ICSI Oktober-november-december

[tita25]

Volgens de acupuncturiste is dat ook belangrijk om warm te hebben. Ik had ook altijd koude voeten maar daar prikt ze nu voor en heb veel minder koude voeten nu

[Valaki]

Bij mij helpt het eigenlijk fantastisch om er gewoon vrij over te kunnen praten met mensen in mijn omgeving. Ik ben hier heel open over, en daardoor ervaar ik veel meer steun dan ik ooit had durven dromen. Zelfs van mensen die totaal geen kinderwens hebben en al. Soms denk ik echt dat het als alleenstaande misschien gemakkelijker is om hiermee om te gaan. Ze zeggen wel "gedeelde smart is halve smart", maar eerlijk gezegd denk ik dat koppels het misschien zwaarder hebben omdat ze niet enkel hun eigen leed moeten dragen, maar ook het leed van hun partner. Maar goed, dat is gewoon wat ik denk.
En het feit dat ze op het werk bijna allemaal op de hoogte zijn, helpt natuurlijk ook, want daardoor zijn ze erg flexibel. Daardoor moet ik minder stressen over hoe ik de ivf-cycli kan combineren met mijn werk.

Wat ik echt moeilijk vind aan ivf, is dat het eigenlijk de laatste strohalmen zijn. Je hebt maar dat beperkt aantal pogingen, en als het daarmee niet lukt... En waarom zou het nu opeens wel lukken als het voordien niet lukte? De laatste weken merk ik dan ook bij mezelf dat ik alsmaar dingen begin te bedenken die ik zou doen als de laatste poging zou mislukken (wat uiteraard voorbarig is, want ik moet nog beginnen aan ronde 3)... Door Azië gaan reizen of zo. Uit zelfbescherming neem ik aan. Soms denk ik zelfs dat ik nooit gebruik zou maken van ronde 6, zodat ik nooit zou hoeven te denken dat er geen hoop meer is. Zodat ik kan blijven denken: ik heb nog een kans, maar ik maak er gewoon nog geen gebruik van... Maar goed, waarschijnlijk is het dom om te denken dat zoiets me zou helpen.

[babseke]

Als dat waar is ga ik ook zo n warme sokken halen wat een mens toch niet allemaal zou proberen om de slaagkansen te vergroten. ..

Grtjs

[Guofan]

@Valaki
Dat heb ik ook die gedachten. Al zitten denken aan wat ik dan zou doen mocht het inderdaad niet lukken. Dan wil ik ook loopbaanonderbreking nemen of zou ik willen verhuizen naar een 'warmer' land, met veel dieren. Verschillende landen zien, natuur, wandelen, ...

Dat van die 6de poging heb ik ook , niet doordoen tot de laatste zodat je inderdaad niet weet of het al dan niet zou lukken. Stoppen op je hoogtepunt of zo. Maar ook dit is zo voorbarig. Tot je aan die 6de poging bent, dan denk ik toch dat ik ze zou doen...Zeker als er geen enkele reden zou zijn waarom het niet zou kunnen lukken.

Soms denk ik ook dat ik het inderdaad misschien moet proberen met iemand anders. Ik ben daar eerlijk in en dat weet mijn partner ook. Soms ben ik zo kwaad op mijn man, dat ik dit zeg. Daarna heb ik spijt dat ik dat heb gezegd, maar eerlijk gezegd meen ik het soms wel. Je zit steeds met de vraag of het misschien wel zou lukken met iemand anders.
Eerlijk gezegd weet ik ook niet wat ik zou doen mocht het ooit niet lukken samen met mijn man en ze bij mij echt niks vinden! Dan weet je dat er een kans bestaan met iemand anders. Donor zou mijn man nooit overwegen, want dan is het biologisch zijn kind niet.
Samen verder gaan zonder kinderen lijkt me zo onrealistisch...wat als we later dan toch scheiden wegens andere redenen of zo? Dan sta je daar, jaren verder, al in de 40, te laat om te herbeginnen...
Moeilijk, moeilijk...

Bij ons weten ze het wel op het werk, gewoon uit praktische overwegingen. Vragen doen ze nooit, wat ik best vind.
Meestal neem ik verlof de dag van de TP en onze echo's gaan door 's morgens voor we naar het werk moeten. Dus daar dien ik ook al geen verantwoording over te geven.
Wat ik moeilijk vind is dat je vanbinnen kapot gaat, maar op je werk moet je je gezicht recht houden en vriendelijk blijven. Soms heb ik echt zo'n zin om eens uit te schieten tegen mijn collega's als ze weer eens zitten te vitten over iets over het werk... dan denk je 'shit man, ik heb wel andere zaken aan mijn hoofd dan een dossier dat niet op zijn plaats zit of zo'

Nooit gedacht dat dit zo lastig ging zijn...

[trinity]

Tita, warme voeten, genoteerd voor icsi4.
Ik ben er stilletjes voor klaar om er opnieuw voor te gaan
Vandaag zijn de regels goed doorgekomen, vanavond start met de pil
Nieuwe afspraak op ferti op 29 sept, punctie ergens in week van 20 okt

[trinity]

vrijdag dacht ik nog "dit wil ik nooit meer" en vandaag...

Valaki, ik ben er ook heel open over. Iedereen dit het wil horen doe ik volledig mijn verhaal, alleen voel ik mij dan zo stom als het negatief is. Dat laat ik liever in alle stilte passeren maar iedereen die op de hoogte is wil dan natuurlijk weten hóe het gaat. Pf, zijn nu wel lastige vragen om te beantwoorden en dan denk ik, volgende keer proberen we in alle stilte
Tot het zover is, dan heb weer behoefte om erover bezig te zijn....

Een nieuwe kans, nieuwe hoop zekers. Al blijft de schrik er wel ferm inzitten dat icsi4 ook niks wordt
En bij Michiel was het direct raak, ik vraag mij toch af wat het verschil maakt
Beetje ouder, wat beter beseffen waar we mee bezig zijn en weten wat er wanneer komt, koude voeten, stress,....

Vandaag wel interessant artikel gelezen over koude voeten en hóe je ze in 3min kan opwarmen
De naam van de techniek ben ik kwijt maar het kwam er op neer dat je heel kleine ademhaling moet doen en altijd minder en minder lucht moet inademen om je lichaam te laten denken dat er zogezegd zuurstoftekort is. Dan zouden de bloedvaten wijder worden en handen en voeten vlug warm zijn
Ik wou het vanavond eens proberen maar nu heb ik wel juist warme voeten zekers

[babseke]

Gisteren is het verdict gevallen... vruchtje groeit niet goed dus kunnen we zeker een MK verwachten. Raar om zeggen maar nu de twijfel is weggevallen voel ik me ietsje beter. Ik was er mij toch op aan het voorbereiden en nu is het gedaan met die onzekerheid. Morgen weten we zeker of het geen bbz was, want gisteren kon ze nog niks zien... indien het wel zo is moet ik dan direct nr het OP morgen. Nog eventjes afwachten dus.
Op het werk waren ze niet oo de hoogte maar met deze omstandigheden leek het me beter om het toch te zeggen, alhoewel er traantjes bij waren weet ik dat ik er goed heb aangedaan.
Dat die ms nu maar vlug doorkomen, zodat we dit hoofdstuk kunnen afsluiten. En dan is het kwestie van mijn voeten warm te houden met de volgende tp ergens in oktober....

grtjs

[KBBP]

Op mijn werk weet mijn baas het en mijn directeur. Ik heb gelukkig een job waar alle uren rond ziektes en doktersbezoeken betaald worden, ook de tijd voor heen en terug te raken. Mijn medewerkers, allemaal mannen, zien in mijn agenda enkel "priveafspraak" staan. Normaal zeg ik veel over mijn leven maar ze zouden mij met medelijden bekijken en dat is iets wat ik echt niet wil!

Wij zijn gelukkig met het leven die we nu hebben, ook al wensen we een kindje. Een kind zou de kers op de taart zijn.
Ik werk full-time en heb een hobby op dinsdag en woensdag avond. Vanaf volgende week ga ik ook naar de acapucturist. Drukke agenda's, maar gelukkig heb ik een poetsvrouw, een ruitenwasser en doe ik mijn strijk weg. Ik heb dus voldoende ademruimte.

Wij zullen doorgaan tot en met ICSI 6. Soms denken wij ook na over wat we zullen doen als we geen kind(jes) hebben. We hebben afgesproken dat we dan een hond nemen en we 3x per jaar op reis gaan of minstens 1 verre reis per jaar maken.

Het moeilijkste voor mij is ons huis. We hebben een huis gebouwd met 2 grote kinderkamers, 1 wordt nu gebruikt als bureau, in de andere staat mijn kleerkast. Als het ooit zover zou komen dat er geen kinderen komen weet ik niet hoe ik zal omgaan met deze 2 kamers. Idem als je oud en grijs bent want dan heb je namelijk "niemand" die je komt bezoeken.

Bij ons ligt het probleem bij beide. Niemand heeft meer/minder schuld. Hierdoor zijn er geen verwijten, enkel steun!

[trinity]

kbbp, bij ons ligt het ook aan ons beiden
ik denk makkelijker ten opzichte van mekaar, er zijn geen verwijten en we komen er wel sterker uit

babseke, dikke knuffel, zo jammer
hoe gaat het nu met je?

hier maandag gestart met de pil
als ik zo die reeks zie liggen lijkt het nog oneindig ver eer we mogen beginnen aan de spuitjes, de pu, de tp en de helse ww

[Evydb]

Hey,

Ik denk dat ik me hier mag toevoegen, ik begin zaterdag met puffen van suprefact voor onze eerste icsi poging, ik verwacht ergens eind oktober de eerste pu/ tp te krijgen.

