Cerclage en verzwakte baarmoederhals
-
Vlientje
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 15 augustus 2012, 17:17
Cerclage en verzwakte baarmoederhals
Hallo dames,
We zijn voor de derde keer zwanger.
De eerste twee keer zijn fout gelopen telkens rond 18 weken. Na een aantal onderzoeken ontdekten ze dat mijn baarmoederhals standaard al wat open staat en eigenlijk aan de korte kant is. Ze is 3 cm ipv minstens 4 cm.
Daarbij raadden ze dus aan om bij een nieuwe zwangerschap op 10-11 weken een preventieve cerclage te plaatsen.
Kort na de diagnose bleek dat ik opnieuw zwanger ben. Op 4 juni kreeg ik mijn cerclage, ik was toen 11w2d. Na deze ingreep nam ik 2 weken rust en daarna begon ik van thuis uit te werken.
Tot vorige week donderdag... Bij die controle (op 14w 4d) zag de prof dat mijn baarmoederhals al een kleine 2 cm openstaat. Mijn baarmoederhals staat dus open boven de draadjes van de cerclage. De prof had er zich precies aan verwacht, maar voor ons was het wel verschieten. Hij zei dat ik meer moet rusten, minder lang rechtop staan/lopen, maar dat ik wel nog mag rechtop zitten. Als mijn baarmoederhals verder open gaat, moet ik platliggen, maar dat is dus de volgende stap.
Mijn man en ik hebben dan eigenlijk beslist om het thuiswerken te stoppen en om nu al zo veel mogelijk plat te liggen. Ik loop wel nog rond om naar toilet te gaan, eten te nemen, ..., maar toch een pak minder lang. Koken, wassen, kuisen en strijken doe ik niet langer zelf, maar gebeurt door mijn (fantastisch) ventje en hulp van buitenaf. We doen het dus strenger dan de prof zei, om onze kansen zo groot mogelijk te houden
We hebben ondertussen een ziekenhuisbed beneden staan, mijn rug is direct geradbraakt als ik in de zetel lig en ik wil niet ganse dagen boven in mijn bed liggen. En zo kan ik ook nog bezoek ontvangen.
Zijn er nog mama's die zo vroeg al een verzwakte baarmoederhals hadden? Hoe is het bij jullie verlopen?
Ik wil graag andere ervaringen horen, zo krijg ik een beetje een idee waar ik me mag aan verwachten. Ik weet en besef ook dat ieder geval anders is, maar toch wil ik graag ervaringen van andere mama's horen.
Veel liefs,
Eveline
We zijn voor de derde keer zwanger.
De eerste twee keer zijn fout gelopen telkens rond 18 weken. Na een aantal onderzoeken ontdekten ze dat mijn baarmoederhals standaard al wat open staat en eigenlijk aan de korte kant is. Ze is 3 cm ipv minstens 4 cm.
Daarbij raadden ze dus aan om bij een nieuwe zwangerschap op 10-11 weken een preventieve cerclage te plaatsen.
Kort na de diagnose bleek dat ik opnieuw zwanger ben. Op 4 juni kreeg ik mijn cerclage, ik was toen 11w2d. Na deze ingreep nam ik 2 weken rust en daarna begon ik van thuis uit te werken.
Tot vorige week donderdag... Bij die controle (op 14w 4d) zag de prof dat mijn baarmoederhals al een kleine 2 cm openstaat. Mijn baarmoederhals staat dus open boven de draadjes van de cerclage. De prof had er zich precies aan verwacht, maar voor ons was het wel verschieten. Hij zei dat ik meer moet rusten, minder lang rechtop staan/lopen, maar dat ik wel nog mag rechtop zitten. Als mijn baarmoederhals verder open gaat, moet ik platliggen, maar dat is dus de volgende stap.
Mijn man en ik hebben dan eigenlijk beslist om het thuiswerken te stoppen en om nu al zo veel mogelijk plat te liggen. Ik loop wel nog rond om naar toilet te gaan, eten te nemen, ..., maar toch een pak minder lang. Koken, wassen, kuisen en strijken doe ik niet langer zelf, maar gebeurt door mijn (fantastisch) ventje en hulp van buitenaf. We doen het dus strenger dan de prof zei, om onze kansen zo groot mogelijk te houden
We hebben ondertussen een ziekenhuisbed beneden staan, mijn rug is direct geradbraakt als ik in de zetel lig en ik wil niet ganse dagen boven in mijn bed liggen. En zo kan ik ook nog bezoek ontvangen.
Zijn er nog mama's die zo vroeg al een verzwakte baarmoederhals hadden? Hoe is het bij jullie verlopen?
Ik wil graag andere ervaringen horen, zo krijg ik een beetje een idee waar ik me mag aan verwachten. Ik weet en besef ook dat ieder geval anders is, maar toch wil ik graag ervaringen van andere mama's horen.
Veel liefs,
Eveline
Laatst gewijzigd door Vlientje op 9 juli 2013, 10:12, 1 keer totaal gewijzigd.
-
snolleke
- Berichten: 328
- Lid geworden op: 20 augustus 2008, 11:16
Hoi Eveline
Ik verloor in 2011 een tweeling op 21 weken zwangerschap, vermoedelijk door een verzwakte baarmoederhals.
