ICSI ancienkes

[Leniemienie]

@lily, heb je ondertussen al eens met je man over gehad? Dat het voor jou moeilijk is om een toekomst te zien zonder kinderen?
Muse haalt hier immers een belangrijk punt aan, dit is een beslissing die jullie SAMEN moeten nemen en de ene kan dit niet beslissen voor de andere. Ze is misschien in haar laatste opmerking wel wat cru maar er zit wel een grond van waarheid in, al zien jullie elkaar nu heel graag, als jullie visie over de toekomst niet overeenkomt, is de vraag of er wel toekomst is voor de relatie?
al zie ik mijn man heel graag, als ik in jouw situatie stond zou ik ook mij hetzelfde afvragen. Wij hadden gelukkig dezelfde mening en hij begreep dat de pogingen voor mij heel zwaar werden en hij stond open om na icsi 7 of 8 over te schakelen naar KID.
Ik wil wel nog even meegeven dat ik het voor een man eenvoudiger is om dit nu zo te stellen: als hij over 10 jaar van gedachten verandert, kan hij een jongere vrouw zoeken en zijn kinderwens toch nog waarmaken terwijl het voor ons als vrouw dan gewoon niet meer kan!

[Lotje1981]

OOH Jackie ik kwam net es loeren hoe het ging!! Waaw supernieuws! Proficiat!

Valaki, welcome back, af en toe ist nodig om ff onder nen steen te kruipen

Hier nog steeds in pauze, weinig van tel dus ...

[jackie]

@valaki blij dat ik wat kon 'helpen' Fijn om jou te lezen

@lotje dankjewel!! Misschien eindelijk dat kindje he

@lilyke ik kan me heel moeilijk voorstellen hoe je je voelt aangezien ik alles alleen doe en geen partner heb. Het heeft veel nadelen maar is op sommige gebieden makkelijker : ik mag alle beslissingen zelf doen op mijn eigen gevoel.
Mocht je alleen verder gaan, het is doenbaar hoor. Omring je vooral door veel goede vriendinnen.
Wat Leniemienie zegt is wel een belangrijk punt, een man kan altijd van gedachten veranderen, hij kan op elke leeftijd vader worden. Maar wij niet, eens het voorbij is, is het voorbij.
Ik hoop dat je met jouw hart en jouw buikgevoel tot een beslissing kan komen die vandaag de beste is voor jou. Wat de toekomst brengt weten we niet, we kunnen alleen beslissen over vandaag, de rest hebben we niet in handen.
Veel sterkte en veel liefs.

[Jones]

Dames,

Weet er iemand wat je progesteronwaarde minimaal moet zijn om een zwangerschap te kunnen laten ontstaan of onderhouden?

Vandaag had ik een bloedafname om progesteron te controleren en dit was exact 10.
Men zegt dat dit binnen de normale grenzen valt.

Iemand hier kennis van of we nog mogen hopen op een positieve test binnen 5 dagen?


Alvast bedankt voor jullie advies.

[Lotje1981]

10 is goed, beetje aan de lage kant, maar eigenlijk is progesteron een variabele ... en een icsi/ivf zwangerschap gaat nooit zo een hoge progesteronwaarde geven als een natuurlijke zwangerschap int begin. (tenzij je utrogeston oraal gaat nemen)

Jackie, ik hoop het echt voor je dat het gewoon deze keer wel goed gaat.

[jackie]

@jones ik had woensdag bij mijn positieve BN een progesteron waarde van 10,1 en dat vonden ze blijkbaar heel normaal.
Dus lijkt mij een mooi cijfer.

[Leniemienie]

@jones, dat moet je eens aan ster vragen die is spijtig genoeg expert geworden in die waarden.

[Lilyke]

@muse ik vind je helemaal niet cru! Een half jaar geleden zou ik net hetzelfde gezegd hebben. De afgelopen jaren zei ik ook altijd wat jij nu zei. Ik heb nooit getwijfeld in onze relate, we zijn supergelukkig samen, hebben het goed. Alleen stelde het probleem zich nooit voor me omdat ik er wel van uit ging dat het ooit zou lukken met onze tesestrootjes. Achteraf bekeken heb ik de afgelopen drie jaar gewoon geleefd, van poging tot poging, zonder echt te beseffen dat het ook wel eens negatief zou kunnen aflopen. Ik stond er vaak alleen voor (man had nooit tijd om mee te gaan nr pu of tp, gaf me alleen een lift) en dat woog wel zwaar. Maar nooit heb ik erover gezeurd. Ik had het er allemaal voor over.
Maar nu zijn we einde verhaal. En dat gevoel benauwt me verschrikkelijk. Mijn man heeft na onze laatste poging ( vierde poging met vierde tese-strootje) heel duidelijk gezegd dat hij geen tese meer wil en niet openstaat voor kid of adoptie. Ook optie half eigen zaad en half kid wil hij niet. Nu ja, zaad zou dan uit ejaculaat moeten komen en daar zat amper iets in, net geen azoospermie. Dat hij kid en adoptie niet wou wist ik al jaren, maar ging daar nooit op door omdat ik gewoon hoopte dat het ons wel zou lukken met ons eigen materiaal. Ik wilde toen ook geen kid of adoptie. Terwijl ik er nu wel voor opensta. Niet van harte, maar als dat onze enige manier is om een gezinnetje te hebben, schaaf ik mijn waarden wat bij blijkbaar.
Het gevoel dat ik nu heb is gewoon hartverscheurend. Ik besef dat ik de afgelopen jaren nog maar half wist hoe graag ik een kindje wou. Met hem uiteraard. Ik zie mijn man doodgraag en wil absoluut niet zonder hem. Mijn wereld zou instorten. Maar nu is m'n wereld ook aan het instorten, ik besef dat ik mijn dromen en verwachtingen aan de kant zal moeten zetten als ik gelukkig zijn bij hem, omdat ik anders kapotga in deze relatie. Want ik voel gewoon dat ik stilaan beetje wegkwijn, moeite heb om me te amuseren, ieder uur wel een benauwd depri gevoel krijg hierover.

