Hey meiden!
Zat gisteren weer veel te lang vast op mijn werk, vandaar mijn late bijdrage.
Jo'tje, met spijt in het hart heb ik je nieuws gelezen... ze zijn dus echt wel definitief gearriveerd... dikke knuff, meisje!!
Maar wat me daarnaast ook een beetje verontrust, is dat je schrijft dat je je gyn niet "zomaar" durft te bellen. Volgens mij zou je vraag niet "zomaar" zijn hoor, als je zou vragen hoe je zo'n korte luteale fase in de toekomst zou kunnen vermijden. Ik weet natuurlijk niet of je genoeg gelegenheid hebt om tijdens de opvolging van de follikelgroei genoeg vragen te stellen, bij mij is dat althans niet echt zo (gaat altijd rap rap en voor ik het weet zit ik alweer in de auto), want anders kan je dan misschien wel eens vragen of je niets bij zou moeten nemen in de luteale fase ofzo. En wie weet, misschien kan je, als je de gyn nog vroeg genoeg te pakken kan krijgen, nog eens informeren naar de invries-mogelijkheid? Want ja, daarvoor moet er ook eerst enkele dagen gespaard worden, en het gebeurt ook best niet te dicht tegenaan je vruchtbare dagen he. 't Is maar een ideetje...
beurtflight en babske, als ik me niet vergis hebben jullie nog geen week geleden de IUI gehad? Is het dan niet nog wat vroeg om echt al conclusies te trekken? Bij mij heb ik de vorige cycli altijd wisselend gereageerd op de pregnyl, de ene keer had ik pijnlijke borsten, de andere keer niet, de ene keer vreetbuien, de andere keer niet, enzovoort. En het resultaat was toch weer telkens niks, noppes, nougabollen.
Zeker in de eerste week na de bevruchting kan het eigenlijk simpelweg nog niet van een eventuele zwangerschap (of afwezigheid van zwangerschap) komen, want het vruchtje heeft zich nog niet eens ingeplant dan. Tja, wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat alles echt wel nog mogelijk is!! En ik zal blijven duimen voor jullie!!
Wat mij betreft gaat het al weer beter. Ik heb gisteren de uitslag van mijn bloedtesten gehad, blijkbaar is het gelukkig geen CMV of toxoplasmose (grote zucht van verlichting!), maar ik moet ergens iets bacterieels hebben doorgemaakt maar ben er nu dus al weer wat overheen. Geen verbod op zwangerschap/vruchtbaarheidsbehandelingen dus
Voor de rest was ik tot gisteren nog totaal relaxed, ik voelde nog niks speciaals maar dat kan volgens mij ook niet met mijn pregnyl. Vandaag heb ik wel wat last van ongi-krampjes, dus ik denk dat ik al wel weer weet hoe het afloopt. Maar het rottigste is dat de hoop toch een beetje aan het terugkomen is. Ook al weet ik rationeel dat mijn kansen zeer klein zijn en dat het waarschijnlijk zal uitdraaien op IVF tegen december/januari, toch komt er dan dat ene hele fijne stemmetje dat zegt "ja maar mies, je weet toch dat er soms mensen zwanger worden juist op het moment dat ze er totaal niet meer in geloven, als ze het hebben opgegeven", en dan denk ik weer "neeeeeee ik mag daar niet naar luisteren want dan hoop ik en dan heb ik het strikt genomen niet "opgegeven", dus dan kan ik zeker niet zwanger worden, maar ja als het zeker niet kan kan het misschien juist wel" enzovoort enzoverder zit ik dan in kringetjes te denken... aaaaaaargh.
Op naar dinsdag dus!