In februari 2012 werd ik opnieuw zwanger en bij een zwangerschapsduur van 15 weken werd er preventief een cerclage geplaatst door prof. Hanssen in GHB Leuven. Na de plaatsing van de cerclage ben onmiddellijk gestopt met werken en heb ik heel veel plat gelegen.
Mijn baarmoederhals is steeds mooi gesloten gebleven, al heb ik heel vaak ongerust de gyn opgebeld. Ik mocht wekelijks op controle, maar voor mijn angsten volstond dat vaak niet.
Op 30 weken zwangerschap heb ik wel enkele dagen in het ziekenhuis gelegen met voorweeën. Na 4 dagen mocht ik naar huis, maar moest ik wel Adalat (weeënremmer) nemen. Op 36w4d is mijn cerclage verwijderd, maar een klein stukje draad was vergroeid met mijn baarmoederhals en bleef zitten. Op 37w6d ben ik bevallen van onze dochter. Het kleine stukje draad heeft de bevalling nog enkele uren vertraagd, maar eens ik het draadje voelde knappen, ging ik op een half uurtje tijd van 3 cm naar volledige ontsluiting.
Bij een volgende zwangerschap zal ik terug een cerclage moeten laten plaatsen en opnieuw moeten platliggen, maar dat is het echt meer dan waard!
Ik hoop dat je wat aan dit positieve verhaal hebt en dat je de moed vindt om door te zetten.
Veel succes!
Snolleke
Ik verloor in 2011 een tweeling op 21 weken zwangerschap, vermoedelijk door een verzwakte baarmoederhals.
In februari 2012 werd ik opnieuw zwanger en bij een zwangerschapsduur van 15 weken werd er preventief een cerclage geplaatst door prof. Hanssen in GHB Leuven. Na de plaatsing van de cerclage ben onmiddellijk gestopt met werken en heb ik heel veel plat gelegen.
Mijn baarmoederhals is steeds mooi gesloten gebleven, al heb ik heel vaak ongerust de gyn opgebeld. Ik mocht wekelijks op controle, maar voor mijn angsten volstond dat vaak niet.
Op 30 weken zwangerschap heb ik wel enkele dagen in het ziekenhuis gelegen met voorweeën. Na 4 dagen mocht ik naar huis, maar moest ik wel Adalat (weeënremmer) nemen. Op 36w4d is mijn cerclage verwijderd, maar een klein stukje draad was vergroeid met mijn baarmoederhals en bleef zitten. Op 37w6d ben ik bevallen van onze dochter. Het kleine stukje draad heeft de bevalling nog enkele uren vertraagd, maar eens ik het draadje voelde knappen, ging ik op een half uurtje tijd van 3 cm naar volledige ontsluiting.
Bij een volgende zwangerschap zal ik terug een cerclage moeten laten plaatsen en opnieuw moeten platliggen, maar dat is het echt meer dan waard!
Ik hoop dat je wat aan dit positieve verhaal hebt en dat je de moed vindt om door te zetten.
Veel succes!
Snolleke
-
vitamientje
- Berichten: 473
- Lid geworden op: 30 september 2010, 10:35
-
Vlientje
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 15 augustus 2012, 17:17
Snolleke,
Bedankt voor je reply!
Vitamientje,
Dat is nu net het vervelende: je voelt dus niet dat er iets fout loopt tot het te laat is.
Als je zelf ongerust bent, vraag je best aan de gynaecoloog om je baarmoederhals te meten bij elke controle. Niet elke gynaecoloog doet dat automatisch. Ik heb zelfs de indruk dat ze dat pas doen als ze vermoeden dat er daar eventueel een probleem kan zijn.
Bij mij hebben ze wel (achteraf) gezien dat mijn baarmoederhals als ik niet zwanger ben, ook al aan de korte kant is en dat die openstaat. Die meting van de lengte baarmoederhals gebeurde via inwendige echo en de meting of de baarmoederhals voldoende gesloten was, was bij een hysteroscopie waarbij ze dan steriele cilinder naar binnen schuiven. Dit moet spannen bij een cilinder van 5mm, bij mij spande het zelfs niet bij 7 mm.
Veel liefs,
Eveline
Bedankt voor je reply!
Vitamientje,
Dat is nu net het vervelende: je voelt dus niet dat er iets fout loopt tot het te laat is.
Als je zelf ongerust bent, vraag je best aan de gynaecoloog om je baarmoederhals te meten bij elke controle. Niet elke gynaecoloog doet dat automatisch. Ik heb zelfs de indruk dat ze dat pas doen als ze vermoeden dat er daar eventueel een probleem kan zijn.
Bij mij hebben ze wel (achteraf) gezien dat mijn baarmoederhals als ik niet zwanger ben, ook al aan de korte kant is en dat die openstaat. Die meting van de lengte baarmoederhals gebeurde via inwendige echo en de meting of de baarmoederhals voldoende gesloten was, was bij een hysteroscopie waarbij ze dan steriele cilinder naar binnen schuiven. Dit moet spannen bij een cilinder van 5mm, bij mij spande het zelfs niet bij 7 mm.
Veel liefs,
Eveline
-
vitamientje
- Berichten: 473
- Lid geworden op: 30 september 2010, 10:35
-
Vlientje
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 15 augustus 2012, 17:17
Vitamientje,
Je bedoelt de meting van de lengte van de baarmoederhals? Bij het UZ doen ze de echo's vanaf 12 weken op de buik, maar voor de meting van de baarmoederhals is dat toch via een inwendige echo. De meting van de baarmoedermond en of die openstaat kunnen ze dan ook meten. Dit is volgens mij zonder risico, ze steken dat stuk ('k weet niet hoe dat heet) niet zo ver naar binnen hé, ze zijn dan heel voorzichtig.
Eerlijk gezegd vind ik dat dit een standaardonderzoek zou moeten zijn bij elke zwangerschap.
Ben je nu zwanger? En zo ja, hoe ver ben je? Maak je je zorgen?
Veel groetjes,
Eveline
Je bedoelt de meting van de lengte van de baarmoederhals? Bij het UZ doen ze de echo's vanaf 12 weken op de buik, maar voor de meting van de baarmoederhals is dat toch via een inwendige echo. De meting van de baarmoedermond en of die openstaat kunnen ze dan ook meten. Dit is volgens mij zonder risico, ze steken dat stuk ('k weet niet hoe dat heet) niet zo ver naar binnen hé, ze zijn dan heel voorzichtig.
Eerlijk gezegd vind ik dat dit een standaardonderzoek zou moeten zijn bij elke zwangerschap.
Ben je nu zwanger? En zo ja, hoe ver ben je? Maak je je zorgen?
Veel groetjes,
Eveline
-
Viva
- Berichten: 57
- Lid geworden op: 6 juli 2013, 17:22
Dag Eveline en alle andere dames,
Eveline, jou ken ik een beetje van op het mlh forum. Ik zag hier dit topic en ik wou wel even reageren.
Wij zijn vorig jaar onze tweeling verloren op 22w zwangerschap. De vruchtzak van ons ene meisje was door mijn baarmoederhals gezakt. Er was niets meer aan te doen. 3d later zijn onze meisjes geboren. De diagnose luidde dat mijn baarmoederhals het gewicht niet meer kon dragen en open gegaan was. Dus een zwakke baarmoederhals.
Toen we beslisten om voor een broertje of zusje te gaan, zei de gyn om een preventieve cerclage uit te voeren.
Toen we in februari terug zwanger waren, stelde de gyn volgende planning voor. Aan 12w cerclage en 2w platte rust, daarna mocht ik nog terug gaan werken en van 20w tot 30w ook terug rusten.
Die voorgestelde planning is iets veranderd. Aan 8w kreeg ik terug een sinustrombose. Dus gaan werken vanaf dan was uitgesloten. Sinds week 8 staat er hier ook een elektrisch bed in de living en kom ik er bijna niet meer uit. In het begin vooral omdat ik te ziek was. Op 12w5d is de preventieve cerclage uitgevoerd. Sindsdien kom ik enkel nog uit mijn bed om te eten, te wassen en naar toilet te gaan. Ik ga wel nog boven gaan slapen. Ik ben momenteel 24w zwanger. Wij mogen om de 2w op controle en mijn baarmoederhals wordt telkens gemeten via uitwendige echo. Nu is die nog 3.6cm en nog mooi toe. Maar ik weet dat dit alles zo rap kan veranderen. Vorige week was ik volledig in paniek geschoten. Had al hele dag buikpijn en harde buiken. Mijn gyn was er niet, maar mochten wel langs bij andere gyn. Alles zag er oké uit, wel zagen ze witte bloedcellen in mijn urine, dus monuril moeten nemen. En nu zijn ze nog aan het onderzoeken op vaginale infecties, dit ga ik woensdag weten. Ik ben er toch niet helemaal gerust in, ik hoop zo dat ik geen infectie heb, want dan moet in het ergste geval die cerclage eruit. Wel ben ik moeten beginnen met utrogestan om de harde buiken te verminderen.
Ik wens je echt het allerbeste toe, en heel veel moed!
Ik hoop dat we elkaar hier een beetje kunnen steunen en door de moeilijke dagen helpen!
Liefs!
Eveline, jou ken ik een beetje van op het mlh forum. Ik zag hier dit topic en ik wou wel even reageren.
Wij zijn vorig jaar onze tweeling verloren op 22w zwangerschap. De vruchtzak van ons ene meisje was door mijn baarmoederhals gezakt. Er was niets meer aan te doen. 3d later zijn onze meisjes geboren. De diagnose luidde dat mijn baarmoederhals het gewicht niet meer kon dragen en open gegaan was. Dus een zwakke baarmoederhals.
Toen we beslisten om voor een broertje of zusje te gaan, zei de gyn om een preventieve cerclage uit te voeren.
Toen we in februari terug zwanger waren, stelde de gyn volgende planning voor. Aan 12w cerclage en 2w platte rust, daarna mocht ik nog terug gaan werken en van 20w tot 30w ook terug rusten.
Die voorgestelde planning is iets veranderd. Aan 8w kreeg ik terug een sinustrombose. Dus gaan werken vanaf dan was uitgesloten. Sinds week 8 staat er hier ook een elektrisch bed in de living en kom ik er bijna niet meer uit. In het begin vooral omdat ik te ziek was. Op 12w5d is de preventieve cerclage uitgevoerd. Sindsdien kom ik enkel nog uit mijn bed om te eten, te wassen en naar toilet te gaan. Ik ga wel nog boven gaan slapen. Ik ben momenteel 24w zwanger. Wij mogen om de 2w op controle en mijn baarmoederhals wordt telkens gemeten via uitwendige echo. Nu is die nog 3.6cm en nog mooi toe. Maar ik weet dat dit alles zo rap kan veranderen. Vorige week was ik volledig in paniek geschoten. Had al hele dag buikpijn en harde buiken. Mijn gyn was er niet, maar mochten wel langs bij andere gyn. Alles zag er oké uit, wel zagen ze witte bloedcellen in mijn urine, dus monuril moeten nemen. En nu zijn ze nog aan het onderzoeken op vaginale infecties, dit ga ik woensdag weten. Ik ben er toch niet helemaal gerust in, ik hoop zo dat ik geen infectie heb, want dan moet in het ergste geval die cerclage eruit. Wel ben ik moeten beginnen met utrogestan om de harde buiken te verminderen.
Ik wens je echt het allerbeste toe, en heel veel moed!
Ik hoop dat we elkaar hier een beetje kunnen steunen en door de moeilijke dagen helpen!
Liefs!
-
Vlientje
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 15 augustus 2012, 17:17
Hey Viva,
Bedankt voor je antwoord. Ja ik herkende je verhaal onmiddellijk met je 2 meisjes (die zo'n mooie namen hebben) en je sinustrombose.
Ik duim van hieruit ook mee voor jou hoor. Je bent nu al 24 weken, nog 2 weken en je komt al in een veiliger periode. Dus veel courage hé. Hier kunnen we mekaar wel steunen.
Ja, de planning hé. Idem hier, het plan was ook om langer te werken, maar da's altijd onder voorbehoud hé.
Bij ons is 't ook een electrisch bed, da's echt super, zo'n gemak hé.
Wij mogen ook om de 2 weken op controle. Nu vond ik het wel lang ze. Echt gerust ben ik niet en zal ik niet meer zijn tot ik een gezond baby'tje in mijn armen hou. Maar dat gevoel heb je waarschijnlijk ook hé.
Nu is de controle woensdag zowel bij jou als bij mij hopelijk goed....
Moet jij nu pas utrogestan nemen? Ik neem dat al van het moment dat ik weet dat ik zwanger ben en ik moet dat blijven nemen tot 34 weken (als ik zo ver geraak hé).
Helpt het al? Heb je al minder last van harde buiken?
Ik duim mee met jou dat je geen infectie hebt. Is die monuril tegen infecties? Ik hoop dat je iets tegen infecties gekregen hebt. Merk je zelf dat je urine onzuiver is?
Ik ben blij dat je gereageerd hebt, want zeker nu kunnen we mekaars steun goed gebruiken hé.
Veel liefs,
Eveline
Bedankt voor je antwoord. Ja ik herkende je verhaal onmiddellijk met je 2 meisjes (die zo'n mooie namen hebben) en je sinustrombose.
Ik duim van hieruit ook mee voor jou hoor. Je bent nu al 24 weken, nog 2 weken en je komt al in een veiliger periode. Dus veel courage hé. Hier kunnen we mekaar wel steunen.
Ja, de planning hé. Idem hier, het plan was ook om langer te werken, maar da's altijd onder voorbehoud hé.
Bij ons is 't ook een electrisch bed, da's echt super, zo'n gemak hé.
Wij mogen ook om de 2 weken op controle. Nu vond ik het wel lang ze. Echt gerust ben ik niet en zal ik niet meer zijn tot ik een gezond baby'tje in mijn armen hou. Maar dat gevoel heb je waarschijnlijk ook hé.
Nu is de controle woensdag zowel bij jou als bij mij hopelijk goed....
Moet jij nu pas utrogestan nemen? Ik neem dat al van het moment dat ik weet dat ik zwanger ben en ik moet dat blijven nemen tot 34 weken (als ik zo ver geraak hé).
Helpt het al? Heb je al minder last van harde buiken?
Ik duim mee met jou dat je geen infectie hebt. Is die monuril tegen infecties? Ik hoop dat je iets tegen infecties gekregen hebt. Merk je zelf dat je urine onzuiver is?
Ik ben blij dat je gereageerd hebt, want zeker nu kunnen we mekaars steun goed gebruiken hé.
Veel liefs,
Eveline
-
indirah
- Berichten: 488
- Lid geworden op: 5 september 2010, 22:05
Vliegje, Snolleke, Viva: jullie zijn ware heldinnen! Alles opzij zetten voor de gezondheid van je kindje en al reeds vanaf het tweede trimester plat. Ik heb er grote bewondering voor! Ik hoop van harte dat de zorgen iedere dag wat kleiner zullen zijn.
(En ik schaam me ook n beetje dat ik me erger dat ik na 2 uur de tuin werken ' al pijn in m'n onderrug krijg)
Sterkte!
(En ik schaam me ook n beetje dat ik me erger dat ik na 2 uur de tuin werken ' al pijn in m'n onderrug krijg)
Sterkte!
-
E+P
- Berichten: 667
- Lid geworden op: 26 november 2010, 14:52
Hallo hier ook een ervaringsdeskundige,
bij de 1ste zwangerschap is de dikte van mijn BMH verkort naar 0,8(!!!) en dit op 21w5d. Na gewone rust was dit na 2 weken terug gehalveerd. Ik heb toen direct platte rust genomen. Na longrijpingsinjectie op 26w is onze zoon geboren op 28w5d nadat mijn vruchtwater de dag er voor brak.
