Inderdaad Lotje, zo'n nieuws is verschrikkelijk.
Heb het zelf ook al eens meegemaakt, daarom zit de schrik voor morgen er wel in.
Het moet gewoon doorgaan, zeker nu dat mijn bms echt goed is, bijna 8mm,
dus m'n lichaam is er wel klaar voor. En ik ook
Het hele proces heeft inderdaad invloed op de mens. Ik merk dat enorm bij mezelf.
Ik merk vooral dat ik wat 'harder' ben geworden. En veel meer aan 'mezelf' denk.
Maar ja, dit is toch normaal denk ik dan? Je vliegt van de ene emotie in de andere ...
Tips: ik weet het niet. Als ik eens 'ambetant' of 'vervelend' ben of ik loop 'kwaad' dan vind
ik meestal ook wel dat ik dat recht heb
Och Tita, knuffel meid. Pff, het kan inderdaad zo hard zijn.
En inderdaad, sommige mensen snappen niet hoe moeilijk het allemaal kan zijn.
Want voor hen 'niet evident' is, zou voor ons zo'n luxe zijn.
Mensen zeggen me dat ik alles wel zal vergeten éénmaal ik een kind in m'n armen ga hebben.
Maar ik zeg hen dan vlakaf dat hetgeen ik de laatste jaren meemaak nooit en echt nooit zal vergeten.
En ik denk dat ik dan wel voor iedereen hier kan spreken als ik dat zeg?
Dit hele proces zal me steeds bijblijven. We kunnen alleen maar hopen dat er iets moois van komt.
Tita, ik weet dat het voorlopig niet gemakkelijk is, maar ik hoop dat je binnen enkele weken terug
wat moed en geloof hebt om verder te gaan.
Neem nu de rust die je 'moet' nemen en laat je emoties maar los.
okt '11 (mk 9w) & febr '13 (mk 5w): beiden na spontane zwangerschap
UZ Gent: ICSI 1 (mk 5w), cryo 1.1 (neg), cryo 1.2 (neg), cryo 1.3 & 1.4 (mk w5), ICSI 2 (neg, biochemisch), cryo 2.1 (neg), ICSI 3, bn 11/09 (hcg: 535), vbd: 20/05/2015
