Wie terug zwanger na miskraam via ICSI?

[Edna]

Hallo,

Dit is mijn eerste stap op het forum.
Ik heb al veel meegelezen, maar voel nu de behoefte om mijn hart te luchten en hoop te zoeken.
Door sterk verminderde vruchtbaarheid bij mijn man werd onmiddelijk een ICSI behandeling aangeraden.
Na 2 opgestarte, maar vroegtijdig onderbroken ICSI cyclussen (cyclus 1 onderbroken omdat bij de punctie bleek dat mijn eisprong al had plaatsgevonden, cyclus 2 onderbroken omwille van te hoge bloedwaarden) bleek ik zwanger te zijn bij de 1ste echte ICSI poging. De 2 HCG metingen waren positief en er was een sterke stijging.
We waren beiden dolblij dat het geluk aan onze kant lag. Maar al snel voelde ik de onzekerheid opspelen omdat ik amper zwangerschapssymptomen had, ik voelde mij niet zwanger. Toch probeerde ik positief te denken en met hoop de eerste echo af te wachten.
Daar kregen we het slechte nieuws te horen dat het vruchtje gestopt was met groeien en dat het een miskraam was. Van vreugde en hoop naar intense teleurstelling, verdriet, machteloosheid, kwaadheid en frustraties.
Ik probeer terug de moed te verzamelen en met een positieve instelling terug aan een nieuwe poging te starten, maar lees vooral verhalen over herhaalde miskramen. Zijn er mensen die na een miskraam na niet al te veel nieuwe pogingen opnieuw met succes zwanger werden?

[Bjorn en Kim]

Edna veel sterkte!

Mijn voorgeschiedenis:
Icsi 1 zoon
Icsi 2, 2.1 neg
Icsi 3 zoon
3.1 zwanger maar mk op 7 weken. Vruchtje was gestopt met groeien
Icsi 4 in aug

Ik weet hoe pijn het doet om een kindje te verliezen, neem eerst de tijd om daarover te komen. Mijn mk was in december. Ik heb 4maand nodig gehad om dit te verwerken. Nu gaat het wat beter. Ik ben blij dat ik de tijd heb gehad om mijn verlies een plaats te geven.

In aug gaan we er met goede moed opnieuw voor. Ik heb 3 horrorzwangerschapprn gehad, de een al wat erger dan de andere. De ene met goe d resultaat de andere met slecht resultaat maar hou vol. Uiteindelijk zal het goed komen!

Als je wil praten, je weet me te vinden.

Knuf kim

[flien]

Lieve Edna,
ook ik weet helaas heel goed hoe je je voelt. De grond wordt onder je voeten weggerukt.
Vorig jaar in augustus heb ik helaas hetzelfde meegemaakt.
De derde verse icsi (ook enkel mijn man was verminderd vruchtbaar bevonden) en de terugplaatsing van emmy 8 en 9 toonde aan dat er eentje was blijven hangen.
De echo was echter niet onverdeeld geruststellend. Het emmytje was aan de kleine kant en we konden een hartslag zien maar niet horen. Dit was op de echo van 7.5 weken. De week erna moesten we opnieuw voor een echo maar toen was er helaas geen hartslag meer te zien. Wel was het emmytje nog een beetje doorgegroeid.
Ik besloot om 3 dagen later al een curetage te laten doen. Ik wou het zo snel mogelijk weg hebben.
Die dag in het ziekenhuis heb ik echt gans de dag gehuild. Mijn gynecoloog verwees me direct door naar een psycholoog. Daar ben ik 1 keer naartoe gegaan maar echt hulp vond ik daar niet. Twee vriendinnen hebben mij letterlijk de put uitgepraat.
Ik had heel veel schrik dat ik weer 3 jaar ging moeten doen om opnieuw eens zwanger te raken.
Van de derde icsi poging had ik nog 1 cryotje over. Bij mijn vorige icsi's haalden de meesten de dooi niet dus had ik niet veel hoop.
Maar tot mijn grote ongeloof was ook dat een plakkertje en momenteel nog altijd een blijvertje.
Ik ben momenteel 29.5 weken zwanger van het laatste en enige cryotje van de derde icsi poging.
Ik weet dat ik hiervoor mijn handen heel dankbaar moet samenhouden.

Dus geef de moed niet op. Het kan echt hee. 1 keer een miskraam hoeft niet te betekenen dat het niet meer zal lukken. Maar tis zoals Kim zegt. Neem wel de tijd om deze mk te verwerken hoor. Door mijn leeftijd had ik niet echt de tijd om maanden te laten passeren. Maar een mk is vooral voor ons hier een echte harden domper hoor. Ik hoop dat je veel mensen om je heen hebt waar je de nodige steun kan bij vinden. En hier vind je natuurlijk ook altijd mensen die pas echt weten hoe alles aanvoelt.
Hele dikke knuffel en heel veel succes.

[heidip]

Ik heb ook begin februari een vroege mk gehad na een cryopoging. Wij hebben toen wel besloten om direct verder te gaan en mochten onmiddellijk de volgende cryopoging doen(was ons laatste cryootje) en van dat cryootje ben ik nu 11w3d ver. Bij ons was het dus heel erg snel terug prijs.