En jullie hebben gelijk dames, ik moet praten en hem over gevoelens vertellen, want mannen zien dat niet, begrijpen het niet. Ik neem me alvast voor om hier dit weekend een gesprek over aan te gaan. En niet om hem voor de keuze kid of ik weg te stellen, maar om duidelijk te maken wat er met mij aan de hand is.

@lenie jackie muse dank jullie voor berichtje en lieve woorden. Ik trek me op aan jullie voorbeelden!

[Jones]

Ik denk dat het weer op niets uitdraaien zal, heb net een kruidvattest (2 voor 5) gedaan. Er staat een heel licht streepje, maar het streepje is lichter dan gisteren. Toen had ik voor het eerst getest.
Vandaag op TP dag 8, zou er toch iets meer moeten zijn...

Ik begrijp het echt niet meer... Geen lucky number 7 voor mij...

[Lotje1981]

ooh meid toch, moet vreselijk zijn. Eerlijk? ik zou het niet kunnen... als er nog enige mogelijkheid is en hij wil die niet proberen ... ik weett niet of het mij zou l ukken. Maar dat is iets wat jij alleen weet en kan beslissen. Maar ik zou nog wel in gesprek gaan. pffff verdorie toch!

jones ik hoop toch van wel ze

[Muse]

@ lilyke, als je zelf zo erg met jezelf in de knoop ligt, is het dan geen idee om eens een deskundige, zoals een psycholoog te raadplegen? Mischien door met iemand te kunnen praten en redenere, kom je tot wat je nu eigenlijk zelf wilt en kan je daar dan ook in eer en geweten naar handelen. Want zo verderkomen is geen optie en wat je ook beslist, ga je je dan niet altijd vanalles afvragen?
Zoals: als je bij je man blijft zonder kinderen, is de kans reëel, dat je hem dat vroeg of laat verwijt. Of, als je hem verlaat en stel, het lukt nog niet, ga je jezelf dan niet verwijten dat je de liefde bent verloren? Of stel, het lukt wel, maar sowieso komen er met dat kindje ook moeilijke momenten, ...
Maar misschien kan het ook anders, wordt je samen met hem heel gelukkig, kan je je dromen en wensen bijstellen en leg je je prioriteiten elders, bij mij was dat het vooruitzicht om weer de wereld in te trekken.
Of je gaat alleen verder en komt iemand anders tegen, waarbij je dan inziet dat dat de echte liefde van je leven is.

De toekomst os niet te voorspellen, maar jij moet je voor de volle 100% achter je beslissing staan, zodat je er achteraf geen spijt van gaat hebben.

Je partner moet je volledig begrijpen en dan pas kan je beginnen met voor jezelf te bepalen hoe het verder moet.

Heel heel veel goeie moed in het vinden van jouw weg. Je zal hem wel vinden!

[Jones]

@lilyke: wat heftig allemaal. Wat een heel moeilijke situatie, maar je gevoelens van depressie herken ik wel.
Alsook het bijschaven van waarden... Ik denk ook stilaan aan donatie en bespreek dit volgende keer op onze consult.
Mijn man en ik hebben dit dit weekend besproken en hij staat er voor open...
Alles voor een gezinnetje.
Heb jij een goed gesprek gehad? Ik hoop alleszins van wel en dat jullie toekomst weer wat rozeschijn krijgt.
Veel moed en succes!

Hier toch wel al 99% zeker dat het weer mislukt is.
Nog enkel de bevestiging van Jette.
Maar die ken ik al...

Geen lucky number 7..

Hoe en wat nu?

[Lotje1981]

pfff jones toch eerst en vooral nog eens gesprek met je arts en luisteren wat hij te zeggen heeft?
Geen idee hoe n wat nu voor jou meid

[Jones]

Vandaag (tp dag 11) ongesteld geworden.
Nu naar Jette bloed laten nemen ipv morgenvroeg.
Kan ik uitslapen...


Ben heel bang voor wat de toekomst brengt.
Ik begrijp er niets van...

[Lilyke]

@ jones Ik leef met je mee. Dikke knuffel. Probeer goed te slapen en dan toch opnieuw afspraak maken?
Veel sterkte x