Onze A. woog 1,2 kg en mat 37 cm. Na een kleine 2 maanden op neo (eerst NICU dan gewone neo-afdeling) kwam hij naar huis. Buiten een huidinfectie heeft hij niets voorgehad in de couveuse. Hij kreeg zelfs maar 24u CPAP (zuurstofondersteuning). Ik dank dan ook de uitvinder van de longrijpingsinjecties hartelijk.
Onze A. wordt nu 4j. en is bij de grootsten van de klas. In niets zie je nog dat hij prematuur werd geboren. Enkel aan zijn karakertje zie je dat het een doorbijtertje was vanaf de geboorte.
Bij een 2de zwangerschap kreeg ik een cerclage op 14 weken. Ondanks het feit dat de BMH terug verminderde tot 2,8 op 25w hield ze stand. Onze dochter werd vorig jaar geboren op 37w5d na een keizersnede (ze lag stuit). Ik ben wel bijna de gehele zwangerschap thuis gebleven. In begin kreeg ik bloedingen en lag ik echt plat. Na 18 w hield ik gewoon rust (iets klein doen en dan een uurtje rusten). Ik ging ook elke 14 dagen op controle. Mijn gynae zei steeds oprecht "Ik ben blij dat je er bent" en nam het ook echt week per week. Zij zei letterlijk geen ambitie te hebben met de zwangerschap en heeft pas op 35 weken bevestigd dat een kamerkindje tot de mogelijkheden kon behoren.
Ik hoop dat mijn verhaal jullie wat moed geeft. Laat gerust iets weten als je nog meer details wil. Veel succes!
Groetjes van Eva
bij de 1ste zwangerschap is de dikte van mijn BMH verkort naar 0,8(!!!) en dit op 21w5d. Na gewone rust was dit na 2 weken terug gehalveerd. Ik heb toen direct platte rust genomen. Na longrijpingsinjectie op 26w is onze zoon geboren op 28w5d nadat mijn vruchtwater de dag er voor brak.
Onze A. woog 1,2 kg en mat 37 cm. Na een kleine 2 maanden op neo (eerst NICU dan gewone neo-afdeling) kwam hij naar huis. Buiten een huidinfectie heeft hij niets voorgehad in de couveuse. Hij kreeg zelfs maar 24u CPAP (zuurstofondersteuning). Ik dank dan ook de uitvinder van de longrijpingsinjecties hartelijk.
Onze A. wordt nu 4j. en is bij de grootsten van de klas. In niets zie je nog dat hij prematuur werd geboren. Enkel aan zijn karakertje zie je dat het een doorbijtertje was vanaf de geboorte.
Bij een 2de zwangerschap kreeg ik een cerclage op 14 weken. Ondanks het feit dat de BMH terug verminderde tot 2,8 op 25w hield ze stand. Onze dochter werd vorig jaar geboren op 37w5d na een keizersnede (ze lag stuit). Ik ben wel bijna de gehele zwangerschap thuis gebleven. In begin kreeg ik bloedingen en lag ik echt plat. Na 18 w hield ik gewoon rust (iets klein doen en dan een uurtje rusten). Ik ging ook elke 14 dagen op controle. Mijn gynae zei steeds oprecht "Ik ben blij dat je er bent" en nam het ook echt week per week. Zij zei letterlijk geen ambitie te hebben met de zwangerschap en heeft pas op 35 weken bevestigd dat een kamerkindje tot de mogelijkheden kon behoren.
Ik hoop dat mijn verhaal jullie wat moed geeft. Laat gerust iets weten als je nog meer details wil. Veel succes!
Groetjes van Eva
-
Viva
- Berichten: 57
- Lid geworden op: 6 juli 2013, 17:22
@Eveline : die monuril is eigenlijk enkel tegen blaasontsteking. Is een antibiotica voor 1d. Ze willen nog geen AB geven tegen vaginale infectie zolang ze geen resultaten kennen van die kweek. Nog 2d in spanning afwachten.
Gyn had eerst gezegd om te beginnen aan 20w met utrogestan, maar omdat ik tot vorige week weinig harde buiken had, heeft hij het een beetje achter de hand gehouden tot het echt nodig was. Ik ben nu eens aan het opschrijven wanneer en waar ik die harde buik voel, zo heb ik er meer zicht op. Gisteren zat ik op een totaal van 6 op de hele dag telkens op een andere plek. Ik weet niet of dit veel is. Woensdag eens voorleggen aan gyn.
Mijn gyn panikeert ook niet te rap. Voor hem mag ik zelfs nog meer rondlopen dan ik nu doe, maar dat durf ik gewoon niet. Net zoals jij ook zegt dat je volledig platte rust neemt.
Die 2w tussen de controles was tot nu toe goed, maar nu zou ik wel nood hebben aan wekelijks. Die ongerustheid zal inderdaad duren tot we ons bubbelke in ons armen hebben hè.
Voel jij de baby al bewegen? Bij mij waren de 1e bewegingen op 18w. Dat stelt ook wel altijd een beetje gerust.
Ik duim heel hard mee voor woensdag en hopelijk blijft de cerclage goed haar werk doen.
