Hallo iedereen
Heb vandaag echt een baaldag. Ga het hier ff neertypen want weet op dit moment toch niemand die mij echt verstaat.
Gisteren feesje gehad langs de kant van m'n vriend. Het ene koppel heeft een kindje dat net kan praten, het andere koppel heeft net een kindje van 1 maand en het andere koppel is zwanger en dan al de grootouders er nog bij... Echt, heb mij constant moeten inhouden om niet te wenen, ben dikwijls gewoon gaan wandelen,... Het gaat er dus constant over!!! En ze weten allemaal dat wij het enige koppel zijn dat overschiet en ze weten dat wij problemen hebben om zwanger te worden... Ik zeg nu niet dat ze er helemaal niet over mogen praten, maar kom sèg... En dan vraagt er op den duur nog iemand wanneer dat het nu aan ons gaat zijn... Ik wou dieje gewoon een patat tegen zijnen bol geven en vertrekken, maarja, slikken en zwijgen, terwijl dat ik het eigenlijk wil uitschreeuwen en iedereen m'n gedacht is wil zeggen... ( klinkt zo egoïstisch è... ) Ben op den duur bij het manvolk gaan staan omdat zij op den duur over voetbal, auto's en andere mannenzever aan het praten waren, niet dat me dat iets interesseerd, maar dan luister ik nog liever naar hen... Ik heb het gevoel dat iedereen zijn leven verder gaat en dat van ons blijft stilstaan... Iedereen is zo blij terwijl ik stilaan vanbinnen kapot ga van verdriet... Soms denk ik dat ik best even verdwijn, even alleen eropuit trek, naar zee ofzo, om is goed gaan uit te waaien...
Sorry voor mijne negatieve praat, binnen een paar dagen zal het wel weer beter gaan, maar op dit moment, telkens na zo'n feesjes, zit ik in een serieuze dip...
Groetjes to'ke
september 2012
-
1234
- Berichten: 333
- Lid geworden op: 2 april 2012, 12:11
Hey To'ke,
Dikke knuffel meid! Ik begrijp maar al te goed hoe moeilijk het soms is! Volgende week heb ik afgesproken met 3 vriendinnen, 2 ervan zijn pas zwanger van hun 2de, toen zij zwanger waren van het 1e was ik al een hele tijd aan het proberen, en nu zijn ze al zwanger van het 2e!! Als het die avond heel de tijd over zwanger zijn en kindjes zal gaan wordt dat een hel voor mij. Ze weten dat we al een tijdje bezig zijn met ivf, maar begrijpen doet niemand het echt!
Het moeilijke is ook dat als ge u afschermt van de buitenwereld, gewoon niet naar feestjes of vrienden gaat, dat ge dan op den duur ook geen "afleiding" meer hebt he. Het is allemaal dubbel en mensen die er niet mee te maken hebben, zullen het nooit begrijpen wat een emotionele rollercoaster het is.
Weet dat wij hier op het forum je wel begrijpen en dat het ooit wel terug in orde komt met onze gevoelens!
Dikke knuffel meid! Ik begrijp maar al te goed hoe moeilijk het soms is! Volgende week heb ik afgesproken met 3 vriendinnen, 2 ervan zijn pas zwanger van hun 2de, toen zij zwanger waren van het 1e was ik al een hele tijd aan het proberen, en nu zijn ze al zwanger van het 2e!! Als het die avond heel de tijd over zwanger zijn en kindjes zal gaan wordt dat een hel voor mij. Ze weten dat we al een tijdje bezig zijn met ivf, maar begrijpen doet niemand het echt!
Het moeilijke is ook dat als ge u afschermt van de buitenwereld, gewoon niet naar feestjes of vrienden gaat, dat ge dan op den duur ook geen "afleiding" meer hebt he. Het is allemaal dubbel en mensen die er niet mee te maken hebben, zullen het nooit begrijpen wat een emotionele rollercoaster het is.
