Zo rap krijg je mij niet meegetrokken zenne.
Nog een half uurke werken!
Zwanger en bang
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Ja Bokje, dat heb ik ook gehoord.
Maar mijn zus is zwanger en die is 3weken verder als mij. Die voelt al veel meer als mij. Maar dat is inderdaad haar 2de dus zij weet wat ze moet voelen.
Soms moet ik niet naar anderen kijken, en vergelijken.
Tkomt wel goed zenne zoals ik al zij, ik ben echt mopper-smurf deze week. Geweldig leuk voor mijn omgeving
Maar mijn zus is zwanger en die is 3weken verder als mij. Die voelt al veel meer als mij. Maar dat is inderdaad haar 2de dus zij weet wat ze moet voelen.
Soms moet ik niet naar anderen kijken, en vergelijken.
Tkomt wel goed zenne
zoals ik al zij, ik ben echt mopper-smurf deze week. Geweldig leuk voor mijn omgeving -
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
-
Wappie
- Berichten: 3747
- Lid geworden op: 7 oktober 2008, 9:56
Kweet het Loekie...
Ben ook blij dat ik jullie heb, maar ik ben echt van nature opgewekt en wil niet dat mensen mij zien als een zaag
Ik geniet echt ten volle van de zwangerschap, maar soms zijn er echt die twijfels.
Maar we zijn al halfweg hé
En nee hoor, jij sleurt mij nooit mee als je moppert! Dan ben ik blij om iemand te kunnen opbeuren!
Ben ook blij dat ik jullie heb, maar ik ben echt van nature opgewekt en wil niet dat mensen mij zien als een zaag
Ik geniet echt ten volle van de zwangerschap, maar soms zijn er echt die twijfels.
Maar we zijn al halfweg hé
En nee hoor, jij sleurt mij nooit mee als je moppert! Dan ben ik blij om iemand te kunnen opbeuren!
-
Janne
- Berichten: 373
- Lid geworden op: 10 oktober 2008, 17:17
Wappie
das heel normaal dat er dagen zijn dat het je wat minder afgaat. Ik hoop dat het niet meer te lang duurt voor je ze alle twee voelt stampen!
Bokje
wat goed dat je eindelijk een beetje gerustgesteld bent. Nog twee weken en je bent al drie maanden zwanger. Vanaf dan kan je echt beginnen genieten! Heb je veel last van zwangerschapssymtonen?
K'tje
wat een goede waarden! Ik ben blij voor je!
das heel normaal dat er dagen zijn dat het je wat minder afgaat. Ik hoop dat het niet meer te lang duurt voor je ze alle twee voelt stampen!
Bokje
wat goed dat je eindelijk een beetje gerustgesteld bent. Nog twee weken en je bent al drie maanden zwanger. Vanaf dan kan je echt beginnen genieten! Heb je veel last van zwangerschapssymtonen?
K'tje
wat een goede waarden! Ik ben blij voor je!
-
wat is er mis?
- Berichten: 8876
- Lid geworden op: 13 mei 2008, 16:56
Wel Janne, ik heb het net geblogd mijn zwangerschapssymptomen. Anders moet je daar eens gaan piepen: http://babyproject.skynetblogs.be/
-
grootgevaarke
- Berichten: 4815
- Lid geworden op: 15 juli 2008, 14:20
Wappie, ik was bij mijn eerste zwangerschap 22 weken vooraleer ik het door had dat het gerommel in mijn buik gewoon mijn zoontje was... Een rustig ventje hé, althans de eerste maanden van de zwangerschap, want hij heeft nadien meer dan zijn schade ingehaald door mij regelmatig een ferme stomp in mijn maag te geven (oempffrrggg)
-
Sterretje
- Berichten: 12336
- Lid geworden op: 18 december 2007, 15:11
Voor het eerst krijg ik nu een echt besef van wat het betekent Zwanger en Bang te zijn...
Vanaf het moment dat ik hoorde: mevrouw, u bent zwanger leef ik in een soort van onwerkelijke droomwereld.
Langs de ene kant blij en hoopvol, langs de andere kant realistisch en afwachtend. Vanaf vandaag begint dat meer naar de angstige kant toe te gaan.
De voorbije dagen bleven de symptomen van de laatste periode in de wachtweken aanhouden: moe, knagend hongerig gevoel naar het misselijke toe, af en toe buikkrampen en pijnlijke borsten.
Vannacht werd ik wakker van enorme pijnscheuten in mijn buik, en vanmorgen werd ik wakker met het gevoel: misschien ben ik niet meer zwanger...
Is raar, maar krijg het niet van me afgezet.
Het begon al goed op vrijdag: had 's morgens nog een bloedname laten doen, omdat ik zelf graag mijn HCG wat wil opvolgen.
Ik bel 's avonds naar mijn eigen gynaecoloog (niet die van het ferti-center) of hij per toeval al een bloedresultaat had, toen zei hij dat het goed was, dat ik een HCG had van 395. Ik zei dat dinsdag de waarde 170 was, dus hij zei dan dat dit goed evolueerde.
's avonds ging ik naar de huisarts voor een nieuw voorschrift voor de utrogestan, en ik vroeg of er toevallig al niet een bloeduitslag van mij toegekomen was.
Hij zocht het op, en toen antwoordde hij: !845, de waarde van een prille zwangerschap. Ik had het ineens niet meer! Ik durfde eigenlijk niet zeggen dat ik eerder naar de gyn. had gebeld, en kon dus ook niet vragen waarom deze twee antwoorden verschillend waren. Ik pieker me suf waarom dit verschillend is... Worden die soms in 2 verschillende waarden uitgedrukt? Gisterenmorgen belde ik terug naar de huisartsenpraktijk, waar ik een andere dokter aan de lijn had, en die zei ook 845...
In elk geval is het positief, daar twijfel ik al niet meer aan;
Maar vanmorgen was ik ineens zo bang dat het mis ging gaan, ik voelde me voor de verandering eens goed en niet meer moe.
Nu moet ik terug vier dagen naar het buitenland, maar vrijdagmorgen looooop ik terug naar de huisarts voor bloedtest hoor.
Het blijft hopen en afwachten. Maar ik zal maar het hoofd koel houden en ervan uit gaan dat het nu niet meer mis kan gaan. Wij kunnen niet altijd maar pech blijven hebben hé!
xxx
Vanaf het moment dat ik hoorde: mevrouw, u bent zwanger leef ik in een soort van onwerkelijke droomwereld.
Langs de ene kant blij en hoopvol, langs de andere kant realistisch en afwachtend. Vanaf vandaag begint dat meer naar de angstige kant toe te gaan.
De voorbije dagen bleven de symptomen van de laatste periode in de wachtweken aanhouden: moe, knagend hongerig gevoel naar het misselijke toe, af en toe buikkrampen en pijnlijke borsten.
Vannacht werd ik wakker van enorme pijnscheuten in mijn buik, en vanmorgen werd ik wakker met het gevoel: misschien ben ik niet meer zwanger...
Is raar, maar krijg het niet van me afgezet.
Het begon al goed op vrijdag: had 's morgens nog een bloedname laten doen, omdat ik zelf graag mijn HCG wat wil opvolgen.
Ik bel 's avonds naar mijn eigen gynaecoloog (niet die van het ferti-center) of hij per toeval al een bloedresultaat had, toen zei hij dat het goed was, dat ik een HCG had van 395. Ik zei dat dinsdag de waarde 170 was, dus hij zei dan dat dit goed evolueerde.
's avonds ging ik naar de huisarts voor een nieuw voorschrift voor de utrogestan, en ik vroeg of er toevallig al niet een bloeduitslag van mij toegekomen was.
Hij zocht het op, en toen antwoordde hij: !845, de waarde van een prille zwangerschap. Ik had het ineens niet meer! Ik durfde eigenlijk niet zeggen dat ik eerder naar de gyn. had gebeld, en kon dus ook niet vragen waarom deze twee antwoorden verschillend waren. Ik pieker me suf waarom dit verschillend is... Worden die soms in 2 verschillende waarden uitgedrukt? Gisterenmorgen belde ik terug naar de huisartsenpraktijk, waar ik een andere dokter aan de lijn had, en die zei ook 845...
In elk geval is het positief, daar twijfel ik al niet meer aan;
Maar vanmorgen was ik ineens zo bang dat het mis ging gaan, ik voelde me voor de verandering eens goed en niet meer moe.
Nu moet ik terug vier dagen naar het buitenland, maar vrijdagmorgen looooop ik terug naar de huisarts voor bloedtest hoor.
Het blijft hopen en afwachten. Maar ik zal maar het hoofd koel houden en ervan uit gaan dat het nu niet meer mis kan gaan. Wij kunnen niet altijd maar pech blijven hebben hé!
xxx
-
Wendel
- Berichten: 1046
- Lid geworden op: 9 maart 2009, 10:45
Al die zwangere vrouwen 
Ik ben heel erg blij voor jullie allemaal!
Hoewel het voor mij nog niet zo ver is, zie ik het als een grote overwinning dat er hier zoveel zwanger zijn, want dat wil zeggen dat er zoveel voor mij waren bij wie het moeilijk ging, maar dat die er nu ook zijn geraakt! Geniet ervan!
En Wappie, niet wanhopen, een vriendin van mij (2.5jaar geprobeerd, had soms half jaar geen eisprong maar werd onnozel van de hormonen en wou geen behandelingen) was gestart op haar huidig werk, en wat bleek toen ze naar haar jaarlijkse check-up ging? Inderdaad! 17 weken ver was ze al!! Natuurlijk wat problemen met de baas, want die geloofde natuurlijk ook niet dat ze dat nog niet had gemerkt
Maar zo zie je maar dat je het niet altijd merkt, é. Maar alles ging goed bij haar, ze is nu mama van een dochter en een tweeling zoontjes. Dus niet panikeren, hé!
Wendy
Ik ben heel erg blij voor jullie allemaal! Hoewel het voor mij nog niet zo ver is, zie ik het als een grote overwinning dat er hier zoveel zwanger zijn, want dat wil zeggen dat er zoveel voor mij waren bij wie het moeilijk ging, maar dat die er nu ook zijn geraakt! Geniet ervan!
En Wappie, niet wanhopen, een vriendin van mij (2.5jaar geprobeerd, had soms half jaar geen eisprong maar werd onnozel van de hormonen en wou geen behandelingen) was gestart op haar huidig werk, en wat bleek toen ze naar haar jaarlijkse check-up ging? Inderdaad! 17 weken ver was ze al!! Natuurlijk wat problemen met de baas, want die geloofde natuurlijk ook niet dat ze dat nog niet had gemerkt
Maar zo zie je maar dat je het niet altijd merkt, é. Maar alles ging goed bij haar, ze is nu mama van een dochter en een tweeling zoontjes. Dus niet panikeren, hé!
Wendy
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten