ICSI ancienkes

[jackie]

Ik heb bevestiging gehad van Jette dat ik effectief zwanger ben!!
Ik kan het echt amper geloven. Mijn HCG is 341 en progesteron 10,1.

Volgens de monitoring perfect waar ik moet staan.
Volgende week dinsdag volgende BN.

Ik ben zoooooo blij!! Gaat het dan eindelijk de goede keer zijn? Na 5 jaar, 18 pogingen en 2 miskramen?? Ik hoop het zo.
Het is in ieder geval al goed begonnen, daar hou ik mij aan vast
Ook al weet ik spijtig genoeg uit ervaring dat het kan mislopen, maar de waardes zijn al beter dan de 2 andere keren.
Dus ik probeer te genieten en positief te blijven.

[Sloebertje]

Wow Jackie, een dikke proficiat!!!

[Leniemienie]

@jackie, dat is super goed nieuws. Je hcg waarde staat toch een pak hoger dan 2 jaar geleden hé, dus houd je daar wat aan vast.

[.Fee]

@Jackie; Zie je wel, lucky nr. 7!!! Er zijn hier zo al een aantal nr. 7-wondertjes heb ik de indruk. Super nieuws, ik duim dat het goed mag blijven gaan!!

[tita25]

Ooooooh Jackie!! Proficiat!!!! Dit is echt super om te lezen! Ik heb zo hard meegeduimd en ben zo blij voor je!! De eerste stap is gezet he en de waarden zijn heel mooi. Mijn duimen gaan overuren doen voor jou de komende weken!!

[jackie]

dankjullie wel dames !
Ik kan het amper geloven maar ben wel meeeega gelukkig.

En inderdaad @leniemienie mijn waarden zijn een pak beter. In Jette zeiden ze dat ik perfect rond het gemiddelde zat.

Oef, oef, oef!

Nog beetje spannend naar die volgende bn maar in ons geval zal alles altijd wel een beetje spannend blijven tot we die baby in de armen hebben he.

De 7e keer lijkt inderdaad wel een soort magisch cijfer

[Jones]

@ jackie: ook hier een dikke proficiat.
Genieten nu, hoor! X

Ik hoop ook op een lucky number 7...

[wanda]

van mij ook een hele dikke proficiat aan jackie!!!

wanda.

[Valaki]

Heel mooie waarde!!! Ik heb er echt een goed gevoel bij! Dit wordt 'm, hè!!

[jackie]

@valaki @wanda @jones dankuuuu!!

Voor de rest aan het bekomen van het nieuws van gisteren. Ik probeer kalm te blijven maar uiteraard maak ik al 1001 plannen in mijn hoofd. Ik wil enkel positief denken, dat het deze keer goed zal lopen en ik mijn zwangerschap zal voldragen.
Mocht het toch fout lopen, dan zal ik toch even heel gelukkig zijn geweest

[Jones]

Hoi dames,

Toch even mijn onzekerheid uiten.. Ik kan het niet bedwingen

Dag 2 na tp die bloeding. Vervolgens dag 2-4 wat menstruatieachtige krampjes en vermoeide rug.

Sinds gisteren en vandaag... Niets meer...

Word hier er onzeker van en weet dat ik dit gelukkig hier wel kan uiten...

[Valaki]

Ha, ik voel me vandaag alsof ik uit een moeras getrokken ben, haha.

Nee maar echt, het heeft deze keer wat tijd gekost om mij weer op te laden voor een nieuwe poging (de laatste terugbetaalde poging blijft gewoon een eng concept), maar eindelijk voel ik dat de omkanteling weer komt in mijn hoofd. Dus vermoedelijk kan ik begin september weer van start!
De vorige ronde (eerste bij dr. Platteau) was eigenlijk een ronde om van te dromen, als je ziet hoe mijn eerdere rondes waren. Weinig spuitjes, nergens last van gehad, 17 eicellen (ik kan het nog steeds niet geloven ), 10 bevruchtingen, 3 topembryo's (2 verse tp, 1 cryo)... Oké, het is toen niet gelukt, maar er waren wel kánsen en veel meer dan de voorbije rondes. En nu de komende ronde zou ik weer hetzelfde schema krijgen, dus eigenlijk is er best wél reden om toch nog hoop te hebben op die laatste ronde. Dus ja, dan wil ik die kansen gewoon keihard gaan grijpen!