Weet dat wij hier op het forum je wel begrijpen en dat het ooit wel terug in orde komt met onze gevoelens!
-
dauwdropje
- DVO Lid
- Berichten: 513
- Lid geworden op: 5 oktober 2011, 23:47
-
Falouche
- Berichten: 145
- Lid geworden op: 15 november 2011, 14:20
ja to'ke,
zooooo herkenbaar. Onlangs ben ik op een bbq met voor mij onbekenden in tranen uitgebarsten. 1 iem vroeg mij of wij kinderen hadden en ik zei, nee, we willen al een paar jaar kinderen, maar het lukt niet. en ik maar ik wil het er niet over hebben. En die maar blijven doorgaan! 'ze kunnen al veel tegenwoordig', 'en adoptie, is dat dan geen optie',...
Ik ben beginnen wenen, en wou naar buiten gaan, maar het was aan het regenen. Daardoor hebben de anderen wel gezien dat ik hard weende, maar goed het is wat het is! Die persoon zal wel geschrokken zijn van mijn reactie, gewoon omdat die niet beseft hoe moeilijk dit allemaal is.
Naar feestjes met vrienden met kinderen ga ik al lang niet meer want eens mensen kinderen hebben, gaan conversaties bijna alleen maar daarover. en dan val ik helemaal uit de boot; ik kan niet meepraten, heb geen ervaringen om met hen te delen en voel ik me ook echt uitgesloten.
Net het feit dat het voor anderen zo moeilijk in te schatten is, maakt dat ook zo moeilijk om afstemming te vinden.
het is gewoon verschrikkelijk wat wij doormaken, maar het onbegrip uit de omgeving maakt het extra moeilijk.
zooooo herkenbaar. Onlangs ben ik op een bbq met voor mij onbekenden in tranen uitgebarsten. 1 iem vroeg mij of wij kinderen hadden en ik zei, nee, we willen al een paar jaar kinderen, maar het lukt niet. en ik maar ik wil het er niet over hebben. En die maar blijven doorgaan! 'ze kunnen al veel tegenwoordig', 'en adoptie, is dat dan geen optie',...
Ik ben beginnen wenen, en wou naar buiten gaan, maar het was aan het regenen. Daardoor hebben de anderen wel gezien dat ik hard weende, maar goed het is wat het is! Die persoon zal wel geschrokken zijn van mijn reactie, gewoon omdat die niet beseft hoe moeilijk dit allemaal is.
Naar feestjes met vrienden met kinderen ga ik al lang niet meer want eens mensen kinderen hebben, gaan conversaties bijna alleen maar daarover. en dan val ik helemaal uit de boot; ik kan niet meepraten, heb geen ervaringen om met hen te delen en voel ik me ook echt uitgesloten.
Net het feit dat het voor anderen zo moeilijk in te schatten is, maakt dat ook zo moeilijk om afstemming te vinden.
het is gewoon verschrikkelijk wat wij doormaken, maar het onbegrip uit de omgeving maakt het extra moeilijk.
-
mit777
- Berichten: 561
- Lid geworden op: 13 december 2010, 13:46
Inderdaad.. 2 dagen na mijn miskraam gaf mijn beste vriendin haar verjaardagsfeestje met 7 mama's met kindjes tss 0 en 3! Nice!!!
Vreselijk gewoon.
En t is inderdaad zo dubbel.. niet meer naar feestjes gaan, dan sluiten we ons helemaal op, terwijl we net dat contact nog nodig hebben om ons 'een beetje' goed te voelen.. maar niet op die manier he.
Ons hartje weent constant, maar de ene keer komt het zoooo naar boven en de andere keer kunnen we t beter wegsteken he. Maar de pijn blijft. Gaat dit ooit nog weg? Ook als we een kindje hebben, denk ik dat dit niet meer volledig weggaat. Maar we zullen t wel 1000x meer apprecieren, denk ik.. hoop ik!
Ik heb hier een schitterend document maar k kan het blijkbaar niet toevoegen in bijlage.. een document over ivf dat ik aan mijn familie heb gegeven, en sederdien weten ze meer hoe ze moeten reageren etc, hoe belastend het voor ons leven is.
Weet iemand hoe ik het hier kan doorsturen?.. voor de geinteresseerden
Vreselijk gewoon.
En t is inderdaad zo dubbel.. niet meer naar feestjes gaan, dan sluiten we ons helemaal op, terwijl we net dat contact nog nodig hebben om ons 'een beetje' goed te voelen.. maar niet op die manier he.
Ons hartje weent constant, maar de ene keer komt het zoooo naar boven en de andere keer kunnen we t beter wegsteken he. Maar de pijn blijft. Gaat dit ooit nog weg? Ook als we een kindje hebben, denk ik dat dit niet meer volledig weggaat. Maar we zullen t wel 1000x meer apprecieren, denk ik.. hoop ik!
Ik heb hier een schitterend document maar k kan het blijkbaar niet toevoegen in bijlage.. een document over ivf dat ik aan mijn familie heb gegeven, en sederdien weten ze meer hoe ze moeten reageren etc, hoe belastend het voor ons leven is.
Weet iemand hoe ik het hier kan doorsturen?.. voor de geinteresseerden
-
Beccie
- Berichten: 191
- Lid geworden op: 11 november 2011, 20:00
Hey to'ke en andere meiden,
ZO HERKENBAAR!!! Had afgelopen zaterdag ook een bbq, links naast mij mijn net bevallen schoonzusje,rechts naast mij mijn schoonzusje die nu 32 weken zwanger is.
ze weten van ons 'probleem' af, maar het ging ALLEEN maar over hun zwangerschapskwaaltjes...echt om gewoon schijtziek van te worden!Zei die avond tegen manlief 'ik ben altijd erg blij voor schoonzusjes geweest, maar vanavond stak het echt!
en vanmorgen nog op mijn werk 'goh, wat ben je ineens aan het poetsen, moet je ons niet iets vertellen?'
grrrr..dan denk ik echt vanbinnen HOUD AUB JE BAKKES DICHT, EN DENK EENS VERDER DAN JE NEUS LANG IS TROELA!!!
Zo mijn frustraties zijn eruit...heerlijk om die hier kwijt te mogen en te kunnen..
Gelukkig begrijpen we elkaar hier!thanx daarvoor!
Liefs Beccie
ZO HERKENBAAR!!! Had afgelopen zaterdag ook een bbq, links naast mij mijn net bevallen schoonzusje,rechts naast mij mijn schoonzusje die nu 32 weken zwanger is.
ze weten van ons 'probleem' af, maar het ging ALLEEN maar over hun zwangerschapskwaaltjes...echt om gewoon schijtziek van te worden!Zei die avond tegen manlief 'ik ben altijd erg blij voor schoonzusjes geweest, maar vanavond stak het echt!
en vanmorgen nog op mijn werk 'goh, wat ben je ineens aan het poetsen, moet je ons niet iets vertellen?'
grrrr..dan denk ik echt vanbinnen HOUD AUB JE BAKKES DICHT, EN DENK EENS VERDER DAN JE NEUS LANG IS TROELA!!!Zo mijn frustraties zijn eruit...heerlijk om die hier kwijt te mogen en te kunnen..
Gelukkig begrijpen we elkaar hier!thanx daarvoor!
Liefs Beccie
-
indirah
- Berichten: 488
- Lid geworden op: 5 september 2010, 22:05
Hallo allemaal
O ja, heeeel herkenbaar! Heb zoveel van dat soort situaties gehad.
