icsi augustus

[sunshine]

Noa09,

Ik ben met mijn dochter ook 4 keer naar osteopaat geweest. Heb er meer dan 300 euro aan uitgegeven. Die man vroeg of ik bang was geweest id zwangerschap. Ik zei nee, want ik kon net meteen denken waarom. Op den duur kwam het gesprek op iets anders en ik zei dat ik naar accupunctuur gegaan was tijdens zwangerschappen. Hij vroeg waarom ik dat gedaan had. Ik antwoordde omdat ik bang was dat het mis zou gaan (wegens eerder miskramen). hij zei dat ik dus toch wel bang geweest ben. En toen kwam het verhaal van het verdriet van de drieling en de reductie enzo. Zijn conclusie: Mijn dochter had een zwakke maag omdat ze bang is. Schrik die ik onbewust tijdens de zwangerschap op haar heb overgedragen... En hij vroeg naar mijn mama. Of zij bang is enzo... Mijn mama is idd een bangerik. Zij zou dat als ongeboren baby hebben gekregen van mijn oma die tijdens de zwangerschap van mijn mama stervende was en bediend is... Mijn oma heeft het dus op mama overgedragen, mama op mij en ik op mn dochter. de cirkel moest nu doorbroken worden zei hij. Ik was er echt niet goed van toen hij dat allemaal zei. Mijn meisje haar krijsen kwam van haar maag. Haar maag was overhoop door angstgevoelens die ik op haar had overgedragen...

Toen ik zei dat de KA aan koemelkallergoe dacht en ik hem vroeg of ik dan die andere melk wel moest geven of niet zei hij wel volmondig ja! Ben niet meer naar hem teruggegaan na die laatste keer en mijn meisje was met haar nieuwe pap op slag 'genezen'.

Het was nochtans een heel bekende osteopaat voor babies.

[Noa09]

Noa, nee, met of zonder Omeprazole merk ik eigenlijk geen verschil (ben de Omeprazole al een paar keer vergeten geven ). Zijn last en ongemak zijn idem, verschillen echt enorm van dag tot dag. De kinderarts blijft benadrukken dat rust en regelmaat en niet te warm kleden heel belangrijk zijn Ik heb besloten mijn gevoel terug te volgen, en voel me al stukken beter. Dat zal zijn weerslag ook wel hebben op baby he. Ben het gedokter kotsbeu...

Sunny, ook hier een gezonde dosis scepticisme mbt osteopathie en de uitleg hoor (lange weg tot zwangerschap, niet onbezorgd zwanger, trauma van de keizersnede voor baby, baby die problemen heeft met coherentie etc).

In bijna alle gevallen verdwjnt de last op zeker ogenblik vanzelf dus k hoop dat we weer niet bij die 0,1% met echte problemen zijn

Noa09

[Noa]

Amai Sunny, wat een osteopatenverhaal...

Noa09, hier kregen wij een "testdosis" omeprazole om eens te kijken of hij toch beter zou zijn mét, maar dat was ook niet het geval. Heb dan geen meer gegeven en heb me erbij neergelegd dat het zou moeten uitgroeien. Vooral ook het feit dat het van dag tot dag ferm kan verschillen is heel herkenbaar. Hoeveel weekjes is hij nu? Allez, we duimen dat jullie op de goeie weg zijn!

[Noa09]

Noa, hij is intussen al 12 weekjes, vrijdag 13, dus het begin van de beterschap is in zicht (let's hope!)

[Lente]

Dag meiden,

Zo te lezen is reflux blijkbaar een veel voorkomend probleem bij babykes... Ik denk dat ik me al ga voorbereiden op dat probleem.
Het lijkt me echt geen gemakkelijke zaak!

Noa09, hopelijk gaan ze snel iets vinden voor jouw zoontje. Het moet echt vreselijk zijn om dat schatje zo te zien afzien. En voor jou moet het ook niet gemakkelijk zijn.
Dar je de dokters beu wordt, kan ik zeker begrijpen. We hebben er al zo veel moeten zien voor onze kinderwens te vervullen en als we er dan nog zo veel moeten zien nadat ze geboren zijn... Jouw moedergevoel is zeker en vast de beste!!

Noa, leuk om nog nieuws van jou te hebben. Ik miste jou. En zo te lezen zijn mei-kinderen blijkbaar sneller ziek in de winter dan kinder die zelf in de winter geboren zijn. Ik zal me dan ook voorbereiden op al die vieze beestjes die waarschijnlijk ook zullen komen eind van dit jaar!! Ik ga al jullie raadgevingen al voor mij opschrijven. Want als ik dat ook allemaal mee moet maken, dan moet ik niet meer zoeken naar raadgevingen. Ik hoop natuurlijk dat mijn dochtertje daarvan bespaard ga blijven, maar je weet maar nooit, he, een gewaarschuwde mens is er 2 waard. Wat kijk ik ernaar uit om haar in mijn armen te houden. Ik kan nog niet geloven dat het bijna zo ver is!! Maar als ik haar voel stampen in mijn buik, dan weet ik dat het werkelijkheid is en dat ik niet droom. Want ik geef toe dat ik bang ben dat ik morgen wakker ga worden en dat dit allemaal maar een te mooie droom is!!
Alhoewel, ik heb de laatste tijd zodanig veel last van maagzuur en zure oprisping, dat ik weet dat dit geen droom is En ik leef echt mee met jullie kinderen, want als zij voelen wat ik nu voel, kan ik me zeker inbeelden dat het een pijnlijke affaire is!!

Aan iedereen hier nog een dikke knuffel van mij!! Binnenkort zal ik mee kunnen babbezlen over babykwesties, maar nu nog even als zwangere olifant rondlopen en genieten van de laatste weken

[Noa09]

Lente, geniet nog meid van de bewegingen in je buik! Hoelang is het nog? Begin je niet heel ongeduldig te worden haar eindelijk te kunnen zien en knuffelen?

Bah, maagzuur en zure oprispingen zijn ellendig he. Kan je het uithouden zonder medicatie? Ik nam eerst Gaviscon en later Zantac, vooral Zantac hielp super maar k nam wel de minimumdosis.

Enne... ik vind olifantjes lief

Dikke knuffel voor jou en je ukkie!

Noa09

[Ln]

Flien: Het zag er inderdaad uit alsof ik hem in de brandnetels gegooid had. Alleen blijven de vlekken wel langer staan dan enkele uren. Ze zijn ondertussen vervaagd tot heel lichtjes en hij heeft gelukkig geen last meer van jeuk. Hetgeen de melk betreft zijn we terug overgegaan op Omneo (hij heeft ook verzadiging gehad en daar heeft hij nooit op gereageerd) maar volgende week gaan we we opnieuw de standaard eens proberen. 1 a 2 schepjes bij de omneo en geleidelijk aan opbouwen. We zullen dan zien of het daaraan lag of niet.
Verse vis is de andere optie. De dag na zijn buisjes heb ik verse kabeljauw bereid. Hij had al eerder vis gegeten, maar dan was het ofwel diepvries, ofwel een olvarit potje (zalm of koolvis)
Ook heeft hij in het ziekenhuis een potje vanille-ijs gekregen (?!). Had hij ook nog nooit gegeten. En weeral koemelk, maar ook eieren..
Zowel mijn man als ik hebben het vermoeden dat de verdoving ermee te maken heeft.
Hij moet nog een paar operaties ondergaan dus dan zullen we het weten.

Lente: geniet inderdaad nog van je bolle buik. Het is zo zalig om je ukkepuk veilig bij jou te hebben en niet te moeten delen met de boze wereld
En mei is inderdaad mooi om te bevallen, maar helaas zijn ze ook het meest gevoelig in de periode dat het winter wordt. Zeker als je haar naar de crèche/onthaalmoeder gaat brengen.
Maak je daar ook nog maar geen zorgen over. Je ukkepuk zal ongetwijfeld ziek worden, maar daar ga je doorheen. Dat neem je zoals het komt, ook al wil je zo graag de last van hun schoudertjes nemen.
Ondanks dat wij toch wel 1 keer per week bij de KA zitten (en we zijn niet overbezorgd, vind ik toch niet van mezelf ) vond ik de eerste 3 maanden het zwaarst.
Omdat je nog moet wennen aan een extra leventje in jou/jullie leven. Je kent je eigen kindje nog niet goed. Je twijfelt veel omdat ze nog zo klein zijn, doe ik het wel goed, ben ik een goede mama, enz. De gebroken nachten, ze sukkelen met hun voeding, met hun stoelgang, enz..
Eens je deze maanden door bent, en je kindje wordt niet ernstig ziek, is het makkelijker om ermee om te gaan, met al dat ziek zijn, de negatieve zaakjes die erbij komen kijken.
Dat is toch mijn ervaring.

Sunshine: Ik heb toch moet lachen met jou osteopaten verhaal. Bij mij waren ze ook bezig over zulke dingen. Ik weet zelfs niet meer wat er gezegd is geweest, maar ik weet wel nog dat achteraf buiten kwam en dacht: die is helemaal van zijn lotje getikt.
Van de lichamelijke behandeling, dus dat ze effectief L. heb gemanipuleerd (en niet via mij, want ook dat hebben ze gedaan) was ik wel enorm tevreden. L. overstrekte zich sinds zijn geboorte, was altijd een plankje, alsof hij zich van ons weg wou duwen. Maar na 2 langere behandelingen en een stuk of 6 korte (van een halve minuut) was hij zo zacht als was in onze handen. Pakken meer ontspannen en minder last van krampen en oprispingen.
Dus ik durf wel de raad te geven om naar een osteopaat te gaan, maar zeg er wel altijd bij dat er ook, voor mij dan toch, wacko toestanden aan te pas komen.

Noa09: ik duim keihard dat het einde in zicht is en jou lieve engel zijn draai gaat vinden. Dat je eindelijk eens ten volle mag genieten van het mama zijn!
Dikke knuffel!

[Olijfje]

Fijn Paasfeest iedereen!!
Lekkere eitjes rapen en smuffelen ... Maar slecht voor mama's buikje die nog steeds zichtbaar is

Ik heb blijkbaar veel gemist op DVO.
Hoe gaat het nu met iedereen? Noa09, al ietsje beter met jou ventje? Lente en Flien, lekker aan het wrijven over jullie mooi rond buikje? Noa, Duyck, sunshine, alles prima met jullie en jullie kroost?

Onze prutsemie heeft vorige week in ziekenhuis aan baxtertje gelegen. Ze had een maagdarminfectie en hield niets meer binnen! Gelukkig mocht ze na vier dagen terug mee naar huis! We zijn nu overgeschakeld naar zomeruur dus laat die zomer maar komen we hebben het hier nu wel een beetje gehad hè? Ik redeneer: lange winter = lange zomer


Liefs,
Olijfje

[DUYCK]

Van mij ook iedereen een leuke pasen. Hopelijk kunnen jullie het leuk vieren met familie of vrienden of gewoon met jullie gezinnetje. Voor iedereen van ons topicje zal het een leuk paasfeest worden. Het feest waar we altijd van droomden met een baby'tje. Nu word het voor ons allemaal echt.

olijfje: je hebt toch ook nog niet veel geluk gehad met de ziektes van jullie meisje. Zeker als ze moeten worden opgenomen is het direct weer een ingrijpende gebeurtenis tussen jullie. Verlof nemen enz. Maar uiteindelijk zijn ze op dat ogenblik wel op de beste plaats. Was jullie meisje vroeg wakker. Bij mij wel. Ze waren gelijk mee met het zomeruur. Ze weten dat gelijk. Laat ons hopen een lange zomer. Iedereen van ons snakt naar warmte en zon zonder al die sneeuwbuien. Ik heb het ook al een beetje gehad.

noa09: Hoe gaat het met noukie? Al wat beter met de voedingen?En de reflux? Al beter met de omeprozole. Laat ons hopen dat het een beetje beter is want voor jou was het waarschijnlijk ook een lange winter. Niet veel kunnen buitenkomen om te gaan wandelen. Ik ben zeker dat eens het beter weer word je zelf ook gaat beter voelen. Ga je noukie naar een opvang laten gaan? Ben je al gaan kijken voor terug te gaan werken? Misschien wel een domme vraag van mij maar wou het toch eens weten.

lente: Voor jullie ben ik blij dat je bijna jullie baby'tje mogen verwelkomen. Lukt het nog om te werken? Nog niet teveel last van de de dikke buik?

noa: Heb je ook samen met de kindjes paaseitjes in de tuin gaan zoeken? Is leuk om hun gezichten te zien als ze iets vinden.

hope en sunshine: hoe gaat het met jullie?

Met ons gaat alles goed. De speelkamer is klaar met schilderen. Het was veel werk.Nu ga ik 14 dagen genieten van de paasvakantie. We gaan voor 3 dagen naar de Limburg. Naar plopsa indoor en dan eens Hasselt bezoeken enz. Het is met de oudste dochter en mijn moeder. De tweeling blijft bij mijn onthaalmoeder slapen. Ik ga ze wel missen maar ben toch wel blij dat ik er eens tussenuit kan knijpen. Het is al 7 jaar geleden dat ik eens van huis ben geweest. Echt veel te lang. Ik heb veel gemist met de kinderwens. Nu ga ik mijn schade inhalen.

[sunshine]

Hey Duyck, wij gaan morgen ook naar plopsa indoor met de zoon van 20m. Ons meisje van 8m blijft een dagje bij oma! Ik wou dat ik ze ook eens een weekend kon missen. Ik mis hen al na een halve dag. Toch zou het mss niet zo slecht zijn om er eens met mijn man tussenuit te knijpen, want het gaat de laatste maanden echt niet super tussen ons We hebben het zo druk met die 2 kleintjes. 's avonds als ze in bed liggen begint mijn huiswerk nog. Om 22u ten laatste liggen we in ben want ons pruts is te laatste om 5u30 à 6u wakker. Ik moet er geen tekening bij maken zeker?? De gevoelens zijn precies heel wat geminderd. Ik bed denk ik enkel aan SLAPEN en hij ook... Tis niet dat we de godganse dag ruzie maken hoor en hijd oet echt alles voor de kids, helpt thuis veel enzo. Maar we zijn precies wat uit elkaar gegroeid... IS er nog iemand die dat ervaart of ervaren heeft? Komt dat terug op zn pootjes als de kids wat groter zijn?

[flien]

Sunshine, bij ons zitten we qua relatie ook in een dal hoor. En de tweede spruit is er zelfs nog niet eens. Door die icsi heb ik het gevoel dat we verder uit elkaar staan. Hoewel ik hem nog altijd doodgraag zie hoor. Maar de eerste maanden van deze zwangerschap erg misselijk en nu al maanden erg moe waardoor ik om 19u in bed lig. Over een relatie kan je bij ons nie echt spreken. Sex hebben we nie voor de moment. Int begin van mijn zwangerschap nog één keer maar da was voor mij zo emotioneel dak in tranen uitbarste. Ook nie leuk voor hem natuurlijk maar kon het echt nie helpen. Door gans die mmm is da allemaal nie meer zo evident gelijk vroeger. Ik hoop dat het inderdaad met tijd weer allemaal normaal komt. Maar da zal waarschijnlijk nog niet voor direct zijn want bij ons moet uki zelfs nog geboren worden. Dus de drukte moet zelfs nog beginnen.
Kan dus enkel met je meehopen dat ook hier alles met zijn tijd weer op zijn pootjes valt.
Verder is alles oke met uki. Hoewl ik mij zorgen maak dat ik niets bijkom groeit uki gelukkig wel goed. Al zijn die paaseieren in chocolade voor mij mij momenteel living hell. Ik ben normaal een chocolade-verslaafde maar door die reflux kan ik niets anders dan er momenteel volledig afblijven.
Maar toch voor iedereen hier een zalig pasen en hopelijk inderdaad eens heel rap wa schoon weer.

[Olijfje]

Ook onze relatie is vrij turbulent sinds onze mie hier is! Periodes waarin ze eens gans de nacht door slaapt, gaat het echt goed tussen ons! Geen ruzie, geen lange tenen en is het ook plezant in de slaapkamer helaas heeft onze prinses enorm veel last van haar doorkomende tandjes, verkoudheden, allerhande virale infecties, tutje nie terugvinden, ..., met andere woorden 4 a 5 keer per nacht uit je bed, dus lopen wij hier beiden al 11 maanden met piepkleine ogen, prikkelbaar, moe en totaal gene zin in seks ( bij mij toch).
Ik denk dat het normaal is dat je relatie op een laag niveau staat. Het is voor iedereen wennen aan een situatie. En als je dan nog eens doodmoe rondloopt ... Als ik eens rondvraag aan vriendinnen, beamen zij dat hun (seks)relatie ook niet goed zat toen hun kinderen jong waren. Eenmaal kindje ouder gaat dit wel weer beter.
Eventjes tanden bijten, het komt wel goed! En met de hete zwoele zomer die eraan komt ...

