snelle celdeling

ICSI Forum
wendyben2409
Berichten: 140
Lid geworden op: 8 april 2014, 20:17

Bericht door wendyben2409 » 15 april 2014, 19:06

Ooh zo jammer meid :( hopelijk derde keer goede keer bij jou? Laat uwe man u maar eens goed verwennen, dat verdien je nu ondertussen wel!

Ik heb nog niks, enkel de bekende menstruatiepijn af en toe. Ik heb nog ontzettend veel hoop maar ik probeer van alles negatief toch iets positief te maken, denk dat ik morgen er het hart van in zal zijn als ik de bevestiging krijg.

Ja de tp is ontzettend stressvol! Ik wist op voorhand niet wat te verwachten, en ik lag daar echt denkende van "zo had ik mij een kind maken absoluut niet voorgesteld" en de dr deed mij echt pijn met die "ganzenbek". Ik zei nog uit zenuwachtigheid tegen de verpleegster dat ik zeer smal was, waarop ik dan iets zou moeten gezegd hebben van dat ik de pijn wel gewoon was want dat mijn echtgenoot vrij groot geschapen is. :) stel je voor, nu schaam ik dood ondertussen. Ik merkte ook dat ik vanbinnen alles aan het dichtknijpen was. Ik heb ook wel bloed moeten laten trekken daarvoor. Ik weet nog dat de vrouw naast mij verschoot omdat ze dat daarvoor niet had moeten doen. Ik vroeg haar of het haar eerste keer was waarop ze zei, nee het is mijn laatste keer. :( dat vond ik echt erg, hopelijk lukt het haar wel deze keer. Heb daar stiekem ook schrik voor, om al mijn pogingen te ondergaan zonder succes..

Ik vond de punctie ook best stresserend, vooral omdat mijn man niet aanwezig kon zijn. Hij begon pas op een nieuw werk en kon onmogelijk op dag twee al zeggen van ik kom niet. Had mijn moeder meegenomen maar dat is niet hetzelfde. Extra stress dus. Daar zie ik wel tegenop om alles opnieuw te doen..

Is er een reden wrm je zo weinig eitjes hebt, of is het puur uw leeftijd? Weet niet hoe oud je bent dusja. Ik ben 29, en ergens wel blij dat ik normaal reageer op alles, zeker na alles wat er al mis is met mij, mijn hormonen zijn altijd perfect, eitjes groeien goed. Denk dat ik na 2x mij wel ga beginnen afvragen wrm het niet lukt als alles steeds perfect is. Heb echt stress en schrik voor morgen. Het enige positieve is dat ik dan mag stoppen met die pillen, de bijwerkingen had ik liever niet dan wel, mijn hoofd draait nog constant alhoewel het al minder is dan in het begin.

Hij zal u dat wrs idd geven omdat je slecht reageerde de vorige keer. Uiteindelijk heeft het ook wel geholpen hè? Ik kijk er idd ook wel naaruit om ff gwn verder te leven zonder constant daaraan te hoeven denken. Ik denk dat wel eens goed gaan uiteten gaan, hij verdient het wel, zegt de laatste dagen dat ik veel meer zaag dan anders :) ik merk zelf niks maar zal wel van de hormonen zijn.

Allez op naar morgen, en jij Valaki, bij jou was het vrijdag zeker?

grittel
Berichten: 36
Lid geworden op: 22 februari 2014, 13:31

Bericht door grittel » 15 april 2014, 19:53

Is inderdaad niet leuk, dat je man niet bij de punctie kon zijn. Ik zou dat ook niet leuk vinden. Maar zo'n dingen komen nu altijd op het misse moment!

Ik weet eigenlijk niet of ik weinig eitjes heb. Ik ben nog maar 30 jaar en ik moet zeggen dat alles er voortreffend uitzag toen we begonnen met kinderen. Ik was al van de dag waarop we trouwden zwanger: maar miskraam na 6 weken. Toen moest ik wachten tot mn volgende menstruatie, maar was (per ongeluk :D ) zwanger geraakt van mijn dochtertje nu. Geen enkel probleem gehad, alleen 6 weken te vroeg geboren. Maar heeft niets te maken met zwangerschapsproblemen. En daarna nog 2 keer miskraam gehad. Dit alles is eigenlijk op 2 jaar tijd gebeurd. Dus zwanger geraken was voor mij geen probleem toen ik bij dr. Decleer binnenstapte. Ik wou enkel een zoveelste miskraam vermijden.
Het zou moeten zijn dat mijn eitjes in 2 jaar tijd barslecht geworden zijn... Dat zal het resultaat uitwijzen. Eigenlijk verwacht ik goed nieuws.

