vandaag moeten gaan taart eten bij mn ma voor haar verjaardag. Ik begin te huilen gelijk een klein kind voor we moesten vertrekken (mn ma haar vriend zn 5 kleindkindjes en hoogzwangere dochter gingen er ook zijn). Mn man ging het bijna afbellen, maar me sterk gehouden en toch gegaan. Vraagt mn ma daar zo supertactisch moet jij ... eens niet pakken,kon wel haar nek omwringen. Ze weet van ons problemen,maar ze vindt dat ik overdrijf,dat icsi helemaal niet nodig is. Dat ik er te veel meebezig ben. Heb ook helemaal geen steun van haar,ggrr. De vorige keer wist ze dat we een poging hadden gedaan en wnnr ik bn had,maar ze heeft er nooit achter gevraagd. Gggrrr soms kan het ne mens eens allemaal te veel worden.
Kben superemotioneel deze keer niet te doen
Niet zozeer dat het niet gelukt zou zijn ofzo, gewoon rap beginnen janken. Ne mens raakt toch nooit gewoon aan die hormonen