bevallen met of zonder epuderale???

[yérini]

hallo

ik ben uitgerekend voor eind november van mijn eerste kindje. nu heb ik altijd al gezegd dat ik zonder epuderale wil bevallen, maar ik had toch graag eens enkele verhalen gehoord van mensen die bevallen zijn met of zonder epuderale. was dit een bewuste keuze op voorhand, of toch nog op het moment van de bevalling van keuze veranderd?
iemand enig idee tot wanneer je achter de epuderale kan vragen, voor het geval als ik daar lig te puffen toch besluit om met epuderale te bevallen?

alvast bedankt voor jullie verhalen

[Emeltje]

Hallo,

Ik ben 8 november vorig jaar bevallen van een dochtertje zonder verdoving. Zou het meteen terug zo doen
Was voor mij een heel bewuste keuze om 'natuurlijk' te bevallen.
Ik ben 's morgens om 7 uur binnen gegaan om in te laten leiden, was 5 dagen 'over tijd'. Tot de middag voor mijn gevoel toch 'lichte weeën' gehad. Het begin voelt naar mijn mening wat als heel zware menstruatiepijn. Had tegen 12 uur 5 cm opening. De dokter is toen langs gekomen om mijn water te breken, de ontsluiting is toen wel wat blijven hangen zoals ze zeggen maar de weeën werden wel heviger, om ongeveer 16u30 ben ik dan in het weeënbad gegaan, mijn ontsluiting is toen in 2 uur naar volledig gegaan. Ze hebben zich nog mogen haasten om me op tijd uit het bad te hijsen en na nog geen half uur persen was onze dochter geboren, de nageboorte erbij en mijn knip al genaaid. Ben toen verhuisd van bed, onze kleine meid de borst gegeven en nadien nog een deugddoende douche genomen. Zoals ik al zei zou ik niet twijfelen om het bij de volgende terug zo te doen. Je kan rondlopen tijdens je arbeid, op de bal gaan zitten, in het bad kruipen en nadien gewoon zelf je baby uithalen, eten geven, verversen een douche nemen.
Nu... ik zou vooral zeggen doe waar je je goed bij voelt en als je echt wil bevallen zonder verdoving moet je er vooral voor gaan en in jezelf geloven. Ik ben van de mening dat je het kunt, een vrouw is ervoor gemaakt om te bevallen, het gaat vanzelf, je lichaam verteld je wel wat je moet doen.
Alvast heel veel succes!!!

ps: volgens mij kan je max tot 6 cm epidurale vragen, het hangt ook af van hoe snel je arbeid vordert.
Ah, als je kiest voor een natuurlijke bevalling, die pijn ben je heel snel vergeten, ik herinner me alleen nog hoeveel pijn de spuit deed die ik kreeg om te verdoven voor de knip.

[Popi]

Hey Yérini. Ik ben een maand geleden bevallen van mijn 2 de zoontje, zonder epidurale. Bij mijn eerste bevalling 3 jaar geleden, had ik wel een epidurale. De epidurale had ik toen gevraagd omdat de weeën al 24 uur lang duurden maar niet regelmatig waren en omdat ik nog helemaal geen ontsluiting had. Ik was te moe om zonder verdoving door te gaan. Ik heb dus zelfs een beetje kunnen slapen door de weeën heen!
Na 38 uur ben ik dan toch bevallen en was ik niet te moe.
Bij mijn 2 de zoontje (ook een icsi mirakeltje) , ben ik met 8cm ontsluiting in het ziekhuis aangekomen en had het geen zin meer om een epidurale te vragen. Heb wel afgezien en gebruld van de pijn maar achteraf gezien ( altijd gemakkelijker!) zou ik het zonder opnieuw doen, als het maar niet te lang duurt...
Ziezo dat is dan mijn verhaal maar eigenlijk kun je dat pas besluiten als het zover is.
Ik wens jou een gemakkelijke en vooral snelle(!) bevalling. X

[Repelsteeltje]

Moeilijke vraag.
Bij mijn eerste ben ik onvoorzien thuis bevallen. De ontsluiting ging als een fluitje van een cent: op vier uur tijd naar volledige ontsluiting en had echt geen moeite om de weeën op te vangen in bad.
Toen dacht ik nog, 'allé, dat er mensen zijn die epi vragen'.
En toen kwam de persfase. Ik heb afgezien, gebruld van de pijn, gedacht dat ik niet meer aan kon en vooral gedacht "Repelsteeltje, de volgende keer maakt je maar dat je bij de eerste wee in het ziekenhuis bent zodat je dit niet nog eens moet voelen"

Maar die pijn vergeet je, want deze keer ga ik terug voor een thuisbevalling en misschien beklaag ik het mezelf deze keer weer op een bepaald moment tijdens de bevalling. Maar thuis bevallen is het mooiste dat er is.

Voor jezelf duidelijk een lijn trekken denk ik: als je voor een natuurlijke bevalling gaat zorgen dat je partner dat weet en iedereen je helpt om het ook zonder epi te doen, maar met duidelijke afspraken zoals: tijdslimiet etc (een inleiding is voor mij dan weer een reden om epi te kiezen)

Eén goede raad: luister niet teveel naar bevallingsverhalen van oudere familieleden en wacht rustig op de moment. Er hebben al honderden, duizende, miljoenen, miljarden,... vrouwen het je voorgedaan. You can do it too!

[mindyke]

ik ben met epi bevallen vorige keer.
Ik ben zonder oordeel vertrokken. als het niet ging dan nam ik epidurale en anders niet.

ik heb toen uiteindelijk wel gevraagd. spijt ? bwa ja en nee.
maar ik ga nu gewoon hetzelfde doen, heb ik het nodig dan neem ik het en anders niet..

[Lie_29]

Ik ben van de mening dat je het kunt, een vrouw is ervoor gemaakt om te bevallen, het gaat vanzelf, je lichaam vertelt je wel wat je moet doen.

Vast niet slecht bedoeld maar toch vrij kort door de bocht: ik had vorige keer een keizersnede en mag nooit van mijn leven nog vaginaal bevallen. Baby 2 komt sowieso met de keizersnede. Mijn lichaam is helemaal niet capabel om nieuw leven te baren en ik ben heus niet de enige hoor...

On topic:
Ik ging zonder proberen om vooral te voelen wat het nu eigenlijk is, maar de inleiding was ZO intens (direct weeën om de 2 minuten, binnen het halfuur elke minuut) dat ik na een uur of 3,4 de handdoek in de ring gegooid heb.
Wat een verademing: amper pijn, nog wat kunnen slapen, een boekje lezen en vooral: supersnel volledige ontsluiting. Helaas is het daarna wat fout beginnen gaan, maar da's een ander verhaal.

Stel dat ik het toch opnieuw mag proberen, dan doe ik hetzelfde: zien of ik het kan dragen en zo neen: epidurale.
Ik moet altijd wat lachen met vrouwen die zo verheerlijkend doen over de pijn en zichzelf bewieroken omdat ze het zonder epi deden. Laten die dan ook een tand trekken zonder verdoving? Of draadjes steken zonder verdoving?
Als de middelen er zijn waarom dan afzien, zeg?

[Emeltje]

@lie_29: Inderdaad niet slecht bedoelt, misschien een beetje verkeerd uitgedrukt van mij. Is inderdaad wel zo dat er veel zijn die op voorhand al weten of op het moment zelf maar weten dat hun lichaam niet capabel is om natuurlijk te bevallen.
Het moet natuurlijk wel 'medisch' mogelijk zijn om natuurlijk te bevallen. Wilde maar zeggen als je voor een natuurlijke bevalling kiest je vanzelf weet wat je moet doen...

[Repelsteeltje]

Als de middelen er zijn waarom dan afzien, zeg?

Omdat er nog steeds risico's verbonden zijn aan een epi? Omdat sommige vrouwen de drang voelen naar een natuurlijk barensproces (als compensatie voor de manier waarop de baby verwekt is)?

Ik zal nooit iemand een steen toe werpen die epi kiest (ik ben één van de lucky bastards wiens weeën nooit langer dan 45sec duurden en nooit sneller dan om de 3-4 minuten zijn gekomen) maar ben wel fier op mezelf dat ik de persfase doorgekomen ben zonder epi.

[Emeltje]

@lie_29: Inderdaad niet slecht bedoelt, misschien een beetje verkeerd uitgedrukt van mij. Is inderdaad wel zo dat er veel zijn die op voorhand al weten of op het moment zelf maar weten dat hun lichaam niet capabel is om natuurlijk te bevallen.
Het moet natuurlijk wel 'medisch' mogelijk zijn om natuurlijk te bevallen. Wilde maar zeggen als je voor een natuurlijke bevalling kiest je vanzelf weet wat je moet doen...

[Sterretje]

ik ben 2x bevallen met het idee: ik wil geen epidurale. ik heb/had bewondering voor alle vragen die natuurlijk konden bevallen en had ook zo iets van: ik kan niet natuurlijk zwanger worden, dus ik MOET wel natuurlijk kn bevallen. Ik heb een vrij gemiddelde pijngrens denk ik want kan wel redelijk veel verdragen.
bij de 1e bevalling ging het goed, zonder de epi. Na enkele uren en nog 'maar' 4-5 cm ontsluiting zag ik echt heel hard af. ik heb me toen een epi laten aanpraten zeg maar, onder het smoesje: straks is het te laat en straks is er ook geen anesthesist bereikbaar voor enkele uren. Dus, laat maar komen die handel. Jammer genoeg heeft ze niet goed of niet lang genoeg gewerkt en heb ik nog vrij veel gevoeld, maar het duurde gelukkig niet te lang meer.
bij de 2e bevalling had ik een dubbel gevoel: ik dacht van tja,waarom liggen afzien als het ook pijnloos kan? maar ik dacht ook 'wat als de epi deze keer terug niet goed pakt... Ik heb toen ook gewacht maar kreeg een weëenstorm van elke minuut een wee en was na een half uur al doodop, dus laat maar komen die epi! Wat een verademing was dat. heb wat geslapen, met m'n man liggen babbelen en lachen, tot ineens de vroedvrouw kwam checken en zou: mevrouw moet u niet persen? u hebt volledige ontsluiting. na 2x persen was ons 2e kindje er, en ik voelde mij op en top!
Ik heb een vriendin die 3x zonder epi is bevallen (waarvan 2x inleiding). ze heeft 3x het hele zkh bij elkaar gebruld maar weigerde epi te nemen. ze had dat duidelijk in haar dossier laten opschrijven en ook haar man ingelicht dat als ze zou smeken om epi, het dan nog niet zou krijgen. is dus letterlijk zo gebeurd; Ze smeekte bij de 3e om epidurale maar haar man heeft het dus afgeblokt. Vind ik persoonlijk wat ver gaan, maar zie, ze heeft het ook overleefd . je moet doen waar je je goed bij voelt, ik heb geen spijt om 2x epi gehad te hebben, maar ben wel jaloers op vrouwen die het wel kunnen. Ik vind het ook wat kort door de bocht om te zeggen dat vrouwen gemaakt zijn om te bevallen, want vroeger (en in ontwikkelingslanden nog steeds) stierven vaak vrouwen bij de bevalling, soit, dat is een ander vrhaal. Vrouwen zijn ook gemaakt om kinderen te krijgen, maar zie, iedereen op het forum hier kan wel aantonen dat dat vaak ook zo vlot niet ging

[Engel0405]

Mijn raad: neem geen beslissingen vooraf. Elke bevalling is anders,, ja zelfs bij dezelfde vrouw.

Ik had altijd gezegd dat ik zeker MET epi zou bevallen, ik en pijn dat gaat niet zo goed samen... Maar ik ben uiteindelijk 2 keer zeer vlot bevallen (5u en 4u) zonder epi. Zelfs voor de stuitbevalling bleek het niet nodig.

Als je echter uuuuuuren keihard ligt af te zien, en uitgeput bent, snap ik persoonlijk ook niet waarom je dan persé zou kiezen voor de pijn. Je doet er jezelf geen cadeau mee.

Ik ben blij dat het zonder kon, het was telkens een zeer mooie ervaring, maar ik zou zeker niet minder trots geweest zijn mocht ik epi genomen hebben. Het ging gewoon heel vlug bij mij.

Wat risico's betreft... Sorry maar daar 'moet ik ff heel erg mee lachen. Hier op dit eigenste forum kreeg ik ook bedenkelijke blikken omdat normaal bevallen van een stuit een paar procent risicovoller zou zijn dan KS. Ik heb gewoon gedaan wat mijn buikgevoel ingaf en wat ben ik daar blij om! Ik raad je dus ook aan, gewoon te doen waar jij je goed bij voelt.

