ICSI op latere leeftijd

[marie_73]

Hey jackie
Ik denk dat er bij Progynova normaal gezien geen eisprong is, maar om zeker te zijn controleren ze met de echo's. Bij mijn cryo terugplaatsing was er ook iets met de basale bloedwaarden, echt goed hebben ze het niet uitgelegd, maar daarom moest ik meer op echo om te zien dat er toch geen follikel aan het groeien was.

Ben zo pissed om mijn huisarts, ga een andere zoeken. Die wil zich altijd moeien met fertiliteit terwijl ze nog zo jong is, een twintiger, en niks van fertiliteit kent. Ze vond dat ik mijn lichaam moest laten rusten, na die miskramen. Ze vroeg ook hoe het maandstonden zit, toen ik haar zei dat de HCG waarden nog niet 0 zijn, bekeek ze me zo vreemd. In Jette heeft niemand iets gezegd van stoppen of rusten maar zij zit zo maar wat haar persoonlijke mening op dringen,

[avangomp]

@jackie: we zijn dag na onze vakantie naar jette geweest. Mijn MS zijn op 2/5 begonnen. Dr. De Vos heeft cyclus uitgelegd en normaal moest ik wachten tot 21/5 om te beginnen maar we vertrekken 30/6 terug op verlof en daarom mocht ik direct beginnen met suprefact. Nu maandag moet ik voor bn maar weet niet wanneer ik mag starten met progynova. Ik moet sowieso niet spuiten.

[miv]

hier ben ik weer: na een rustcyclus, zou ik weer mogen starten voor ICSI2, met aangepaste behandeling (elonva).
medicatie in huis, wachten om te starten, alleen ben ik wat aan het twijfelen: vind er precies de moed niet voor...
had ook extreem extreem zware ms na de eerste ICSI;
het interesseerde de gyn geen zier, maar ik maak(te) er me wel zorgen over:
het is uiteindelijk echt je licaam forceren hé, met al die hormonen, dat werd me toen nog maar eens pijnlijk duidelijk :s
en toch wil je het blijven proberen..

[JAV75]

Hoi,
Ik ga me hier ook bij aansluiten. Kort geleden nog in een algemene post geschreven toen ik in afwachting was van een cryo plaatsing. Enkelen onder jullie, zag ik daar toen ook al.
De week voor Pasen echter te horen gekregen dat geen enkel van de 2 cryo's na de ontdooiing doordeelden, dus tp gecancelled. De klap kwam heel hard aan. Was eerste poging na de laatste miskraam en ik hoopte zo hard op een goede doorstart en nieuwe kansen. Heb me dan ook effe terug getrokken in veilige cocon.
Nu dus opnieuw (mentale) voorbereiding voor verse poging. Aan het wachten op de regels die zouden moeten doorkomen, maar al 2 weken buikpijn die ik normaal krijg vlak voor het doorbreken van mijn regels. Denk dat mijn lichaam wat in de war is door die afgebroken cryo poging. Grrr. Ben nochtans super klaar om poging 3 op te starten!

Ben op 1,5 jaar al 3 keer zwanger geweest, waarvan 2 vroege miskramen (slechte vruchtjes door leeftijd naar grote waarschijnlijkheid) met daartussen een perfect gezond zoontje dat we midden zwangerschap hebben moeten afgeven... Alle testen voor meervoudige miskramen gehad, en we zijn beiden perfect gezond. Goed nieuws maar de frustratie zit dus wel zeer hoog ondertussen. Weten dat je zwanger kan worden, maar dat het langer duurt, niet weten wanneer en of het nog eens opnieuw zal lukken en dat zwanger blijven dan ook nog eens problematisch is, zowel in het begin van zwangerschap als later... Ons bord ligt al behoorlijk vol ondertussen. En natuurlijk, de tijd speelt niet in het voordeel. Dat allemaal, zorgt ervoor dat ik soms verschrikkelijke angstdromen krijg.

Hopelijk brengt deze poging meer succes en kunnen we elkaar hier wat meer ondersteunen...
Groetjes,

[jackie]

@vangomp ah sorry, ik was in de war omdat je zei suprefact spuiten, maar dat is dan in de neus niet? (heb dat zelf nooit moeten gebruiken). Zetten ze dan jouw cyclus eerst stop voordat je mag starten met progynova? Is daar een bepaalde reden voor?
Ik moet vanaf morgen 3x dag progynova nemen en dan 19/5 voor echo & bn. Benieuwd wat we dan gaan zien en wat ik dan ga horen ... verwacht mij precies aan negatief nieuws, geen idee waarom trouwens

@jav welkom hier in ons 'oudjes' - club Ik vind het ontzettend erg voor jou dat de cryo's niet doordeelden, kan me inbeelden dat dat een onzettend zware klap was. En je hebt jouw portie zware klappen al gehad. Amai ik bewonder jouw doorzettingsvermogen. Mag ik jou vragen wat de reden was dat je jouw zoontje hebt moeten afgeven?
Veel sterkte in ieder geval en hopelijk brengt ICSI 3 enkel goed nieuws!

