Hier ook een super super harde knuffel...
tis niet eerlijk en de eerste dagen zijn het hard. heel hard.
en heel traag stap voor stap kan je het een beetje achter je laten om de dag zonder huilen door te komen.ik versta heel goed wat je doormaakt. ik vrees iedereen hier.
Wij zijn vorige week woensdag naar de dokter geweest en ze liet verstaan dat de lage reactie (2eicellen) van mijn vorige poging een signaal was van mijn lichama dat mijn vatje vol zit...we hebben veel meegemaakt op 1 jaar tijd en we moeten nu even op volledige rust zonder concrete data voor een nieuwe poging. ze wil ons alvast niet meer zien dit jaar.
Ze was zelfs positief over de accu want die ging me zeker rust brengen en dat heb ik nodig. ik probeer het nu van me af te zetten en het allemaal een beetje naar de achtergrond te brengen. soms lukt het soms niet. Mijn man zegt heel simpel...wel als je eraan denkt dat moet je aan iets anders denken...en hij heeft wel een beetje gelijk...het werkt..af en toe.
We plannen nu allerlei leuke dingen en we zijn gestart met de bijbouw dus daar kan ik ook lekker over piekeren...
De volgende poging gaan we ook die assisted hatching doen maar ook een korte behandelingsfase. vanaf ik mijn regels doorkrijg onmiddellijk begin spuiten met hormonen en eenmaal de eisprong eraan komt alles stilleggen.
Dus geen pil en gonapeptyl spuiten…
De dokter denkt dat tegen dat ik mijn PU krijg ik eigenlijk al op ben en daardoor niet zo goed reageer en ik kan ze er wel in volgen.
Heeft iemand daar ervaring mee met die korte kuur…?
Heel veel succes voor de andere meiden. Ik ga iets minder reageren maar ik volg wel mee hoor…