ICSI Oktober-november-december

[denkertje]

Tips om te ontstressen? Die heb ik jammergenoeg niet. Voor mij lijken die wachtweken geen weken maar maanden... en als de vriendinnen dan zitten te vragen of je al iets weet of je al getest hebt, dan is het soms nog erger. Soms probeer ik in de wachtweken dingen te plannen zo gaan de dagen wat sneller voorbij.
Xx

[trinity]

Lotje, vind het belangrijk om er over te kunnen praten. Nu na de slechte icsi3 heb ik wel zoiets van, ik breng zoveel mogelijk mensen op de hoogte zodat ze weten in welke periode ze mij moeten gerust laten. Hopelijk dan toch al iets dragelijker en iets minder lastige vragen. Eigenlijk ook beetje omdat ik weet dat ik op zo momenten niet echt aanspreekbaar ben. Dus ik zie het ook een beetje als een excuus op voorhand.

Sprotje, veel succes en vertrouwen op de gynaecoloog. Ik heb altijd gonal f gehad. De ene keer na paar dagen al druk in mijn buik, de andere keer pas paar dagen voor de punctie
Ontstressen zit er volgens mij niet echt in. Ik ben mij ervan bewust dat er altijd wel iets zal zijn waarover we zullen stressen. Er niet aan denken is ook uitgesloten,
Sorry hoor, wil je moed niet afpakken. Maar misschien helpt het wel al een stuk dat we aanvaarden dat het lastig en stressy is en kunnen we dan hopelijk onze gedachten met momenten op iets anders focussen.

Denkertje, bezig blijven is een goede afleiding. Ik probeer dat toch ook wel. Maar het gaat altijd zo traag vooruit. Konden we dienen knop maar efkes uitdraaien en dan weer aanzetten op bn dag

[sprotje23]

Aan iedereen veel succes in de stressie dagen
Ik heb normaal gezien vrijdag 1 echo voor folikkelmeting, hopelijk goed resultaat na 7 dagen prikjes

[Lotje1981]

Trinity das wel waar, ik hou een blog bij. Mensen die het intresseren lezen daar. Maar ik ben selectief in tegen wie ik het zeg in the real world. Omdat ik weet dat sommigen gewoon geen tact hebben ...niet slecht bedoeld he maar soms kan ik da ni hebben. Mijn mama weet het wel maar ik wil het ook ni altijd zeggen omdat ze dan ook wa verdrietig is en ik wil dan niet dat ze daarover ook inzit. Ze maakt zich nogal heel snel druk en zorgen.

[tita25]

Hier is het weer de slecht nieuws show
Cryo was gisteren goed ontdooit maar is deze nacht blijkbaar gestopt met delen. Dus geen terugplaatsing
Nu hadden we in april ergens toen we ook 2 cryo's hadden nog gevraagd wat er gebeurde als het eerste niet goed ontdooit en toen zeiden ze nog dat dan het 2de ontdooit werd of dat dat kon via een noodprocedure. Nu blijkt hier dus helemaal niets van aan Nu moet ik nog 3 dagen utrogestan blijven verder nemen en dan vanaf donderdag start dan mijn nieuwe cyclus en moet ik enkel progynova nemen. Voor weer 10 dagen en dan terug op echo.(voordeel van een kunstmatige cyclus zeker) Die 2de cryo kan dus pas ontdooit worden voor een nieuwe cyclus maarja de schrik zit er nu serieus in dat die ook niet sterk genoeg zal zijn vermits die van dezelfde poging komt he

Dan bel je naar acupuncturiste om haar het verhaal ook uit te leggen zodat ik zou weten wat ik moet doen met de chinese kruidenpillen die ik neem. Krijg je vlakaf de reactie: "ja ma das weer forceren zo he voor die nieuwe cyclus. Bereid je maar al voor dat die poging weinig kans van slagen gaat hebben!" dat geeft ook veel moed voor onze allerlaatste cryo van onze laatste terugbetaalde poging Mss moeten weet echt gewoon beter opgeven

[sprotje23]

Oooooooooooooooooooooooh Tita 25, pffffff ik begrijp je, de kleine moed die we soms nog hebben en dan dit.

En het is niet omdat 2e cryo van dezelfde poging is dat dit daarvoor niet zal lukken, kweet het niet gemakkelijk maar soms toch positief blijven denken/hopen (alhoewel het ook niet altijd lukt bij mij). We zitten ook aan onze 6e icsi, voorlopig ben ik nog bezig met de prikjes. En de zenuwen gieren al door mijn lijf.