Olijfje

[Noa]

Jip, ook hier is het zo hoor. Gelukkig trekken we af en toe aan de alarmbel en zijn we al 2x op citytrip geweest de afgelopen 10 maanden. Na de geboorte van onze dochter was het eerste anderhalf jaar eigenlijk echt niet super tussen ons. Het was ook een lastige baby en ze slorpte al mijn aandacht en energie op. Er zijn toen veel strubbelingen geweest, waarschijnlijk ook daarom dat mijn ventje het niet eens zo erg ging vinden mocht het bij eentje zijn gebleven. Gelukkig is ons zoontje iets rustiger en kennen we de gevaren van het uit elkaar groeien van na baby 1, dus zijn we iets meer op onze hoede. Maar 't is bij momenten ook niet super hoor. Naar 't schijnt moet je "seks" net zoals andere dingen gewoon gaan plannen met jonge kinderen. Welja, dat stond nu eens gisteren op onze agenda, tot we om 1u30 's nachts wakker schrokken in de zetel en we vlug gingen verdersnurken in ons bed. Soms barst ik ook wel eens in tranen uit als het me echt teveel wordt, maar na een paar uurtjes zelfmedelijden en zelfbeklag zie ik het meestal weer helemaal zitten en droom is zelfs soms over een derde kind. Maja, dat gaan we toch niet proberen hoor, dat zijn idealiserende moedergevoelens die mij volgens mij mijn hele leven zullen achtervolgen.
Het betert als ze ouder worden, maar 't blijft knokken vind ik. Ofwel ben ik diegene die het allemaal maar slapjes vind (letterlijk en figuurlijk, woehahahahaha! ) en als ik het eens allemaal best vind, dan voel ik dat hij wat ambetanter loopt.

Lente, hopelijk is de lente sebiet echt eens in't land, zodat jullie poppemie het niet te koud krijgt bij haar eerste kreetjes! Toi toi toi hé meid, sebiet wordt jullie harde werk eindelijk met dat schatje beloond!

[sunshine]

Het is dan toch niet enkel hier dat er wat strubbelingen zijn. Pfff...ik weet niet hoe ik ermee om moet gaan. Voor het moment heb ik precies geen of veel minder behoefte aan knuffels en sex enzo. Ik krijg heel veel liefde van mijn kindjes en knuffel er ook heel vaak mee. De aantal keren bedsport de laatste 8 maanden (sinds de geboorte van onze dochter) kan ik op 1 hand tellen denk ik . Normaal? Ik heb er gewoon geen behoefte aan. Ik kruip in mn bed en wil slapen. Denk dat we echt uit elkaar aan het groeien zijn of reeds gegroeid zijn.

Na de geboorte van mijn zoon was dat echt heel anders! Ik heb wel veel zin in sex. We waren wel close met elkaar. Maar aangezien ik bijna geen kans had om natuurlijk zwanger te worden nam ik toen geen pil. Nu neem ik wel terug een pil. Ik heb me al afgevraagd of er dan ook niet voor iets tussenzit. Ik ben soms echt vervelend, geen zin in sex, moe, noem maar op. Het zal waarschijnlijk een combinatie zijn van die pil en het drukke leventje dat we leiden. Ik weet niet of stoppen met die pil nu een optie is omdat het een speciale nieuwe pil is (zoely) die de endometriose onderdrukt.

Mijn man is wandelen nu...denk dat ie aan het 'nadenken' is over de situatie tss ons.

[Noa09]

Hoi,

Ben eindelijk nog eens hier geraakt.
Het blijft erg zwaar en lastig eerlijk gezegd.
Denk dat ik ga stoppen met naar de osteopaat te gaan want de dagen nadien heeft Noukie duidelijk veel meer last en is hij extra onrustig en bijna hyper. Na twee lange behandelingen en diverse korte waarbij de zenuwbanen gestimuleerd worden zie ik echt geen duidelijke verbetering.
Noukie is nu toch al 15 weken dus ik had beterschap verwacht
15/04 gaat hij de eerste dag naar de crèche, de eerste maand zal hij maar halve dagen gaan omdat ik op zoek moet naar een nieuwe job.
Met nog altijd een late avondvoeding en een nachtvoeding en veel huiluurtjes loopt alles hier in het honderd, heb zelfs nog steeds geen nieuwe kleren kunnen kopen.

Olijfje, wat erg dat jullie meisje opgenomen moest worden... Gelukkig moest ze niet al te lang blijven.

Sunshine, de gyn heeft mij voorgesteld Lutenyl te slikken tegen de endometriose maar ik ben daar nog niet mee gestart omdat die pil volgens mij heel veel menopauzebijwerkingen heeft. Ik ben drie weken na de keizersnede terug gestart met de pil (Cilest) en ben sindsdien terug down, futloos, heb vaker migraine, etc dus het kan zeker aan je pil liggen.

Werd het morgen niet maar liefst 10 graden? Woehoe, party time, want dat wordt gegarandeerd een historische temperatuur dit jaar ahum ppppppffffftttt.
Duyck, ik voel me intussen net een gevangene, in feite kom ik al sinds eind oktober amper het huis uit

Noa09