Een beetje overdondert ICSI...

[Natascha]

Hallo iedereen,
ik heb hier al een paar keer komen lezen,maar nog nooit gereageerd.
Maar op den duur moet je je verhaal toch een beetje kwijt.Voor de geïnteresseerden,hier komt het:

Wij zijn een koppel van 25jaar(ik) en 30jaar(mijn verloofde).We hebben nog geen kindjes en we trouwen in oktober.
We zijn sinds vorig jaar juli begonnen aan kindjes " maken".
Na verloop van tijd bleek dat mijn cyclussen heel onregelmatig waren.Ik had een afspraak gemaakt bij de huisarts en deze heeft mij toch naar mijn gyn doorverwezen.Daar heeft hij mij 2 cycli in de gaten gehouden en mij 1 cycli met clomid voorgeschreven.
Bij de 3de fm bleek dat het eitje nog niet goed gegroeit was,maar daar zag hij geen problemen in.
Diezelfde dag had de gyn de uitslagen van het zaadonderzoek van mijn man.Deze bleek enorm slecht te zijn.Mijn man heeft sinds hij kind is maar 1 ingedaalde teelbal.Hij is op zijn 9jaar hieraan geopereerd,maar die is 3weken later terug omhoog gegaag en de dokters hebben er toen niets meer aan gedaan."Het kon geen kwaad..."

Dan heeft de gyn ons doorverwezen naar het UZ in edegem voor verdere onderzoeken.
Geloof me,het komt enorm hard aan zo onvoorbereid terwijl je enkel voor een fm komt...
Nu maandag zijn we naar het UZ geweest.Daar is nogmaals duidelijk geworden dat het enkel via isci kan.
Ze hebben een echo van mij gemaakt,daar was alles in orde.En een echo bij mijn man.
De androloog heeft ons aangeraden om mijn man te laten opereren.Maar het is een keuze die we zelf moeten maken.
Hij kan volgende maand al geopereerd worden,dan nog dikke 6maand revalidatie en dan kunnen we starten met icsi als het niet gebeterd is.
Dit wil zeggen dat we pas in 2010 kunnen starten.Als alles goed loopt.
Ofwel starten we nu,maar dan met de middelen die we hebben.

Zo het was een heel verhaal.

[Bjorn en Kim]

Hey meid,

Ik ken jouw verhaal.

Bij mij waren er geen problemen maar mijn man had een spatader aan zijn teelballen waardoor de zaadcellen te warmzijn en er dus bijna geen meer waren.

Wij zijn in augustus naar het ziekenhuis gegaan, hij is in december geopereerd en pas in maart zijn we aan de ISCI kunnen beginnen (dit was in 2008).

Wij waren na de eerste poging zwanger en 21 december is onze zoon geboren dus laat vooral de moed niet zakken hoor, het kan!

Wij zijn er gisteren uitgeraakt dat we in september een tweede ISCI willen laten doen om het leeftijdsverschil (als het mislukt) niet te groot te laten worden.

Ik snap heel goed dat je er schrik voor hebt maar probeer alles wat te relativeren. Ga ervoor en hou je vast aan de toekomst!

Heel veel succes en dikke knuffel!

[Natascha]

Hey Kim,

Bedankt voor je berichtje!!
Dit geeft me toch al wat moed om er allemaal mee door te gaan.

Waauw,van de eerste gelukt dat is echt fantastisch!!
Ik maak me maar zorgen om die 6 pogingen.Ik ben echt bang dat het niet zal lukken.Maar je hebt gelijk,niet doem denken en gewoon ervoor gaan!!
Groetjes,

[Bjorn en Kim]

Hey natascha,

Ik weet hoe groot die zorgen zijn. vooral de eerste keer, alhoewel het nu ook niet beter is bij ons.

Je moet er gewoon in geloven. Ik heb mij de dag van de terugplaatsing een ganse dag in zetel afgekapt, zoveel mogelijk platliggen. men zegt wel dat moet niet maar volgens mij helpen alle beetjes want in andere ziekenhuizen moet je wel ff blijven platliggen.

vooral gezond leven en niet doemdenken want dat heeft volgens mij ook een negatieve invloed! Probeer steun te vinden bij elkaar en hier krijg je ook heel veel steun.

Hou er de goede moed in!

[_elke_]

hey, wij zijn ook al een hele tijd bezig! 5jaar!
gisteren bij dr comhaire gegaan en te horen gekregen dat mijn man een ader heeft die te veel bloed doorlaat, dus doorverwezen naar een dokter in antwerpen die dit zou kunnen oplossen door de ader meer toe te maken, mijn man moet ook linusit(lijnzaad) en improve innemen om het zaad te verbeteren, we hopen echt dat hierdoor ons probleem kan opgelost worden
veel succes nog x

[_elke_]

hey, wij zijn ook al een hele tijd bezig! 5jaar!
gisteren bij dr comhaire gegaan en te horen gekregen dat mijn man een ader heeft die te veel bloed doorlaat, dus doorverwezen naar een dokter in antwerpen die dit zou kunnen oplossen door de ader meer toe te maken, mijn man moet ook linusit(lijnzaad) en improve innemen om het zaad te verbeteren, we hopen echt dat hierdoor ons probleem kan opgelost worden
veel succes nog x

[Jan]

hey,
ik had graag eens gereageerd op het laatste berichtje : ook wij zijn bij comhaire geweest, en hebben linusit en improve moeten nemen.
Echter : na 4 maanden (en 't kost ook veel) geen verandering. Voor alle zekerheid en tweede advies eens bij een andere uroloog geweest - hij had ook toelichting gehad van comhaire ivm improve enz, uitgeprobeerd in zijn praktijk, slechts in 25% van de gevallen kan het helpen. Is iets héél experimenteels - totaal niet zeker van resultaat - en de laatste uroloog is ermee gestopt. Dit gewoon ter info even meegegeven, zodat je er ook niet teveel hoop op zet...
Maar zoals steeds zullen er rond elke "oplossing" positieve en negatieve verhalen naar boven komen. En zelfs als je maar 25% kans krijgt...een mens probeert alles, niet?
Groetjes!

[_elke_]

oei je ik heb al veel uiteenlopende verhalen gelezen dus moed begint al terug wat te zakken!
met kost veel? is het dan zo veel? de medicatie of de operatie? hebben wel hospiverzekering en moest papieren aanvragen

[JufKaat]

Wij zijn gisteren bij dr. D'Hont geweest en maandag wordt mijn man geopereerd. Hij heeft geen zaadleiders en dus dienen ze het zaad rechtstreeks in de fabriek te gaan halen... ALS er zaad is... wij hopen erg hard. 18 augustus terug naar de fertiliteit... ik laat de moed nu al een beetje zakken en we zijn nog maar net gestart... ik word echter gek van al die papieren etc...

Kaat x

[Natascha]

Wij zijn gisteren terug naar UZ geweest op 2de consultatie.Alle mogelijke bloedproeven hebben ze gedaan en nu kregen we gisteren de resultaten.
Alles is in orde.Ik ben een gezonde vrouw en mijn man een gezonde man,buiten het feit dat hij maar 12000zaadcelletjes heeft.
De kans op natuurlijk zwanger geraken is bijna onbestaande,dus ICSI is bevestigd geweest.
Alle erfelijkheidsonderzoeken waren heel goed,geen dragers van muco of dergelijke.
Mijn eisprong was prima,bloed goed genoeg om te prikken.
Dus hebben we de papieren meegekregen voor het ziekenfonds.
18 augustus moeten we terug en in september zullen we starten met de pil...

Ben ongelooflijk bang vandaag en ik zou hier op het werk meer kunnen wenen dan iets anders vandaag.
Maar morgen zal de zon alweer schijnen zeker...?

[grootgevaarke]

het is normaal hoor Natascha dat je onzeker bent, maar er zijn hier zo veel vrouwen op het forum die al door de IUI/IVF/ICSI-molen zijn gegaan (mijn eerste ICSI ook gelukt), dus dan kan jij dat ook. Stapje voor stapje kom je er wel

[Kiya]

Heel herkenbare verhalen allemaal. Wij zijn doorverwezen naar de fertiliteitsdokter omdat mijn cyclus zeer onregelmatig was. Ondertussen gestart met clomid om IUI te proberen. Toen hebben ze ontdekt dat de zaadkwaliteit zeer slecht was, maar de androloog zei dat er niets aan te doen was. Geen directe oorzaak gevonden.
Clomid was overigens niet aangeslaan bij mij en IUI is dus niet doorgegaan.
Dan onmiddellijk op de ICSI wachtlijst geplaatst. Ik was zó geshokeerd: direct beginnen bij de zwaarste ingreep wil ook zeggen dat er niet echt nog een plan B bestaat.
Nu zijn we zover:
- ICSI #1 in februari: goede oogst van 26 eicellen, jammer genoeg overstimulatie gehad, slechts 17 rijp en daarvan slechts 9 bevrucht, geen enkel perfect embryo, terugplaatsing van 4-cellig embryo met lichte fragmentatie, niet zwanger
- ICSI #2 in april: 2 ingevroren embryo's, jammer genoeg beide overleden bij ontdooiing dus geen terugplaatsing
- ICSI #3 in juni: goede oogst van 11 eicellen, allemaal rijp, daarvan 10 bevrucht, 1 perfect embryo teruggeplaatst, niet zwanger
- ICSI #4 gepland in augustus: nog 4 in de vriezer
Ik wil je met mijn verhaal zeker niet ontmoedigen, er zijn zoveel koppels die wel zwanger raken vanaf de eerste ICSI. Hou er gewoon rekening mee dat dit geen zekerheid is. Ik was er kapot van na de eerste keer, ik was zo zeker dat het zou lukken.
Ergens ben ik zelfs dankbaar dat we onmiddellijk konden starten met ICSI, dat ze ons niet eerst vruchteloos hadden laten proberen met IUI als ze weten dat het niet lukt.
Je verlegt je grenzen steeds weer. Vroeger had ik zo'n medelijden met diegenen bij wie het niet meteen lukte, maar je slaat je daar wel door.

Ik wens jullie zeer veel succes! Je hoeft niet bang te zijn voor wat er komt, het wijst zichzelf wel uit. Je komt hier enkel sterker uit hoor, hoe lastig het hele proces ook is.
Dikke knuffel!