@miv ja ons lichaam ziet inderdaad echt wel veel af. En vaak beseffen dokters dat niet.
Bij mij was het ook niet nodig om iets te onderzoeken over mijn cycli die ineens super lang (tussen 45 en 70 dagen) werden en nu ineens ontdekken ze dat mijn LH hormoon abnormaal reageert. Ik kan daar soms ook zo kwaad om worden

Maar ja de moed om te stoppen vind ik helemaal niet, die kracht heb ik nog niet ... dus ik doe verder

Succes he dames!!

xxx

[JAV75]

@jackie ja, het was een serieuze klap, die cryo's. Vooral ook omdat vorig jaar al die cryo's bleven leven, terwijl ik er al lang klaar mee was en dus een verse poging wou uitproberen
En dan nu dit... Trouwens, jij zit ook in jette niet? Wat je ontdooi angst betreft: mijn arts zei me nog achteraf dat ontdooi % in jette momenteel 85-90 is. Dus de kans dat zelfs eentje het haalt is wel groot! Dat geeft wel hoop he? Dus ook al is er maar eentje bij jou, het kan nog steeds!
Trouwens, Bij mij is tp om een andere reden misgelopen, waarschijnlijk omdat ik bij ICSI 2 slechte embryo's had: die zijn om een of andere reden allemaal beginnen afbrokkelen, en dat deden ze ook na de ontdooiing: vandaar geen tp. Dus dat ontdooi% blijft echt wel overeind.

Je vroeg ook iets terug of progynova de eisprong tegenhoudt? Normaal gezien wel: om dit te controleren, boeken ze die echo is: ze kijken dan na hoe je baarmoederslijmvlies is en ook of er geen follikels groeien. Ik heb dit nog nooit meegemaakt bij al mijn cryo tp's dus het zal zijn werk wel doen

We verloren ons zoontje door mijn baarmoederhals: ik ben in jette geopereerd aan een septum in baarmoeder en baarmoederhals: ze hebben dit weggehaald en het zou oorzaak kunne zijn dat mijn baarmoederhals nu zwak is geworden. In ieder geval, bleek in de helft van mijn zwangerschap dat ik uitpuilende vliezen had en baarmoederhals 2cm openstond,... Dokters hebben nog geprobeerd noodcerclage te plaatsen, maar het was te laat: ondertussen waren zijn voetjes ook al uit de baarmoeder gezakt. Ik zelf had niets gemerkt, enkel wat gekleurd verlies wat mij zo'n schrik had aangejaagd dat we naar spoed waren gegaan...
Om dit te vermijden krijg ik volgende keer een vroege cerclage op 12 weken, en heel veel rusten, en dan zou ik levensvatbare periode moeten kunnen halen.
Het is surreëel, zoiets meemaken. Ik denk niet dat er ergere dingen bestaan. Hij is ondertussen 16 maanden geleden geboren, en je vergeet het niet. De pijn wordt minder maar blijft aanwezig.
Nu, het jammere bij de huidige pogingen is dat ik verplicht ben om telkens maar 1 embryo terug te plaatsen: ik moet absoluut een tweeling vermijden, omdat dokters me niet kunnen garanderen dat een tweeling de levensvatbare periode haalt, een eenling hebben ze me wel gegarandeerd... De kans dat 2 embryo's innestelen is niet groter dan 1, het duurt enkel langer... En net tijd is wat wij minder hebben...

@marie73: ik begrijp je heel goed naar je huisarts toe. Die van mij is ook nog redelijk jong, maar volgt me wel goed op, zeker met alles wat er de laatste tijd is gebeurd. Stelt ook wel directe vragen om te zien of ik het allemaal nog volhoudt, maar zal zich nooit mengen in de procedures die jette opstelt voor me. als hij bepaalde vragen stelt waar ik niet echt op wil antwoorden of over wil nadenken, dan zeg ik dat ook rechtuit en hij respecteert dat dan. Misschien is dat een mogelijkheid bij je huisarts? Indien ze daar niet voor openstaat, dan inderdaad misschien de moment om te veranderen.

Veel succes nog allemaal!