[Oftewel: aaah, heerlijk om weer met een optimistisch gemoed rond te kunnen lopen!]

[En ik vraag me ook af of het goede nieuws van Jackie misschien voor de omslag gezorgd heeft. Ik weet het niet!]

[Jones]

@Valaki: heerlijk om te lezen dat je weer een postieve boost hebt. Ik wens je nog heel veel positiviteit toe en hoop dat je volgende poging een even goed aantal kansen oplevert. Succes alleszins!

[Lilyke]

@jackie een hele dikke proficiat! Ik ben ook heel erg blij voor jou. Na al die pogingen eindelijk geluk. Het is je van harte gegund. We duimen nu verder voor perfect verloop van je zwangerschap en een mooi gezond kindje!

Vandaag van een collega gehoord dat ze toch spontaan zwanger is, nog voor ze naar fertiliteit was kunnen gaan. Ze heeft haar afspraak moeten afzeggen. Ben heel blij voor haar. Was bang dat ik jaloers zou reageren, maar gelukkig niet.
Maar nu ik thuis ben gekomen zie ik zelf wel op tegen de toekomst. Je voelt de beslissing (relatie doorgaan of stopzetten) dichterbij komen. Donorzaad of nieuwe tese blijven nl onbespreekbaar. Er gaat geen uur voorbij op een dag of ik denk weemoedig aan wat niet komen zal.
Buggy's, spelende kindjes, moeders die lopen te vitten op hun kinderen, collega's die vakantie-uitstappen plannen voor hun kids, reclame op tv voor pampers, scènes allerhande op tv, ... Ondertussen zeggen mijn man en ik wel honderd keer per dag dat we mekaar graag zien. Maar verder wordt er niet gepraat. Hij denkt wsl dat ik er mij bij neergelegd heb. Not! En ondertussen voel ik die klok tikken...

Voor iedereen die wel op korte termijn plannen heeft of bezig is: heel veel succes!!

[Muse]

Lilyke, hier is het wel een ander verhaal, maar toch... Na 4 mislukte icsi 's voor een brusje wilde mijn man ook ineens out of the blue niet meer. Dat kwam bij mij erg hard aan omdat hij vlak voor de laatste poging zelf zei: we gaan er nog eens voor.
Ik had dat totaal niet zien aankomen. Wij hebben er toen kort wel over gesproken, maar hij was heel duidelijk dat hij niet meer wou, dat we al blij mochten zijn met onze zoon (wat in vergelijking met jou dus wel heel anders is).
Toen ik dan zei: dan neem jij die beslissing zomaar in mijn plaats? Antwoordde hij: ja en anders doe jij het omgekeerde met mij. Daar had hij in mijn ogen wel een punt.

Ik heb dan eerlijk waar meer dan een half jaar geprobeerd het van me af te zetten, vooruit te kijken,... Helaas het lukte me van geen kanten, dus heb ik op een avond mijn stoute schoenen aangetrokken en ben er opnieuw over begonnen. Toen viel hij helemaal uit de lucht, want hij dacht dat ik er ondertussen ook over was. Na heel wat gepalaver kon ik hem overtuigen van het nog een keer te proberen, gewoon voor mij om het af te kunnen sluiten. Zelf had ik er ook geen hoop meer in. Ik had gewoon die laatste poging nodig om verder te kunnen.
Groot was dan ook de verrassing dat het ineens wel gelukt was...

Nooit heb ik gedacht om hem te verlaten, ook niet toen het voor onze zoon niet direct lukte. Dat vroeg een vriendin me ooit: of ik hem zou verlaten als het niet zou lukken en mijn reactie was toen: 'nooit'.
We hebben onze moeilijke momenten gehad, maar we zijn er sterker uit gekomen.

In de eerste plaats zou ik heel open kaart spelen met je man en zeggen wat je voelt, denkt, twijfelt, ... Dat hij begrijpt wat er in je omgaat. En dan is het ook aan jou om te bedenken wat voor jou het belangrijkste is: je relatie of een kindje?
Het feit dat je hem zou verlaten daarvoor, doet mij, sorry als ik cru overkom, denken dat de relatie toch ook niet helemaal in orde is. En daar moet je natuurlijk voor jezelf klaarheid in scheppen.

Alvast heel veel sterkte in deze moeilijke momenten.