[Lie_29]

@lie_29: Inderdaad niet slecht bedoelt, misschien een beetje verkeerd uitgedrukt van mij. Is inderdaad wel zo dat er veel zijn die op voorhand al weten of op het moment zelf maar weten dat hun lichaam niet capabel is om natuurlijk te bevallen.
Het moet natuurlijk wel 'medisch' mogelijk zijn om natuurlijk te bevallen. Wilde maar zeggen als je voor een natuurlijke bevalling kiest je vanzelf weet wat je moet doen...

Zand erover, Emeltje, 'k wou enkel aantonen dat mensen die nog moeten bevallen niet per se moeten uitgaan van het feit dat alles sowieso losloopt want het loopt in sommige gevallen helaas anders.
Ik zelf heb er totaal geen last van, maar kan me voorstellen dat vrouwen die enkel met keizersnede mogen bevallen dat dan ook nog eens als schuldgevoel meepakken.

[Lie_29]

[
Omdat er nog steeds risico's verbonden zijn aan een epi?

Jaha. Ik zal mijn volgende keizersnede dan zonder doen zie.

[Suikerboontje]

Hier ééntje die alle opties wou openhouden gezien het mijn eerste bevalling was. Had opvolging in het ziekenhuis maar ook een zelfstandige vroedvrouw die mij kon begeleiden tijdens de arbeid en eventueel thuisbevalling kon doen (voor het geval ik dat zag zitten op het moment zelf). Naarmate de bevalling dichter kwam en ik dikwijls pijnlijke harde buiken kreeg, was ik ervan overtuigd dat ik een watje was met een hele lage pijngrens en dacht ik "dit wordt een ziekenhusbevalling met epidurale".
De natuur is echter zeer grillig... Op 36,5 weken na een avondje uit bij vrienden wat last van mijn darmen en harde buiken. Echter om 5u kwam ineens vochtverlies bij zo een harde buik. Gebeld naar ziekenhuis, mocht tegen 7u eens langs komen. Mij douche genomen, ventje met de hond gaan wandelen en tegen 6u30 in het ziekenhuis. Toen had ik al door dat er toch iets meer aan de hand was... Bleek ik al 8cm te hebben! Epidurale was al geen optie meer. Op dat moment vond ik dat geen drama want de pijn viel mee. Tot een kwartiertje later... Toen wel liggen kermen en roepen tijdens iedere wee! Alleen heeft dat niet lang geduurd want toen moest ik ineens al persen. Wegens sterrekijker en aangezichtsligging, geen evidente bevalling maar tegen 8u40 was ons kleintje er al. Het heeft pijn gedaan, absoluut, maar achteraf gezien was de spuit van de knip en het naaien van de knip pijnlijker (of beter venijniger) dan de rest.

Ik heb er alleszins uit geleerd dat je zoiets niet vooraf kan beslissen... Het hangt zo van het moment zelf en je lichaam af. 'Uit principe' liggen afzien zou ik alleszins nooit doen. Alleen heb ik de keuze niet moeten/kunnen maken en achteraf gezien ben ik daar wel heel blij om.

[me.lissa]

Hallo

Hier 3 weken geleden bevallen. Ik had ook altijd gezegd dat ik zonder epi wou bevallen tot dat k een programma zag op tv. Daarbij was een vrouw die ook zonder epi wou bevallen, maar tijdens de arbeid gong het fout en moest een spoedkeizersnede uitgevoerd worden. Doordat ze zonder epi ging moest ze volledig verdoofd worden voor de keizersnede en mocht haar man niet mee. Ik wou dit dus absoluut nie want wat geburt er dan met het kindje. Jij ligt te slapen en je man zit op de kamer te wachten. Mocht er niet aan denken dat er iets fout gong gaan met mn zoontje en dat geen van beide er bij zou zijn. Gelukkig heb ik het zo beslist want werd bij mij ook een spoedkeizersnede doordat de hartslag weg viel. Hierdoor al paniek maar toch ergens gerust dat mn man er bij mocht zijn bij keizersnede op deze manier.

Grtz