Hartverscheurende keuze

[Féline]

Hallo allemaal,
Ik kom hier mijn verhaal eventjes neerschrijven omdat ik echt niet meer weet wat gedaan, ik zit in een heel pijnlijke tweestrijd met mezelf!
Ik ben vorig jaar mama geworden van een zoontje dat ondertussen 20 maanden is..tijdens mijn zwangerschap is mijn grootvader gestorven na een slepende ziekte van meer dan 15 jaar! Er werd toen door de dokters voor de eerste maal uitgesproken dat deze ziekte erfelijk kon zijn! Tijdens mijn zwangerschap heb ik de testen gedaan en ben ik te weten gekomen dat ik drager ben van een erfelijke ziekte..ik heb 50% kans dat ik dit doorgeef aan mijn kind. Toen was ik te ver in mijn zwangerschap om het kindje te laten weghalen. Ik weet dus niet of mijn zoontje het heeft en weet ook niet of ik dit zou willen weten want ik zou het nooit aankunnen dat ik hem dit aandoe (het is wel iets dat maar op latere leeftijd voorkomt, maar toch..). Op dat moment wordt je overspoeld met geluk omdat je zwanger bent, maar éénmaal hij is geboren gaat er geen dag voorbij of de gedachte spookt door mijn hoofd dat hij het ook zal hebben..

Nu hebben wij een tweede kinderwens en ik sta voor een hartverscheurende keuze: ga ik voor ICSI en zorg ik dat mijn tweede kindje zeker de ziekte niet heeft of wordt ik spontaan zwanger? Voor velen zal het antwoord waarschijnlijk logisch zijn maar toch zal ik voor de rest van mijn leven met een schuldgevoel zitten ten opzichte van mijn eerste kindje..
Heeft iemand raad of advies wat ik kan doen?

[Jovi]

Hallo,

Ik heb net je verhaal gelezen, het moet inderdaad niet gemakkelijk zijn om zo een keuze te maken.
Vruchtbaarheidsbehandelingen zijn fysiek en emotioneel zwaar maar als het opweegt tegen de erfelijke ziekte die blijkbaar toch ernstig is, neem ik aan? Dan is het misschien verstanding om icsi te doen,
natuurlijk is dit nog altijd de keuze van jou en je man.
Ik kan enkel mijn mening geven,
ik wens je veel succes met je beslissing!

liefs Jovi

[trinity]

Dag feline
Sterkte voor het verlies van je grootvader
Het is makkelijker gezegd maar op het moment dat je al zwanger was wist je niet dat de ziekte erfelijk kon zijn
Je kan jezelf dus niks kwalijk nemen
Het is wel hartverscheurend te weten dat jouw zoontje de ziekte misschien kan hebben
Als de ziekte vroeg wordt vastgesteld, is er dan geen mogelijkheid om medicatie toe te dienen die de ziekte stabiliseert?
In dat geval zou ik het toch zo snel mogelijk willen weten
Wat jouw kinderwens betreft, als via icsi het gen kan worden verwijderd die de ziekte kan uitsluiten, dan zou ik zeker daarvoor kiezen
Een tweede kindje met weer die onzekerheid is ondragelijk volgens mij
Weet wel dat icsi emotioneel en lichamelijk wel zwaar is
Een beslissing kunnen we niet nemen in jouw plaats, enkel onze mening en ervaring met icsi
Veel sterkte

[Deepwater]

Hey Feline, heel moeilijk allemaal. Je bent super blij met je zoontje, maar natuurlijk hoop je dat hij de ziekte niet heeft door gekregen. Heel begrijpelijk.
Ik heb vorig jaar mijn zwangerschap stop gezet omdat er tijdens de vruchtwaterpunctie een genetische afwijking is vast gesteld. Wij wisten dit niet en de kans dat we het opnieuw door geven is ook 50%.
Momenteel zijn wij met ICSI/PGD bezig. Echt niet te onderschatten, maar ik ben blij dat het bestaat. Als je graag wat meer info wil mag je mij altijd een berichtje sturen.
Wat je zoontje betreft, moest ik in jou plaats zijn laat ik het testen. Maar dat beslist ieder voor zich natuurlijk.