@Indirah : bedankt! Inderdaad alles voor dit kleine wondertje. Maar eens het er gezond en wel gaat zijn, gaan we die maanden platte rust zo snel vergeten zijn. Wij liggen hier, maar ik moet zeggen wat mijn man en mijn familie doet voor mij. Ik ga hen na de geboorte eens goed in de watten moeten leggen. Ze doen echt alles voor mij. Ongelooflijk!
@Eva : doet deugd om jouw verhaal te lezen. Blij te lezen dat die cerclage echt wel goed haar werk gedaan heeft bij jou! Ook trek ik mij op aan het verhaal van je 1e zwangerschap. Dat ze toch al veel kunnen doen op die zwangerschapstermijn. Ik kijk zo uit naar die 28w. Eerst die 26w,nog 12d. En dan op naar meer.
Gyn had eerst gezegd om te beginnen aan 20w met utrogestan, maar omdat ik tot vorige week weinig harde buiken had, heeft hij het een beetje achter de hand gehouden tot het echt nodig was. Ik ben nu eens aan het opschrijven wanneer en waar ik die harde buik voel, zo heb ik er meer zicht op. Gisteren zat ik op een totaal van 6 op de hele dag telkens op een andere plek. Ik weet niet of dit veel is. Woensdag eens voorleggen aan gyn.
Mijn gyn panikeert ook niet te rap. Voor hem mag ik zelfs nog meer rondlopen dan ik nu doe, maar dat durf ik gewoon niet. Net zoals jij ook zegt dat je volledig platte rust neemt.
Die 2w tussen de controles was tot nu toe goed, maar nu zou ik wel nood hebben aan wekelijks. Die ongerustheid zal inderdaad duren tot we ons bubbelke in ons armen hebben hè.
Voel jij de baby al bewegen? Bij mij waren de 1e bewegingen op 18w. Dat stelt ook wel altijd een beetje gerust.
Ik duim heel hard mee voor woensdag en hopelijk blijft de cerclage goed haar werk doen.
@Indirah : bedankt! Inderdaad alles voor dit kleine wondertje. Maar eens het er gezond en wel gaat zijn, gaan we die maanden platte rust zo snel vergeten zijn. Wij liggen hier, maar ik moet zeggen wat mijn man en mijn familie doet voor mij. Ik ga hen na de geboorte eens goed in de watten moeten leggen. Ze doen echt alles voor mij. Ongelooflijk!
@Eva : doet deugd om jouw verhaal te lezen. Blij te lezen dat die cerclage echt wel goed haar werk gedaan heeft bij jou! Ook trek ik mij op aan het verhaal van je 1e zwangerschap. Dat ze toch al veel kunnen doen op die zwangerschapstermijn. Ik kijk zo uit naar die 28w. Eerst die 26w,nog 12d. En dan op naar meer.
-
Vlientje
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 15 augustus 2012, 17:17
Indira,
Bedankt voor je reply. Ja, voor ons wondertje doen we alles. Ik denk dat jij dat ook zou doen moest je voor hetzelfde staan als wij.
En ja Viva zegt het ook hé, ik ga mijn ventje en familie serieus in de watten mogen leggen, die doen echt alles!
Eva,
Bedankt voor je verhaal. Ik heb zo'n schrik voor zo'n vroeggeboorte en 't doet deugd te horen dat die kindjes goed opgroeien en dat je het niet meer merkt (behalve aan het karakter) dat ze zoveel te vroeg geboren zijn.
Viva,
Haja, die monuril heb ik na mijn tweede bevalling ook gekregen. Ik had een zware blaasontsteking en die infectie was tot in mijn baarmoeder geraakt en was de oorzaak van mijn gebroken vliezen (doordat de baarmoederhals geopend was kon die makkelijk binnen).
Ik wil je ook wel geruststellen: aangezien je een cerclage hebt, geraakt die infectie niet aan je vliezen en bovendien is je baarmoederhals ook nog lang genoeg, dus volgens mij zit je nog safe.
Bij mij nemen ze ook kweekjes, en dan is 't altijd afwachten. Ze gaan je inderdaad geen medicatie geven die niet nodig is.
Neen, ik heb ons kindje nog niet voelen bewegen, 'k zit er wel wat op de wachten, de vorige keren voelde ik mijn kindjes telkens rond 17w3d-18w. Ik kijk er al naar uit. Maar eerlijk gezegd ben ik redelijk gerust in het kindje zelf. 't Is vooral mijn lichaam die niet zo goed meewil.
Soms voel ik gelijk wat druk onderaan in mijn vagina. Da's precies als ik wat langer heb rondgelopen (tegen dat ik me gewassen heb en mijn ontbijt gegeten heb enzo, duurt dat soms wat langer...), maar dat verdwijnt door te rusten. 'k Ga woensdag toch eens vragen wat dat is...
Die harde buiken: 'k weet niet goed wat dat is of hoe dat voelt. Herkende jij dat snel? Ik kan soms wat buikpijn hebben, maar da's vaak van mijn darmen denk ik.
Veel groetjes,
Eveline
Bedankt voor je reply. Ja, voor ons wondertje doen we alles. Ik denk dat jij dat ook zou doen moest je voor hetzelfde staan als wij.