Het enige wat ik nu merk is dat ik echt niet goed op de hormonen reageer. De 1e IVF had ik slechts 4 follikels (met in elke follikel een eicel - maar eentje wat niet helemaal goed). Vond ik eigenlijk wel een mooi resultaat. Maar aan het einde van de 'rit' was er nog maar eentje over.

De 2e keer (nu dus) had ik 8 follikels, maar slechts 2 overleefden het. En waren dus beiden gedefragmenteerd door een te snelle celdeling.
Ik ga er dus van uit dat het aan de hormonen ligt én ergens aan de celdeling, zeker?

Ik ben wel heel laat op mijn maandstonden gekomen (pas toen ik 16 was). De huisarts had me onderzocht en gezegd dat ik erg moeilijk zwanger ging geraken. Blijkbaar maakte ik te weinig vrouwelijk hormoon aan of teveel mannelijk (weet ik al niet meer). Moest de pil beginnen nemen en 8 jaar later - toen ik de pil niet meer nam - was alles terug in orde. Mijn regels kwamen normaal,... Dus na de geboorte van mijn dochter dacht ik dat hij ongelijk had...

Wel grappige opmerking van je tijdens de tp :D

Ik hoop echt voor je dat het lukt!
Vorige keer was ik echt niet goed van het nieuws. Ik ben naar de dokter geweest en die heeft me antidepressiva voorgeschreven. Ik ben daar echt voor 100% tegen, maar ja, ik voelde dat ik het nodig had! Maar na 4 dagen voelde ik me weer op en top. Was echt raar. De huisarts zei nadien dat die antidepressiva toen nog niet konden werken, want dat duurt een week of meer. Het was gewoon doordat ik al die medicatie en Utrogestan en zo niet meer moest nemen. Dus als je depri bent, ligt het misschien ook voor een heel groot deel daaraan.

Ondertussen ben ik er alweer wat over. Ik begin meer en meer na te denken over 1 kindje en niet al die behandelingen meer. Dat zorgt er ergens wel voor dat ik rustiger wordt en sneller recupereer. Ik besef echt wel hoeveel geluk ik heb met mijn dochter! Daarom duim ik extra hard voor alle vrouwen die nog geen kindjes hebben!!!
Ik vind het echt moedig van je dat je zo positief probeert te blijven. Doe vooral zo verder, zou ik zeggen.

Veel succes morgen!

wendyben2409
Berichten: 140
Lid geworden op: 8 april 2014, 20:17

Bericht door wendyben2409 » 15 april 2014, 20:13

Dat is idd raar, ik denk dat dat het zwaarste vanal maakt, het feit dat je ooit eens normaal zwanger kon worden en dan plots zonder reden niks meer, of zeer vaak miskramen. Ik weet tenminste wat er scheelt, niet dat dat goed nieuws is want ivf is mijn enige hoop maar heb er mij bij kunnen neerleggen dat het nu eenmaal zo is, zou ik wrs veel moeilijker kunnen als er geen grondige reden was. Moest het niet lukken na 6 pogingen ga ik er mij jammer genoeg ook moeten bij neerleggen want adoptie is geen optie voor mijn man, hij wilt enkel kinderen met allebei onze genen. Ik had graag wel een Chinees meisje gehad maar ja het zij nu zo. Liever een liefhebbende echtgenoot en geen kinderen dan omgekeerd.

Ik heb ook vrij laat mijn ms gekregen, was 15. En heb ook nog eens pcos, ook ontdekt door dr Decleer vorig jaar, hij ging er dan ook vanuit dat cyclus optimalisatie was wat ik nodig had. Tot mijn kijkoperatie dan..

Ja ik denk idd dat veel verbeterd de moment dat je stopt met al die hormonen, want die wegen echt op u. Ik ben meer geïrriteerd en alles aan mensen stoort mij, ik heb talloze mensen ontvolgd op Facebook enkel en alleen om mijn eigen minder stress te bezorgen. :)

Je hebt idd veel geluk met je dochtertje, maar dat maakt het verlangen naar een tweede er niet minder op hè. Ik wil ook sowieso meer dan één kind maar we zien wel wat het leven ons brengt zeker? Ik moet sowieso positief blijven, heb al veel meegemaakt in het leven en moest ik mijzelf niet steeds kunnen samenrapen, zat ik zeker al in een of ander gesticht opgesloten. Het leven is nu eenmaal moeilijk maar de goede momenten maken veel goed. :) ik probeer verder te kijken dan de resultaten van morgen en kijk al uit nr de terugplaatsing van twee embryo's. Hopelijk ligt onze volgende poging ook zo nauw samen, is wel leuk iemand hebben die exact hetzelfde meemaakt op hetzelfde moment. :)

Bedankt en hopelijk heb jij meer goede eitjes de volgende ronde, dat er enkelen de diepvries in kunnen!

Valaki
Berichten: 508
Lid geworden op: 28 mei 2013, 16:21

Bericht door Valaki » 16 april 2014, 10:20

wendyben2409 schreef: Ja de tp is ontzettend stressvol! Ik wist op voorhand niet wat te verwachten, en ik lag daar echt denkende van "zo had ik mij een kind maken absoluut niet voorgesteld" en de dr deed mij echt pijn met die "ganzenbek". Ik zei nog uit zenuwachtigheid tegen de verpleegster dat ik zeer smal was, waarop ik dan iets zou moeten gezegd hebben van dat ik de pijn wel gewoon was want dat mijn echtgenoot vrij groot geschapen is. :) stel je voor, nu schaam ik dood ondertussen. Ik merkte ook dat ik vanbinnen alles aan het dichtknijpen was. Ik heb ook wel bloed moeten laten trekken daarvoor. Ik weet nog dat de vrouw naast mij verschoot omdat ze dat daarvoor niet had moeten doen. Ik vroeg haar of het haar eerste keer was waarop ze zei, nee het is mijn laatste keer. :( dat vond ik echt erg, hopelijk lukt het haar wel deze keer. Heb daar stiekem ook schrik voor, om al mijn pogingen te ondergaan zonder succes..
Nadat Decleer mij eens 1 iui-poging ongelofelijk veel zeer heeft gedaan, vraag ik standaard na bij de vroedvrouw/verpleegster(?) of het kleinste maatje van speculum wel klaarligt. Klinkt altijd belachelijk in mijn oren, maar maakt een wereld van verschil! Sindsdien valt het allemaal heel goed mee.

En waarvoor moest je bloed laten trekken? Ik moest na de tp ook gewoon even naar het labo voor een bloedafname, hoor. Lijkt me standaard.

Ik heb vrijdag inderdaad mijn bloedafname, dus zal zaterdag hopelijk het resultaat weten. :wink:

grittel
Berichten: 36
Lid geworden op: 22 februari 2014, 13:31

Bericht door grittel » 16 april 2014, 10:41

Ik moest bloed laten trekken voor 2 dingen: de gewone standaard bloedafname, zoals die van jou, en dan nog een staaltje voor één of ander onderzoek. Iets van HMG of zoiets. Kwam er op neer dat mijn eitjes getest gingen worden. Misschien omdat ik rond de 30 jaar ben??? Ik weet het ook niet goed. Maar vind het eigenlijk wel nog goed dat ze dat eens controleren. Misschien ligt mn probleem daar dan wel.

Ik zou inderdaad heel graag een reden hebben waarom vroeger alles ging en nu niet meer. Heb de hele tijd de indruk dat ik er zelf misschien dan iets aan kan veranderen - misschien meer sporten (zoals ik toen deed) of gezonder eten of meer water drinken, de meest geschikte medicatie (want nu blijft het maar wat gissen en missen, denk ik), of wat dan ook. Ik heb me al duizenden keren afgevraagd wat er nu mis is met mij/mijn lichaam. Maar er is gewoon geen antwoord op. Dat is zo vervelend!

Wendyben,
heb je nog niet nagedacht over draagmoederschap? Dat is misschien wat omslachtig en zo, maar je weet maar nooit. Ik begrijp dat je een kind wil van jullie beiden. Uiteindelijk ben je je kind ook constant aan het vergelijken met je man of jezelf: kijk, dat heeft ze van mij!!!

Valaki, laat je dan ook iets weten als je het resultaat hebt? Veel succes en ik blijf voor beiden duimen.

