Amai hier is vandaag veel geschreven
Morrisje, bij iemand anders lijken de ww zo snel te gaan

dinsdag al resultaat! Ik heb een heel positief gevoel voor jou!
Lotje, massa's succes morgen!!! Hopelijk nu ECHT de laatste keer! Ik heb je verhaal gelezen op je blog over Hesse. Werd er stil van... Heb je ooit geweten hoe het kwam? Door je prog?
Leniemienie, ik geloof ook ECHT dat de aanhouder wint. Toen we voor onze jongste bezig waren, ben ik ook ZO bang geweest dat t nooit meer zou lukken en kijk, na 7 tp en 2 mk kwam hij er toch. Ik vind alleen die onzekerheid over het wanneer heel zwaar bij ivf. Hoe gaat t met jouw zwangerschap?
Tita, bij mij is bloeden meestal gedaan dag na pu. Ik zou ook ns bellen. Maar zal idd van het vele prikken zijn denk ik! Heb je geen overstimulatie? Ik had ooit 28 eicellen en serieuze os.
Amarillo, toch ook gelukkige verjaardag van mij... Een dichterbij komende uitgerekende datum terwijl je een mk had is verschrikkelijk! Ook ik denk er nu weer vaak aan.
Valaki, hij stelde dat zelf voor na mijn tweede mk... Ook de eerste kijkoperatie moest ik doen alvorens te mogen starten met ivf. De andere twee waren op mijn vraag, maar hij ging direct akkoord. Na elke mislukte poging neemt hij ook mijn schema door en verandert vanalles. Lijkt wel of we een andere dokter kennen he
Wat het labo betreft, kan me idd wel inbeelden dat eens een ander medium bvb een verschil kan maken. Maar ik werd reeds vijf keer zwanger in JP dus zal het voor mij ok zijn daar

en ik ga daar ook al tien jaar, voel er me zo thuis.
Ik heb een klotedag gehad vandaag. Ik kan precies niet meer wenen hvlonder

Nog geen traan gelaten. Moesten dan ook naar een familiefeest en man, kreeg daar weer een rake klap. Mens kon er niks aan doen hoor, maar iemand zei: wat heb je toch twee brave kinderen! Toen ik dat beaamde, zei ze: je kan zo mss nog eentje bijmaken! Heb vlakaf gezegd dat we dat al heel lang aan t proberen zijn en we er al twee zijn kwijt gespeeld enkele maanden geleden. Zielig voor dat mens, ze stond er wat verloren bij. Maar werd ineens overspoeld door vanalles waar ik ff niet mee weg kon. En dan nog heel de dag utrogestan, pilletjes, sebiet clexane en daarjuist verpleegster ook geweest voor proluton (wat mijn regels dan ook nog eens uitstelt en me 17,25 euro kost, gewoon de vuilbak in). En morgen nog alles nemen en spuiten tot Decleer belt. Pfff.
En dan dat acu gedoe. Ik ben dat kotsbeu. Ik kreeg daar water en was uit de frigo. Paar slokjes gedronken maar durfde niet meer. Dus keiveel dorst gehad. Dessert geweigerd wegens teveel suiker. Hapjes van koude groenten geweigerd wegens niet warm. De constante schrik: gaan mijn voeten niet te koud hebben als ik buiten kom. En ik SNAK naar eens een koekje of tussendoortje. Mocht het dan nog iets uithalen, deed ik het met plezier negen maanden lang hoor. Maar das de vraag: HAALT dat iets uit?!
Drie zoontjes... Drie wonderen... Ons grootste geluk.