endometriose graad IV en toch nog zwanger na ICSI

[V.Heidi]

@ noa en Nessatje: bedankt!
Wij blijven ook de vingers kruisen!

[bilie]

Dag iedereen ...

Even inpikken want een tijdje niet op het forum gezeten ...

Enerzijds blij de positieve verhalen te horen en geeft ergens ook wel hoop dat er mensen met endo, hydrosalpinx, verwijderde eileiders, ... wel zwanger raken en ik hoop zo dat iedereen dat mag zeggen dat ze bij deze groep horen en ik hoop het voor mezelf natuurlijk ook!

Anderzijds moeten we proberen realistisch zijn en rekening houden met een kinderloos leven. en nu lijkt het alsof ik dit simpel zeg... maar ik zweer dat ik deze beslissing (nog) niet kan nemen, wel voel ik mezelf gedurende tganse proces van de laatste 3,5 jaar dat ik hier nu al wel aan denk. Dat dit hoe vreselijk het ook is een mogelijkheid is en kan zijn en ik vrees er soms ook voor maar het kan en daar moeten we ons ook een beetje op voorbereiden denk ik anders wordt het nooit leefbaar als we tot op dat punt komen.

Iedereen maakt voor zz en zijn/haar partner uit hoe dit traject verloopt. 1 ding is zeker: het is voor niemand makkelijk!

veel steun en sterkte aan iedereen ...
en merci aan diegene die een positieve afloop kunnen meedelen want daaruit put je hoop, maar ook merci aan diegenen die een ongelofelijke harde beslissing hebben - moeten - nemen want het is de realiteit dat dit ook kan!

[Margot_80]

Dag BIllie, en alle andere dames, ik sluit me hier volledig bij aan.

Na 3 icsi pogingen via kijkoperatie endo en onstoken eileider ontdekt. 1 week na operatie nu zijn de steken al terug. Aangezien dokter op reis is vertrokken de dag na mijn ingreep voor 3 weken nu, kan ik niet vragen of ik bijkomende medicijnen moet nemen. Weet niet of ik zoladex moet starten of niet..Ik heb t gevoel dat ik langzaam kapot ga vanbinnen en dat het met mijn 33e verjaardag in zicht er niet op gaat verbeteren. We hebben nog tese zaadjes voor 3 a 4 pogingen. En dan stopt het, ook al zouden we dan nog willen, de zaadjes zijn dan OP.

Ik hou mijn hart al vast... Net zoals vele vrouwen hier...

De immense angst om misschien nooit een kindje te voelen groeien is niet uit te leggen, en doet me niet wenen maar schreeuwen van onmacht...

Jaloezie voel ik niet echt naar zwangeren, ik gun het nog steeds iedereen hier. En ergens geeft het me momenteel nog hoop om door te gaan tot de laatste cryo!

Mijn plan bij kinderloosheid: in het buitenland gaan wonen en veeeeeeeel reizen. Met de centjes die niet naar de kindjes moeten gaan.

Succes iedereen, met wat de uitslag ook moge zijn. Het forum bewijst dat we niet alleen zijn. X

[bilie]

dag margot_80...

ik meen mij wat te voelen zoals jij nu. veel vragen, geen antwoorden, alleen maar onzekerheid en de panische angst om zonder kinderen verder te moeten!!!

weet soms niet hoe ik de dagen doorkom. en op andere momenten verplicht ik mezelf te denken aan hoe ik mij leven zal inrichten als er geen kinderen zullen komen ... !

op het forum idd niet alleen, maar in de omgeving van vrienden en familie met kinderen voel ik me toch echt wel soms alleen hoor ...

toi toi ... !!!!