En naar die acupuncturiste zou ik niet luisteren, wat weet zij wat dit allemaal inhoudt zo'n icsi-behandeling. Ze zouden het beter zelf eens ondergaan en dan zullen ze wel anders 'piepen'. Zeggen dat het super lastig is in de wachtweken en tijdens behandeling maar het is maar eenmaal je erin zit dat je goed beseft wat het allemaal is.

dikke knuf

[tita25]

@sprotje: Dat is het net die acupuncturiste is gespecialiseerd voor vruchtbaarheidsbehandelingen. Ik verwachtte eigenlijk dat ze die dingen dus wel beter zou snappen maar het is nu al meerdere keren gebleken dat het niet is omdat je daarin gespecialiseerd bent dat je ook alles begrijpt. In haar ogen is dat forceren en niet de normale gang. Maarja ik heb geen eigen cyclus en doordat ik nu nog tot en met woensdag utro moet blijven nemen heb ik wel een cyclus gehad van 10 dagen voorbereiding en 10 dagen 2de deel van je cyclus. Dat is het minimum aan dagen maar wel nog altijd een normale cyclus.

[trinity]

tita, ik had zo gehoopt om goed nieuws te lezen vandaag
vind het zo erg voor jullie
en zo stom dat ze de vorige keer gezegd hadden dat er een noodprocedure bestond voor een 2de cryo
bij ons hadden ze toen gezegd dat als de cryo dezelfde dag niet meer deelt ze er wel nog een 2de laten ontdooien maar als ze het maar de dag van tp zien, dan is het te laat
mijn duimen draaien voor cryo 2! niet opgeven hé
en van die acupunturiste, zoals sprotje zegt, zolang je zelf geen behandelingen hebt, dan weet je niet hoe het voelt
ze mogen nog zo gespecialiseerd zijn, het emotionele kunnen ze nooit inschatten en begrijpen

[Morrisje]

Weet je wat ikzelf al heb zitten denken : om na de pregnyl spuit toch eens te beginnen klussen! Ik heb dit nog nooit durven doen uit schrik...weet eigenlijk ook niet waarom ik schrik moet hebben...en dan op dag 5 een TP van 2
Kwestie om het onderste uit de kan te halen hé...
Na 7 TP's nog steeds geen positief nieuws behalve dan eens een biochemische zwangerschap...de moeite niet eens om het zo te noemen zeg ik nog steeds.
Op den duur word ge zot vind ik, begint ge vreemde zaken te denken.
Wat ik vooral frustrerend vind (en ik vraag me af of dit bij jullie ook zo is) is dat de tijd toch zo traag vooruit gaat. Maar dan toch zo snel...als je dan kijkt hoe lang je al in die spiraal zit.
OOk vind ik persoonlijk dat ik mijn leven de laatste jaren nogal 'robotachtig' beleef. Naar het werk, cello, sporten, ICSI, wenen, hopen, weeral niks...en herbeginnen.
Niets meer spontaans, leuk, tof, onverwachts, gedurfd, anders...
Gewoon op 'hold' leven.
Niet durven uitkijken voor een nieuwe woning, want stel dat we dan toch zw zijn...niet onmiddellijk de gepaste periode dan om te verhuizen. Geen verre reis durven doen, want stel dat je dan zw bent en niet mag gaan...
Geen duikles durven nemen, want stel dat je dat zw bent...
Gewoon om onnozel van te worden toch!
Steeds ben ik aan het aftellen naar de volgende poging...nog zoveel weken...nog zoveel dagen....

Wat ik ook frustrerend vind is dat je nooit maar dan ook nooit uitleg krijgt over uw cryo's. Zijn ze goed, wat is er goed aan, wat is er slecht aan, waarom is er geen innesteling...enkel pech hebben is dan het antwoord.
Geduld hebben, zeggen ze dan! Ja, natuurlijk ...

Na deze ronde is er dan eens een volledig genetisch onderzoek van mijn persoontje. Waarom dat niet eerst doen vooraleer ge begint met ICSI? Onbegrijpelijk vind ik dat.
Ja maar dat kost geld is dan het antwoord.
Waarschijnlijk zijn de meesten gewoon in de eerste 3 rondes zwanger lijkt me. Dat merk ik toch als ik rondneus op dit forum. Enkel een paar blijven achter en hebben meer moeite lijkt me dan.
Gewoon : ik begrijp er niks meer van. Waarom niet bij ons? Wat hebben wij misdaan? Waarom zij wel en wij niet denk ik steeds. Pfft, gewoon kl*te.
En dan denk ik : we staan nog steeds nergens. Nog niet eens zwanger! En dan begint alles nog hé? Dan moet je dit nog 9 maanden kunnen volhouden, dan mag er nog niets misgaan...jeetje, kunnen ze me dan niet in een coma houden tot de bevalling of zo?
Sorry voor mijn negatieve vibes, maar soms vind ik het gewoon kak en vraag ik me af waar mijn leven naartoe is gevlogen...
Misschien tijd om naar een psy te gaan...

Hey guofan,

waar ben je in behandeling? Troost u mie,ikzelf heb er ook al 6 tp opzitten, met ook maar een biochemische zw. Ben nu bezig met ics 6.. Ik begrijp uw verhaal helemaal! Wij staan echt ON HOLD. Plannen gaat of kan gewoonweg niet!!! Ik wil, als alles ooit hopelijk in orde is, een boek schrijven over mijn verhaal en ervoor zorgen dat dit alles een beetje meer in de openbaarheid komt.. want mensen beseffen niet wat het inhoudt! 1 grote lijdensweg is het!! Hou vol, alles komt goed, en daarna genieten we des te meer!!!! Dikke kus & knuffel, Morrisje.

[Morrisje]

Wat ik ook steeds zo confronterend vind is dan de mensen die dan inderdaad zwanger zijn geworden. Die mogen dan eindelijk naar een andere topic verhuizen...
Menselijk weliswaar hé, maar voor die die achter blijven...
Ook in het leven is het zo hé. Mensen die je kent die bezig zijn en dan opeens zwanger blijken vragen nooit meer hoe het is met je behandeling... ah neen die trein zijn ze afgestapt hé...

Voor iemand die reeds zwanger is geweest en door omstandigheden zijn kind kwijt is, daar heb ik nog het meest medeleven mee. Dit moet verschrikkelijk zijn! Ik weet niet hoe ik dit zou verwerken, maar een mens is sterker dan men soms denkt hé. Dan weet je inderdaad dat het lukt hé,om het vreemd te zeggen. Dan wil je zeker doordoen. Dat begrijp ik wel.

Hoe combineren jullie dit proces allemaal? Werken jullie full time, of zijn jullie in loopbaanonderbreking? Wat doen jullie naast je werk om 'geestelijk gezond' te blijven? Osteopathie, vitamines, yoga, niks, sport, slapen, therapie...?

Nu we toch zo eerlijke en open bezig zijn... Weet je waar ik het moeilijk mee heb? Met mensen die op deze forums ook hun verhaal kwijt willen, die ook veel verdriet hebben na een mislukte poging, maar die dan, als je wat verder leest soms al 2 of méér kinderen hebben! Ik zeg echt niet dat het voor hen niet zwaar zal zijn.. maar om dan hun geklaag en verdriet te moeten lezen, terwijl wij à, nada, niks, géén kinderen hebben... Ik vind dat die mensen daar soms wel mogen bij stilstaan... Ben ik nu te hard of begrijpt er iemand mij? En idd... iemand die al zwanger is geweest en een miskraam gehad heeft, chapeau, die hebben het nóg zwaarder denk ik!!! Morrisje.

[Morrisje]

Guofan, ik ben momenteel werkloos. Vorig jaar in mei ben ik bevallen van mijn dochter. Ik ben toen een maand thuis geweest om het verlies een beetje te verwerken. Ben dan terug gaan werken maar het was super lastig. In November heb ik dan mijn ontslag gekregen omdat mijn werk naar Polen verhuisde. Omdat ik me al eerder niet goed meer voelde op mijn werk door de onzekerheid met Polen was ik al beginnen solliciteren. Ik geraakte vlot naar verdere rondes tot ik vertelde dat ik met ivf bezig was. Dan werd ik opzij geschoven. Ik vind dat ik dit niet kan verzwijgen omdat je zoveel flexibiliteit nodig hebt van je werkgever he. Dus na mijn ontslag heb ik uiteindelijk mijn tijd uitgedaan tot begin febr 2014 en sindsdien zit ik gewoon thuis. In eerste instantie vooral omdat ik mentaal echt rust nodig had. Ik ben dus nu 6 maanden thuis en sinds ik thuis ben hebben we toch al een ch zw en miskraam gehad. Dus ik denk dat het wel positief is dat ik geen werkstress meer heb. En ik begin me mentaal ook weer beter te voelen nu. Heb echt afgezien van mijn meisje te moeten laten gaan :'(

Van dat veranderen van forum dat gevoel ken ik. Het was maar confronterend om ook hier me weer in het onderwerp bij te zetten. heb al in elke groep gezeten dit jaar :s

Wat ik verder nog doe zijn vitamine pillen nemen, visolie pillen, kruidenpillen van acupuncturiste. Ik doe dus ook gewoon acupunctuur sinds april dit jaar waar ik ook echt rustiger door ben. Je zou mijn dagelijkse pillen moeten zien nu en tegen de tp gaan er nog kruidenpillen bijkomen. Tis de moeite ze Verder ga ik ook naar psychologe. Daar ben ik naartoe gegaan door het verlies van mijn dochter. Vorige zomer heb ik echt heel diep gezeten en toen was het nodig. En nu vermits het niet opnieuw lukt zwanger te worden doet het mij goed om te blijven gaan want dat is nu toch ook vaak het gespreksonderwerp.

Amai Tita van dat werk wist ik niet! Hard zeg.. I

Guofan,

kzelf werk halftijds zodat ik alles kan combineren met mijn werk.
Als ik in een behandeling zit moet ik soms om de dag op controle.. is gewoon niet te doen met voltijds te werken. Plus het mentale... dat is nog het zwaarste van al! Dus tijd voor mezelf is niet slecht, al vind ik het halftijdse loon maar niks!

Wat doe ik nog verder..
- acupunctuur (gespecialiseerd in ferti)
- osteopaat (gespecialiseerd in ferti)
- relaxatie (voeten massage)
- een soort van neurologische manipulatie
- en ik ben pas naar een kruidenmadam geweest in Brugge..

Wat neem ik? Kruidenpillen van de accu (nu niet meer), ogestan , eskimo-3 (op aanraden van de osteopaat, omega 3-vetzuren en ik moet daar altijd visboertjes van laten!), vitamine E, en na de tp cardio aspirine!

Hopelijk kan ik iemand helpen met al deze info!

Trouwens.. voor wie wilt (ik val in herhaling ik weet het!!) ik heb een gesloten en geheim fb groepje.. Sommigen van hier zitten er al in. Is ook 'anoniem' maar toch ook net iets persoonlijker... En uw ander fb vrienden zien er niets van! Wie wilt.. let me know en stuur me een berichtje!

Morrisje.

[Morrisje]

Als dat waar is ga ik ook zo n warme sokken halen wat een mens toch niet allemaal zou proberen om de slaagkansen te vergroten. ..

Grtjs

Idd, warme voetjes is belangrijk!! Hoor ik ook op de accu! Warmte op de buik is dan weer niet goed...

[Morrisje]

Dag dames,

Ik kom mij ook weer aansluiten na 3,5 maand verplichte rust
Ik heb een zalige zomer achter de rug, niet aan mijn kinderwens gedacht, 9 kg afgevallen, veel concerten en festivals gedaan en super vakantie.
Maar nu is het al weer een pak minder plezant

Ik moest na mijn vakantie een bn doen om te zien waar ik zat in mijn cyclus. Dat heb ik vorige week maandag gedaan, ik zat toen op dag 30 van mijn cyclus maar er was in de verste verte nog geen eisprong te bespeuren.
Dus heb ik Duphaston moeten nemen: 5 dagen 1 pilletje per dag.
Na de stop van Duphaston zou ik dan binnen de week ongesteld moeten worden...maar ik zit nu aan dag 9 na de stop en nog steeds niets
Wel wat pijnlijke borsten maar daar blijft het bij.

En ik wil natuurlijk zo snel mogelijk weer starten, maar vooral omdat ik de week van 20/10 naar Londen moet voor mijn werk en dat kan ik echt niet annuleren.
En ik had zitten rekenen dat als het binnen de week was, ik een PU op een donderdag of vrijdag zou hebben en dan niet teveel afwezig zou zijn op mijn werk.
Pffff allemaal weer mega onzeker en onplanbaar nu dus

Ik ga morgen aan de DM laten weten dat ik nog steeds niet ongesteld ben en zal dan waarschijnlijk morgen av weer een bn moeten laten doen. Echt geen goesting in ...
de moed zakt mij alweer naar de schoenen

Ben die mmm zoooooooo beu!

Deze zomer voelde ik mij zo goed door er niet mee bezig te zijn, dat ik bijna de moed niet meer vond om terug te beginnen...maar dan zou ik nooit meer een kindje kunnen hebben en dat kan ik echt nog niet aan.

Ik heb nog niet alles kunnen bijlezen maar doe dat snel

Super voor jou van die top zomer! Pakken ze u niet meer af! En MIN 9 kilo!! JALOERS!!! Hoe heb je dat geflikt!? SUPER!!!

Morrisje.

