Halo;
Ik schrijf voor de eerste keer op dit forum. Wij zijn sinds januari 2008 klaar voor een baby, helaas blijkt het allemaal niet zo vanzelf te gaan.
Aanvankelijk had ik last van onregelmatige cycli. Mei 2008 werd er PCO vastgesteld en werd ik doorverwezen naar een fertiliteitsarts. Begin mei ben ik begonnen met het slikken van Clomid. De gyn vertelde me dat ik binnen de 6 maanden zwanger zou zijn. Met Clomid had ik steeds een goede eicel en een regelmatig cyclus. Ik werd echter niet zwanger. het zaad van mijn man werd gecontroleerd en bleek van uitstekende kwaliteit te zijn. Bij mij werd een kijkoperatie gedaan en alles bleek in orde te zijn. Vorige maand heb ik dan mijn eerste IUI gehad met hyperstimulatie, waarbij ik 3 goede eicellen had. Helaas zonder resultaat. 2de poging en opnieuw 3 goede eicellen. Zit nu in mijn laatste wachtweek. Heb echter weinig hoop op een goed resultaat, alhoewel de hoop af en toe opflakkert en een negatief resultaat toch weer een teleurstelling zou zijn. Wat ik me echter afvraag is of IUI een meerwaarde heeft wanneer kwaliteit van de zaadcellen goed is. Heeft iemand hier ervaringen mee?
Groetjes Charlotte
onverklaarbaar onvruchtbaar en IUI ervaringen
-
Charlotte2009
- Berichten: 41
- Lid geworden op: 18 mei 2009, 15:32
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Charlotte,
Welkom hier, alhoewel ik het jammer vind je hier te moeten verwelkomen.
Ze hebben wel een oorzaak gevonden en ook een laparoscopie gedaan, dus het lijkt me wel dat ze je goed behandelen.
Ikzelf heb endometriose. Mijn ventje zijn zaad is tiptop. Ik heb een laparoscopie gehad om endometriose weg te doen en nadien 4 IUI's. De laatste IUI was een succes. Dus het heeft wel degelijk zin als het zaad picobello is.
Ik hoop dat dit ook je laatste (succesvolle IUI) was. Ik duim.
Liefs,
Bokje
Welkom hier, alhoewel ik het jammer vind je hier te moeten verwelkomen.
Ze hebben wel een oorzaak gevonden en ook een laparoscopie gedaan, dus het lijkt me wel dat ze je goed behandelen.
Ikzelf heb endometriose. Mijn ventje zijn zaad is tiptop. Ik heb een laparoscopie gehad om endometriose weg te doen en nadien 4 IUI's. De laatste IUI was een succes. Dus het heeft wel degelijk zin als het zaad picobello is.
Ik hoop dat dit ook je laatste (succesvolle IUI) was. Ik duim.
Liefs,
Bokje
-
Charlotte2009
- Berichten: 41
- Lid geworden op: 18 mei 2009, 15:32
Dag Bokje,
Een dikke proficiat met je zwangerschap. Ik ben blij om te horen dat het toch kan lukken. Hoe ver ben je al? Is het jullie eerste kindje?
Wat oorzaak betreft van uitblijven zwangerschap bij ons, gyn zei dat PCO niet de reden kan zijn waarom ik nog niet zwanger ben aangezien mijn lichaam goed op de medicatie reageert. Op deze manier heb ik dus elke maand dezelfde kans om zwanger te worden dan iemand die geen PCO heeft. Er moet dus nog iets anders aan de hand zijn...
Bedankt voor het duimen!
Groetjes Charlotte
Een dikke proficiat met je zwangerschap. Ik ben blij om te horen dat het toch kan lukken. Hoe ver ben je al? Is het jullie eerste kindje?
Wat oorzaak betreft van uitblijven zwangerschap bij ons, gyn zei dat PCO niet de reden kan zijn waarom ik nog niet zwanger ben aangezien mijn lichaam goed op de medicatie reageert. Op deze manier heb ik dus elke maand dezelfde kans om zwanger te worden dan iemand die geen PCO heeft. Er moet dus nog iets anders aan de hand zijn...
Bedankt voor het duimen!