[flien]

Ik weet van nog iemand die samen met mij ook vorige zomer een mk had. We hebben op dezelfde dag een curetage gehad en zij is 5 dagen verder zwanger dan mij. Ook bij haar wast direct terug prijs.
Tis geen vaste regel helaas maar bekijk het positief hee ! Volgende keer ist misschien aan jullie beurt !

[Edna]

Bedankt voor de hoopgevende berichtjes!

Voor diegenen die nu terug zwanger zijn, super nieuws!
Ik hoop dat ik mij snel terug kan bijvoegen aan deze groep.

Ik weet dat ik het verdriet moet verwerken en best even rust, maar heb precies zo'n tijdbommetje dat tikt. Ik hoop echt niet jarenlang te moeten wachten. Als ik bekijk hoe intens en emotioneel alles tot nu toe is geweest (en wij zijn nog niet eens zolang bezig) kan ik mij niet voorstellen dat dit jaren zou kunnen aanslepen.
Hoe sneller ik terug met een nieuwe poging kan beginnen, hoe sneller ik terug kan focussen op iets positief. Zowiezo vrees ik dat het even wachten zal zijn want wij gaan volgende maand op vakantie en het ziekenhuis is in de zomermaanden (juli/augustus) een periode gesloten.

[indirah]

Hoi Edna

Veel sterkte in deze verdrietige tijd. Ik zou willen dat ik het kon verlichten want ik weet hoe uitzichtloos het kan zijn.
Mocht het je een steun zijn: er is geen enkele reden om bang te zijn dat het de volgende keer niet zal lukken of weer mis zal gaan.
Ik heb 1 miskraam gehad op 6 weken (bij ICSI 2.3) en 1 miskraam op 8 weken (spontaan zwanger) en ben nu elf weken onderweg voor mijn eerste kindje (bij ICSI 4.2), dus het geluk lijkt eindelijk gearriveerd te zijn! Ik heb allerlei onderzoeken gehad om te ontdekken waarom uitstekende cryo's telkens niet wilden nestelen of eindigden in een miskraam maar daar is nooit iets uitgekomen.
Geluk ga jij zeker ook krijgen, nu nog genoeg geduld en hoop om daar op te wachten!

[Edna]

@Indirah

Het lijkt mij zo moeilijk om deze pijn meermaals te moeten doorgaan. Ongelofelijk sterk!!
Maar super nu dat je bijna aan de kaap 12 weken zit. Dan ben je toch een stukje meer gerustgesteld denk ik.

[indirah]

@Edna,
het was inderdaad een hele zware periode na de 2e miskraam, maar de tijd altijd verder en dan slijt het toch. Het is maar goed dat je niet altijd weet wat er voor je ligt want dan zou de moed in je schoenen zakken. Stapje voor stapje de onbekende route volgen is toch de enige manier denk ik. Ik was wel zeer zeer bang voor een volgende miskraam want ik weet niet of ik de kracht had om dat op te vangen. Maar tegelijkertijd sterkte die paar weken van zwangerschap toch echt mijn kinderwens groter en groter. Dan weet je toch waar je het allemaal voor doet!

Dank voor je proficiat: vandaag de 12 weken echo gehad en alles was goed. Ik kan het nog steeds niet geloven dat alles nu normaal en gezond is. Maar ik ben zeer dankbaar.
Ik wens jou alles goeds toe, hopelijk komen we elkaar snel tegen bij een andere topic.
O ja, als je ergens aan twijfelt: laat je goed onderzoeken en testen!

[Chrisje78]

Hallo Edna,

ook hier een positief bericht. Ik was onmiddellijk zwanger van de 1ste ICSI maar op 10 weken heb ik een miskraam gehad, vruchtje was al op 8 weken te klein bevonden, en inderdaad, na onze zomervakantie bleek ook dat het hartje niet meer klopte.

De tweede poging, een terugplaatsing van 2 cryootjes, is op niets uitgedraaid, maar de derde poging (de tweede ('verse') was het raak! Ik ben nu 26 weken zwanger van onze tweeeïge tweeling, een jongen en een meisje. Dit hadden we nooit kunnen dromen...

Bij ons was het probleem trouwens ook verminderde vruchtbaarheid bij mijn man. In GHB hebben ze me gezegd dat als de vrouw geen vruchtbaarheidsproblemen heeft, dat de kans op zwangerschap een stuk groter is. Hou je hieraan vast: je was zwanger, dus je lichaam heeft haar werk gedaan. Weldra, met een gezond vruchtje, zal er wel een mooi avontuur voor jullie beginnen! succes!

[Edna]

Dag Chrisje,

Wat een super verhaal!!
Bedankt om te reageren!

Je verhaal geeft weer wat nieuwe moed en is perfect getimed. Vandaag zou de zwangerschap 12 weken geweest zijn. Een moment waarop we iedereen op de hoogte zouden brengen. Hoewel ik het verlies al wat een plaatsje heb gegeven, denk ik er deze week daarom wel regelmatig aan (hoe het anders had kunnen zijn...).

Ik wens je alvast nog een fijne zwangerschap en geniet maar volop!