wetsvoorstel

[zwinne]

Ik ben moe! Maar echt abnormaal moe.
Dus nieuw wetsvoorstel: op de dag dat je begint met inspuitingen, wordt je thuisgezet tot de dag van je, hopelijk, TP

Pas op ik doe mijn werk graag maar emotioneel en fysiek is het hele IVF/ICSI gebeuren niet te onderschatten. Om nog maar te zwijgen van al de momenten die je vrij moet vragen voor bloedafnames, echo's, PU, TP, noem maar op...
Ik vind dat de sukkelende vrouwen onder ons dat gewoon verdienen. En dan kunnen we allemaal samen aan de koffie/thee om eens goed te klagen bij elkaar

PS: voordat mensen al te serieus gaan reageren. Het is niet meer dan een grapje en even frustraties uiten maar het zou zo leuk zijn, toch

[yérini]

Zou idd een leuk wetsvoorstel zijn, maar ik denk dat onze wg hier niet mee zouden kunnen lachen en er veel onder ons vlug hun werk zouden kwijt zijn op deze manier.
Zelf ben ik vooral moe vanaf het moment dat er een tp geweest is. Ben echt niets meer waard als ik dan van mijn werk kom...

[Fien83]

Ik zou me daar toch ook wel in kunnen vinden hoor . Liefst vanaf de suprefact tot de zwangerschapstest . Ik vind de combinatie ook loodzwaar... Ik ben psycholoog en wordt dagelijks met problemen van anderen geconfronteerd en op de momenten dat ik actief met een poging bezig ben of het is mislukt is het voor mij echt killing om ook nog eens met de problemen van anderen bezig te zijn. Maar ja, er moet brood op de plank komen hé .

[Cookie-Monster]

Leuk voorstel Wellicht economisch niet haalbaar, maar een vrouw mag altijd dromen, niet?

Ik heb een TP op de tweede dag na de PU gehad, en had gans die dag ziekteverlof gekregen (eigenlijk 3 dagen, van PU tot en met TP, maar TP was op zaterdag, dus eigenlijk helemaal geen probleem wat het werk betreft )

Zijn ze nu ook niet bezig met een wetsvoorstel om vrouwen die met IVF/ICSI/etc. bezig zijn ontslagbescherming te geven? Hier en daar lees je nl. nog verhalen van vrouwen die ontslagen werden omdat ze door de hele behandeling (zeker als je, zoals de meesten, een paar cyclussen moet doen voor het raak is) te vaak afwezig waren...