Ik kies nu een beetje: sommige feestjes (vooral kraamvisites) sla ik over omdat ik dat gewoon niet trek. Maar continu binnen blijven brengt me ook in een isolement. En gelukkig heb ik best wat kindloze en singles in mijn omgeving. Mensen die waarschijnlijk weer jaloers zijn op mijn gelukkige huwelijk...
Echte vrienden weten hoe het ervoor staat en hoeveel verdriet wij hebben, soms al om een kleine opmerking. Tegen alle andere mensen ben ik inmiddels vrij grof. Vragen ze of we onderhand eens geen kinderen willen dan zeg ik meestal 'wil ik graag, maar ik kom niet verder dan miskramen'. En dan is het meestal stil. Ik hoop dat al die andere vrouwen met problemen of verdriet in de toekomst door hun ook wat voorzichtiger worden benaderd.
Terug naar het nu. Had gisteren mijn pick up: 21 folikels waarvan 19 rijp waarvan 17 bevrucht. Dus ik zit nu weer aan de steunkousen en pijnstillers... Zeer onverwacht om wéér op 't randje van overstimulatie te zitten (vorige keer 24), maar ik kan toch concluderen dat er niets mis is met mijn vruchtbaarheid.
Ik voel mij trouwens niet slecht alleen erg moe dus dat wordt een weekje hangen op de bank!
en Toke.... laat je niet gek maken! Het is heel normaal om het moeilijk te hebben en er is niets mis mee als de rest van de wereld dat ziet en er is óók niets mis mee om je op te sluiten in je huis.
O ja, heeeel herkenbaar! Heb zoveel van dat soort situaties gehad.
Ik kies nu een beetje: sommige feestjes (vooral kraamvisites) sla ik over omdat ik dat gewoon niet trek. Maar continu binnen blijven brengt me ook in een isolement. En gelukkig heb ik best wat kindloze en singles in mijn omgeving. Mensen die waarschijnlijk weer jaloers zijn op mijn gelukkige huwelijk...
Echte vrienden weten hoe het ervoor staat en hoeveel verdriet wij hebben, soms al om een kleine opmerking. Tegen alle andere mensen ben ik inmiddels vrij grof. Vragen ze of we onderhand eens geen kinderen willen dan zeg ik meestal 'wil ik graag, maar ik kom niet verder dan miskramen'. En dan is het meestal stil. Ik hoop dat al die andere vrouwen met problemen of verdriet in de toekomst door hun ook wat voorzichtiger worden benaderd.
Terug naar het nu. Had gisteren mijn pick up: 21 folikels waarvan 19 rijp waarvan 17 bevrucht. Dus ik zit nu weer aan de steunkousen en pijnstillers... Zeer onverwacht om wéér op 't randje van overstimulatie te zitten (vorige keer 24), maar ik kan toch concluderen dat er niets mis is met mijn vruchtbaarheid.
Ik voel mij trouwens niet slecht alleen erg moe dus dat wordt een weekje hangen op de bank!
en Toke.... laat je niet gek maken! Het is heel normaal om het moeilijk te hebben en er is niets mis mee als de rest van de wereld dat ziet en er is óók niets mis mee om je op te sluiten in je huis.
-
flien
- Berichten: 1187
- Lid geworden op: 3 januari 2012, 8:55
mitt: graag een kopieke van da documentje aub, al denk ik niet dat het bij mijn familie iets zal uithalen.
Diagnose van mk is nu morgen 2 weken geleden en nog altijd werd er van mijn familie geen enkel teken van steun of medeleven betuigd. Blijkbaar zijn smsjes met beste of sterkte niet verstuurbaar van hun gsm.
Vandaag ook gesprek gehad met de 'psychologe', sorry zu maar da jong ding kan mij echt nie helpen. Ik had mijn man meegenomen in de hoop dat zijn ogen eens gingen opengaan en dat hij mij zo wat meer zou steunen.
Maar het is voor mij enkel duidelijker geworden dat ik van zijn kant gene steun moet verwachten. De woorden ik zie u wel graag van hem klinken lozer en lozer.