Amarillo
Berichten: 905
Lid geworden op: 16 februari 2014, 14:49

Bericht door Amarillo » 16 april 2014, 18:28

Wendyben, ik ben hier aan het meelezen omdat ik mij in jou situatie herken. Ik ben ook zo een uniek geval met een halve baarmoeder en eileiders die helemaal niet ontwikkeld zijn. Soms zou ik toch willen dat we allemaal standaard gemaakt waren met alles erop en eraan :D ik weet natuurlijk niet veel van jouw situatie maar bij mij gaan ze zo weinig mogelijk kans geven op een tweeling omdat dit toch extra risico's met zich meebrengt, vaak is er bij 1 kindje al meer kans op vroeggeboorte wanneer je een halve baarmoeder hebt. Misschien 2 terugplaatsen om zoveel mogelijk kans op een zwangerschap te geven? Nu hangt dit natuurlijk allemaal van persoon tot persoon af...
Ik ben een extra speciaal geval want mijn eicelreserve is zo goed als op en dus zit ik in mijn premenopauze. Dit hebben ze mij vorige maand verteld aan de hand van mijn AMH waarden en ik denk dus Grittel dat ze bij jouw ook eicelreserve zullen controleren want wanneer dit te laag staat gaat de kwaliteit van je eicellen ook achteruit...

Veel succes dames met verdere verloop!

grittel
Berichten: 36
Lid geworden op: 22 februari 2014, 13:31

Bericht door grittel » 16 april 2014, 19:49

Ah, ja, dat was het: AMH.

Ik kom net van dr. Decleer. Hij was een uur in vertraging! Hij had dus weer niet veel tijd. Maar ik heb toch doorgezet en mijn vragen gesteld.

Ik heb de situatie nog eens uitgelegd: dat ik dus geen problemen had met zwanger worden tot na mijn laatste miskraam. En hij is tot de conclusie gekomen dat er niks mis is met de kwaliteit van mijn eitjes of wat dan ook. Ik moet na mijn curettage een ontsteking opgelopen hebben aan mijn eierstokken, waardoor ik niet meer natuurlijk zwanger kan worden. Of die kans is toch heel klein volgens hem: hij vergeleek het met de lotto winnen.
Maar hij verzekerde me dat hij geen problemen zag in mijn situatie. Hij moet enkel nog wat bijschaven, want ik reageer dus slecht op de hormonen.

Amarillo, hij vertelde me ook dat de kwaliteit van mijn eitjes goed was, maar om dat zeker te zijn, wacht ik toch nog even op de testresultaten. Je weet maar nooit.

Hij is nu dus van plan om vanaf 10 mei mijn eigen hormonen helemaal plat te leggen. Alsof ik in mijn menopauze ben... Oh, help, wat zal ik weer last hebben van mijn humeur!!! Maar 't is voor 't goeie doel, hé.
Uit onderzoek is gebleken dat het aantal eitjes en de kwaliteit ervan zouden verbeteren als je hormonenhuishouding even stilligt. Blijkbaar doen ze dat in Amerika ook omdat die mensen daar niet zomaar elke dag naar de dokter kunnen? Sommigen wonen kilometers ver en moeten dan echt op tijd uitgerekend worden om te beginnen met IVF.
30 mei begin ik er terug aan (IVF). Ben benieuwd in welke wervelwind van emoties ik nu weer zal terecht komen...
En om eventuele defragmentatie te voorkomen heeft hij me voedingssupplementen voorgeschreven.
Wendyben, die lijken dus echt te helpen als je betere kwaliteit eitjes wil. Goed bezig :)

Op naar de volgende... :wink:

wendyben2409
Berichten: 140
Lid geworden op: 8 april 2014, 20:17

Bericht door wendyben2409 » 16 april 2014, 20:43

Na lang wachten nog altijd geen telefoon gekregen, grmbl.. Weet ondertss wel zeker dat het negatief is, maar zo lang wachten op slecht nieuws maakt het echt ondraaglijk :(

Hey Amarillo, leuk om een "collega" te treffen, wat de baarmoeder betreft. Ik heb nog geluk eigenlijk, zou ongeveer 2/3 van een normale baarmoeder hebben dus tweelingen zouden bij mij geen probleem zijn. Te zien hoe rekbaar mijn baarmoeder is natuurlijk. Zit jij nu nog in de wachtweken?

Valaki, goeie tip van het kleinste maatje, ik denk dat ik dat in juni ook ga zeggen. Bedankt! en hopelijk heb jij vrijdag beter nieuws. Succes!

Grittel, Al bij al goed nieuws toch :) heb je nog bloed moeten laten trekken om de uitslag te bevestigen? Ja multivitaminen helpen echt, gelezen op een medische site :) je ziet dus he.

Draagmoederschap is trouwens ook geen optie, mijn man staat voor zulke dingen totaal niet open, had het al zeer moeilijk met ivf dusja, en langs één kant zou ik dat ook niet willen, ik zou jaloers zijn op het feit dat zij wel mijn kind kan dragen en ik niet. Dus we zien wel, dr Decleer is er in ieder geval zeker van dat ik zwanger ga worden. "Met zulke goede embryo's is het niet een kwestie van of je zwanger kan worden, maar een kwestie van hoe snel ga je zwanger worden" Heeft me toch ergens wat hoop gegeven.

Hopelijk belt hij snel!

grittel
Berichten: 36
Lid geworden op: 22 februari 2014, 13:31

Bericht door grittel » 16 april 2014, 20:51

Ja, hij belt me vanavond ook nog op.
Is altijd wel redelijk laat. Hopelijk duurt het niet tot 23 uur, want dan lig ik al in mijn bed :D

grittel
Berichten: 36
Lid geworden op: 22 februari 2014, 13:31

Bericht door grittel » 16 april 2014, 21:01

Hij zei bij mij net hetzelfde vandaag... :D Hij heeft zo van die zinnetjes die hij blijkbaar veel en graag gebruikt. :D

wendyben2409
Berichten: 140
Lid geworden op: 8 april 2014, 20:17

Bericht door wendyben2409 » 16 april 2014, 21:49

Ik vermoed dat het voor morgen zal zijn. Ik zal morgenvroeg wel zelf bellen denk ik. Wachten op zo een telefoontje is echt rot!

Amarillo
Berichten: 905
Lid geworden op: 16 februari 2014, 14:49

Bericht door Amarillo » 16 april 2014, 22:29

Wendyben: hoe vervelend dat men je niet belt wanneer ze dit beloofd hebben, het is zo al moeilijk genoeg zonder al die extra stress erbij he... Ik duim voor positief resultaat!
Bij mij is het wel degelijk een halve baarmoeder maar men kan inderdaad niet inschatten hoe rekbaar deze is. Ik mag normaal vrijdag starten met nemen van hormonen dus ben benieuwd wat dit gaat geven...
Grittel: goed dat dr zo positief is. Hoop dat jouw AMH-waarde mooi hoog is want is geen leuk nieuws om te krijgen. Voelde mij dadelijk 20jaar ouder toen ze mij dit vertelden...

wendyben2409
Berichten: 140
Lid geworden op: 8 april 2014, 20:17

Bericht door wendyben2409 » 16 april 2014, 23:28

Het langverwachte telefoontje uiteindelijk gekregen. En dit is wat hij letterlijk zei: sorry voor het late bellen, maar het zou wel eens kunnen dat je zwanger bent! Hcg staat op 16 en progesteron op 27. Nu dus afwachten tot de echo, morgen moet ik terugbellen voor een afspraak te maken. Het is dus nog zeer pril en er kan vanalles gebeuren. Besef het nog niet echt volledig goed. Durf niet te blij zijn uit schrik dat het mij weer afgenomen wordt de volgende dagen. Hopelijk volgende week een goede echo! Stiekem toch wel enorm blij :) Hopelijk krijgen jullie binnen de kortste keren ook zo goed nieuws!

grittel
Berichten: 36
Lid geworden op: 22 februari 2014, 13:31

Bericht door grittel » 17 april 2014, 7:58

Ik begrijp dat je nog wat bang bent, maar je moet er echt van proberen genieten. Uiteindelijk ben je maar zeker na 3 maanden. Je kan geen 3 maanden blijven bang zijn, anders ben je al een derde van je zwangerschap 'ongelukkig' geweest. Probeer de problemen aan te pakken als ze er zijn en nu volop genieten!!! Je bent supersnel zwanger geraakt!!! Is dat geen goed nieuws? Ook al loopt het fout, dan nog weet je dat je snel zwanger geraakt en dat er niets aan de hand is met de innesteling of je baarmoeder.

In elk geval superveel succes en niet te veel piekeren.

Groetjes,
Grittel

Amarillo
Berichten: 905
Lid geworden op: 16 februari 2014, 14:49

Bericht door Amarillo » 17 april 2014, 8:24

Wendyben: een voorzichtige proficiat. Ik begrijp dat je onzeker bent, maar probeer inderdaad maar al te genieten van dit gevoel... :)

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Bing [Bot] en 2 gasten