ICSI januari-februari-maart 2015

[Lotje1981]

Goed nieuws voor jullie

Hier geen alcohol hihi zelden. Heb er zelf geen in huis gehaald want meer dan de helft van de fles moeten we wegkappen. Nu wel van die heerlijke Zero rode vruchten meegebracht hmmmmm

[Guofan]

Bon, wij zijn net terug van het "feestje" dat normaal ieder jaar doorgaat bij vrienden.
Twee weken geleden hadden we al telefoon gehad van één van de koppels dat die zwanger was en toen waren we al aan het twijfelen of we al dan niet gingen gaan, maar we hadden beslist om te gaan...
Om 19u30 kwamen we toe, het ene koppel met hun 2 kindjes, het andere nieuwe koppel zonder het kindje van de vrouw en dan om 20u kwam het zwangere koppel binnen.
Bij het binnenkomen zag ik al dat ze een buikje had en voelde ik al een steek van pijn. Toch blijven doorlachen en praten met iedereen tot het cadeautjes tijd werd.
De zwangere vrouw kreeg 3 cadeautjes en de man 1tje. Alles had te maken met hun zwangerschap...ik werd er misselijk van...
Blij voor hen, maar toch had ik wat gehoopt op wat sympathie op deze dag zeker dat iedereen weet dat we al zolang bezig zijn voor een kind.
Aan tafel gingen de discussies verder over kinderen : babykamer, wel of niet babyfoon, ...
Op een gegeven moment ben ik effen naar het toilet gegaan omdat het mij té veel werd.
Ik dacht van 'nu zullen ze wel doorhebben dat het te veel wordt'...
Ik kom terug en voila opnieuw over het toekomstige kind...
Het werd mij té veel en ik ben naar buiten gegaan al wenend.
Man achterna...
één van onze 'vrienden' kwam achter en vroeg of het ging. Zelf vader zijnde van een ivf kind zei hij dat hij ons wel begreep maar dat hij ook het andere koppel begreep die overenthousiast was over hun zwangerschap....
De kogel was door de kerk bij mij. Op die manier wou ik ook de sfeer niet bederven voor de anderen en zijn we weggegaan. Mijn man heeft gaan uitleggen dat het voor ons niet evident is om zo te blijven en het koppel gaf toe dat ze inderdaad te veel aan het praten waren over kinderen.
Of mijn reactie overdreven was weet ik niet, maar ik kon niet meer. Mijn hart bonkte in mijn keel en ik kon mijn tranen niet meer inhouden.
Nu ben ik bang dat we aan de ene kant allicht geen vrienden meer zullen hebben, of dat mijn man mij allicht zal verlaten doordat we inderdaad nergens nog onze kop zullen tonen op den duur als iedereen kinderen krijgt.

Ik weet het niet meer...voel mij allesbehalve super nu...
De overgang had ik anders voorgesteld...

[Lotje1981]

Ooh guofan meid toch. Wat een vreselijke avond. Maar je hebt het geprobeerd he. Hou elkaar vast. Knuffel goed.

[Ster_]

Guofan, ik vind t ook, je hebt t geprobeerd en das knap! Je hebt proberen volhouden maar als iedereen daar met oogkleppen op zit... Knuffel!

[Muse]

Hallo guofan, in de eerste plaats dikke dikke knuffel. Een reactie kan enkel in de ogen van anderen overdreven zijn, jouw gevoelens heb je niet in de hand. Als die mensen op de hoogte zijn van jullie situatie, dan vind ik hun houding wel zeer tactloos. Het zwangere koppel mag overenthousiast zijn, dat is ergens normaal, maar daarvoor kan je nog altijd rond je kijken en je dan wat intomen. Bij ons was vrijwel niemand op de hoogte, dus kon ik ook niet verwachten dat ze begripvol waren.

Als die mensen jullie dit kwalijk nemen, zou ik me de vraag stellen in hoeverre dat het echte vrienden zijn. En je man,... Ik heb geen kristallen bol, ken jullie uiteraard ook niet, maar jullie zitten samen in hetzelfde schuitje. In ons geval heb ik geleerd dat hij het zelden of nooit toont, maar dat hij het er ook moeilijk mee gehad heeft. Vaak houden ze zich sterk voor ons. Hij was er dan vanavond toch ook voor jou?

Ik wens dat 2015 een prachtig jaar mag worden voor jullie, met veel warmte, liefde en zonneschijn, zowel buiten als binnenin. Dat je opnieuw de kracht mag vinden door te gaan en je leven ten volle te leven!

[Lotje1981]

Ik kan sterk beamen wat Muse zegt over je man. Ikheb hier ook al vaak gedacht dat het hem zo ni boeit en hij het overdreven vind van mijn reacties. Maar onlangs zei hij het zelf. Ik wil er zijn om je op te vangen wanneer nodig. En ik wil er niet altijd over praten omdat ik je niet nog verdrietiger wil maken. Dus soms hebben ons mannen wel meer dan gevoelens ten over ... maar durven (en soms ook kunnen) ze het gewoon niet naar buiten brengen. Maar in de meeste gevallen doen ze het voor ons.

Lieve mensjes,
steunpilaartjes,
klaagmuurtjes,
lotgenootjes,
ik wens jullie dit jaar eerst en vooral veel moed en kracht toe om onze gezamelijke droom te verwezenlijken. Uiteraard wil ik jullie allemaal een wolk van een baby( of baby's) wensen. Maar we hebben vooral nu eerst die kracht en moed nodig.
Ik wil jullie ook ook bedanken voor het afgelopen jaar om mijn gezaag/geklaag, mijn ups en mijn downs te aanhoren, begripvol te zijn.
Jullie zijn kanjers!!

dikke zoenen

[Ster_]

Lotje dat verwoord je heel mooi!

Mijn ventje zegt dat ook dat hij er zelden over begint op mij er niet nog meer aan te herinneren. Maar hij weent ook vaak hoor, als ik het niet zie.

[hvlonder]

kleine, grote wensen en dromen, dat ze voor jullie allen in 2015 mogen uitkomen!

[Valaki]

Heey Guofan, dat klinkt inderdaad als een erg moeilijke avond. Ik begrijp dat je op een gegeven moment besloten hebt dat het niet meer ging. Soms zit je emmer gewoon vol, hè.

[trinity]

guofan, toch super dat je bent geweest; we zouden toch meer verwachten van kameraden hé, dat ze toch beetje meer rekening zouden houden met onze gevoelens, natuurlijk begrijpelijk dat ze zo enthousiast zijn maar niet makkelijk voor ons
knuffel meid

hier super blij dat de feestdagen eindelijk voorbij zijn
gisteren was nog de laatste plicht om bij familie langs te gaan en nieuwjaar te wensen
gelukkig eens geen opmerkingen gekregen ivm icsi, baby en zo
wat een opluchting
en toch ben ik helemaal uit mijn doen
ik heb echt last van humeur en ik weet niet hoe het komt, regels bijna gedaan en ben hormoonvrij maar ik wissel van een lach naar een traan en dan weer heel boos en lastig en kan zo geen weg met mijn eigen
ik kan niks verdragen en ik weet dak zelf niet te genieten ben en dat maakt mij nog veel ambetanter
echt lang geleden dat ik mij nog zo gevoeld heb

oh, zal ook wel weer passeren zekers

in elk geval, beste wensen voor 2015
dat we hier samen onze droom kunnen waarmaken, samen eens klagen, eens zagen en dan mekaar er weer bovenop helpen en moed geven om door te gaan
dikke knuffel meiden

[tita25]

@Guofan: Wat een rotavond moet het geweest zijn. Ik wil je toch zeggen dat het heel sterk van je was om te gaan en te proberen genieten ondanks alles! En ja had gelijk als het niet meer ging om naar huis te gaan. Verder denk ik niet dat je je zoveel zorgen moet maken om je man. Je man is het voor jou gaan uitleggen en vond het direct ok om naar huis te gaan. Dat is echt wel teken dat hij het begrijpt hoor en er is voor jou. Jullie zitten in hetzelfde schuitje en ook al toont hij het mes niet hij zal het er ook met momenten moeilijk mee hebben denkt ik. Naar je vrienden toe, tja ik kan eerlijk zeggen dat ik het voorbije jaar veel geleerd heb over mijn vrienden en wie er echt is voor ons. Als ze het niet begrijpen kan je je inderdaad de vraag stellen of ze echte vrienden zijn. Ze hadden heus wat meer respect mogen hebben voor jullie. Het is inderdaad normaal dat het ene koppel dolenthousiast is met de zwangerschap maar hoezeer zij recht hebben op hun geluk en blijdschap hierbij hebben jullie evenveel recht op jullie verdriet en pijn omdat het bij jullie zo moeizaam gaat. Het had er even over moeten gaan maar dan ook over andere dingen he dat het voor jullie ook draaglijk was.

