ICSI Oktober-november-december

[Lilyke]

Net beetje bruinverlies, nog geen bloed, dus toch maar testje KV gedaan, er lag hier nog een. Zoals verwacht negatief.
Bloedname morgen is dus puur formaliteit. Zucht.
Nog één poging te gaan, met hopelijk bevrucht embryo en we zijn rond. Dan eindigt ons verhaal hier.
Ik kan echt niet wennen aan het idee van een 'kinderloos koppel'. Mijn man zegt dan wel ' we hebben mekaar toch, da's toch ook leuk?' Maar sorry, voor mij is dat niet genoeg
Nu gaat ge nog zien dat zowel hij als ik keiveel pijn hebben moeten doorstaan voor niets (Tese bij hem, endometriose operatie bij mij, allebei erg pijnlijk uitgedraaid). Pfffff

@trinity hopelijk heb jij meer geluk! Ik duim!
@tita ook voor jou!

[Morrisje]

Voilà, ik las net het officieel bericht van Jette en het is dus officieel negatief, ik wist het al voor ik het bericht las omdat het via de portal kwam en als er iets positiefs was geweest dan zouden ze gebeld hebben.

Ergens hoopte ik nog een heeeel klein beetje omdat ik nog steeds geen spotting heb en dat is nog nooit gebeurd, normaal heb ik ALTIJD al spotting tussen dag 12 en 14 na pu en vandaag zit ik aan dag 17 en nog steeds niets. Ik ben kwaad op mijn lichaam om mij toch die belachelijke hoop te hebben gegeven.
Mijn hopend hart is in 1.000 stukjes gebroken. En volgens onze sociale zekerheid blijf ik nu officieel, wezenloos van verdriet, kinderloos achter.

Maar ik kan het niet opgeven, nu toch niet, misschien denk ik er binnen een paar maand anders over. Maar als ik vandaag vrouwen met baby's zie dan kan ik me niet inbeelden dat mij dat nooit zal overkomen, dat ik nooit een babytje tegen mij zal kunnen houden en liefhebben als zot.
Heb ik dan zo'n foute keuzes gemaakt in mijn leven dat mij dit niet is gegund? Waarom lukt het bij anderen en niet bij mij...ik weet dat het geen relevante vraag is, dat het zo niet werkt, maar toch vraag ik mij dat af.

Ik hoop dat ik snel bij dr De Vos terecht kan en ik hoop dat hij mij wat antwoorden kan geven.
Al vrees ik ervoor en zal het waarschijnlijk weer : "pech en mijn leeftijd" zijn. Zot word ik daarvan!
En dan sparen : terugtrekken beslastingen, 13e maand, bonus, ... opdat ik in het voorjaar een ICSI zelf kan betalen. Iemand enig idee hoe je die kosten naar beneden kan halen ?

Hey Jackie,

klote klote klote. In de eerste dagen na een negatieve bloedname is er géne goeie kant aan.. In alles wat je zegt kan ik me hélemaal vinden. Ik denk er nét hetzelfde over.. Je bent dus zéker niet alleen.

Ik ga ook bij Dr De Vos.. kreeg je nog geen vervolgafspraak? Ik heb zó bang dat ze het op een bepaald moment gaan opgeven in Jette, terwijl er geen reden is waarom het niet zou lukken.. Een nicht van mijn man heeft 8 maanden natuurlijk geprobeerd en toen was het pas prijs! Met die 7 vorige embryo's is er dan toch ook iets niet just gegaan.. Wilt toch niks zeggen hé?! Ik wou dat ze eens iets helemaal anders deden.. Hopelijk zorgt dat voor een positieve boost.

Het enige wat we kunnen doen is de laatste poging weer even laten bezinken om er daarna (hopelijk) weer voor te gaan..

Dikke dikke knuffel! X, Morrisje.

[Morrisje]

Dames, heb een mooie dag 5 embryo terug gekregen
En nog meer goed nieuws, er was er zelfs nog eentje die kans maakt voor de vriezer, mss nog meer
Wie had dat gedacht met onze kwaliteit. Dr coutsier zei zelf dat het een zeer goed resultaat was in vergelijking met icsi 2 en 3
Als dat goed resultaat nu ook nog eens wil blijven plakken aub ...
Nu proberen om niet gek te worden in de ww
Bn 7 nov

Super Trinity!! Een blasto! Meer kunnen we toch niet vragen hé?! Je zegt 'wie had dat gedacht met onze kwaliteit'. Is dat in het verleden dan niet zo toppie geweest? Wij hebben nog maar één keer een écht goed gehad, alle andere waren goed maar geen toppers.. :-/

Anyway, ik duim keihard!

Morrisje.

[Morrisje]

Net beetje bruinverlies, nog geen bloed, dus toch maar testje KV gedaan, er lag hier nog een. Zoals verwacht negatief.
Bloedname morgen is dus puur formaliteit. Zucht.
Nog één poging te gaan, met hopelijk bevrucht embryo en we zijn rond. Dan eindigt ons verhaal hier.
Ik kan echt niet wennen aan het idee van een 'kinderloos koppel'. Mijn man zegt dan wel ' we hebben mekaar toch, da's toch ook leuk?' Maar sorry, voor mij is dat niet genoeg
Nu gaat ge nog zien dat zowel hij als ik keiveel pijn hebben moeten doorstaan voor niets (Tese bij hem, endometriose operatie bij mij, allebei erg pijnlijk uitgedraaid). Pfffff

Waarom einde verhaal? Als ik goed lees heb je nog enkele pogingen tegoed hé?

Ik zou ook niet kunnen leven zonder kinderen.. gewoon NIET!

Ik duim toch nog even hoor.. you never know!

Knuffel!

Morrisje.

[Morrisje]

sorry dat ik even kom zagen hier maar ik word zot
We zijn nu op dag 5 na tp van een blasto-cryo. En sinds zaterdagavond heb ik regelmatig krampen ter hoogte van mijn baarmoeder maar soms ook steken naar mijn eierstokken. Sinds gisteren begin ik ook lage rugpijn te hebben. Waar ik sinds mijn miskraam steeds last van gekregen heb als ik mijn regels moet krijgen. Bij mij pogingen in mei en juni waarbij ik dus een bioch zw heb gehad en een miskraam had ik ook wat roze verlies op dag 4 of 5 na tp. Nu dus niet :s Pfff het zullen wel gewoon mijn regels zijn zeker die er al aan komen... Wat haat ik die wachtweken echt :s

Tita... negeer uw lijf!!! Echt... ik ga zeker niet zeggen denk er niet aan, want dat gaat gewoon niet, maar negeer uw signalen zo goed mogelijk... ook niet simpel I know maar toch.. Dat wilt allemaal niks zeggen! Ik duim duim duim!!

xxx, Morrisje.

[Lotje1981]

Trinity zo goe he! Ah ik hoop dr Coetsier ni meer te hebben bij tp tis telkens nix. Alleen al langer dan 5 weken zwanger geweest bij dr Vanrenterghem gniffel. Al vind ik Coetsier pcies wel den aangenaamsten, alee qua uitleg geven enzo. Al was Vanrenterghem echt overenthousiast over ons Hesse als blasto, ze stond bekan te springen toen ze haren uitleg gaf ...achteraf snapte ik wel waarom ze zo in de wolken was met het embryo
Toitoitoi op naar 7 november

Tita negeren, moeilijk i know maar tkan altijd alle kanten uit. Elke tp is anders.

Lilyke tmoe vreselijk zijn als je zo op het einde zit van behandelingen en zelf financieren, tis verdomd duur he zo oneerlijk.

Als het bij ons de laatste poging is dan zal ik het ook erg lastig hebben met mij erbij neer te leggen dat mijn droom niet uitkomt. Maar ik heb men andere kinderen he. Dat verzacht net iets meer. Al zal ik vanbinnen altijd huilen wanneer ik de tafel zet. (kan er ni aan doen maar das echt iets zoooo gevoeligs bij mij he, moest vandaag de tafel voor 6 dekken ... en dat was zooooo perfect aan men tafel)

[trinity]

Morisje, we hebben nog nooit een toppertje gehad. Laat staan dat alle embryo's nog in leven waren op dag 5
Meestal juist eentje goed genoeg om tp te doen en eentje of 2 over maar niet goed genoeg voor de vriezer
Buiten icsi2 maar de 3 cryos hebben het niet overleefd dus ja
De gynaecoloog zei zelf dat we de beste ronde hebben gehad tot nu toe ma ja, als we nu nog moeder natuur aan onze kant kunnen krijgen...

[Lilyke]

Oh maar bij ons is het geen acuut tekort aan terugbetaalde pogingen. Zitten nu aan 3 opgebruikte ICSI's. Met telkens maar 1 embryo, waardoor de pogingen er wel doorvliegen, MAAR mijn man heeft een TESE operatie ondergaan, met 4 strootjes tot resultaat. Hij heeft daar zo vanaf gezien dat hij dat nooit opnieuw wil. Dus... Moet het in 4 pogingen lukken...
En KID of adoptie is voor hem onbespreekbaar. Vandaar wel redelijk hopeloos aan het worden.

[jackie]

Dankje Morrisje voor jouw lieve woorden.
Het is inderdaad klote! En je krijgt dan ook dat slechte nieuws net op het moment dat je ongesteld wordt, waardoor ik nog eens super emo ben ook...echt niet tof, ik huil om het minste.
Ik had 25/11 een vervolgafspraak staan maar heb deze voormiddag gebeld om te vragen of er vroeger geen gaatje was en ik kan al 3/11 gaan.
Niet dat het zoveel verschil maakt want ik ga sowieso pas begin volgend jaar weer een poging doen, ik denk februari-maart, ik heb even tijd nodig om dit te laten bezinken, om te sparen om een poging te betalen en aangezien ik lichte PCO heb en dus een super lange cyclus, zou het misschien ergens mid december een nieuwe cyclus worden en dan werk ik voor Music For Life en daarna zijn het feestdagen (met de elllendige familiefeesten waar ik de enige zonder kids ben). Dus dan wordt het nog 1 cyclus wachten, dus het zal ergens mid februari zijn denk ik.
Zeer benieuwd wat dr De Vos zal zeggen, maar vrees dat het niet veel nieuw zal zijn : pech, de natuur & mijn leeftijd.
Ik wil dat ze alles onderzoeken wat ze kunnen onderzoeken, dus dat ga ik toch met hem checken.

@Trinity, het begint alvast goed!! Ik duim heel hard voor jou.

@Tita, wat een hel he, als uw lijf vanalle signalen geeft waar je niet aan uit kan. Maar het kan echt vanalles zijn, dus de hoop niet opgeven he.

Hier nog steeds niet eens spotting, echt belachelijk, mijn lichaam is mij echt aan het treiteren

[mich75]

@Jackie de medicatie loopt toch snel op tot 1000 Eur en meer. Het zou toch al helpen als je nog overhebt van vorige pogingen. Maar het hangt er ook van af welke medicatie je neemt, bij sommige is er een terugbetaling als het wordt voorgeschreven (ik weet niet of ze zonder voorschrift verkrijgbaar zijn).
Bij mijn eerste poging heb ik voor 800 Eur Menopur gebruikt, moest het dezelfde hoeveelheid Puregon geweest zijn zou het rond 1000 Euro geweest zijn. Maar als je het zelf moet betalen: bij Menopur is er geen tussenkomst, bij Puregon wel en zou het iets van een 50 Eur zijn dat je zelf moet betalen. Misschien kan je dit eens navragen bij de volgende bespreking.

Op http://www.bcfi.be kan je zien welke medicatie wordt terugbetaald, wat het remgeld is, goedkopere alternatieven,...

[Morrisje]

Jackie heb jij chance met die vervroegde afspraak!! Ik had vorige week ook gebeld maar toen ging er niets vroeger.. :-/ Wij gaan de 17de nov terug! Vraagje: wacht jij altijd op je eigen cyclus? Ondanks de pco? Ik nam altijd de pil tussendoor om alles te kunnen inplannen.. Laatste natuurlijke cyclus duurde bij mij 72 dagen.. Toen kunstmatig opgestart..

Morrisje.

[jackie]

@Mich75 dankjewel voor de info, die is zeer bruikbaar!

@Morrisje ja ik wacht altijd mijn cyclus gewoon af. Op zich is dat een beetje belachelijk want die varieert van 32 dagen tot 72 dagen en daar is absoluut geen lijn in te trekken. Dus qua planning : totaal niet handig
Maar ik vind dat mijn lichaam al zoveel geforceerd wordt, dat ik het tussen de behandelingen door wat 'rust' wil gunnen.
Bij mijn laatste ICSI hebben we wel met Duphaston mijn ms laten komen, maar ook daar heb ik 13 dagen moeten wachten na stop Duphaston voor ze erdoor kwamen

[doku]

hallo iedereen

na een infectie die geleid heeft naar een vroeggeboorte (ik was 23 weken) van onze tweeling (dit is 6 maand geleden gebeurd) ben ik zaterdag opnieuw begonnen met menopur. de hormonen beginnen zachtjes hun kop te laten zien. ik was vergeten hoe zwaar het was om een hormonen kuur door te gaan. maar ik ben echt zo verschrikkelijk nerveus. donderdag moet ik op controle gaan voor de eerste keer, ik hoop dat ze eitjes kunnen vinden en dat ze er veel kunnen gebruiken. ik heb nog aan niemand verteld dat we opnieuw zijn begonnen met de hormonen. ik wil het zolang mogelijk verzwijgen dat we opnieuw begonnen zijn waarom iedereen weer hoop geven als we zelf nog niet weten of het goed zal komen. dus ik kijk er al naar uit voor de eerste controle en ik kijk uit naar de pickup. zo heb ik voor mezelf toch weer een doel bereikt, opnieuw proberen na de zwaarste periode in mijn leven.

[Lilyke]

@doku veel succes! Begrijp helemaal dat je het boorlopig voor jezelf houdt. Dat doen wij eigenlijk nog altijd heel de tijd. Maar natuurlijk wel makkelijk in ons geval, zonder succespogingen.

Hier definitief niet zwanger. Sinds vanochtend echt ongesteld. Poging 3 mislukt. Daar zit ik op zich nog niet eens zo mee, maar wel met ruzie van vannacht. We hebben namelijk nog maar één strootje TESE-zaad in de vriezer. En als dat op is, is het verhaal gedaan, ook al hebben we strikt genomen zes pogingen. Mijn man gelooft niet dat het de volgende keer plots wel zou lukken. (Waarom ook, ik kan hem geen ongelijk geven, nooit meer dan 1 embryo bevrucht) en dus is hij bang dat ik hem verlaat na poging 4. En dan komt al snel de opmerking waarom we dan nu al niet gewoon stoppen met onze relatie. Net als ik vol hormonen en emotie zit owv mislukte poging.ik heb dus fout gereageerd en toegegeven dat dat inderdaad een optie is, omdat ik echt doodongelukkig word zonder kindje. Hij heeft dat gevoel niet. Een kindje is heel welkom, maar hij zal niet ongelukkiger zijn als het er niet komt. Maar ik zie hem zo graag, hij is echt de man van mijn leven. Wil echt niemand anders. Maar waarom wil hij niet meer behandelen? Waarom val ik nu net op de meest nuchtere zakelijke man terwereld? Hij wil geen nieuwe TESE meer, geen adoptie, geen donorzaad. Pfff dan wordt het plots wel uitzichtloos.
Ik zou bijv wel eens willen overstappen naar Jette, wie weet brengt dat geluk. Maar wat heeft dat nu voor zin? Laatste strootje zit in Leuven in de vriezer, en hij wil geen nieuwe operatie. Zucht. Straatje zonder eind..
Enfin, een slapeloze, jankende nacht achter de rug.

Ik heb op 12/11 vervolgafspraak in GHB, ga toch proberen om second opinion in Jette bespreekbaar te maken. En anders ga ik maar meteen poging 4 laten inplannen in januari. Mislukt die ook, is het dan echt gedaan? Pfff

Ondertussen duim ik verder voor jullie dames, hoe meer positieve verhalen, hoe meer moed ik zelf krijg.

[mich75]

Ik zou bijv wel eens willen overstappen naar Jette, wie weet brengt dat geluk. Maar wat heeft dat nu voor zin? Laatste strootje zit in Leuven in de vriezer, en hij wil geen nieuwe operatie. Zucht. Straatje zonder eind..

Mijn man heeft zeer slecht zaad en heeft daarom voor we aan icsi begonnen enkele keren moeten "doneren" om in te vriezen zodat we back-up strootjes hebben in geval dat het zaad te slecht is bij de pick-up zelf.
Na onze 2de mislukte poging hebben we een bespreking gehad en gezegd dat we eventueel wilden overstappen naar Jette en ook gevraagd hoe het zat met de strootjes. En bij ons willen ze die gewoon naar Jette sturen, geen enkel probleem. Dus mss toch eens navragen in GHB.

Sterkte!