Curretage of afwachten?

[Asha]

Dag meiden,

Ik heb gisteren slechte nieuws gekrijgen, spijtig maar onze vruchtje is niet genoeg gegroeid (was maar 1.34mm en het hartje klopte niet meer).Ik ben heel verdrietig en kwaad...... maar ik wel dat zo snel voorbij is. Ik heb nu gemengde gevoelens, curretage of afwachten? Gynaecoloog zegt dat ik beter afwachten voor spontane miskraam , maar ik wel dat miskraam zo snel mogelijk op gang komt en dat van mij weg is en niet rond lopen met dat dode vruchtje. Weet iemand welke medicijnen er worden voorgeschreven om een miskraam op te wekken? Heb iemand ervaring met Methergin druppels of andere medicijnen? Ik ben bang voor curretage, ik kreeg te horen dat de kans is groot op littekens te krijgen. Wat doen Je wordt maar naar huis gestuurd en zoek het maar lekker uit wat jij welt. Dat is niet gemaklijk..... Ik heb een afspraak met Dr. De Vos 8 /01/2013 en dat zou fijn zijn als dat voorbij is.

[flien]

ik liet 5 dagen na mijn fatale echo een curetage doen.
Hoewel mijn gynecoloog het ook liever natuurlijk had zien afkomen. Maar ik kon dat emotioneel niet aan.
Heb nog geen second spijt gehad van mijn beslissing toen. Curetage was fysisch het makkelijkste van alle behandelingen.
Maar iedereen moet doen wat ie zelf het beste acht hee.

[Asha]

Maar is curetage echt zo slecht voor baarmoeder? Ik heb niet graag een paar weken rond lopen met dat dode vruchtje.

[Falouche]

Hallo Asha,

Ik heb zelf nog nooit een currettage gehad, ik heb wel al cytotec gekregen. Dat zijn tabletjes die je vaginaal moet opsteken en dan krijg je erge krampen (ik nam dan buscopan, dafalgan en nurofen en kroop in bad) en bij mij is dan het vruchtje spontaan afgekomen nog in de vliezen en de placenta in stukken en brokken. Ik ben zelf heel blij dat ik geen currettage moest krijgen, omdat ik dat niet wil. Net als jij wilde ik ook zo snel mogelijk dat vruchtje uit mijn lichaam weg was.
Je moet voor jezelf kijken waar jij je het beste bij voelt: afwachten, medicatie of een currettage.
Bij een currettage heb je inderdaad een risico dat als ze de currettage wat te diep uitvoeren, je littekenweefsel kunt krijgen. Maar ik denk dat die kans niet zo groot is, als de currettage gebeurd door een ervaren arts.

Veel sterkte alleszins. Het zijn zeer moeilijke tijden om een miskraam te verwerken. Neem je tijd ervoor.

[indirah]

Hallo Asha

Wat een spijtig nieuws.
Ik heb hetzelfde advies gekregen toen bleek dat het vruchtje op 8 weken niet goed was. Ik heb toen 5 dagen gewacht om het spontaan op gang te laten komen en om aan het idee te wennen. Toen hield ik het niet meer uit en heb ik van de gyne cytotec gekregen wat de miskraam opwekt (een soort abortuspil eigenlijk). Het voelde als een enorm zware ongesteldheid.
Iedere twee weken zijn mijn bloedwaardes gecheckt en toen het HcG weer op 0 stond hebben ze een hysteroscopie gedaan op mijn verzoek. Ik hoopte dat ze konden zien waarom ik een (2e) miskraam had gehad maar ze zagen niets abnormaals. Wat ze wél zagen was dat het vruchtje nog niet helemaal weg was en toen heb ik alsnog een curretage ondergaan....
Die curratage was geen pretje natuurlijk, maar het voelde wel als een definitief NEE en m'n hoofd kon het wat makkelijk afsluiten toen m'n lichaam ook even 'hard werd aangepakt'.

Ik wens je alle sterkte toe en doe vooral en alleen wat jij denkt dat goed is voor je. Iedereen heeft zijn eigen ervaring en een dokter kijkt alleen naar het medische plaatje.

groeten, I

[mit777]

Hey Asha, sterkte meid!

Wij kregen in juli dit jaar het nieuws dat ons vruchtje gestopt was met groeien op 5.5weken. We bleven nog even hopen op een kloppend hartje, maar op 7.5weken moesten we er ons bij neerleggen. Op 8weken kreeg ik pillen (4 x cytotec savonds te nemen en 4x smorgens). Dit raad ik niemand aan. Na 1 uur inname van de pillen ben ik razendslecht geworden, braken, koorts +38°. Echt ziek voor 24u.. en weinig bloedverlies. Curretage bleek uiteindelijk nog nodig want het weefsel was niet losgekomen. Van de curretage zelf heb ik niets gevoeld. Als je een PU gewoon bent, kan je zeker een curretage aan (lichaamlijk dan toch). Nu ja, elk lichaam reageert anders.. en ik weet dat ik op medicatie meestal niet ofwel zeer heftig reageer. (op de hormonen dan niet, en op die pillen dan zeer heftig, t was beter andersom geweest)
In elk geval ben ik blij dat ik voor mezelf de tijd heb kunnen geven om zeker te zijn dat het vruchtje dood was.. ze zouden zich maar eens kunnen vergissen. Aan de andere kant.. eens voorbij kan je er eindelijk een streep onder zetten.
Sterkte meid!

[mit777]

Trouwens, het was dr. devos die mijn curretage heeft uitgevoerd in jette. Nog nooit had ik zo weinig last van een ingreep! Een schitterende arts!

[Leniemienie]

@asha, eerst en vooral veel sterkte. Ik heb zelf een slechte echo gehad vandaag juist 2 weken geleden. Ik was 8 weken zwanger en er was geen kloppend hartje te zien, enkel een leeg vruchtzakje met heel klein vruchtje, was waarschijnlijk gestopt met groeien op 6w. Ik ga naar ghb in leuven en daar hebben ze me direct cytotec pilletjes meegegeven, die moest ik thuis dan zelf vaginaal inbrengen en een halfuur ervoor een dafalgan codeine nemen (ook meegekregen). In de loop van de nacht is dan het meeste eruit gekomen, bij mij was het zoals heel zware maandstonden met wat dikkere slijmbrokken erbij. De dag erna ben ik dan op controle geweest en dan bleken er nog 2 restjes in te steken. Terug 4 pilletjes cytotec en dafalgan codeine meegekregen. Toen ben ik s ochtends pas terug beginnen bloeden, bij controle echo die dag bleek alles er bijna uit te zijn,behalve 1 stukje maar dat is er enkele dagen later ook uitgekomen en toen is het bloeden ook gestopt. Ik heb. De dokter zei ook dat eventuele kleine restjes nog kunnen meekomen bij mijn volgende ms. Ik heb dan ook nog een controle echo over 2 weken om te checken dat alles eruit is. Intussen ben ik aan de pil om bms weer mooi te laten opbouwen.

Ik wou absoluut curretage vermijden om geen risico te hebben op complicaties. Wij hebben al genoeg vruchtbaarheidsproblemen en een probleem met mijn baarmoederslijmvlies zou een streep door onze kinderwens zijn. Ik vond de pijn in vergelijking met hoe ik me voelde na de pu, heel goed meevallen. Het voordeel van cytotec is dat je het een kans kan geven, zonder risico op complicaties. Maar jij moet doen waar jij je goed bij voelt.ik hoop dat de verhalen hier je kan helpen om een keuze te maken.

[flien]

tis zeker niet gemakkelijk om te beslissen hee.
Maar van mijn curretage heb ik absoluut geen spijt gehad. Absoluut geen pijn of napijn gehad en ook bijna geen bloedverlies.
Een maand na de curetage moest ik dan inderdaad een hysteroscopie laten doen om te controleren op littekenweefsel of vergroeiingen. Maar een curetage is normaal een relatief eenvoudige ingreep (onder volledige verdoving bij mij) en indien de arts niet roekeloos is ene met ook niet veel risico's.
Een maand later waren bij mij op de hysteroscopie ook nog resten te zien hoor, hoewel ik curetage had gehad. Maar die zouden er bij de volgende ms gewoon verdwijnen. De ronde daarna kon ik mijn cryo terugkrijgen. En van dit cryo ben ik nu ook weer zwanger 6.5 weken. Het is nu heel bang afwachten op de eerste echo van volgende week woensdag. Hopelijk moet ik gans het senario niet nog eens meemaken...
Ik heb wel vlak voor mijn curetage nog een extra controle echo laten doen. Ik wou echt zeker zijn dat er echt geen hartslag weer was. Emotioneel was het natuurlijk het moeilijkste wat ik al heb moeten doorstaan maar fysisch is een curetage niet belastend hoor.

[Asha]

Thanks dames,
Ik vind nu alles moelijk, ik vind zelf niet wat ik wil. Dr. heeft niets gezecht over medicatie, alleen over natuurlijk miskaam of curretage. Ik heb nu van mijn huis dr. methergin druppels gekrijgen, en dat ben ik vandaag met gestart . Gisteren wou ik nog niet beginnen. Nu heb ik 2 keren genomen en heb ik veel bang gekrijgen en rare gedachte: " en als de dokter heeft zich vergist? " " en dan? ben ik zelf aan doden " Ik ken de waarheid en ik weet dat dit is het onmogelijk , maar toch heb ik moelijk. Wij hebben voor niemand verteld dat ik zwanger was en nu moeten wij zelf doorgaan in deze moeilijke tijd. Mijn eerste troost was zak chips, goede coca- cola en lekker gerokte zalm

[Beccie]

Beste Asha,

wat een verschrikkelijk nieuws meid! wat moet jij je ronduit klote voelen!!!en dan ook nog met deze keuze zitten. Ik wens je veel kracht en sterkte toe de komende periode en ik hoop dat je ook kracht kan putten uit bovenstaande verhalen (bijv. Flien, die nu weer voorzichtig zwanger is!).

Ik wens je nogmaals heel veel sterkte en kracht toe.

Liefs Beccie

[buffalogirltje]

Ik heb op 2/7 te horen gekregen dat het vruchtje niet meer groeide (aan 8 weken) en op 14/7 een spontaan MK gehad. Vond ook dat dat lang duurde hoor. Als je er beter bij voelt zou ik aandringen op curettage. Sterkte!

[Leniemienie]

@asha, wij hadden het ook tegen niemand gezegd dat ik zwanger was maar hebben onze naaste omgeving wel op de hoogte gebracht dat ik een mk heb gehad. De dag na het mk heb ik een mailtje gestuurd naar onze families. Op die manier moet je toch niet alleen door het dal en een ondersteunend smsje of mailtje helpt een beetje om het verdriet te verwerken. En krijg je geen vervelende vragen over hoe het er nu mee gaat...

[flien]

allemaal goed en wel maar wat ik uit het verleden geleerd heb was dat bij mij iedereen wist dat ik zwanger was en een mk had gehad. Je verwacht dan dat je familie je steunt en vraagt hoe het met je gaat maar bij mij kwamen die vragen niet. Ik vond dit nog veel kwetsender. Nu weet niemand dat ik nog met behandelen bezig was en dus nu heel bang aan het afwachten ben op de eerste echo volgende woensdag.
Mocht het niet oke aflopen nu zal ik wel laten weten dat ik weer een mk heb gehad maar ik kan dit dan doen op een moment dat ik wil.
Tis in ieder geval een hele moeilijke periode zu en je hebt steun nodig van anderen. Ik kreeg die gelukkig hier en van twee vriendinnen want ook mijn man is genen prater. En het psychologen bezoekje was voor mij ook niet de opluchting die ik zocht. En toen ik de rekening ervan kreeg vond ik die bitter om te betalen. 40€ om een half uur te bleiten en om het andere halfuur in stilte te zitten.
Ik hoop echt voor iedereen die zo nen put door moet, mensen heeft die er zijn met hun zakdoeken en hun schouders. En niet enkel de eerste week !
En weet dat je hier helaas door velen maar al te goed begrepen wordt. Tis niet mooi om zeggen maar weten dat jij niet de enige bent verlicht heel lichtjes de pijn.
Ik denk dat velen hier denken, mochten we elkaar weten wonen, we stonden binnen het uur aan je deur al was het maar om elkaar eens goed vast te pakken. Want velen weten niet hoe 'goed' dat dat kan doen !

[wat is er mis?]