Groetjes Charlotte
-
Hanne.lore
- Berichten: 249
- Lid geworden op: 13 juni 2008, 22:32
-
Mani
- Berichten: 144
- Lid geworden op: 19 mei 2009, 16:02
Hallo,
Ik kies deze topic voor mijn eerste bijdrage op dit forum. Wij zijn ook onverklaarbaar onvruchtbaar en heb vorige week eerste IUI gehad. Hoewel ik blij ben dat er na 2 jaar eindelijk iets gebeurt (had de indruk dat de gyn me maar aan het lijntje hield omdat er toch niets mis was), twijfel ik toch ook.
Waarom zou het nu wel lukken als het de vorige 25 cyclussen niet gelukt is? Ik weet wel dat bij IUI een aantal factoren geoptimaliseerd worden, maar waarom zijn de slaagkansen dan zo laag?
Volgende week krijgen we het resultaat … het ene moment ben ik hoopvol, het andere helemaal niet … ben zo bang voor de put waarin ik (alweer) ga vallen als het slecht nieuws gaat zijn.
Groetjes
Ik kies deze topic voor mijn eerste bijdrage op dit forum. Wij zijn ook onverklaarbaar onvruchtbaar en heb vorige week eerste IUI gehad. Hoewel ik blij ben dat er na 2 jaar eindelijk iets gebeurt (had de indruk dat de gyn me maar aan het lijntje hield omdat er toch niets mis was), twijfel ik toch ook.
Waarom zou het nu wel lukken als het de vorige 25 cyclussen niet gelukt is? Ik weet wel dat bij IUI een aantal factoren geoptimaliseerd worden, maar waarom zijn de slaagkansen dan zo laag?
Volgende week krijgen we het resultaat … het ene moment ben ik hoopvol, het andere helemaal niet … ben zo bang voor de put waarin ik (alweer) ga vallen als het slecht nieuws gaat zijn.
Groetjes
-
Jo'tje
dag Mani,
ik heb juist hetzelfde gevoel als jij: waarom zou het zo wel gaan? Wezenlijk is er niks anders dan wanneer "we het zelf doen" he. Maar toch kan het, daar moeten we in blijven geloven! Niet opgeven!
Wij hadden gisteren onze 3e IUI. Enkel 5 dagen Clomid en Pregnyl om een gecontroleerde eisprong te hebben, want er werd niks verkeerds gevonden (heb wel nog geen kijkoperatie gehad).
We tellen hier op het forum ongetwijfeld allemaal met je mee tot het eerste resultaat. Ontgoocheling, blijdschap, angst,.. hier kan je het allemaal kwijt, als je dat wil!
ik heb juist hetzelfde gevoel als jij: waarom zou het zo wel gaan? Wezenlijk is er niks anders dan wanneer "we het zelf doen" he. Maar toch kan het, daar moeten we in blijven geloven! Niet opgeven!
Wij hadden gisteren onze 3e IUI. Enkel 5 dagen Clomid en Pregnyl om een gecontroleerde eisprong te hebben, want er werd niks verkeerds gevonden (heb wel nog geen kijkoperatie gehad).
We tellen hier op het forum ongetwijfeld allemaal met je mee tot het eerste resultaat. Ontgoocheling, blijdschap, angst,.. hier kan je het allemaal kwijt, als je dat wil!
-
Charlotte2009
- Berichten: 41
- Lid geworden op: 18 mei 2009, 15:32
Halo Jo'tje en Mani,
Ik had dus hetzelde gevoel als jullie en vandaag blijkt dat de 2de iui niet gelukt is. Ik moet zeggen dat ik deze keer niet eens erg teleurgesteld was. Ik ga op naar de volgende ronde (denk dat we het een viertal keer gaan proberen). Ik ga ook starten met acpunctuur. ben benieuwd of dit een effect zal hebben. Ik hou IVF alvast in mijn achterhoofd. We moeten in elk geval niet wanhopen. Mijn zus heeft 2 jaar geprobeerd om zwanger te worden. Er was bij haar ook sprake van onverklaarbare onvruchtbaarheid. Zij was van de eerste IUI zwanger!