[jackie]

@Jav75 Mijn god, wat een droevig en verschrikkelijk pijnlijk verhaal. Hoe zwaar moet dat zijn. Ik heb er geen woorden voor, kan me alleen een klein beetje inbeelden welke pijn en teleurstelling dit met zich meebrengt. En ik heb nog maar 2 vroege mk gehad, daar was nog geen sprake van voetjes of wat dan ook. En dat was al zwaar. Bij jou is het nog zoveel keer zwaarder. Ik hoop uit heel mijn hart dat jouw wens snel mag uitkomen en een gezond babytje in jouw armen kan liggen. Vergeten zal je nooit maar hopelijk zal de pijn stilletjes aan wat draagelijker worden. Veek sterkte!

En dankjewel voor de geruststelling over de ontdooiing. Het emmy'tje dat in de vriezer zit is een 6daagse blasto van top kwaliteit (alé volgens wat ze in Jette hebben gezegd ) dus ik ga er heel hard op proberen vertrouwen dat die braafjes goed ontdooit en verder blijft evolueren

Ik stelde die vraag van Progynova omdat ik wat ongerust ben omdat het deze keer allemaal heel raar aan het verlopen is
Ik heb op dag 29 een echo + bn gehad. Ervoor was ik 2 weken met vakantie en aangezien mijn cyclus zo lang en onbetrouwbaar is, wilden we zien of ik tegen dan al mijn ovulatie had gehad. Indien niet, konden ze een tp in natuurlijke cyclus plannen. En ovulatie was inderdaad nog niet het geval geweest op zondag 4/5. Ik ben dan 2 dagen later moeten teruggaan voor bn en kreeg toen te horen dat we toch naar kunstmatige cyclus moesten gaan omdat mijn LH waarden abnormaal hoog waren. Dus ik ben eigenlijk pas op dag 31 met Progynova gestart.
Er waren op de echo wel redelijk wat follikels te zien maar zeker nog geen grote. Dus ik hoop dat het inderdaad niet verder groeit, want heb mijn volgende echo pas 19/9 en aangezien het zo een verwarrende poging is, ben ik bang dat ik tegen dan toch een eisprong zou gehad hebben
Enfin, we zien wel, er is toch niet veel anders aan te doen dan te wachten op beslissing van Jette he

[marie_73]

Heb het vandaag zo moeilijk, gisteren was moederdag maar lijkt dat ik vandaag mijn klop krijg. Verdriet om een kindje dat nooit een kans heeft gekregen... Weinigen lijken het te begrijpen, het leven gaat voort zeggen ze. Het is heel stil en eenzaam verdriet.

[JAV75]

@jackie dankjewel voor je hoop-bericht. Doet deugd het is trouwens iets wat ons allemaal gegund is he: dat kindje om in onze armen te houden en te behouden...
ik maak inderdaad eigenlijk wel een onderscheid tussen mijn vroege miskramen en de geboorte van mijn zoontje, maar begrijp me niet verkeerd, Vroege miskramen zijn evenzeer verschrikkelijk: het is die hoop, die blijdschap van zwanger te worden die ongenadig de grond in wordt geboord. En dat is eigenlijk onmenselijk. Het zou een mens eigenlijk maar maximum 1 keer mogen overkomen, en dan nog... Wat een mens toch doet om zijn droom te vervullen, niet...

@Marie: ik heb je een pb'tje gestuurd.

[avangomp]

@Jackie: ja sorry voor mijn woordkeuze maar suprefact is idd een neusspray. Ik moet dit gebruiken om mijn endometriose te onderdrukken. Volgende week maandag 19/5 avond moet ik ook gaan voor bloedname en echo om te kijken of ik met progynova mag beginnen dinsdag. Bij mij is de hoop dat het cryo goed blijft doen of de ontdooiing overleeft zeer klein dus verwacht er niet te veel van. Maar we nemen natuurlijk de kans.
Ik weet niet hoe het komt maar we zitten bijna aan onze laatste poging en ik begin mij er precies al bij neer te leggen dat we voor altijd kinderloos zullen blijven.
Is dit nu voor mij eigen een beetje in te dekken ik weet het niet maar dat gevoel heb ik momenteel maar we geven het voorlopig nog niet op hoor.

Fijne werkdag iedereen.....

[jackie]

@avangomp waarom is de kans klein bij jou dat de cryo goed ontdooit en het goed doet?
We zitten aan dezelfde poging, 1 cryo van ICSI 5, misschien moeten we allebei erin geloven dat dit DE goeie zal zijn
Maar ik begrijp jouw gevoel, ik begin ook meer en meer na te denken over hoe mijn leven verder moet als ik kinderloos blijf. Ik heb nog geen idee hoe ik dan 'zin' aan mijn leven zal kunnen geven, maar dat zien we dan wel.
Ik heb sowieso de kracht nog niet om te stoppen, heb net genoeg moed nog om verder te doen, dus doe ik dat he

Fijne werkdag voor iedereen van mij ook!

[smurfinneke]

Bloedprik negatief.
Acht verse pogingen,verschillende cryo's en vier IUI's. Ik heb,denk ik, alles geprobeerd. Verschillende schema's, met acupunctuur en zonder,yoga, voeding aangepast... Deze poging nog vorige maand een scratching gehad voor betere innesteling. Ik voelde me echt goed.Perfecte embryo,perfecte terugplaatsing... Niks... Geen reden... Tien jaar van mijn leven. Ik zou het allemaal weer opnieuw doen als het zou helpen. Alles wil ik doen. Maar niks of niemand kan me helpen. Hoe wreed is de natuur? Ik heb alles in me om een goeie moeder te worden. Maar geen kind. Hoe moet ik in godsnaam nu verder? Het opgeven... Ik moet maar weet echt niet hoe. En ergens weten dat het kan, die miskraam,een jaar geleden.

[jackie]

Oh @smurfinneke wat een kl*te nieuws
Ben heel triest voor jou. En ik begrijp die teleurstelling en die vraag WAAROM? maar al te goed.
Waarom mogen wij geen mama's worden terwijl we dat zo graag willen en er alles voor zouden doen. En anderen die geen kinderen willen of er amper voor zorgen, krijgen die wel. Het is zo oneerlijk.
En zo oneerlijk dat we er alles voor doen en dat het toch niet lukt. De natuur is inderdaad ontzettend wreed soms.
Ik heb geen idee hoe of waar een mens de kracht vindt om het stoppen met de behandelingen. Ik begin mij die vraag stilletjes aan ook te stellen.
Heel veel sterkte in ieder geval, een mega virtuele knuffel en veel troost. Wou dat ik iets meer kon doen voor jou.
Liefs, xxx

[smurfinneke]

Bedankt!
Is er nu niemand op de wereld die kan helpen?
Tot vorig jaar, kon ik er me nog redelijk in stellen dat er geen kinderen gingen komen. Was ik zonder hoop aan de behandeling begonnen. En toen was ik zwanger. En nu dat ik weet dat ik wel zwanger kan worden, kan ik het niet meer loslaten... Maar ben ik ondertussen bijna 40 en heb ik al 10 keer die medicijnen in mijn lijf gespoten. Ik snap wel dat dokters me niet verder kunnen laten doen. De gevolgen van die behandelingen zijn maar bestudeerd tot en met 6 behandelingen...
Ik hoor hier wel over DHEA? Mag je dat zomaar nemen? Is toch ook een hormoon?
En wat in Düsseldorf?
Ik zou naar de einde van de wereld gaan, als er daar iemand me zou kunnen helpen!

[Guofan]

Hoi
Ik zal me ook aansluiten aan deze topic.
Ik ben er bijna 37jr en mijn man 35. We zijn ondertussen al sedert 2009 aan het kijken om een gezinnetje te stichten, maar voorlopig blijft het bij ons tweetjes en onze huisdieren...
We hebben sedert 2013 het ganse parcours afgelopen van IUI, zonder resultaat.
Dan in juli overgestapt naar UZ Gent waar bleek dat mijn man zijn zaad niet optimaal was (morfo 2%), dus overgestapt naar ICSI.
Poging 1 waren er 4 over van de 10 rijpe eicellen. Vers embryo mislukt, TP 1 mislukt, TP 2 biochemische zwangerschap, TP 3 ging niet door wegens slechte ontdooiing.
Nu in maart 2014 poging 2 ondergaan, zelfde medicijnen schema (puregon en decapetyl) met als resultaat 2 blastocysten, TP van alle 2, zonder resultaat.
Nu zijn we gestart met een nieuw schema, eerst de pil Nora nemen, dan spuit Zoladex (om alles plat te leggen) en dan opnieuw Puregon (iets zwaardere hoeveelheid) en dan maar hopen dat dit lukt!
Indien dit niet lukt, dan eerst allerlei bloedproeven (RIF batterij) om te zien of alles bij mij wel in orde is.
Pfft, de tijd gaat eigenlijk zo snel voorbij, maar toch ook zo traag voorbij. Zeker de periode van de medische stimulatie vind ik redelijk snel gaan (behalve nu natuurlijk met die pil) en die wachttijd is om zot van te worden.
Al iemand hier een gelijkaardig schema gehad met die nora pil, en zoladex (hopelijk juiste naam-soort menopauze indruk krijg je dan)
Al iemand via die RIF batterij slimmer geworden over de oorzaak van het niet slagen van een zwangerschap?
Sterkte aan iedereen...