakkelijk vond.
En hun labo is in UZ Gent ook professioneler dan een AZ, stofvrije ruimtes enz... terwijl bij een AZ denk ik dat niet alles zo is!!

Veel succes alleszins en hou er de moed in!!!

[Lies0]

Hallo iedereen!

Bedankt voor de bemoedigende woorden!

En trouwens een hele dikke proficiat aan Ster en Sloebertje!! Ik heb gelezen dat jullie beiden zwanger zijn! Prachtig!!!
Veel succes met het verdere verloop van jullie zwangerschap!!

Ikzelf ben nog steeds aan het twijfelen; opstarten in UZ Gent of wachten op Jette... Ik heb nog een 2-tal weken vooraleer mijn ms er doorkomen. Dus k'heb nog even bedenktijd...

Groetjes!

[*Nina*]

Dag Lies0

Mijn verhaal is erg gelijkaardig aan het jouwe.
Ik heb 4 x ICSI gedaan in JP, eerst bij dr. Kaan, daarna bij Dr. Decleer. Hij vertelde mij exact hetzelfde: “kwaliteit embryo’s is niet top, maar het is geen kwestie óf je kan zwanger worden, maar wanneer je zal zwanger worden”
Omdat we geen vijfde poging wilden starten zonder eerst de mening te horen van het ‘topcentrum’ Jette en van ‘topdokter’ Petra De Sutter, maakten we bij beiden een afspraak.
Eerst in Jette, waar we ook te horen kregen dat het waarschijnlijk wel zal lukken en dat verandering van labo soms het verschil kan maken. Vol hoop zijn we in het CRG een vijfde poging gestart. Helaas, nooit eerder zo’n pover resultaat: slechts 1 embryo over op dag 3, 14-cellen, B-kwaliteit, maar wel een goed embryo wist men mij te vertellen. 2 weken hoopvol afgewacht, maar opnieuw het mocht niet zijn.
Ik kwam echt tot het besef dat het niet gewoon kwestie van tijd zal zijn en we niet gewoon wel een keertje prijs zullen hebben. Van de -tig embryo’s en de 8 terugplaatsingen, heeft geen enkel het ooit gehaald.

Mijn afspraak bij prof. De Sutter stond nog steeds gepland, dus ben ik vorige week bij haar geweest. Daar kreeg ik toch een ander verhaal te horen. Zij vermoedt dat ik met dergelijke embryokwaliteit heel weinig kans heb om zwanger te worden. Had ik alle pogingen in UZ Gent gedaan, was het vermoedelijk nooit tot een terugplaatsing gekomen omdat ze trachten te wachten tot dag 5. Ze wil dat ik mijn dossiers bezorg en zal ze eerst grondig bekijken vooraleer ze uitspraken doet. Maar de term eiceldonor kwam wel al ter sprake.
Ik kreeg ook te horen dat het 14-cellig embryo dat ik in Jette teruggeplaatst kreeg, helemaal geen goede kwaliteit is. 14 cellen op dag 3 is al even slecht als 4 cellen.

Jette is internationaal gekend als een topcentrum, je doet er zeker niet verkeerd aan om daar een 2de of 3de opinie te vragen, maar mijn persoonlijke ervaring daar is eerder negatief. Ik heb mijn behandelende arts maar 1 keer gesproken: bij het intake gesprek. Voor elke ingreep (echo, punctie, terugplaatsing) kreeg ik een andere dokter. Op zich niet zo erg, maar mijn behandelende arts heeft nooit teruggekoppeld met mij. Mijn evaluatiegesprek staat pas gepland op 30 juni (1 maand na resultaat). Het telefoontje met het resultaat (zwanger/niet zwanger) heeft men over het hoofd gezien. En ik kreeg bovendien verkeerde informatie over de kwaliteit van het teruggeplaatst embryo.

Ik vind het spijtig dat ik pas na 5 pogingen bij prof. De Sutter ben geweest. Ik was erg onder de indruk van haar deskundige aanpak. Ik kreeg misschien niet hetgeen te horen wat ik wou horen, maar ze gaf mij een eerlijk en duidelijk antwoord en dat geeft mij meer vertrouwen én hoop dan “het zal hoogstwaarschijnlijk ooit wel eens lukken”. Ze zei overigens wel dat eicelkwaliteit bijna nooit 100% slecht is, waardoor de redenering van de andere artsen enigszins wel klopt, maar waar andere vrouwen 30-40% kan hebben per poging, heb ik er misschien 2-5%.

Ondertussen heeft de gedachte om met een donor te werken al kunnen wennen en neemt de angst om nooit een kindje te kunnen krijgen hierdoor weg.

Ik zou zeggen: wacht het gesprek af in Jette en beslis dan bij wie je je beter voelt. Van het labo zou ik het niet laten afhangen (die zijn aan elkaar gewaagd) en ook niet enkel en alleen van persoonlijke meningen van anderen. Hoewel, ik schuim ook alle websites en fora af op zoek naar ervaringen en opinies Maar had ik wel zwanger geraakt via Dr. Decleer of in Jette, had ik je hier waarschijnlijk iets helemaal anders verteld...

Veel succes!

[Lies0]

Hallo Nina

Bedankt voor je reactie.

Jammer dat Decleer tegen jou hetzelfde zei. ik denkt dat dit zijn standaardzin is 'je wordt zeker zwanger, ik weet alleen niet hoe snel'. Zeer jammere zaak.

Ga je nog een 5de poging doen met jouw eicellen?
Ik voelde me ook wel goed bij Prof De Sutter. Ze is direct maar ik apprecieer dat enorm. Akkoord, je wil het eigenlijk niet horen en het doet pijn. Maar je moet het wel horen hé.
Ik ben nog altijd enorm aan het twijfelen. Opstarten in UZ Gent of wachten op Jette. De ene dag denk ik er anders over dan de andere. De angst om een verkeerde beslissing te nemen is groot. Ik ben ook bang weer enorm veel tijd te verliezen. Mijn laatste icsi was al van vorig jaar... .
Ik denk niet dat wij over zouden gaan op een eiceldonor. Ik zou al niet weten hoe eraan te beginnen. Mijn man is er ook niet voor. T'is moeilijk allemaal. Waarschijnlijk heb ik ook veel schrik van het onbekende.

In ieder geval veel succes met je verdere traject. Donor of geen donor, ik hoop dat je het geluk mag hebben snel een wondertje te mogen verwelkomen!

Groetjes!

[Guofan]

Hoi
Wij zijn ook veranderd van centrum na onze 4de poging. Reden : overstimulatie waardoor alle cellen op dag 4 gestopt waren met delen. Ik had 26 eicellen bij poging 4! Zot!
Ik heb al steeds TP's gehad van dag 5 blasto's maar zonder resultaat. Wij zijn al bezig van juni 2013...tijd gaat snel...
Ondertussen heb ik steeds voldoende eicellen, bevrucht en dus ook TP van dag 5'ers, wat op zich steeds goed is. Maar eens in mijn lijf lukt het dus niet.

Wij hebben ook steeds getwijfeld om over te stappen (praktisch, afstand...angst) maar hebben toch overgestapt na de mislukking in maart. Wij zaten in UZ GEnt (verbonden via Waregem)

Ik had ook snel een intake in Brussel en daar zei ze ons ook direct dat er inderdaad wel 'iets' moet zijn waardoor het niet lukt. Alle onderzoeken zijn ook reeds gebeurd, niks gevonden.
Enkel mijn man zijn semen is niet zo denderend, maar met ICSI wordt dit opgelost. Morfo 2%

Bij de intake zei ze dus ook dat ze ging zien wat er in hun labo gebeurd tussen dag 3 en dag 5 en dat ze dan gingen oordelen over al of niet een TP.
Wij hebben ondertussen die ronde 5 achter de rug in Jette. Op zich heb ik daar geen probleem mee dat het steeds een andere gynea is (ik heb maar 2 keer moeten gaan) . Bloed laten afnemen en echo is daar steeds samen, dus nooit lang wachten.
In de namiddag belt de monitoring je dan op met instructies. Is best wel vreemd in het begin. Zo dat 'op afstand werken', maar eigenlijk vond ik het best dat je niet steeds dezelfde personen krijgt en ziet.
Dag van de PU is ook anders dan in Gent. Je krijgt een kamertje, en de PU is zonder partner, maar wel met meer volk in de PU kamer.
Ik heb niks gevoeld.
Daarna nog enige uurtjes wachten en dan mag je naar huis.

Bij ons hebben ze toch opgebeld op dag 5 dat we mochten gaan voor een TP. Dus ik veronderstel dat mijn eicellen het nog goed hebben gedaan. Over de kwaliteit werd wel niet echt iets gezegd, enkel de 2 beste kregen we terug.
De rest (1-2) gingen ze invriezen.
Maar nu heb ik reeds bruin-bloedverlies, dus ja game over.
Wij hadden ook op 9/7 een afspraak, maar ik heb opgebeld en gevraagd of dit eerder kon. Nu kunnen we 14-dagen ervoor gaan.

Ik vermoed ook dat de kwaliteit bij mij niet echt meer super super zal zijn en dat dit aan de basis ligt van het niet innestelen.
ED...daar heb ik het ook moeilijk mee, maar liever dat dan adoptie dan. Ook heb ik nog niks van info hoor. Het zou al anonieme donor moeten zijn bij ons. Zelf iemand aanbrengen zal niet lukken.
PLus ook, niemand moet dit weten dat dit niet jullie eigen materiaal is. De wereld ligt daar niet van wakker vermoed ik.

Naar waar je gaat moeten jullie zelf beslissen. Wij hebben nog 1 betaalde poging over en doen ze, enkel als ze in yette zeggen dat het nog zal lukken met mijn eigen materiaal. Indien niet gebruik ik die laatste voor eiceldonatie. Daarna kunnen we nog steeds eentje of 2 zelf betalen mocht het dan nog niet gelukt zijn.

Ik ben er wel 38, dus tijd over hebben we niet meer.
Wat ik wel merk bij mezelf is dat ik niet meer zo hyperemo ben als het weer niet is gelukt. Eerder blij dat de spanning eraf valt en ik het antwoord ken. Wenen doe ik ook al niet meer. IK ben er een beetje 'verlamd' door geworden denk ik. Angst inderdaad dat het nooit zal lukken...en dan hé? Wat dan met de relatie? Angst om uit elkaar te groeien dan eens er niets overblijft om samen voor te vechten. Angst dat we zullen beginnen denken dat het misschien toch zal lukken met iemand anders...?
Daar lig ik van wakker.
Wat met familie dan, vrienden? Vrienden nemen nu al afstand doordat zij wel kinderen krijgen en wij niet. Angst om ons te kwetsen...
Moeilijk allemaal...

Succes met jullie keuze. Volg je hart en instinct zou ik zeggen.

[Lies0]

Dag Guofan

Bedankt voor je reactie.

Ik heb uiteindelijk ook nog eens naar Jette gebeld om te vragen of ik niet vroeger kon langskomen. En ze hadden inderdaad een plaats open. Dus zijn we vorige week langs geweest.
Daar hetzelfde verhaal als bij jou, ze zouden kijken hoe de embryo's het doen tussen dag 3 en dag 5 en aan de hand daarvan beslissen wanneer ze zouden terugplaatsen. Volgens prof. Devos zijn de embryo's op dag 3 goed en beginnen ze daarna trager te delen. Dus willen ze kijken wat mijn embryo's zullen doen in hun labo. Hij gaf aan dat er verschil in resultaat zou kunnen zijn door het labo. (Ik zeg wel 'zou', want ik probeer niet teveel te hopen om mezelf niet teveel teleur te stellen). Over eventuele donor eicellen of zaadcellen heeft hij het niet gehad. Dus dat luchtte wel wat op. Ook al hou ik echt wel rekening met het feit dat ik dit misschien na de 4de poging te horen zal krijgen.
Gevoelsmatig denk ik dat Jette inderdaad mijn beste optie is op dit moment. Dus ik ga daar opstarten voor een nieuwe poging. Anders zal ik me toch blijven afvragen 'wat als...' .

En wat de emoties betreft herken ik ook veel zaken van wat je beschreef.
Ook al is mijn laatste poging van eind vorig jaar. Ik merk dat ik met momenten tijdens mijn 'rustmaanden' enorm 'opvliegend' kan reageren op iets wat mijn partner zei of deed. Ik reageer precies veel feller. Bij het minste zit ik op mijn paard. Net of mijn hormonale activiteit nog steeds wat verhoogd is... .
Naar het eind van de behandelingen liep ik er ook wat 'verdoofd' bij. Ik wist telkens van voor de bloedafname dat het resultaat negatief zou zijn. Er valt inderdaad een last van je schouders wanneer het nieuws bevestigd wordt.
Maar dit alles zorgt er inderdaad voor dat mijn relatie naar mijn aanvoelen met momenten onder spanning komt te staan. En onvermijdelijk komen dan ook de vragen zoals jij beschreef. Ik kan nu echt begrijpen dat dergelijk parcours koppels uit elkaar drijft.

Veel sterkte en succes toegewenst met het verdere verloop. Ik ben benieuwd wat ze jullie gaan adviseren.

Groetjes!

[*Nina*]

Hoe gaat het ondertussen met jullie? Zijn jullie al opnieuw bezig?

Wij hebben ondertussen de stap naar ecd gezet. Het idee heeft nog even moeten rijpen, maar nu zijn we vastberaden We staan op de wachtlijst in UZ Gent (2 – 2.5 jaar ) en ondertussen bekijken we ook de andere opties. Wederom merk ik zoveel verschillen tussen de ziekenhuizen (wachttijd, prijs,…) waardoor ik constant begin te twijfelen. Maar we voelen ons heel goed bij prof. De Sutter. Dus hopen we snel een wisseldonor te vinden, zodat we kunnen ontsnappen aan de lange wachtlijst.

Ik ben benieuwd naar jullie!

[Lies0]

Dag Nina! Hallo iedereen!

Inderdaad al een hele tijd geleden... .
Wij hebben ondertussen de stap naar Jette gezet. In augustus begonnen met de 4de icsi.
Bij het ganse verloop van het proces voel ik me tot nu toe goed. Het is inderdaad totaal anders dan bij JP.
Een centrum de omvang van het crg Jette moet zich anders organiseren dan een klein centrum. Maar naar mijn aanvoelen is alles goed en efficiënt geregeld. Dus heb ik geen klagen.

De eerste maal moeten spuiten met gonal-f. Uiteindelijk 15 eicellen bij de pick-up. Wat voor mij het beste resultaat tot nu toe is! En dan begon het wachten, de radiostilte. De schrik zat er goed in, aangezien ik nog nooit kwalitatief goede embryo's heb gehad.
Uiteindelijk belden ze me op rond dag 3 om mee te delen dat de TP voor dag 5 zou zijn. Zeer moeilijk te beschrijven wat dat nieuws doet met een mens. Het was uiteraard zeer goed nieuws, maar terug totaal onverwacht. Ik heb alles dan ook uitgelegd aan diegene die me opbelde. Zij heeft dan opnieuw contact genomen met het labo om zeker te zijn. Blijkbaar had ik 7 embryo's van goede en excellente kwaliteit waardoor ze de terugplaatsing op dag 5 wouden doen. Ze wouden de TP ook op dag 3 doen mocht ik per sé willen. We hebben ons erop gewaagd. Uiteindelijk had ik vorige week mijn TP van dag 5 embryo's. 1 van excellente kwaliteit en 1 van goede kwaliteit die naar excellent zou neigen volgens de embryoloog. Wat een opluchting!!!!!!!!!!!!!!!
Het is geen garantie dat ik nu ook zwanger geraak. Maar nu heb ik toch mijn eerste ECHTE kans gekregen.
Dezelfde embryoloog was bij de TP aanwezig die ze op dag 3 hebben opgebeld om alles nog eens te controleren en ze heeft me echt goede moed gegeven. Volgens haar is er (met de resultaten die zij nu heeft van deze ronde) geen sprake van eicel- of spermadonatie. De arts die de TP deed zei dat dit ook zijn mening is. Hij zei dat ik een grote kans had op zwangerschap door de combinatie van mijn leeftijd en de kwaliteit die ze terugplaatsten. (Eigenlijk wouden ze er 1 terugplaatsen, na aandringen van mezelf mocht ik er 2 laten terugplaatsen. Het is tenslotte al icsi nr 4).

Nu is het voor mij zeer bang afwachten natuurlijk. Ik heb het soms moeilijk om al het nieuws te verwerken en te geloven. Uiteindelijk ben ik al verschillende malen nieuws gekregen dat van het ene uiterste naar het andere gaat. PPfffff! Maar ik blijf erin geloven! Hopelijk kan ik alles wat van me af zetten zodat ik de innesteling niet boycot natuurlijk! Ik ga nog naar de acupuncturist, eet gezond, neem voedingssupplementen en probeer toch in beweging te blijven. Meer kan ik niet doen denk ik.

Veel succes aan jullie allen! Hopelijk hebben sommige onder jullie wel al goed nieuw mogen ontvangen!
Alle andere; veel sterkte! De moed niet opgeven!

Vele groetjes!
Lies

[colorado]

Hallo Lies
Heb je ondertussen al verder nieuws?
Groetjes

[Lies0]

Hey Colorado

Hier nog geen nieuws. Ik mag vrijdag pas gaan voor de bloedafname. Als ik dat al haal.
Vorige keren kreeg ik steeds mijn MS voor de testdatum.
Ook nu zijn de gevoelige borsten verdwenen. Regelmatig lichte maandstondenpijn en lichte pijn in de onderrug.
Dus vrees ik ervoor. Op dit moment heb ik het wat moeilijk om te geloven dat mijn lichaam 'bekwaam' zou zijn om zwanger te geraken....

Hoe gaat het bij jullie!

Groetjes!

[colorado]

Hoi lies

Spannend afwachten dus ! Maar je mag de moed nog niet opgeven, ik weet dit is niet makkelijk, maar we moeten
Blijven geloven! Uiteindelijk is de MS nog niet doorgekomen zoals andere keren het geval was , dus heb je geen 100% zekerheid he !

Je zegt dat je tevoren nooit goede kwaliteit emmys had, wat bedoel je daar dan mee? Heeft dr Decleer dat zo gezegd ? Of vub?? En heb je er nu in de vriezer ? Of had je dat in JP?
Hier is het zo wat goede dag versus slechte dag. Ik denk veel, te veel na over ' wat als het altijd mislukt...' Pff ...
wij starten met onze 3e poging in de vub, eind september. We gaan er eerst nog eens tussenuit en nadien eerste X opstart vub, we zijn in behandeling bij dr Blockeel. Ken je hem? Bij wie ben jij in behandeling?

[Lies0]

Hey Colorado

Decleer bleef zeggen dat de kwaliteit van mijn embryo's goed waren en dat ik telkens gewoon pech had. Na de derde keer had ik er genoeg van. Vooral gevoelsmatig had ik zo iets van 'hier klopt iets niet'. Verschillende keren de vraag gesteld, hij wou nooit enige papieren tonen, er nooit dieper op ingaan op de kwaliteit.
Daarom heb ik beslist een tweede opinie te gaan vragen bij prof. De Sutter in UZ Gent.
(Pas bij de tweede afspraak in Gent kon ik hen het dossier van JP overhandigen want het bleef duren vooraleer ik het van JP kreeg). En daar werd de vloer van onder mijn voeten getrokken. De Sutter zei me letterlijk; 'hier stoppen de verdere onderzoeken. Het probleem ligt bij de kwaliteit van uw embryo's. Met deze kwaliteit kan je niet zwanger geraken. Ook al is dit het enige wat we hebben, deze kwaliteit wordt in het UZ nooit teruggeplaatst. Het enige wat we kunnen doen is hier een poging ondernemen en kijken aan wat het ligt. De eicel of de spermakwaliteit. Maar de kans om een biologisch kind te krijgen is zeer klein. Wij zullen het u afraden met eigen materiaal verder te proberen. Ik vrees dat jullie zullen moeten overgaan op donatie'. Ik wou dit wel een kans geven. Maar had gezegd tegen mijn man dat ik voor een 5de poging toch naar Jette zou gaan. En hij vond dat we ineens maar de overstap naar Jette moesten maken. Wat we dus hebben gedaan.

Persoonlijk ben ik echt tevreden van Jette. Alles is voor mij goed gestructureerd. In het begin was het wel even zoeken om de weg daar te vinden. Maar eenmaal je het door hebt komt het allemaal in orde. Ik ben bij de start 1 maal moeten gaan voor de bloedafname, vervolgens voor een echo + bloedafname, de dag daarna voor een bloedafname, voor de punctie en dan voor de terugplaatsing. Valt al bij al nog mee. Voor de bloedafname ga je direct naar het 1ste. Je hoeft geen arts te zien die je nog een consultatie kan aanrekenen (integenstelling tot bij Decleer! Daar moet je voor alles langs de kassa passeren bij wijze van spreken).

Dr. Blockeel ken ik niet. Ik zit bij Devos. Zelf heb ik hem nog maar 1 maal gezien. De punctie en de terugplaatsing waren telkens door iemand anders. De punctie was door Dr. Van De Vyver denk ik. Een zeer lieve en zachte man! Ik denk wel dat je vertrouwen mag hebben in alle artsen die daar aan de slag zijn. Volgens mij zit je daar sowieso goed. Mijn resultaat is in ieder geval zeer goed geweest (toch zeker in vergelijking met JP). Ik zat echt met de vrees dat prof. De Sutter haar theorie bevestigd zou worden. En ik heb juist het tegenovergestelde nieuws ontvangen. Voor mij kon het dus niet beter.
Nu nog hopen dat mijn lichaam ooit een embryo zal aanvaarden.... Ik vrees wel dat ik geen emmy's in de vriezer zal hebben gezien ze op dag 5 nog niets hadden kunnen invriezen. De embryoloog zei me dat. Dus zal het op dag 6 allicht ook niets geweest zijn. Jammer. Maar ik mag niet teveel willen hé

Wat is het 'probleem' bij jullie? En waar was je voorheen in behandeling?
Ik begrijp zeker je angst, heel goed zelf. Hopelijk kan je genieten van de vakantie. Wij zijn deze zomer op reis gegaan en dat heeft me enorm deugd gedaan. Ik wens voor jou in ieder geval hetzelfde.
Zie je het zitten om me op de hoogte te houden? Ik vind het wel aangenaam mijn hart eens te kunnen luchten bij iemand die me begrijpt. Onze omgeving weet van niets. En soms heb ik het gevoel dat ik op ontploffen sta

In ieder geval veel succes!!

Groetjes

Lies