Groetjes Charlotte
Ik had dus hetzelde gevoel als jullie en vandaag blijkt dat de 2de iui niet gelukt is. Ik moet zeggen dat ik deze keer niet eens erg teleurgesteld was. Ik ga op naar de volgende ronde (denk dat we het een viertal keer gaan proberen). Ik ga ook starten met acpunctuur. ben benieuwd of dit een effect zal hebben. Ik hou IVF alvast in mijn achterhoofd. We moeten in elk geval niet wanhopen. Mijn zus heeft 2 jaar geprobeerd om zwanger te worden. Er was bij haar ook sprake van onverklaarbare onvruchtbaarheid. Zij was van de eerste IUI zwanger!
Groetjes Charlotte
-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Dag Charlotte, Mani en Mila, welkom op het forum!
Jullie zullen merken: je hebt er echt wel heel veel aan, ook al lees je gewoon alleen maar mee.
Charlotte, alvast een dikke knuffel! Ook al zeg je dat je nu niet zo heel erg teleurgesteld bent, het mag best hoor. Maar als het echt niet zo is, chapeau dan dat je al zo snel vooruit kunt denken! Het is altijd handig om een plan B voor ogen te hebben, in jouw geval dan acupunctuur (en in een later stadium plan C/D/E tot aan IVF natuurlijk). Ikzelf heb het ook gedaan, samen met kruiden, ik weet niet of het iets geholpen heeft maar bij mij is het uiteindelijk toch gelukt! (wel niet onverklaarbaar onvruchtbaar (zie Who's who-topic)).
Mani, veel moed meisje! 't Is niet lang meer... ik begrijp je redenering heel goed, het lijkt zo onlogisch eigenlijk he. Maar aan de andere kant: eigenlijk is het nog veel te vroeg om IVF te doen, zeker als ze voor de rest geen oorzaak hebben gevonden. Het kán lukken hoor, hoe onlogisch het ook klinkt!
Heeft je gyn je eigenlijk een plan van aanpak voorgesteld? Zoiets in de zin van "we doen zoveel IUI's en als er dan niks is dan schakelen we over naar IVF"?
En wat die put betreft: wij hebben hier op het forum ladders van alle maten, korte ladders maar ook heeeel lange ladders voor hele diepe putten. Als het nodig is dan halen we ze uit.
Mila, ik weet niet of het nu bij jou gelukt is, ik hoop natuurlijk van wel, maar mocht het toch niet gelukt zijn dan kan ik je geruststellen dat die kijkoperatie (=laparoscopie) heel erg goed meevalt hoor. Meestal wordt het gepland ergens in de week tussen het einde van je regels en je eisprong. Je gaat 's morgens binnen (nuchter sinds middernacht), en meestal mag je 's avonds gewoon terug naar huis. Van de narcose zelf heb ik niet veel last gehad, ergens vond ik dat gevoel van wegglijden eigenlijk wel fijn (ik denk dus dat er diep vanbinnen in mij ergens een drugs-junkie verscholen zit
). Eerst maken ze een klein gaatje in je navel, het litteken achteraf valt dus in de plooien van je navel en je ziet het bijna niet. Langs dat gaatje blazen ze eerst je buik op met lucht (zodat ze ruimte hebben om te werken tussen alle organen door) en dan steken ze er een camera'tje door. Met dat cameraatje bekijken ze hoe het er allemaal uitziet: of er vergroeiingen zijn, of endometriose, of één of andere oorzaak voor onvruchtbaarheid. Meestal maken ze ook 1 of 2 kleine (echt wel 5 mm ofzo) sneetjes net boven je schaambeen, onder de bikinilijn (tussen het (weggeschoren) schaamhaar dus, achteraf zie je er niks van), en daarlangs kunnen ze dan instrumenten steken om eventueel enkele problemen te verhelpen (vergroeiingen of cysten wegsnijden, endometriose wegbranden enz.). Ondertussen kunnen ze ook langs de vagina met een ander camera'tje kijken in je baarmoeder (=hysteroscopie) om te zien of alles daar OK is, en ze kunnen ook via die weg een kleurstof opspuiten waarna ze dan door het andere camera'tje dat nog in je navel zit kunnen zien of die kleurstof uit je eileiders vloeit of niet (=test voor doorgankelijkheid eileiders).
Voordat ze die sneetjes dan uiteindelijk weer toenaaien proberen ze zoveel mogelijk lucht uit je buik te laten ontsnappen, maar er blijft altijd wel wat lucht zitten tussen al die darmlissen door. Daar kan je de dagen erop een beetje last van hebben, zowel in je buik zelf als in je schouders (als de lucht tegen je middenrif "duwt" dan krijg je pijn in je schouders, da's één van de rariteiten van ons lichaam).
Kortom: een dagje ziekenhuis, 's avonds terug in je bedje (en rotverwend worden door je ventje natuurlijk!), enkele dagen thuis ziekteverlof om te recupereren (en om op het forum te zitten
) met een wat opgeblazen gevoel in de buik en/of pijn in de schouders. Dat is waar het voor de meeste mensen op aan komt, zo'n kijkoperatie.
En the best case scenario is het mijne (ik vind het zelf nog altijd ongelooflijk!): mijn eileiders zaten alletwee toe (vandaar dat ik dus niet zwanger geraakte), ze hebben die opengespoten en de maand erna blijk ik wonder boven wonder zwanger te zijn!! Hopelijk vinden ze dus iets kleins, en kunnen ze het snel verhelpen zoals bij mij.
Veel succes allemaal!
Jullie zullen merken: je hebt er echt wel heel veel aan, ook al lees je gewoon alleen maar mee.
Charlotte, alvast een dikke knuffel! Ook al zeg je dat je nu niet zo heel erg teleurgesteld bent, het mag best hoor. Maar als het echt niet zo is, chapeau dan dat je al zo snel vooruit kunt denken! Het is altijd handig om een plan B voor ogen te hebben, in jouw geval dan acupunctuur (en in een later stadium plan C/D/E tot aan IVF natuurlijk). Ikzelf heb het ook gedaan, samen met kruiden, ik weet niet of het iets geholpen heeft maar bij mij is het uiteindelijk toch gelukt! (wel niet onverklaarbaar onvruchtbaar (zie Who's who-topic)).
Mani, veel moed meisje! 't Is niet lang meer... ik begrijp je redenering heel goed, het lijkt zo onlogisch eigenlijk he. Maar aan de andere kant: eigenlijk is het nog veel te vroeg om IVF te doen, zeker als ze voor de rest geen oorzaak hebben gevonden. Het kán lukken hoor, hoe onlogisch het ook klinkt!
Heeft je gyn je eigenlijk een plan van aanpak voorgesteld? Zoiets in de zin van "we doen zoveel IUI's en als er dan niks is dan schakelen we over naar IVF"?
En wat die put betreft: wij hebben hier op het forum ladders van alle maten, korte ladders maar ook heeeel lange ladders voor hele diepe putten. Als het nodig is dan halen we ze uit.
Mila, ik weet niet of het nu bij jou gelukt is, ik hoop natuurlijk van wel, maar mocht het toch niet gelukt zijn dan kan ik je geruststellen dat die kijkoperatie (=laparoscopie) heel erg goed meevalt hoor. Meestal wordt het gepland ergens in de week tussen het einde van je regels en je eisprong. Je gaat 's morgens binnen (nuchter sinds middernacht), en meestal mag je 's avonds gewoon terug naar huis. Van de narcose zelf heb ik niet veel last gehad, ergens vond ik dat gevoel van wegglijden eigenlijk wel fijn (ik denk dus dat er diep vanbinnen in mij ergens een drugs-junkie verscholen zit
). Eerst maken ze een klein gaatje in je navel, het litteken achteraf valt dus in de plooien van je navel en je ziet het bijna niet. Langs dat gaatje blazen ze eerst je buik op met lucht (zodat ze ruimte hebben om te werken tussen alle organen door) en dan steken ze er een camera'tje door. Met dat cameraatje bekijken ze hoe het er allemaal uitziet: of er vergroeiingen zijn, of endometriose, of één of andere oorzaak voor onvruchtbaarheid. Meestal maken ze ook 1 of 2 kleine (echt wel 5 mm ofzo) sneetjes net boven je schaambeen, onder de bikinilijn (tussen het (weggeschoren) schaamhaar dus, achteraf zie je er niks van), en daarlangs kunnen ze dan instrumenten steken om eventueel enkele problemen te verhelpen (vergroeiingen of cysten wegsnijden, endometriose wegbranden enz.). Ondertussen kunnen ze ook langs de vagina met een ander camera'tje kijken in je baarmoeder (=hysteroscopie) om te zien of alles daar OK is, en ze kunnen ook via die weg een kleurstof opspuiten waarna ze dan door het andere camera'tje dat nog in je navel zit kunnen zien of die kleurstof uit je eileiders vloeit of niet (=test voor doorgankelijkheid eileiders).Voordat ze die sneetjes dan uiteindelijk weer toenaaien proberen ze zoveel mogelijk lucht uit je buik te laten ontsnappen, maar er blijft altijd wel wat lucht zitten tussen al die darmlissen door. Daar kan je de dagen erop een beetje last van hebben, zowel in je buik zelf als in je schouders (als de lucht tegen je middenrif "duwt" dan krijg je pijn in je schouders, da's één van de rariteiten van ons lichaam).
Kortom: een dagje ziekenhuis, 's avonds terug in je bedje (en rotverwend worden door je ventje natuurlijk!), enkele dagen thuis ziekteverlof om te recupereren (en om op het forum te zitten
) met een wat opgeblazen gevoel in de buik en/of pijn in de schouders. Dat is waar het voor de meeste mensen op aan komt, zo'n kijkoperatie.En the best case scenario is het mijne (ik vind het zelf nog altijd ongelooflijk!): mijn eileiders zaten alletwee toe (vandaar dat ik dus niet zwanger geraakte), ze hebben die opengespoten en de maand erna blijk ik wonder boven wonder zwanger te zijn!! Hopelijk vinden ze dus iets kleins, en kunnen ze het snel verhelpen zoals bij mij.
Veel succes allemaal!
-
Mani
- Berichten: 144
- Lid geworden op: 19 mei 2009, 16:02
Mies, Charlotte, Jo'tje,
bedankt voor jullie reacties. Eigenlijk gek he dat een reactie van iemand die je helemaal niet kent toch deugd kan doen. Maar ja, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.
Voor de eerste keer in mijn leven hoop ik dat het weekend zo snel mogelijk voorbij zal zijn en tel ik af naar maandag.
Ik wens jullie ook veel sterkte en veel succes!
Tot later
bedankt voor jullie reacties. Eigenlijk gek he dat een reactie van iemand die je helemaal niet kent toch deugd kan doen. Maar ja, we zitten allemaal in hetzelfde schuitje.
Voor de eerste keer in mijn leven hoop ik dat het weekend zo snel mogelijk voorbij zal zijn en tel ik af naar maandag.
Ik wens jullie ook veel sterkte en veel succes!
Tot later
-
Mila
- Berichten: 8
- Lid geworden op: 3 februari 2009, 20:09
In augustus zouden we dan weer starten, met volle moed!-
mies
- Berichten: 3814
- Lid geworden op: 22 maart 2009, 14:44
Dikke knuff, Mila!
Ik denk dat zo'n zomerstop geen slecht idee is. Dan kan je lekker genieten van mooi weer / eventueel op reis gaan, en dat zonder al die ups-and-downs. Even de batterijen terug opladen, zoals ze zeggen!
Veel goeie moed nog, en heel veel succes met de laparoscopie!!
't Zal wel meevallen hoor.
Ik denk dat zo'n zomerstop geen slecht idee is. Dan kan je lekker genieten van mooi weer / eventueel op reis gaan, en dat zonder al die ups-and-downs. Even de batterijen terug opladen, zoals ze zeggen!
Veel goeie moed nog, en heel veel succes met de laparoscopie!!
't Zal wel meevallen hoor.
-
Suze
- Berichten: 15
- Lid geworden op: 12 mei 2009, 21:38
Hallo,
ik ben nieuw hier, ik heb al heel wat mee gelezen maar nu ben ik er aan toe om ook effectief mijn "steentje" bij te dragen. Ik zal eens heel kort schetsen hoe ons verhaal er tot nu toe uit ziet.
Een dikke twee jaar geleden besloten we "er voor te gaan". Jammer maar helaas gebeurde er niets. Na een tijdje ga ik bij de gyneacoloog langs en starten we met Clomid. Dit blijkt niet aan te pakken en de maand nadien voeren we de dosis op. Ook dit lukt niet en zo gaan we maand na maand verder tot de hoogste dosis. Ook hier niet het gewenste effect. dan maar een doorverwijzing naar een meer gespecialiseerde arts die me voorstelt om met een HRF-pom te starten. Hier hebben we zes maanden mee rond gelopen met elke maand een hogere dosis hormonen. Opnieuw niets.
Nu zijn we gestart met onze eerste iui. De inseminatie was op dag 14 van mijn cyclus en ondertussen 18 dagen geleden. ik heb nog steeds geen zogenaamde duiveltjes en mijn borsten staan bijna letterlijk op ontploffen.
goed nieuws zou je denken.
dacht ik ook. op dag 16 na de iui heb ik getest en er is helemaal niet te zien.
zot wordt ik ervan
het wordt echt allemaal heel lastig maar we blijven ervoor gaan é, het lijkt alsof ik geen andere keuze heb.
groetjes
Suze
ik ben nieuw hier, ik heb al heel wat mee gelezen maar nu ben ik er aan toe om ook effectief mijn "steentje" bij te dragen. Ik zal eens heel kort schetsen hoe ons verhaal er tot nu toe uit ziet.
Een dikke twee jaar geleden besloten we "er voor te gaan". Jammer maar helaas gebeurde er niets. Na een tijdje ga ik bij de gyneacoloog langs en starten we met Clomid. Dit blijkt niet aan te pakken en de maand nadien voeren we de dosis op. Ook dit lukt niet en zo gaan we maand na maand verder tot de hoogste dosis. Ook hier niet het gewenste effect. dan maar een doorverwijzing naar een meer gespecialiseerde arts die me voorstelt om met een HRF-pom te starten. Hier hebben we zes maanden mee rond gelopen met elke maand een hogere dosis hormonen. Opnieuw niets.
Nu zijn we gestart met onze eerste iui. De inseminatie was op dag 14 van mijn cyclus en ondertussen 18 dagen geleden. ik heb nog steeds geen zogenaamde duiveltjes en mijn borsten staan bijna letterlijk op ontploffen.
goed nieuws zou je denken.
dacht ik ook. op dag 16 na de iui heb ik getest en er is helemaal niet te zien.
zot wordt ik ervan
het wordt echt allemaal heel lastig maar we blijven ervoor gaan é, het lijkt alsof ik geen andere keuze heb.
groetjes
Suze
-
Mani
- Berichten: 144
- Lid geworden op: 19 mei 2009, 16:02
Hallo allemaal,
had gisteren de resultaten van mijn eerste IUI ... slecht nieuws
Ben er helemaal kapot van. Het was dan ook heel naïef om te denken dat het direct raak zou zijn.
Zit hier nu al de hele dag op mijn werk wat te treuzelen, naar mijn scherm te staren ... ik kan me echt niet motiveren. Ik zou het liefst de hele dag in mijn bed liggen en wenen. Het is ook zo oneerlijk.
Nu moet ik op de dag dat ik mijn regels krijg (ik vermoed morgen of donderdag) naar de kliniek om een controle-echo te laten maken, om zeker te zijn dat ik met de volgende ronde mag starten. Weten jullie waarom dat is?
groetjes,
had gisteren de resultaten van mijn eerste IUI ... slecht nieuws
Ben er helemaal kapot van. Het was dan ook heel naïef om te denken dat het direct raak zou zijn.
Zit hier nu al de hele dag op mijn werk wat te treuzelen, naar mijn scherm te staren ... ik kan me echt niet motiveren. Ik zou het liefst de hele dag in mijn bed liggen en wenen. Het is ook zo oneerlijk.
Nu moet ik op de dag dat ik mijn regels krijg (ik vermoed morgen of donderdag) naar de kliniek om een controle-echo te laten maken, om zeker te zijn dat ik met de volgende ronde mag starten. Weten jullie waarom dat is?
groetjes,
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 10 gasten