[Morrisje]

we zijn gestart met onze 6icsi en ik zou graag eens mijn zenuwen onder controle krijgen pfffff, kben nog maar net gestart.2 dagen geprikt dus nog een tijdje te gaan.
Iemand tips om een beetje te ontstressen!! Kweet het, er zijn er veel die zeggen niet te veel aan denken, maar als je alle dagen prikjes moet zetten en dan binnen enkele dagen echo enz... kan je toch niets anders dan eraan te denken.
En dan weten dat die pick-up aankomt, brrrr ... maar kheb het er wel voor over maar toch pijnlijk met momenten.
Aan iedereen die nog moet starten in okt-nov VEEEEEEEEEEEEEL succes en de kaarsjes branden

Iemand al Gonal-F gebruikt: het is voor mij de eerste keer en kweet niet wat ik ervan moet denken. De 4 en 5 icsi had ik puregon en ik denk dat ik na 2 dagen prikken al een druk voelde in mijn onderbuik... nu na 2 dagen prikken voel ik nog niets met Gonal-F. Met Puregon diende ik maar ongeveer 12 dagen te prikken en ik vond dit al lang genoeg... kben nu een beetje aan panikeren dat ik veel langer zal moeten prikken met Gonal-F...

Piekeren .........

Idem dito hier! Blij om nog iemand te zien in haar 6de poging!!! En hier ook met gonalf terwijl ik puregon gewoon ben.. zie mijn berichtje onderaan!

Morrisje.

[jackie]

Hallo lieve dames,

Het is eindelijk zover, mijn lichaam heeft dan toch beslist dat het tijd werd om aan een nieuwe cyclus te beginnen , 14 dagen na de stop van Duphaston!
Ik ben dus gisteren avond met Menopur begonnen, ben heel erg benieuwd hoe ik hierop ga reageren.
Zondag 5/10 mijn 1e controle echo.
Bij Puregon had ik steeds mijn pickup op dag 13 of 14, dat zou dan deze keer betekenen dat het op 9/10 of 10/10 zou zijn.
Anyway, ik zie wel wat het geeft. Zolang alles maar achter de rug is tegen 20/10 want dan moet ik dus naar Londen voor het werk en dat kan ik echt niet annuleren.
Maar dat is nog een dikke 3 weken, dus dat zal wel lukken.
Ik ben in ieder geval een pak meer zen geworden sinds mijn break deze zomer
Trouwens @margot_80 @Tita25 @trinity die 9 kg makkelijk verloren door geen hormonen, veeeeeel water drinken en keihard opletten op de dagen dat ik niets speciaals te doen had

Ik heb ook voor het eerst het gevoel gehad dat, indien ik uiteindelijk toch geen kindje heb na al die jaren behandeling, mijn leven toch niet zal stoppen. En dat geeft een zekere rust.
Misschien is het omdat ik aan de laatste terugbetaalde poging begin, dat het de 16e poging in het totaal is en dat ik voel dat het ‘einde’ in zicht is en ik mezelf wat wil behoeden voor al te groot verdriet.
Misschien is het ook omdat ik dat gevoel van @Guofan zohard herken en ik dat zohard beu ben, mijn leven dat al 4 jaar 'stilstaat', de dames die van topic mogen veranderen, de ene collega en vriendin na elkaar die kids krijgt en ik maar niet, het 'luisterend oor' van de omgeving dat steeds minder luistert want tja, ik vertel toch maar steeds hetzelfde, die teleurstelling en steeds weer de moed terug oppakken, de fysieke pijn en de emotionele rollercoaster ... ik heb het gevoel dat ik het precies allemaal niet meer aankan.
En dus probeer ik mij in te beelden dat mijn leven zonder kids ook wel heel leuk zal zijn, ik denk dat het een soort zelfbeschermend reflex is ... want ik weet echt niet hoe ik zal reageren als ook deze poging weer op niets uitdraait.
Maar zover zijn we nog niet, er is nog hoop

We zijn hier wel precies met veel die aan ICSI 6 bezig zijn he. Zullen we dan toch maar van die laatste, de beste maken? En allemaal zwanger worden en blijven ?

@sprotje23 hoe was jouw controle echo?

@Tita hééééél veel sterkte lieve meid. En dat van die accu, ik heb ook redelijk wat mensen rondom mij die geloven in het 'je mag niet forceren, je moet jouw lichaam laten doen' ... maar als ons lichaam nu net niet meewilt met cycli, dan kunnen we niet anders he. Ik denk echt niet dat dat het verschil zal maken en ik vind het wel heel erg tactloos van haar dat ze dat zo zegt. Probeer er niet teveel aan te denken (makkelijker gezegd dan gedaan, I know).