Hier pfff sinds gisterenmiddag weer even op. Oudejaar gevierd met een bevriend koppel maar zowel voor mijn man als mij was het een beetje tegen gevallen. Mijn vriendin heeft nogal een sterke persoonlijkheid en ze was haar goesting aan het doordringen over alles, wat er toe leidde dat we pas om 3u aan het dessert begonnen zijn dik tegen ons goesting want zowel mijn man als ik begonnen moe te worden. Mijn vriendin is ook nog een pak dikker dan mij en heeft schildklierprobleem. Ze weet dan ook dat het niet evident zal worden om zwanger te worden maar zij en haar vriend beginnen echt te plannen nu wanneer ze gaan willen starten met proberen. Mat gevolg dat als wij iets zeggen over ons behandeling zij ook een heel verhaal over hen afsteekt. Ik ben dat gewoon ondertussen en kan dat naast mij neerleggen maar mijn man had het serieus lastig daarmee. En daarmee verschoot ik toch nog maar eens hoe moeilijk hij het heeft met heel de situatie en als anderen over hun kinderen praten of babywens. want hij s ook een crack om zijn gevoelens voor mij verborgen te houden om mij te sparen.

@Trinity: Je spreekt van je humeurigheid. Hier weet ik ook niet wat er aan de hand is. Zoals hierboven gezegd voel ik me sinds gisteren middag wat op maar tegen de avond zat ik op een gegeven moment zo hard met de slappe lach. En plots van de ene moment op de andere ging die lach over in huilen. Vraag mij dus niet waar dat vandaan kwam maar heb 5min staan huilen dan in de armen van mijn man die niet goed snapte wat er eigenlijk gebeurde...

En vandaag opnieuw heel neerslachtig opgestaan ook Hier is precies plots de realiteit doorgedrongen dat we nu 2015. Dat het rotjaar voorbij is maar dat er dus op een jaar tijd ook niet veel veranderd is. Maar ook vooral de schrik is mij om het hart geslagen. Schrik dat het weer een rotjaar wordt, schrik dat er weer niets gaat veranderen of alleen maar problemen gaan bijkomen, schrik dat er geen zwangerschap komt of dat we onze droom moeten opgeven,...

Verder ben ik al een week bezig nu met ovulatietestjes en ik blijf maar hetzelfde lichte streepje krijgen. Ergens had ik de hoop dat ik misschien, nu ik terug een natuurlijke cyclus gemaakt had, ik een normale cyclus zou hebben. Maar zit dus nu op dag 14 of 17 in mijn cyclus zonder nieuwe eisprong Heb echt schrik als we volgende week dinsdag naar Jette gaan en zou blijken in mijn bloed dat mijn lichaam ergens wel bezig is voor eisprong de dokter mijn natuurlijke cyclus ga willen afwachten en het dus nog veel langer gaat duren eer we terug kunnen starten Ook had ik ergens de hoop dat het een positief effect zou hebben als ik terug een cyclus had maatja als er geen eisprong komt pfff

Om mijn lange post af te sluiten wil ik jullie allemaal heel hard bedanken om al maanden mijn gezaag hier te aanhoren. Ik zou niet weten wat ik zonder jullie zou moeten doen. Ik vind hier echt veel steun! Ik wens jullie allemaal een positief 2015 en dat voor ons allemaal onze grootste wens mag uitkomen!!

[hvlonder]

jammer dat oudejaar voor sommige niet zo goed is verlopen... het is toch zwaar he het traject waar we inzitten. Ik had zelf een zalig oudejaar samen met de dichte familie, mijn dochter, mijn ouders, broer en mijn zus en haar 3 kindjes (ook via ivf), maar nu ik hier weer thuis zit op mijn eentje, voel ik me toch wat neerslachtig, maar dat komt ook door het teleurstellende nieuws bij de gyné deze morgen.

Ik had na 12 dagen spuiten enkel 3 follikels links en rechts vond ze mijn eierstok niet, wat erop wijst dat die nog volledig onderdrukt is, want anders vind je die veel makkelijker... Dus een heel lage respons en daar zal het wss bij blijven . Dinsdag terug op controle en nu een dag niks spuiten en een dag wel. Op die manier wil ze de rechtereierstok nog wat krediet geven, maar zelfs als die in gang schiet gaan de eitjes links sneller rijp zijn als die rechts, dus echt teleurgesteld. De gyne zei dat ze het jammer vond om voor slechts 3 eitjes een poging te gebruiken, dus dat hielp niet echt als troost.

[Valaki]

Hihi, hvlonder, ik besef opeens dat ik je ken van op een ander forum

Wachten op start poging
-Tita25 27j: (St.-Lucas gent, nu naar Jette) 6iui's, 1 ICSI neg, 2 ICSI zwanger maar Enora* moeten afgeven na 23 weken, 2 cryo's neg, 3 ICSI neg, cryo 3.1 slecht ontdooit, 4 ICSI neg, cryo 4.1 neg, 5 ICSI neg, cryo 5.1 chem zw (hcg 12), cryo 5.2 mk 5w, 6 ICSI neg, cryo 6.1 slecht ontdooit, cryo 6.2 mk 5w, hopelijk na 6/1 start ICSI 7 in Jette
-Guofan : UZ Gent ICSI 4 (half januari)
- Denkertje 27j: Jette, 7 iui's, 1 bbz, 1 icsi: bbz
- Dansprinsesje 26j: ICSI 1.0 januari/februari 2015
- Lotje (33) SL Gent: ICSI 1: mk 9w twins, ICSI1.1: 16w bevallen van Hesse*, ICSI1.2:neg, ICSI1.3: geen tp, ICSI2:biochemisch, ICSI2.1 neg ICSI2.2 neg. ICSI3 jan/febr?
- Amarillo 28j: Jette, 3IUI, ICSI 1: gn bevruchting, ICSI 2: mk 5wk, ICSI 3: gn eicel, ICSI 3 bis: neg, ICSI 4: neg, ICSI 5: feb?
- Valaki (25) Jan Palfijn, 6x iui, 4x icsi (1 vroege mk), second opinion dr. Platteau op 20/jan

Wachten op PU
- hvlonder 33j: (JP Gent), 3IUI, kijkoperatie met resultaat quasi ondoorgankelijke eileiders, ivf/icsi start 21 december, PU eind december 2014, begin januari 2015


Wachten op TP
- fertilitientje: wachten tot januari om te mogen starten met een cryobehandeling met hopelijk tp van 1 of 2 embryo's
- trinity: 33j, stlucas Gent, 3iui neg, isci1 een zoon, icsi2 neg en overstimulatie, isci2.1 cryo niet overleefd, icsi2.2 laatste 2 cryos niet overleefd, icsi3 neg geen cryos, icsi4 bbz rechtse eileider kwijt, 2 cryos


Wachten op BN


Negatieve BN


Zwanger


Supporter
KBBP - 28 jaar - UZ Gent - Halve baarmoeder|Hoge AMH|2 eistokken, 1 aangesloten|Vriend heeft minder zaad - ICSI 1: Geen TP, ICSI 2: Geen TP - DNA Fragmentatieonderzoek zaadcellen januari 2015 -resultaten maart 2015

[hvlonder]

hé Valaki,

ik denk dat ik weet wie je bent, je second opinion heeft je ontmaskerd

[Amarillo]

Ook hier blij dat de feestdagen voorbij zijn. Vind het jammer dat we hier niet meer zo van kunnen genieten, eens je in dit parcours zit... Elk afgesloten jaar is maar weer eens een harde confrontatie met die grote wens die nog steeds niet is uitgekomen en een angstig maar ook hoopvol uitkijken naar wat het volgende jaar ons zal brengen.
2014 was voor mij het rotste jaar in mijn leven met op 1 jaar tijd zoveel slecht nieuws dat ik mij afvraag hoe ik elke keer weer de moed vond om verder te gaan. Toen ik tegen mijn man zei dat dit toch een erg rot jaar is geweest, was hij wel ontgoocheld dat ik dit zei. Hij is van mening dat we ook veel hebben om erg dankbaar voor te zijn en dat klopt wel, maar toch is er dat ene grote gemis wat zo allesbepalend is... Dus hij vond het niet zo leuk dat ik het hele jaar afschilder als slecht, maar hij begrijpt het wel.
Zoals Lotje het zo mooi verwoord heeft ben ik ook heel blij dat we hier al onze emoties kunnen delen. Dat we elke keer weer sprankeltjes hoop kunnen verzamelen wanneer er hier positieve berichten verschijnen en de moed en steun vinden waar we soms zoekende naar zijn. Een dikke pluim voor ons omdat we het toch maar weer jaar na jaar doen en hoe slecht het vorige jaar ook is geëindigd, we steeds weer de kracht vinden om er terug een jaar voluit voor te gaan!
Succes lieve dames! Ik wens het jullie allemaal van harte toe!