Opnieuw zit ik vanavond alleen met mijn verdriet en neemt hij in een week tijd zijn 'maten' voor zijn vrouw.
Hier kan ik ten minste met mijn gevoelens nog eens weg. Wat zou ik doen zonder jullie girls !
Diagnose van mk is nu morgen 2 weken geleden en nog altijd werd er van mijn familie geen enkel teken van steun of medeleven betuigd. Blijkbaar zijn smsjes met beste of sterkte niet verstuurbaar van hun gsm.
Vandaag ook gesprek gehad met de 'psychologe', sorry zu maar da jong ding kan mij echt nie helpen. Ik had mijn man meegenomen in de hoop dat zijn ogen eens gingen opengaan en dat hij mij zo wat meer zou steunen.
Maar het is voor mij enkel duidelijker geworden dat ik van zijn kant gene steun moet verwachten. De woorden ik zie u wel graag van hem klinken lozer en lozer.
Opnieuw zit ik vanavond alleen met mijn verdriet en neemt hij in een week tijd zijn 'maten' voor zijn vrouw.
Hier kan ik ten minste met mijn gevoelens nog eens weg. Wat zou ik doen zonder jullie girls !
-
mit777
- Berichten: 561
- Lid geworden op: 13 december 2010, 13:46
Na enig zoekwerk.. hier op t net gevonden:
http://www.samenlevingentechnologie.be/ ... finaal.pdf
Ik vond het toch vrij hulpvol voor de familie! Eindelijk staat er eens in hoe wij ons voelen en ermee moeten omgaan/leven.
http://www.samenlevingentechnologie.be/ ... finaal.pdf
Ik vond het toch vrij hulpvol voor de familie! Eindelijk staat er eens in hoe wij ons voelen en ermee moeten omgaan/leven.
-
Julie278
- Berichten: 544
- Lid geworden op: 17 december 2011, 22:42
Inderdaad, de feestjes, het wordt minder en minder leuk. Onze volledige vriendenkring zit tussen de pampers. Ik moet wel zeggen dat de mensen die op de hoogte zijn van ons probleem, geen ambetante opmerkingen geven, behalve dan " ge moet geduld hebben en da uit u hoofd zetten".
De mensen die het niet weten, ja die opmerkingen, daar krijg je tranen van. Maar ze weten het ook niet è.
@ flien, amai alles is al zo zwaar en dan nog niet voldoende steun vinden bij je man, pff weet niet hoe ik da zou overleven. Schrijf je gevoelens hier maar neer. Hopelijk lucht da een beetje op.
@ Indirah, hebben ze jou op de dag van de pu al gezegd hoeveel er bevrucht zijn. Woensdag heb ik ook mijn pu gehad en moet wachten tot de dag van terugplaatsing om te horen hoeveel er nu bevrucht zijn. Terugplaatsing is op maandag, dag 5...
Ze gingen zowel ivf als icsi doen bij ons, omdat het de eerste keer is en ze niet weten wat het beste resultaat geeft.
ben zo zenuwachtig voor maandag
De mensen die het niet weten, ja die opmerkingen, daar krijg je tranen van. Maar ze weten het ook niet è.
@ flien, amai alles is al zo zwaar en dan nog niet voldoende steun vinden bij je man, pff weet niet hoe ik da zou overleven. Schrijf je gevoelens hier maar neer. Hopelijk lucht da een beetje op.
@ Indirah, hebben ze jou op de dag van de pu al gezegd hoeveel er bevrucht zijn. Woensdag heb ik ook mijn pu gehad en moet wachten tot de dag van terugplaatsing om te horen hoeveel er nu bevrucht zijn. Terugplaatsing is op maandag, dag 5...
Ze gingen zowel ivf als icsi doen bij ons, omdat het de eerste keer is en ze niet weten wat het beste resultaat geeft.
ben zo zenuwachtig voor maandag
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten