Dilemma
-
Ketje
- Berichten: 102
- Lid geworden op: 7 augustus 2010, 20:01
Re: Ik weet het helemaal niet meer, nu is het te laat, vrees
Ik kan je begrijpen dat de vertwijfeling je soms om het hart slaat.
Klopt het dat je in Jette in behandeling bent? Dat is in mijn ogen hét ziekenhuis op vlak van fertiliteit, daar zit je alvast goed.
Heeft je arts je gisteren geen hoop kunnen geven? Het is niet omdat je al ouder bent dat het moét mislopen hé. Nog altijd meer dan de helft van de zwangerschappen in jouw leeftijdscategorie lopen wel goed af! Maar je moet inderdaad het geluk wat aan je kant hebben.
Als je behoefte hebt aan meer cijfergegevens: op de site van belrap.be kan je de jaarlijkse rapporten terugvinden met de statistische gegevens over % kans op zwangerschap per leeftijdscategorie bij verse en cryo-pogingen (let wel, de rapporten lopen wat achter: voor cryo-pogingen zijn er de laatste 2 à 3 jaren serieus wat vorderingen gemaakt).
Niemand kan voor jou en je partner beslissen hoe ver je gaat, dat is aan jullie. Voor mijzelf heeft het geholpen om een plan B in het achterhoofd te hebben. En dat plan B kan van alles zijn: alle pogingen opgebruiken, openstaan voor donatie in België of het buitenland, pleegzorg, een nieuwe hobby beginnen,... gewoon iets zodat je weet dat er nog mogelijkheden zijn, ook al is dat niet de mogelijkheid waar je in eerste instantie op hoopte.
Klopt het dat je in Jette in behandeling bent? Dat is in mijn ogen hét ziekenhuis op vlak van fertiliteit, daar zit je alvast goed.
Heeft je arts je gisteren geen hoop kunnen geven? Het is niet omdat je al ouder bent dat het moét mislopen hé. Nog altijd meer dan de helft van de zwangerschappen in jouw leeftijdscategorie lopen wel goed af! Maar je moet inderdaad het geluk wat aan je kant hebben.
Als je behoefte hebt aan meer cijfergegevens: op de site van belrap.be kan je de jaarlijkse rapporten terugvinden met de statistische gegevens over % kans op zwangerschap per leeftijdscategorie bij verse en cryo-pogingen (let wel, de rapporten lopen wat achter: voor cryo-pogingen zijn er de laatste 2 à 3 jaren serieus wat vorderingen gemaakt).
Niemand kan voor jou en je partner beslissen hoe ver je gaat, dat is aan jullie. Voor mijzelf heeft het geholpen om een plan B in het achterhoofd te hebben. En dat plan B kan van alles zijn: alle pogingen opgebruiken, openstaan voor donatie in België of het buitenland, pleegzorg, een nieuwe hobby beginnen,... gewoon iets zodat je weet dat er nog mogelijkheden zijn, ook al is dat niet de mogelijkheid waar je in eerste instantie op hoopte.
39 jaar, 2008-2011: genetische testen, zonder resultaat - 2012-2014: natuurlijk proberen
september 2014: Icsi 1, november 2014: cryo 1.1: zwanger.
Juli 2015: geboorte dochter
Oktober 2015: spontaan zwanger
september 2014: Icsi 1, november 2014: cryo 1.1: zwanger.
Juli 2015: geboorte dochter
Oktober 2015: spontaan zwanger
-
Psyche
- Berichten: 34
- Lid geworden op: 13 november 2013, 14:51
Re: Ik weet het helemaal niet meer, nu is het te laat, vrees
Na de terugplaatsing van de laatste cryo testte ik positief op 3/8. De weken daarop bloednames en echo's gehad. HCG steeg heel traag, bij de eerste 2 echo's was een kloppend hartje te zien en horen. Vandaag weer bloedprik en echo, HCG opnieuw toegenomen, maar geen hartactie meer te zien
Nu nog utro en cardio nemen tot vrijdag, dan weer een bloedafname en echo voor de zekerheid...en dan wordt het tijd om afscheid te nemen van mijn veel te korte zwangerschap (8 weken) </3
-
tante.ellen
- Berichten: 190
- Lid geworden op: 15 juni 2015, 12:05
Re: Ik weet het helemaal niet meer, nu is het te laat, vrees
Oooohhhh nee, heel veel sterkte 
icsi 1,2012:mk 11 wkn
Icsi 2,2013:zwanger, dochter NINA geboren
Icsi 3,2014-icsi 4,2014-icsi 5,2015-icsi 6,2015:niet zwanger,1 cryo
tp cryo :mk
25/11/2015:Overstap UZA-Jette
13/2/2016:icsi 7, tp 16/2:ZWANGER!
27/10/2016 :zoon MILO en dochter LOTTE
Icsi 2,2013:zwanger, dochter NINA geboren
Icsi 3,2014-icsi 4,2014-icsi 5,2015-icsi 6,2015:niet zwanger,1 cryo
tp cryo :mk
25/11/2015:Overstap UZA-Jette
13/2/2016:icsi 7, tp 16/2:ZWANGER!
27/10/2016 :zoon MILO en dochter LOTTE
-
mietje
- Berichten: 521
- Lid geworden op: 30 juli 2010, 12:32
Re: Ik weet het helemaal niet meer, nu is het te laat, vrees
Het is een serieuze rollercoaster waar je in terecht komt hé, het is niet te onderschatten wat dit doet met een mens en wij vrouwen hebben het daarin toch het zwaarst te verduren naar mijn mening.
Hoe zie je het nu voor de toekomst? Eens opnieuw gaan praten met je gyneaco? hoevéél pogingen kan je nog doen?
Sterkte meid!
Sterkte meid!
-
Ketje
- Berichten: 102
- Lid geworden op: 7 augustus 2010, 20:01
Re: Ik weet het helemaal niet meer, nu is het te laat, vrees
Psyche, wat vreselijk:eerst goed nieuws, dan slecht. Moet echt niet gemakkelijk zijn, ik leef met je mee!
39 jaar, 2008-2011: genetische testen, zonder resultaat - 2012-2014: natuurlijk proberen
september 2014: Icsi 1, november 2014: cryo 1.1: zwanger.
Juli 2015: geboorte dochter
Oktober 2015: spontaan zwanger
september 2014: Icsi 1, november 2014: cryo 1.1: zwanger.
Juli 2015: geboorte dochter
Oktober 2015: spontaan zwanger
-
nin
- Berichten: 3
- Lid geworden op: 3 september 2015, 19:50
Re: Ik weet het helemaal niet meer, nu is het te laat, vrees
dikke knuffel psyche
wat jammer om te lezen ...
'cause being myself is being free at all !
-
Psyche
- Berichten: 34
- Lid geworden op: 13 november 2013, 14:51
Re: Ik weet het helemaal niet meer, nu is het te laat, vrees
Antwoord op Mietjes vraag : Nog vier pogingen...
Vandaag werd het slechte nieuws bevestigd : heb medicatie meegekregen om het dode vruchtje te laten komen. Een vrouwenarts en één van de verpleegkundigen raadden ons wel aan om zeker de moed niet te verliezen. Ik ben absoluut de enige niet die het overkomt (1/4) en er zijn nog vrouwen van mijn leeftijd die toch nog een gezond kindje op de wereld kunnen zetten. Bovendien moet er wel iets serieus mis geweest zijn met het vruchtje, want de hartslag was bij de eerste twee echo's te laag en het HCG-niveau maakte de artsen al van in het begin bezorgd. Het breekt mijn hart, maar misschien is het beter zo...anders was het misschien toch doodgeboren of ter wereld gekomen met ernstige afwijkingen...
Vandaag werd het slechte nieuws bevestigd : heb medicatie meegekregen om het dode vruchtje te laten komen. Een vrouwenarts en één van de verpleegkundigen raadden ons wel aan om zeker de moed niet te verliezen. Ik ben absoluut de enige niet die het overkomt (1/4) en er zijn nog vrouwen van mijn leeftijd die toch nog een gezond kindje op de wereld kunnen zetten. Bovendien moet er wel iets serieus mis geweest zijn met het vruchtje, want de hartslag was bij de eerste twee echo's te laag en het HCG-niveau maakte de artsen al van in het begin bezorgd. Het breekt mijn hart, maar misschien is het beter zo...anders was het misschien toch doodgeboren of ter wereld gekomen met ernstige afwijkingen...
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 1 gast