Kijk er eigenlijk ( nu toch nog) echt naar uit

Groetjes

[trinity]

hoi evydb, veel succes
we duimen mee en ik hoop dat je net als bij mijn eerste icsi ook zwanger bent
wij zijn nu bezig voor een brusje

[Lilyke]

Dag dames, ik sluit me ook aan, want pas op 2/10 startecho.

Wachten op start poging
-KBBP 28j: UZ Gent, ICSI1 16/08: geen tp. ICSI 2: midden oktober
-Mich 39j: Genk, ICSI1: gn bevruchting, ICSI 2: oktober-november
-Tita25 27j: (St.-Lucas gent) 6iui's, 1 ICSI neg, 2 ICSI zwanger maar Enora* moeten afgeven na 23 weken, 2 cryo's neg, 3 ICSI neg, 4 ICSI neg, cryo 4.1 neg, 5 ICSI neg, cryo 5.1 chem zw (hcg 12), cryo 5.2 mk 5w, 6 ICSI neg, nu cryo 6.1
- trinity: 33j, stlucas Gent, 3iui neg, isci1 een zoon, icsi2 neg en overstimulatie, isci2.1 cryo niet overleefd, icsi2.2 laatste 2 cryos niet overleefd, icsi3 neg geen cryos
- Lilyke (36) GHB Leuven, ICSI 1 mk 6wk, ICSI 2 niet zwanger, endo-operatie, ICSI 3 in begin oktober

Wachten op PU


Wachten op TP


Wachten op BN


Negatieve BN


Zwanger[/quote]

[Lilyke]

Dag Evi,
Ik start zondag met Suprefact.. We gaan wellicht gelijklopen.. Heel veel succes.
Laat het allemaal op je af komen en zo weinig mogelijk te piekeren. Stel ons maar alle vragen waar je mee zit. We hebben helaas al veel ervaring hier..

[Lilyke]

@Babseke dikke knuffel

@Tieneliene en @bieken welkom!

@Tita veel succes bij zesde poging. Blijf erin geloven. Wij duimen mee!

@Guofan niet opgeven! Bekijk het positief, cryo's hebben beschouw ik al als een onhaalbaar iets, dus elke cryo is een kans he. Het moet gewoon ooit lukken!! Moeilijk he om positief te blijven. Bij mij met ups en downs, maar werk fulltime en dat geeft soms het voordeel dat je geen tijd hebt om te piekeren. Ben ook naar acupunctuur aan het gaan nu. Gewoon prikjes om me sterker te maken. Hij benadrukte ook wel dat veel warm eten en drinken goed is. Dus die warme voeten! Ik ga er ook voor!

@Trinity snap volledig het gevoel: geen tijd willen verliezen. Zelf een jaar! moeten wachten voor endemetriose operatie. Wat een pijniging en tijdverspilling.

@Valaki heel frustrerend die laatste strohalm inderdaad. Krijg het al benauwd als ik aan het 'niet lukken' scenario denk.
We zijn sterker dan we denken, maar hoe ver kan je een elastiek (en een relatie vooral) rekken he.. We houden het ook helemaal voor onszelf, buiten één vriendin die zelf sukkelt met zwanger raken weet niemand dit. Zij is gelukkig wel zwanger door een of andere hormonenbehandeling en dat steekt. Erg he. Terwijl ik echt heel blij ben voor haar én zij ook nog wel oprecht begaan is met me.
Waarom moet dit toch allemaal zo'n gedoe zijn..

Lieve dames, laat dit ons laatste niet-zwangere forum zijn ok? YES WE CAN!!!!

[Guofan]

En dan was het vrijdag...yes een week voorbij
Volgende week vrijdag echo om te zien hoe groot onze follikel is. Hopelijk is alles in orde vanbinnen.
Onze gynea was eindelijk ook eens teleurgesteld dat het wééral niets was. 'Verdoemme' schreef hij, 'hou vol'
Dit deed wel deugd moet ik zeggen. Eindelijk eens bevestiging dat het eigenlijk niet meer zo simpel is.

Ja full time werken. Soms lastig moet ik zeggen. Als je weeral negatief nieuws 'ziet', dan zit je daar dan hé. Wachten met wenen tot je thuis bent...
Meestal ga ik over de middag naar huis en dan ween ik. Probleem is wel dat ik dan wel nog moet terugkomen hé. Ik zit hier dan met mijn bril op zodat het niet zo zichtbaar is...
En dan blijven lachen naar klanten en collega's...

Mocht ik ooit positief nieuws hebben dan wil ik eigenlijk niet meer full time werken. Ik heb wel een zittende job (planningsverantwoordelijke) maar ik heb wel de stress van alle deadlines en 'zagingen' van klanten en medewerkers. Ook ben ik een 'will to please' mens, net gelijk mijn hond en denk ik steeds aan een ander en later aan mezelf. Ook super onzeker en bang dat anderen commentaar gaan hebben over mij. Een stresskieken dus

Loopbaanonderbreking zal dan van pas komen. Dan denk ik eens aan mezelf!

Wat zouden jullie doen mochten jullie eindelijk eens goed nieuws hebben?