Curretage of afwachten?

ICSI Forum
indirah
Berichten: 488
Lid geworden op: 5 september 2010, 22:05

Bericht door indirah » 22 november 2012, 11:35

amai, watisermis, wat een gruwelijk tijd heb jij gehad.
Het zet mijn eigen afgelopen vier jaar wel even in perspectief.... Telkens die zware behandelingen en de hoop en dan weer het ravijn in door een miskraam te moeten krijgen.
Hebben ze enig idee hoe dit komt? Als ik je verhaal lees, lijkt het alsof je wel vrij gemakkelijk zwanger raakt (voor zover ivf gemakkelijk kan zijn dan).
Ik hoop van harte dat de zeven vette jaren nu voor je aangebroken zijn!

wat is er mis?
Berichten: 8876
Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56

Bericht door wat is er mis? » 22 november 2012, 11:55

Indirah, zeker niet je eigen leed minimaliseren. Vier jaar is heeeeeeel lang! Ik las op een ander topic dat het je vierde verse ICSI is dus dikke knuf meid daarvoor. Ik duim voor je. Ik wilde alleen mijn verhaal en ervaringen schetsen voor Asha om een beslissing te nemen.
Ik ben hier de lucky bastard, want ik heb al een kind. Dus ik weet dat het kan. Ja ik geraak (mits hulp) gemakkelijk zwanger. Alles is in twee jaar tijd gebeurd.
Ze zijn nu onderzoeken aan het doen om te kijken wat er ev mis is, al hbb vorige onderzoeken niet echt iets aan het licht gebracht. Dus zelf denk ik niet dat ze het gaan vinden.

Asha
Berichten: 225
Lid geworden op: 27 augustus 2012, 22:55

Bericht door Asha » 24 november 2012, 14:55

Lieve meiden,

Heel veel bedankt voor alle info, ik dacht dat dit zal gemakkelijker voor mij zijn, maar is toch niet zo simpel :( Jullie hebben zoveel meegemaakt dat mijn pijn in vergelijking met jullie is heel klein. Bij mij is nog niets veranderd, ik neem nu 4 dagen methergin druppels en soms krijg ik alleen krampen . Mijn borsten doen nog steeds zeer , ik denk zelfs van meer :? Dat zijn rare gevoelens te weten dat op elk moment kan gebeuren, alsof je wacht op ontploffing :( Wij zij nu bijna een week verder en ik ben nog steeds erg verdrietig :cry: Gaat die pijn ooit weg?????? Bedankt allemaal voor alle lieve woorden!

Groetjes Asha,

flien
Berichten: 1187
Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55

Bericht door flien » 26 november 2012, 9:02

kon ik je maar knuffelen...
de pijn zal wat afstompen met de tijd, maar het zal altijd iets zijn dat je in je rugzak moet meedragen.
Ik hoop dat je het snel achter jou kan laten en weer vooruit kan kijken. Maar neem je tijd om te rauwen en verdrietig te zijn !

Asha
Berichten: 225
Lid geworden op: 27 augustus 2012, 22:55

Bericht door Asha » 28 november 2012, 1:23

Lieve Flien,
Je bent zo ver weg en toch zo dichtbij naast me, bedankt voor dat je bij me bent :) Ik wens je met heel mijn hart goede zwangerschap en ik duim voor morgen :)
Miskraam is bij mij gekomen zaterdag en ik hoop dat alles is weg, maandag ga ik op controle. Ik heb 3 ibuprofen genomen zo pijnlijk was ,maar ik ben blij dat ik heb gewachten . Ik heb mijn wondertje begraven in het bos, zo kon ik mooi afscheid van hem nemen :cry: daarna voelde ik me stuk beter.

Nu kan ik plannen mijn volgende pogingen en hopen voor meer geluk.
Bedankt aan iedereen voor elk mooie woord!

Nancy1979
Berichten: 83
Lid geworden op: 9 augustus 2012, 10:43

Bericht door Nancy1979 » 28 november 2012, 15:28

veel sterkte Asha en succes met je volgende poging!!!

flien
Berichten: 1187
Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55

Bericht door flien » 29 november 2012, 9:43

asha, de tranen staan mee in mijn ogen.
Wat begrijp ik goed hoe jij je nu voelt !
Ik hoop dat je snel vooruit kan denken en het verleden een plaatsje kan geven. Vergeten zal je het nooit, dat kan ook niet hee. Maar hopelijk heb je snel wel een geslaagde poging hoor.

Mijn echo gisteren was geruststellend. Al zal zorgeloos genieten niet meer aan mij besteed zijn.

Tweet123
Berichten: 153
Lid geworden op: 30 december 2012, 10:44

Bericht door Tweet123 » 5 februari 2013, 16:58

Ik ben "blij" te lezen dat er ook een onderwerp hieraan wordt gewijd. Altijd tof om iets van lotgenoten te lezen want niet iedereen begrijpt dit...

Wij hebben afgelopen week ook slecht nieuws ontvangen. Het vruchtje was na de eerste echo afgestorven. Vandaag een curettage laten uitvoeren. Onze gynaecoloog heeft ons eigenlijk niet veel keuze gegeven. Het beste was een curettage te laten uitvoeren. Fysiek valt voorlopig de pijn mee, maar mentaal is het niet te onderschatten. Ons vruchtje was net geen 10 weken dus plannen en dromen waren toch al een beetje gestart. Nu worden plots die dromen aan diggelen geslagen :evil:

Nu is weer maar wachten tot de volgende ms erdoor komen. En dan voorzichtig weer gaan hopen dat we kunnen starten. Hopelijk ontdooit één van onze eitjes goed maar dan zal ten vroegste voor binnen een 2-tal maand zijn. Tot dan is het maar wachten, wachten, wachten :( :( :( En op Facebook ondertussen alle berichtjes aanzien van leeftijdsgenoten die wel zwanger zijn...

1234
Berichten: 333
Lid geworden op: 2 april 2012, 12:11

Bericht door 1234 » 5 februari 2013, 18:19

Hey Tweet123, heel veel sterkte hoor met het verwerken van je mk! Het is hard maar gun je lichaam wat tijd om terug op adem te komen en daarna kan je er weer vollebak tegenaan. Ik duim mee voor een blijvertje volgende poging!

Bjorn en Kim
Berichten: 4308
Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56

Bericht door Bjorn en Kim » 5 februari 2013, 19:44

Amai en dan zit, ik te janken voor een miskraam waar ik het moeilijk mee heb maar uiteindelijk natuurlijk werd opgelost, dikke knuf!

Tweet123
Berichten: 153
Lid geworden op: 30 december 2012, 10:44

Bericht door Tweet123 » 5 februari 2013, 22:52

Het kwam vooral als harde klap aan omdat er totaal geen tekens waren voor een miskraam... Geen bloeding, geen krampen, niets. Pas toen we voor 2e echo naar gynae gingen, was het direct vrij duidelijk. En volgens gynae heeft het dan niet veel zin om nog verder te wachten, vandaar de curettage. Wil ik liefst maar 1 keer meemaken...

Leniemienie
DVO Lid
DVO Lid
Berichten: 1213
Lid geworden op: 12 april 2012, 23:39

Bericht door Leniemienie » 5 februari 2013, 23:54

Tweet123, ik moet spijtig zeggen dat ik begrijp wat je doormaakt. Heel veel sterkte! En gun jezelf maar al hetgene wat je nodig hebt om dit te verwerken.

flien
Berichten: 1187
Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55

Bericht door flien » 6 februari 2013, 9:33

Dikke knuffel Tweet123. Heb hetzelfde meegemaakt deze zomer. Aan 8,5 weken.
Ikzelf vond de curetage fysiek gezien goed meevallen maar mentaal is het inderdaad mee zware hamers dat ze slaan hee ! Ik heb die dag echt van smorgens tot savonds gehuild. De gyne had mij nog nooit zo gezien en heeft mij direct doorverwezen naar een psycholoog.
De weken daarna liep ik rond als een zombie. De wereld draait door en die van mij stond stil. Ben ik de maand daarop 7kg kwijt geraakt en balanceerde op de rand van een depressie.
Maarja, tis of buigen of proberen verder te doen hee.
Kheb het laatste geprobeerd ook al was het niet makkelijk.
Geef het echt tijd hoor. En sta jezelf toe om verdriet te hebben. Tis niet meer dan normaal. Dit is niet zomaar een mislukte poging meer hee. Voor mensen die niet in de fertiliteit zitten misschien nog net wel(al twijfel ik daar wel aan) maar voor ons komt de klap meer dan dubbel zo hard.
Maar tijd zal helpen ook dit weer een plaatsje te geven hoor en weet dat je hier altijd wel steun kan vinden hee.

Tweet123
Berichten: 153
Lid geworden op: 30 december 2012, 10:44

Bericht door Tweet123 » 6 februari 2013, 10:35

Merci allemaal! Doet toch deugd om zoveel steun te krijgen van mensen die het ook meegemaakt hebben. Krijg ook wel steun van familie en vrienden maar die hebben dat niet meegemaakt. En hier op het forum vind je heel veel steun en dat doet heeeeeeeel veel deugd :D Ook al staat het de komende maanden bij ons op een laag pitje, toch ga ik het forum hier dagelijks blijven volgen!

indirah
Berichten: 488
Lid geworden op: 5 september 2010, 22:05

Bericht door indirah » 6 februari 2013, 11:16

Tweet, ontzettend veel sterkte is deze rotperiode. Het is leven is echt onvoorstelbaar hard soms. Jouw verhaal raakt me echt en ik word er even triestig van.
Precies n jaar geleden had ik m'n 2e miskraam en t voelde precies als Flien beschreef: ik was n zombie. Het verdriet kwam met enorme golven en ik werd erdoor weggeslagen.
Inmiddels zijn de harde kantjes van de pijn eraf gesleten maar ik denk dat de echte blijheid pas terugkomt als je n nieuwe gezonde zwangerschap krijgt (of aan je kinderen kunt zien dat het je het wel voor elkaar kunt krijgen.)
Ik duim voor jou dat dat heel snel zal zijn!
Ongelooflijk wat n mens voor z'n kiezen krijgt. Heel veel sterkte Tweet!!

Plaats reactie

Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 13 gasten