Via google ben ik op dit forum gestuit . En meteen zijn een boel vragen die we hadden beantwoord. Misschien best dat we ons even voorstellen. We zijn een koppel uit Temse. (31 en 30 jaar), al 5 jaar getrouwd, bijna 14 jaar een koppel. Een jaar of zes geleden besloten we om voor ons eerste kindje te gaan. Daar zijn we zes jaar later nog steeds mee bezig. Na een aantal gynaecologen, kunstmatige insiminatie, drilling, IVF/ICSI tientallen UZ-Gent-bezoekjes, kortom de hele kermis werd 3 maanden geleden besloten om een aantal testen uit te voeren. Dat waren een auto-immuniteitstest, bloedstollingstest en een genetische test. Ik hoef niet te vertellen dat een genetische afwijking het slechtste nieuws zou zijn. Vorige week gingen we langs op de testresultaten te vernemen en zoals het altijd in die 6 jaar is geweest, kregen we ook nu geen goed nieuws (met alle respect voor de mensen van UZ Gent). Er werd een afwijking vastgesteld op chomosoom 2. Dat zorgde ervoor dat bevruchting zeer moeilijk werd, een heel hoge kans op miskramen en een heel hoge kans op afwijkingen van het kind. De moed zakte mij in de schoenen. Ik probeer alles vanuit een positief punt te bekijken, al was het om zo de last van mijn vrouw mee te helpen dragen. Maar op dat moment had ik er helemaal geen zin meer in. Ik wou ermee stoppen, alles gewoon vergeten en dan maar zonder kinderen. De enige optie die ons nu rest is eiceldonatie…
Een paar dagen later vroeg mijn vrouw me naar mijn gevoel bij adoptie (jaja, we komen nog to the point haha). Ik zei dat ik altijd openstond voor adoptie, maar dat een wachttijd van 8 tot 10 jaar was vermeld en dat die wachttijd het voor mij gewoon onmogelijk, ondragelijk maakte. Ik beloofde haar dat ik even ging informeren. Ik belde een dame op bij VCA om te vragen hope zoiets in zijn werk ging en of ik een afspraak kon maken om daar met iemand over te praten. Die dame vertelde dat ze me een brochure zou opsturen en na het doorlezen van die brochure zouden we moeten beslissen of we daarvoor in aanmerking wouden komen. Dan moesten we het aanmeldingsformulier invullen en opsturen. Ik vroeg hoe lang de wachttijden gemiddeld waren, of ze nog steeds 8 tot 10 jaar waren. Ze zei dat is nooit het geval geweest, er zijn mensen die na anderhalf jaar al een kind kregen.
Nu heb ik zelf wat opgezocht op het internet en dat lijkt mij gewoon flauwekul te zijn. Het is zeker 3 keer zo lang.
Maar ik zit nog steeds met hetzelfde probleem. Ik had graag info verkregen, maar niet uit een boekje, maar van mensen die dit recent hebben meegemaakt.
In die brochure staan dingen zoals:
Eerst formulier A opsturen. Dan wachten op bevestiging. hoe lang??) Dan voorbereidingsprogramma volgen van X aantal uren verspreid over twee maanden. (nergens staat vermeld hoe lang het duurt voor je een plaatsje krijgt in zo’n programma). Dan document naar jeugrechtbank sturen. De rechter beveelt een maatschappelijk onderzoek (hoeveel tijd er tussen het versturen van het document en het voorkomen bij de rechtbank is niet gekend).
Daarom had ik graag enkele vragen aan koppels die deze procedures hebben doorlope, gericht.
Hoe wordt de wachtlijst bepaald? Wordt de lijst gewoon angevuld in volgorde van kandidatuur (uiteraard kandidaten die de juiste procedures hebben doorlopen) of worden hier andere criteria aan toegevoegd (kinderloos zijn, eerste of tweede adoptie, kans op eigen zwangerschap enz)
Wat bepaalde je keuze voor binnenlandse of buitenlandse adoptie? Wat zijn de grootste verschillen (buiten uiteraard de gegrafische en de daaraan verbonden wetgevingen) tussen de twee?
Hoeveel tijd zat er tussen het opsturen van jouw aanmeldingsformulier en het moment dat je dan uiteindelijk op de wachtlijst kwam te staan. Wat heeft ervoor gezorgd dat het lang duurde?
Ik las iets van Pré Wachttijd en dat klonk me zeer vreemd in de oren. Wat is dat?
De logische vraag: hoe lang was je wachttijd?
Indien je voor buitenlandse adoptie ging, voor welke landen kwam je in aanmerking. Voor welke niet en waarop niet? Waarom heb je voor dat bepaald land gekozen?
Eens er oog was op een mogelijk kindje hoe is het dan in zijn werk gegaan? Hoe lang wachtte je toen al? Ben je vaak naar het buitenland gegaan?
In de brochure las ik dat de kosten voor een adoptie tussen 6000€ en 17000€ lagen exclusief reiskosten. Is dit accuraat?
Hoe voelde het je kindje voor de eerste keer te zien
Ik weet het, het zijn zeer veel vragen. En hoe graag we ook kinderen willen, na een lijdensweg van 6 jaar willen we op alles goed voorbereid zijn
en hartelijk dank!