En ja Viva zegt het ook hé, ik ga mijn ventje en familie serieus in de watten mogen leggen, die doen echt alles!
Eva,
Bedankt voor je verhaal. Ik heb zo'n schrik voor zo'n vroeggeboorte en 't doet deugd te horen dat die kindjes goed opgroeien en dat je het niet meer merkt (behalve aan het karakter) dat ze zoveel te vroeg geboren zijn.
Viva,
Haja, die monuril heb ik na mijn tweede bevalling ook gekregen. Ik had een zware blaasontsteking en die infectie was tot in mijn baarmoeder geraakt en was de oorzaak van mijn gebroken vliezen (doordat de baarmoederhals geopend was kon die makkelijk binnen).
Ik wil je ook wel geruststellen: aangezien je een cerclage hebt, geraakt die infectie niet aan je vliezen en bovendien is je baarmoederhals ook nog lang genoeg, dus volgens mij zit je nog safe.
Bij mij nemen ze ook kweekjes, en dan is 't altijd afwachten. Ze gaan je inderdaad geen medicatie geven die niet nodig is.
Neen, ik heb ons kindje nog niet voelen bewegen, 'k zit er wel wat op de wachten, de vorige keren voelde ik mijn kindjes telkens rond 17w3d-18w. Ik kijk er al naar uit. Maar eerlijk gezegd ben ik redelijk gerust in het kindje zelf. 't Is vooral mijn lichaam die niet zo goed meewil.
Soms voel ik gelijk wat druk onderaan in mijn vagina. Da's precies als ik wat langer heb rondgelopen (tegen dat ik me gewassen heb en mijn ontbijt gegeten heb enzo, duurt dat soms wat langer...), maar dat verdwijnt door te rusten. 'k Ga woensdag toch eens vragen wat dat is...
Die harde buiken: 'k weet niet goed wat dat is of hoe dat voelt. Herkende jij dat snel? Ik kan soms wat buikpijn hebben, maar da's vaak van mijn darmen denk ik.
Veel groetjes,
Eveline
-
E+P
- Berichten: 667
- Lid geworden op: 26 november 2010, 14:52
@ Viva: Graag gedaan. Zo rond de 25 weken had ik die stress ook, hoor. Zo elke week naar de gynae willen om toch zeker te zijn. Na 26 weken, toen de grens van levensvatbaarheid voorbij was, is dat stilletjesaan verminderd. In die zin dat ik de 1ste week na de echo gerustgesteld en dan ook rustig was en dat het tegen het einde van de 2de week toch weer serieis begon te kribbelen om zekerheid te hebben.
Een tip over de kosten van de gynae. Bekijk je hospitalisatiepolis eens als je die hebt. Ik mocht bij de mijne 2 maanden voor een hospitalisatie en 6 maanden na kosten doorgeven. Met de cerclage en de bevalling zelf zat ik zo aan 2 hospialisaties verspreid over 7 maanden en heb ik uiteindelijke alle gynae-kosten en kosten van extra ondezoekjes (uitstrijkjes,...) terug gekregen.
Nog een extra tip: ga na de bevalling naar de kiné want je buik- en rugspieren stellen niets meer voor na zo'n lange rust. Mij hebben ze die tip niet gegeven en heb sinds vorig jaar rugklachten door mijn zoon te tillen.
@ Vlientje (Eveline): Ook graag gedaan. Als dat een geruststelling mag zijn: ik zit op een facebookpagina van het VVOC (Vlaamse Vereniging van Ouders van Couveusekinderen) en meestal doen kinderen die "gepland" (dus met longrijpingsinjecties) te vroeg komen het beter dan kinderen die onverwacht prematuur geboren worden. Da's natuurlijk geen veralgemening want niet elk kind reageert optimaal op die injecties maar 't helpt wel. Het beste blijft natuurlijk zwanger blijven maar dat heb je niet in de hand, he...
Mijn gynae zei altijd dat zwanger zijn niet mijn sterkste punt was.
Ze zei dit met zo veel humor dat ik er eigenlijk wel kon om lachen.
Een tip over de kosten van de gynae. Bekijk je hospitalisatiepolis eens als je die hebt. Ik mocht bij de mijne 2 maanden voor een hospitalisatie en 6 maanden na kosten doorgeven. Met de cerclage en de bevalling zelf zat ik zo aan 2 hospialisaties verspreid over 7 maanden en heb ik uiteindelijke alle gynae-kosten en kosten van extra ondezoekjes (uitstrijkjes,...) terug gekregen.
Nog een extra tip: ga na de bevalling naar de kiné want je buik- en rugspieren stellen niets meer voor na zo'n lange rust. Mij hebben ze die tip niet gegeven en heb sinds vorig jaar rugklachten door mijn zoon te tillen.
@ Vlientje (Eveline): Ook graag gedaan. Als dat een geruststelling mag zijn: ik zit op een facebookpagina van het VVOC (Vlaamse Vereniging van Ouders van Couveusekinderen) en meestal doen kinderen die "gepland" (dus met longrijpingsinjecties) te vroeg komen het beter dan kinderen die onverwacht prematuur geboren worden. Da's natuurlijk geen veralgemening want niet elk kind reageert optimaal op die injecties maar 't helpt wel. Het beste blijft natuurlijk zwanger blijven maar dat heb je niet in de hand, he...
Mijn gynae zei altijd dat zwanger zijn niet mijn sterkste punt was.
-
Viva
- Berichten: 57
- Lid geworden op: 6 juli 2013, 17:22
@Eveline: ik heb dat ook soms zo buikpijn laag onderaan. Soms denk ik dat het de druk van mijn blaas op die cerclage is. Als ik lang op een stoel zit zou ik het ook wel hebben. Ik heb het eens nagevraagd aan gyn en hij zegt dat dit bandenpijn is. Inderdaad best eens vragen aan je gyn. Soms kom ik zo toe bij mijn gyn met een hele waslijst vragen. Gelukkig neemt hij altijd zijn tijd.
Harde buiken, hoe ik dat aanvoel, is een samentrekking van je buik. Dat duurt een paar seconden. Als je je hand op zo'n moment op je buik legt, voelt dit hard aan. Bij mij is dit soms eens laag, eens lokaal, varieert een beetje. Gyn zegt wel omdat je neerligt voel je dit natuurlijk veel meer.
@Eva : dank u voor de tips! Ik heb een hospitalisatie bij cm, daar is het iets minder aantal maanden. 1 voor de opname en 3 na de opname. Door mijn 2 opnames (trombose en cerclage) kan ik er ook van genieten sinds februari en nog tot half juli. En dan gaat het 'hopelijk' wachten zijn tot bevalling.
Die kine, zal inderdaad wel nodig zijn. Ik voel dat nu al dat ik geen spieren meer heb en volledig uit conditie ben, naar gyn gaan, is al een hele opgave.
Harde buiken, hoe ik dat aanvoel, is een samentrekking van je buik. Dat duurt een paar seconden. Als je je hand op zo'n moment op je buik legt, voelt dit hard aan. Bij mij is dit soms eens laag, eens lokaal, varieert een beetje. Gyn zegt wel omdat je neerligt voel je dit natuurlijk veel meer.
@Eva : dank u voor de tips! Ik heb een hospitalisatie bij cm, daar is het iets minder aantal maanden. 1 voor de opname en 3 na de opname. Door mijn 2 opnames (trombose en cerclage) kan ik er ook van genieten sinds februari en nog tot half juli. En dan gaat het 'hopelijk' wachten zijn tot bevalling.
Die kine, zal inderdaad wel nodig zijn. Ik voel dat nu al dat ik geen spieren meer heb en volledig uit conditie ben, naar gyn gaan, is al een hele opgave.
-
Vlientje
- Berichten: 136
- Lid geworden op: 15 augustus 2012, 17:17
Vandaag heb ik mijn controle gehad, en die was goed! Mijn baarmoederhals staat een kleine cm open en geen kleine 2 cm. Ik moet dat verkeerd begrepen hebben. Eigenlijk is die niet meer geopend dan normaal en mijn baarmoederhals is ook nog stevig. Die funneling cervix zit er wel, maar die cerclage dient eigenlijk om de rest van mijn baarmoederhals dicht te houden. Dus eigenlijk allemaal goed nieuws. Onze kleine pruts groeit ook goed, en zit volledig op schema.
De prof was wel blij dat ik gestopt ben met werken en nu rust neem. Zo heb ik veel kans om 26 weken te halen en zelfs aan 36 weken te geraken. Oef zeg, ik had echt schrik.... Nu zie ik het al veel hoopvoller in.
@Viva: hoe was jou uitslag vandaag?
Ik heb het gevraagd en die lage buikpijn zijn inderdaad bandenpijnen, maar dat gevoel in mijn schede zijn adertjes die opzwellen. Eigenlijk niks om me zorgen over te maken.
Ivm je hospitalisatieverzekering: heb je geen hospitalisatie van je werk of via je man zijn werk? 't Is de moeite om het na te kijken.
@Eva: bij mijn hospitalisatie heb ik 3 maand voor een opname en 6 maanden na. Doordat bij mij alles zich mooi opvolgt ga ik (bijna) al mijn kosten kunnen recupereren denk ik. 'k Zal het wel zien als ik mijn kosten ingeef of ze iets weigeren hé.
Bedankt ook voor de tips, die kunnen zeker van pas komen!
Veel groetjes,
Eveline
De prof was wel blij dat ik gestopt ben met werken en nu rust neem. Zo heb ik veel kans om 26 weken te halen en zelfs aan 36 weken te geraken. Oef zeg, ik had echt schrik.... Nu zie ik het al veel hoopvoller in.
@Viva: hoe was jou uitslag vandaag?
Ik heb het gevraagd en die lage buikpijn zijn inderdaad bandenpijnen, maar dat gevoel in mijn schede zijn adertjes die opzwellen. Eigenlijk niks om me zorgen over te maken.
Ivm je hospitalisatieverzekering: heb je geen hospitalisatie van je werk of via je man zijn werk? 't Is de moeite om het na te kijken.
@Eva: bij mijn hospitalisatie heb ik 3 maand voor een opname en 6 maanden na. Doordat bij mij alles zich mooi opvolgt ga ik (bijna) al mijn kosten kunnen recupereren denk ik. 'k Zal het wel zien als ik mijn kosten ingeef of ze iets weigeren hé.
Bedankt ook voor de tips, die kunnen zeker van pas komen!
Veel groetjes,
Eveline
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten